Ordynacja podatkowa – tekst jednolity 2021

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 21 lipca 2021 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Ordynacja podatkowa Spis treści Treść obwieszczenia Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dział I - Przepisy ogólne

Dział II - Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1 - Organy podatkowe

Rozdział 1a - Interpretacje przepisów prawa podatkowego

Rozdział 2 - Właściwość organów podatkowych

Dział IIA Dział IIB - Współdziałanie

Rozdział 1 - Umowa o współdziałanie

Rozdział 2 - Porozumienia podatkowe

Rozdział 3 - Audyt podatkowy

Rozdział 4 - Przepisy wspólne

Dział III - Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1 - Powstawanie zobowiązania podatkowego

Rozdział 2 - Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Rozdział 3 - Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Rozdział 4 - Terminy płatności

Rozdział 5 - Zaległość podatkowa

Rozdział 6 - Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna

Rozdział 6a - Dodatkowe zobowiązanie podatkowe

Rozdział 7 - Wygaśnięcie zobowiązań podatkowych

Rozdział 7a - Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych

Rozdział 8 - Przedawnienie

Rozdział 9 - Nadpłata

Rozdział 9a - Podpisywanie deklaracji

Rozdział 10 - Korekta deklaracji

Rozdział 11 - Informacje podatkowe

Rozdział 11a - Informacje o schematach podatkowych

Rozdział 12 - Rachunki

Rozdział 13 - Odpowiedzialność solidarna

Rozdział 14 - Prawa i obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych

Rozdział 15 - Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich

Dział IIIA - Przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania

Rozdział 1 - Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania

Rozdział 2 - Postępowanie podatkowe w przypadku unikania opodatkowania

Rozdział 3 - Rada do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania

Rozdział 4 - Opinie zabezpieczające

Rozdział 5 - Cofnięcie skutków unikania opodatkowania

Dział IIIB - Przeciwdziałanie wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych

Rozdział 1 - Przepisy ogólne

Rozdział 2 - Analiza ryzyka

Rozdział 3 - Blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego

Rozdział 4 - Kontrola

Rozdział 5 - Kary pieniężne

Dział IV - Postępowanie podatkowe

Rozdział 1 - Zasady ogólne

Rozdział 2 - Wyłączenie pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego

Rozdział 3 - Strona

Rozdział 3a - Pełnomocnictwo

Rozdział 4 - Załatwianie spraw

Rozdział 5 - Doręczenia

Rozdział 6 - Wezwania

Rozdział 7 - Przywrócenie terminu

Rozdział 8 - Wszczęcie postępowania

Rozdział 9 - Metryki, protokoły i adnotacje

Rozdział 10 - Udostępnianie akt

Rozdział 11 - Dowody

Rozdział 11a - Rozprawa

Rozdział 12 - Zawieszenie postępowania

Rozdział 13 - Decyzje

Rozdział 14 - Postanowienia

Rozdział 15 - Odwołania

Rozdział 16 - Zażalenia

Rozdział 16a - Wykonanie decyzji

Rozdział 17 - Wznowienie postępowania

Rozdział 18 - Stwierdzenie nieważności decyzji

Rozdział 19 - Uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej

Rozdział 20 - Wygaśnięcie decyzji

Rozdział 21 - Odpowiedzialność odszkodowawcza

Rozdział 22 - Kary porządkowe

Rozdział 23 - Koszty postępowania

Dział V - Czynności sprawdzające

Dział VI - Kontrola podatkowa

Dział VII - Tajemnica skarbowa

Dział VIIA

Dział VIII - Przepisy karne

Dział VIIIA - Zaświadczenia

Dział IX - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Rozdział 1 - Zmiany w przepisach obowiązujących

Rozdział 2 - Przepisy przejściowe

Rozdział 3 - Przepisy końcowe

Treść obwieszczenia 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:

2.

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:

Art. 36

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2021 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 9, 10, 12, 13, 17-27, art. 15, art. 28 i art. 35, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 2020 r. ” ;

Art. 13Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 10

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. ” ;

Art. 16

1.

Decyzji z zastosowaniem art. 119a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, 1423 i 2122) nie wydaje się podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korzyści podatkowej w rozumieniu art. 3 pkt 18 tej ustawy polegającej na braku opodatkowania wypłaty zysku ze spółki komandytowej uzyskanego z działalności operacyjnej prowadzonej przez tę spółkę pod warunkiem, że działalność ta nie była sztuczna w rozumieniu art. 119c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do korzyści podatkowej uzyskanej do dnia poprzedzającego dzień, w którym spółka komandytowa stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do postępowań, o których mowa w dziale IIIA ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. ” „

Art. 24Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., z wyjątkiem:

18, art. 19 oraz art. 23 ust. 3 i 4, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

Art. 154

1.

Zgody na doręczanie pism przez portal podatkowy wyrażane na podstawie art. 3e § 1 ustawy zmienianej w art. 84, w brzmieniu dotychczasowym, stają się zgodami na doręczanie pism przez portal podatkowy, o których mowa w art. 144 § 2 ustawy zmienianej w art.

84, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

W przypadku spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do doręczania pism przez portal podatkowy w rozumieniu art. 3 pkt 14 ustawy zmienianej w art. 84 stosuje się przepisy dotychczasowe. ” „

Art. 166Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 października 2021 r., z wyjątkiem:

Art. 14Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2021 r., z wyjątkiem:

Art. 39Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2021 r., z wyjątkiem:

16 pkt 1-3, art. 17, art. 32-34 i art. 38, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;

21, art. 25-27 i art. 30, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2021 r.;

Art. 28Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca

od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

Art. 25Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

30, 34 i 35, które wchodzą w życie z dniem 1 grudnia 2021 r. ” ;

Art. 18Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2021 r., z wyjątkiem:

Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dział I

Przepisy ogólne

Art. 1Ustawa normuje:

Art. 1a

§ 1Ustawa normuje również sposób wykonywania przez organy podatkowe obowiązku, o którym

mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.)1)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2., zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”.

§ 2

Wykonywanie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, odbywa się niezależnie od obowiązków organów podatkowych przewidzianych w ustawie i nie wpływa na tok i wynik procedur podatkowych.

§ 3Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie

wpływa na tok i wynik procedur podatkowych.

Art. 2

§ 1Przepisy ustawy stosuje się do:

§ 2Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, przepisy działu III stosuje się również

do opłat, do których ustalenia lub określenia uprawnione są inne niż wymienione w § 1 pkt 1 organy.

§ 3

Organom, o których mowa w § 2, przysługują uprawnienia organów podatkowych.

§ 4Przepisów ustawy nie stosuje się do świadczeń pieniężnych wynikających ze stosunków

cywilnoprawnych.

Art. 2aNiedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga

się na korzyść podatnika.

Art. 3Ilekroć w ustawie jest mowa o:

Art. 3a

§ 1Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, deklaracje mogą być składane za pomocą

środków komunikacji elektronicznej.

§ 23)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 4

Organ podatkowy, elektroniczna skrzynka podawcza systemu teleinformatycznego administracji skarbowej lub portal podatkowy potwierdzają, w formie dokumentu elektronicznego, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

§ 24)W brzmieniu ustalonym przez art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach

elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), która wejdzie w życie z dniem 5 października 2021 r..

Złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest potwierdzane elektronicznie.

§ 3(uchylony)

Art. 3b

§ 1Deklaracja składana za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinna zawierać:

§ 2Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:

§ 3Wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych

powinien uwzględnić:

Art. 3c(uchylony)

Art. 3dSkładanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej wójtowi, burmistrzowi

(prezydentowi miasta), staroście, marszałkowi województwa regulują odrębne przepisy.

Art. 3e5)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6..

§ 1Organ podatkowy może zwrócić się do podatnika, płatnika lub inkasenta o wyrażenie

zgody na doręczanie pism w formie dokumentu elektronicznego we wszystkich sprawach podatkowych załatwianych przez ten organ.

§ 2W przypadku wyrażenia przez podatnika, płatnika lub inkasenta zgody, o której mowa

w § 1, organ podatkowy poucza ich o skutkach prawnych wynikających z wyrażenia tej zgody.

§ 3

Do doręczania, o którym mowa w § 1, stosuje się przepisy art. 144a oraz art. 146.

Art. 3e

(uchylony)6)Przez art. 84 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

Art. 3f

§ 1Uwierzytelnianie podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób

trzecich na portalu podatkowym wymaga użycia danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie wymagane w celu realizacji usługi online, profilu zaufanego, profilu osobistego albo innego środka identyfikacji elektronicznej, wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1173 i 2320), adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej wymaganego dla usług świadczonych w portalu podatkowym.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, zakres i warunki korzystania z portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych we wnioskach, deklaracjach i pismach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

§ 3

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, inny sposób identyfikacji na portalu podatkowym niż przewidziany w § 1, mając na względzie potrzebę upowszechniania kontaktów z organami podatkowymi za pośrednictwem portalu podatkowego oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, poufności i pewności w procesie identyfikacji.

§ 4

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje spraw, które mogą być załatwiane z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie potrzebę stopniowego upowszechniania elektronicznej formy kontaktów z organami podatkowymi oraz charakter tych spraw.

§ 5Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wskazać

organy podatkowe, które załatwiają sprawy z wykorzystaniem portalu podatkowego, mając na względzie usprawnienie pracy urzędów i obsługi podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Art. 4Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność

przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.

Art. 5Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika

do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Art. 6Podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie

pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej.

Art. 7

§ 1Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

§ 2

Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Art. 7a

§ 1Prawa i obowiązki podatnika oraz płatnika będącego przedsiębiorstwem w spadku, w przypadku

gdy na mocy ustaw podatkowych podlega obowiązkowi podatkowemu, w okresie od ustanowienia do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego wykonuje zarządca sukcesyjny.

§ 2W okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego

albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od dnia, w którym zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję, do dnia powołania kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego prawa i obowiązki podatnika oraz płatnika, o których mowa w § 1, wykonują osoby, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, dokonujące czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy.

Art. 8Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 9Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Art. 10

§ 1Wprowadzenie zryczałtowanej formy opodatkowania nie pozbawia podatnika możliwości

dokonania wyboru opodatkowania na zasadach ogólnych.

§ 2Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli ustawy podatkowe nie przewidują możliwości wyboru

przez podatnika formy opodatkowania.

Art. 11

Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Art. 12

§ 1Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu

tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

§ 2

Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu.

§ 3

Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

§ 4Terminy określone w latach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim roku, który odpowiada

początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim roku nie było - w dniu, który poprzedzałby bezpośrednio ten dzień.

§ 5

Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.

§ 6Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:

Dział II

Organy podatkowe i ich właściwość

Rozdział 1

Organy podatkowe

Art. 13

§ 1Organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest:

§ 2Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest organem podatkowym - jako:

§ 2aDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest organem podatkowym - jako:

§ 2bMinister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem podatkowym - jako organ

właściwy w sprawach, o których mowa w art. 14a § 1.

§ 2c

W zakresie rozstrzygania spraw podatkowych uprawnienia naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celno-skarbowego oraz dyrektora izby administracji skarbowej, jako organu podatkowego, przysługują także radcy skarbowemu, wykonującemu czynności orzecznicze w tym organie.

§ 3

Organami podatkowymi wyższego stopnia są organy odwoławcze.

Art. 13aRada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych:

Art. 14

§ 1

Szef Krajowej Administracji Skarbowej sprawuje ogólny nadzór w sprawach podatkowych.

§ 2W ramach nadzoru, o którym mowa w § 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej w celu

wykonywania ustawowych zadań, w szczególności zadań analityczno-sprawozdawczych, może przetwarzać dane wynikające z deklaracji podatkowych składanych do naczelników urzędów skarbowych oraz naczelników urzędów celno-skarbowych, a także informacje uzyskane na podstawie przepisów działu III rozdziału 11a.

§ 3Przetwarzanie danych, o którym mowa w § 2, odbywa się z zachowaniem przepisów o ochronie

danych osobowych oraz tajemnic ustawowo chronionych.

§ 4Minister właściwy do spraw finansów publicznych zapewnia funkcjonowanie portalu podatkowego

i jest administratorem danych podatników, płatników, inkasentów, ich następców prawnych oraz osób trzecich korzystających z tego portalu.

Rozdział 1a

Interpretacje przepisów prawa podatkowego

Art. 14a

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania

przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe, w szczególności:

§ 1aInterpretacja ogólna powinna zawierać w szczególności:

§ 1bZ wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej nie może wystąpić organ administracji

publicznej.

§ 2Wniosek o wydanie interpretacji ogólnej powinien zawierać uzasadnienie konieczności

wydania interpretacji ogólnej, w szczególności:

§ 3Interpretację ogólną wydaje się, jeżeli w dniu złożenia wniosku w sprawach, o których

mowa w § 2 pkt 2, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa, kontrola celno-skarbowa albo od decyzji lub na postanowienie nie zostało wniesione odwołanie lub zażalenie.

§ 4Minister właściwy do spraw finansów publicznych pozostawia wniosek o wydanie interpretacji

ogólnej bez rozpatrzenia, jeżeli:

§ 5W sprawie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzenia wydaje

się postanowienie, na które służy zażalenie. Postanowienie nie zawiera danych identyfikujących stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej. Przepisy rozdziałów 14 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 6Prawo dostępu do akt sprawy wydania interpretacji ogólnej nie obejmuje danych identyfikujących

stronę postępowania, w którym wydano decyzję, postanowienie lub interpretację indywidualną, wskazaną we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej.

§ 710)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 11

Na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych organy podatkowe przekazują niezwłocznie akta dotyczące wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej decyzji, postanowień oraz interpretacji indywidualnych.

§ 711)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 4

Na sporządzone na piśmie żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych organy podatkowe przekazują niezwłocznie akta dotyczące wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej decyzji, postanowień oraz interpretacji indywidualnych.

§ 8Opłata podlega zwrotowi wyłącznie w przypadku wydania interpretacji ogólnej. Zwrot

opłaty następuje w terminie 7 dni od dnia opublikowania interpretacji ogólnej.

§ 9

W sprawach dotyczących wydawania interpretacji ogólnych na wniosek przepisy art. 14d, art. 14f, art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3 i 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art.

170 i art. 171 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10 i 23 działu IV stosuje się odpowiednio.

§ 10Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu usprawnienia obsługi wnioskodawców

może, w drodze rozporządzenia, upoważnić dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do wydawania, jako organ pierwszej instancji, postanowień o których mowa w § 5, oraz wykonywania czynności, o których mowa w § 7.

§ 11Minister właściwy do spraw finansów publicznych, biorąc pod uwagę zapewnienie sprawności

postępowania, określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wydanie interpretacji ogólnej, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę, dane wskazane w § 2, oraz sposób uiszczenia opłaty.

Art. 14b

§ 1Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego

indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

§ 1aW zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.

§ 2Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego

lub zdarzeń przyszłych.

§ 2aPrzedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego:

§ 3Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego

przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

§ 3aW przypadku gdy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan

faktyczny lub zdarzenie przyszłe obejmuje transakcję, zespół transakcji lub inne zdarzenia:

§ 3bObowiązek, o którym mowa w § 3a, nie obejmuje wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej:

§ 4Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem

odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

§ 5

Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego albo w porozumieniu podatkowym, o którym mowa w art. 20zb.

§ 5aJeżeli przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają

zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym, wydaje się postanowienie o stwierdzeniu, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku. W tym przypadku w postanowieniu wskazuje się oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji. Na wydane postanowienie przysługuje zażalenie.

§ 5bOdmawia się, w drodze postanowienia, wydania interpretacji indywidualnej w zakresie

tych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą:

§ 5cOrgan uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej o opinię w zakresie, o którym mowa w § 5b, chyba że stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu, które było przedmiotem uzyskanej uprzednio opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Opinię Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, której przedmiotem jest zagadnienie odpowiadające stanowi faktycznemu lub zdarzeniu przyszłemu przedstawionemu we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wraz z wnioskiem organu uprawnionego do wydania interpretacji indywidualnej o jej wydanie, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty w nich wskazane, dołącza się do akt sprawy.

§ 5dPowzięcie uzasadnionego przypuszczenia, o którym mowa w § 5b, może wynikać również

z łącznej oceny więcej niż jednego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nawet jeżeli zostały złożone przez różnych wnioskodawców.

§ 5e

Na postanowienia wydane na podstawie § 1a, 5 i 5b przysługuje zażalenie.

§ 5fDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację indywidualną po zasięgnięciu

opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli umowę o współdziałanie, o której mowa w art. 20s, zawarł wnioskodawca, a w przypadku wniosku wspólnego - jeden z wnioskodawców.

§ 6(uchylony)

§ 6a(uchylony)

§ 7

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę oraz dane wskazane w § 2-5, a także sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art.

14f, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Art. 14c

§ 1Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu

faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

§ 2W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera

wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

§ 3Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o treści art. 14na oraz o prawie wniesienia

skargi do sądu administracyjnego.

§ 412)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 13

Interpretację indywidualną wydaną w formie dokumentu elektronicznego opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

§ 4

(uchylony)13)Przez art. 84 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

Art. 14d

§ 1

Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

§ 214)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 15

W przypadku doręczenia interpretacji indywidualnej za pomocą środków komunikacji elektronicznej interpretację indywidualną uważa się za wydaną z zachowaniem terminu, o którym mowa w § 1, jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w art. 152a § 1, zostało przesłane przed upływem tego terminu.

§ 215)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 4

W przypadku doręczenia interpretacji indywidualnej za pomocą środków komunikacji elektronicznej interpretację indywidualną uważa się za wydaną z zachowaniem terminu, o którym mowa w § 1, jeżeli dowód wysłania, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, został wystawiony przed upływem tego terminu.

§ 3Wnioskodawca może w każdym czasie wystąpić z żądaniem poinformowania go telefonicznie

albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej o dacie wydania interpretacji indywidualnej oraz o zawartej w niej ocenie jego stanowiska albo o innym sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Informację przekazuje się niezwłocznie, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił z tym żądaniem przed wydaniem interpretacji indywidualnej - nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu wydania tej interpretacji albo innego rozstrzygnięcia w sprawie.

Art. 14da.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Art. 14e

§ 1Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu:

§ 1aDyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu:

14b § 5a;

§ 2Zmiana interpretacji indywidualnej następuje w odniesieniu do opisanego we wniosku

stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, na podstawie którego wydana została zmieniona interpretacja.

§ 3Uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej oraz zmiana lub

uchylenie postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a, następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

§ 4Zmianę interpretacji indywidualnej oraz postanowienia, o których mowa w § 3, doręcza

się podmiotowi, któremu w danej sprawie zostały wydane interpretacja indywidualna lub postanowienie, albo jego następcy prawnemu.

§ 5Stwierdzając wygaśnięcie interpretacji indywidualnej, w postanowieniu wskazuje się

oznaczenie interpretacji ogólnej wraz z podaniem miejsca jej publikacji.

Art. 14f

§ 1Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą

należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych

stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

§ 2aZwrot nienależnej opłaty następuje nie później niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia

postępowania w sprawie wydania interpretacji.

§ 2bOpłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie

w przypadku:

§ 3

Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 14g

§ 1Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w

art. 14b § 3 lub 3a lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia.

§ 2(uchylony)

§ 3(uchylony)

Art. 14hW sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy

art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV.

Art. 14i

§ 1Interpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki, w Dzienniku Urzędowym Ministra

Finansów oraz zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 1aObjaśnienia podatkowe są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie

podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych pod nazwą „Objaśnienia podatkowe”, wraz z oznaczeniem daty ich zamieszczenia.

§ 2Interpretacja indywidualna, jej zmiana oraz postanowienia, o których mowa w art. 14e

§ 3, wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji.

§ 3Interpretacja indywidualna, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz

inne podmioty wskazane w treści interpretacji, jest niezwłocznie zamieszczana w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

§ 4W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się informację o zmianie, uchyleniu oraz stwierdzeniu wygaśnięcia interpretacji indywidualnej.

§ 5W Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw finansów publicznych zamieszcza się informacje o nieprawidłowych interpretacjach indywidualnych, które z powodu śmierci, likwidacji lub rozwiązania wnioskodawcy, dla którego interpretacja indywidualna została wydana, nie mogą zostać zmienione, uchylone lub nie można stwierdzić ich wygaśnięcia.

Art. 14j

§ 1Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz

(prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

§ 2W zakresie, o którym mowa w § 1, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej

stanowi dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

§ 2aWójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa zmienia wydaną

przez ten organ interpretację indywidualną, uchyla ją i stwierdza jej wygaśnięcie oraz zmienia lub uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14b § 5a.

§ 3

W zakresie nieuregulowanym w § 1-2a stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału.

Art. 14k

§ 1Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej

wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 2

Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 3W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, której

wygaśnięcie stwierdzono, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

Art. 14lW przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny

będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

Art. 14m

§ 1Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której wygaśnięcie

stwierdzono lub która nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:

§ 2Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje:

§ 3Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w decyzji określającej

lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również wysokość podatku objętego zwolnieniem, o którym mowa w § 1, albo - w przypadku uiszczenia podatku w zakresie objętym tym zwolnieniem - określa wysokość nadpłaty.

§ 416)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 17

Organ podatkowy informuje podatnika w formie pisemnej o dacie doręczenia odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie interpretacji.

§ 417)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 4

Organ podatkowy informuje podatnika na piśmie o dacie doręczenia odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie interpretacji.

Art. 14n

§ 1Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

§ 2W przypadkach, o których mowa w § 1, zmianę, uchylenie lub stwierdzenie wygaśnięcia

interpretacji indywidualnej albo zmianę lub uchylenie postanowienia, o którym mowa w art. 14b § 5a, doręcza się odpowiednio spółce, podatkowej grupie kapitałowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, oddziałowi lub przedstawicielstwu, wskazanym przez wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej.

§ 3Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

§ 4W przypadku zastosowania się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do:

§ 5Przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2, rozumie się wyjaśnienia

zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego, dominujące w interpretacjach indywidualnych wydawanych w takich samych stanach faktycznych lub w odniesieniu do takich samych zdarzeń przyszłych oraz w takim samym stanie prawnym, w trakcie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, oraz w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego.

§ 6W przypadku gdy do okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, oraz okresu 12 miesięcy

przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego zastosowanie mają wydane w odniesieniu do takiego samego zagadnienia interpretacja ogólna lub objaśnienia podatkowe, wydane w takim samym stanie prawnym przed rozpoczęciem lub w trakcie okresu rozliczeniowego, o którym mowa w § 4, począwszy od dnia opublikowania takiej interpretacji ogólnej lub zamieszczenia takich objaśnień podatkowych przez utrwaloną praktykę interpretacyjną, o której mowa w § 4 pkt 2, należy rozumieć odpowiednio wyjaśnienie zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego wynikające z interpretacji ogólnej lub wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego, dotyczące stosowania tych przepisów, zawarte w objaśnieniach podatkowych.

§ 7Przez okres rozliczeniowy, o którym mowa w § 4, w przypadku podatków nierozliczanych

okresowo, rozumie się miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy w danym podatku.

Art. 14na.

§ 1Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe

będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

§ 2Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach

wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Art. 14nb.

W przypadku, o którym mowa w art. 14b § 3a, przepisy art. 14k−14n stosuje się do transakcji, zespołu transakcji lub innego zdarzenia w zakresie, w jakim we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 14b § 3a zostały wskazane państwa, terytoria i dane, o których mowa w tym przepisie.

Art. 14o

§ 1W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje

się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

§ 2

Przepisy art. 14e i art. 14i § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 14pPrzepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do należności płatników lub

inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52

§ 1

Art. 14r

§ 1Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych

uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym (wniosek wspólny).

§ 2Zainteresowani wskazują we wniosku wspólnym jeden podmiot, który jest stroną postępowania

w sprawie interpretacji, oraz składają oświadczenie, o którym mowa w art. 14b § 4.

§ 3Interpretację indywidualną lub postanowienie w sprawie doręcza się podmiotowi wskazanemu

jako strona. Pozostałym zainteresowanym doręcza się odpis interpretacji lub postanowienia.

§ 4

Opłata za wniosek wspólny jest ustalana jako iloczyn kwoty określonej zgodnie z art.

14f i liczby zainteresowanych wskazanych we wniosku.

§ 5

W zakresie nieuregulowanym w § 1-4 przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

§ 6

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku wspólnego zawierającego dane identyfikujące zainteresowanych oraz dane wskazane w § 2 i w art. 14b § 3-5, a także sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w § 4, mając na względzie konieczność ujednolicenia formy składanych wniosków oraz zapewnienia sprawnej obsługi wnioskodawców.

Art. 14s

§ 1Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zamawiający w rozumieniu

ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem publicznym, podmiot publiczny w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 711 i 2275 oraz z 2021 r. poz. 868) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną umową o partnerstwie publiczno-prywatnym, lub zamawiający w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z 2021 r. poz. 541) w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty budowlane lub usługi. Przepisu art. 14b § 4 nie stosuje się.

§ 2Przepisy art. 14k-14n stosuje się odpowiednio do wykonawcy, partnera prywatnego lub

koncesjonariusza.

Rozdział 2

Właściwość organów podatkowych

Art. 15

§ 1

Organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

§ 2Właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań

i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 16Właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających

zakres ich działania.

Art. 17

§ 1Jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych

ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania.

Art. 17a18)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 802), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2021 r..

Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika, płatnika lub inkasenta, jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej.

Art. 17b

§ 1

Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie praw i obowiązków podatnika (płatnika, inkasenta), przejętych przez następcę prawnego, jest organ podatkowy właściwy dla następcy prawnego.

§ 2Organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach następstwa prawnego spadkobierców

oraz zapisobierców jest organ właściwy ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy.

Art. 18

§ 1Jeżeli w trakcie roku podatkowego lub określonego w odrębnych przepisach innego okresu

rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo za ten okres rozliczeniowy pozostaje ten organ podatkowy, który był właściwy w pierwszym dniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej w trakcie roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym jest organ inny niż wymieniony w § 1, uwzględniając w szczególności zmianę miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.

Art. 18a

§ 1Jeżeli po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie

powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach dotyczących poprzednich lat podatkowych lub innych okresów rozliczeniowych jest organ właściwy po zaistnieniu tych zdarzeń, z zastrzeżeniem art. 18b.

§ 2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których, w razie zmiany właściwości miejscowej po zakończeniu roku podatkowego lub okresu rozliczeniowego, właściwym organem podatkowym będzie organ inny niż wymieniony w § 1, uwzględniając w szczególności przypadki zmiany miejsca zamieszkania, pobytu lub siedziby podatnika.

Art. 18b

§ 1Organy podatkowe właściwe w dniu wszczęcia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej

do określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego pozostają właściwe we wszystkich sprawach związanych ze zobowiązaniem podatkowym, które jest przedmiotem postępowania lub kontroli, chociażby w trakcie postępowania lub kontroli nastąpiło zdarzenie powodujące zmianę właściwości.

§ 2Jeżeli zdarzenie powodujące zmianę właściwości organu podatkowego nastąpiło po zakończeniu

kontroli podatkowej, organem właściwym miejscowo w sprawie, której ta kontrola dotyczy, pozostaje organ właściwy w dniu wszczęcia kontroli podatkowej.

§ 3Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio:

Art. 18c

§ 1Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, w celu usprawnienia i przyspieszenia kontroli

podatkowej lub postępowania podatkowego w pierwszej instancji, wyznaczyć, w drodze postanowienia, odpowiednio naczelnika urzędu skarbowego albo dyrektora izby administracji skarbowej jako właściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników pozostających w zakresie właściwości miejscowej różnych organów, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2Dyrektor izby administracji skarbowej może, w celu usprawnienia i przyspieszenia kontroli

podatkowej lub postępowania podatkowego, wyznaczyć, w drodze postanowienia, nadzorowanego naczelnika urzędu skarbowego jako właściwego do przeprowadzenia tych kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników pozostających w zakresie właściwości miejscowej różnych nadzorowanych naczelników, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub konieczność zabezpieczenia dowodów jego popełnienia.

§ 3Wyznaczonym organem podatkowym może być wyłącznie organ właściwy przynajmniej dla

jednego z podatników.

§ 4W razie wyznaczenia organu po wszczęciu kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego

wyznaczony organ podatkowy przejmuje kontrolę lub postępowanie do dalszego prowadzenia.

Czynności podjęte w toku kontroli podatkowej oraz we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają w mocy.

§ 5Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego określa podatnika, dla którego

został wyznaczony organ podatkowy, oraz zakres spraw tego podatnika objętych właściwością wyznaczonego organu podatkowego.

§ 6Postanowienie w sprawie wyznaczenia organu podatkowego doręcza się podatnikowi, dla

którego został wyznaczony organ podatkowy, wyznaczonemu organowi podatkowemu oraz organom podatkowym właściwym uprzednio, a w przypadku, o którym mowa w § 1, także dyrektorom izb administracji skarbowej.

Art. 18d

§ 1Organ podatkowy pierwszej instancji przekazuje, w drodze postanowienia, do dalszego

prowadzenia przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, po wyrażeniu uprzednio zgody przez ten organ, prowadzone postępowanie podatkowe, jeżeli informacje otrzymane przez organ podatkowy z banku lub innej instytucji finansowej, o których mowa w art. 182, nie pozwalają na wyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych sprawy.

§ 2Postanowienie, o którym mowa w § 1, powinno zawierać w szczególności:

§ 3

Czynności podjęte we wszczętym postępowaniu podatkowym pozostają w mocy.

§ 4Postanowienie o przekazaniu sprawy doręcza się stronie, właściwemu naczelnikowi urzędu

celno-skarbowego oraz dyrektorowi izby administracji skarbowej nadzorującemu naczelnika urzędu skarbowego.

Art. 19

§ 1Spory o właściwość rozstrzyga:

§ 2Spór o właściwość rozstrzyga się, w drodze postanowienia, na wniosek organu będącego

stroną sporu.

§ 3W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 2, 4 i 4a, wniosek o rozstrzygnięcie sporu

wnosi odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego za pośrednictwem właściwego dyrektora izby administracji skarbowej.

Art. 20Do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość organ podatkowy, na którego obszarze nastąpiło

wszczęcie postępowania, podejmuje tylko te czynności, które są niezbędne ze względu na interes publiczny lub ważny interes strony.

Dział IIA (uchylony) Dział IIB Współdziałanie

Rozdział 1

Umowa o współdziałanie

Art. 20s

§ 1

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z podatnikiem, na jego wniosek, umowę o współdziałanie w zakresie podatków pozostających we właściwości Krajowej Administracji Skarbowej, zwaną dalej „umową o współdziałanie”.

§ 2Umowa o współdziałanie służy zapewnieniu przestrzegania przez podatnika przepisów

prawa podatkowego w warunkach przejrzystości podejmowanych działań oraz wzajemnego zaufania i zrozumienia między organem podatkowym a podatnikiem, przy uwzględnieniu charakteru prowadzonej przez podatnika działalności.

§ 3Wniosek, o którym mowa w § 1, może złożyć podatnik, u którego wartość przychodu wykazana

w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w poprzednim roku podatkowym przekroczyła równowartość 50 000 000 euro, przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia wniosku.

§ 4Umowa o współdziałanie może być zawarta z podatnikiem, który otrzymał pozytywną opinię

z audytu wstępnego.

§ 5W przypadku odmowy zawarcia umowy o współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej

wskazuje przyczyny takiej odmowy wraz z uzasadnieniem.

Art. 20t

§ 116)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 17

Umowa o współdziałanie jest zawierana w formie pisemnej na czas nieokreślony.

§ 117)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 4

Umowa o współdziałanie jest zawierana na piśmie na czas nieokreślony.

§ 2Umowa o współdziałanie zawiera ustalenia stron niezbędne dla prawidłowej realizacji

warunków umowy, w tym szczegółowe określenie praw i obowiązków stron wynikających z zawartej umowy oraz sposób informowania się o osobach upoważnionych do kontaktu między stronami tej umowy.

Art. 20uPodatnik, który zawarł umowę o współdziałanie, jest obowiązany do:

Art. 20vW zakresie objętym umową o współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej:

Art. 20w

Następca prawny podatnika nie wstępuje w prawa i obowiązki wynikające z umowy o współdziałanie.

Art. 20x

§ 1

Podatnik może w każdym czasie wypowiedzieć umowę o współdziałanie.

§ 2Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wypowiedzieć umowę o współdziałanie w przypadku:

§ 316)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 17

Rozwiązanie umowy o współdziałanie następuje z dniem złożenia, w formie pisemnej, drugiej stronie wypowiedzenia tej umowy, chyba że z treści tego wypowiedzenia wynika późniejszy termin.

§ 317)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 4

Rozwiązanie umowy o współdziałanie następuje z dniem złożenia, na piśmie, drugiej stronie wypowiedzenia tej umowy, chyba że z treści tego wypowiedzenia wynika późniejszy termin.

§ 4W przypadku rozwiązania umowy o współdziałanie dane podatnika są niezwłocznie usuwane

z ewidencji, o której mowa w art. 20za.

Art. 20yW okresie 2 lat od dnia rozwiązania umowy o współdziałanie przez Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej na podstawie art. 20x § 2 podatnik ten nie może złożyć wniosku o zawarcie kolejnej umowy o współdziałanie.

Art. 20zZ dniem rozwiązania umowy o współdziałanie Szef Krajowej Administracji Skarbowej może

wypowiedzieć porozumienie podatkowe, o którym mowa w rozdziale 2.

Art. 20za.

§ 1Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi ewidencję podatników, z którymi zawarł

umowę o współdziałanie.

§ 2Ewidencja, o której mowa w § 1, zawiera:

§ 3Ewidencja, o której mowa w § 1, jest jawna i udostępnia się ją w Biuletynie Informacji

Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Rozdział 2

Porozumienia podatkowe Art. 20zb.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z podatnikiem będącym stroną umowy o współdziałanie, w formie pisemnej, porozumienie podatkowe w zakresie objętym tą umową w sprawie:19)Wprowadzenie do wyliczenia w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 20.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zawrzeć z podatnikiem będącym stroną umowy o współdziałanie, na piśmie, porozumienie podatkowe w zakresie objętym tą umową w sprawie:20)Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 4.

Art. 20zc.

§ 1Porozumienie podatkowe nie może zostać zawarte w zakresie czynności i zdarzeń objętych

toczącym się postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, kontrolą celno-skarbową lub postępowaniem przed sądem administracyjnym albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

§ 2W przypadku odmowy zawarcia porozumienia podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej

wskazuje przyczyny odmowy wraz z uzasadnieniem.

§ 3

Do porozumienia podatkowego w sprawie, o której mowa w art. 20zb pkt 1, przepisy art.

14c § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 4

Do porozumienia podatkowego w sprawie, o której mowa w art. 20zb pkt 2, przepisy art. 83, art. 85-88, art. 90 ust. 1 i 3, art. 92, art. 95 ust. 1-6 i 8, art. 96, art.

98-100, art. 105 ust. 1 i 3, art. 106 ust. 1 i 3 oraz art. 107 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych stosuje się odpowiednio, przy czym:

1 oraz art. 107 tej ustawy, nie dotyczy dokumentów lub informacji przekazanych uprzednio Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w ramach umowy o współdziałanie lub audytu podatkowego.

§ 5Do porozumienia podatkowego, o którym mowa w art. 20zb pkt 3, przepisy art. 119x §

1, art. 119y § 1, art. 119za pkt 1 i 2 oraz art. 119zc stosuje się odpowiednio, przy czym:

Art. 20zd.

Przed zawarciem porozumienia podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zasięgnąć opinii:

Art. 20ze.

§ 1

Podatnik może w każdym czasie wypowiedzieć porozumienie podatkowe.

§ 2Szef Krajowej Administracji Skarbowej może wypowiedzieć porozumienie podatkowe, jeżeli:

§ 316)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 17

Z zastrzeżeniem art. 20z, rozwiązanie porozumienia podatkowego następuje z dniem złożenia, w formie pisemnej, drugiej stronie wypowiedzenia tego porozumienia wraz z uzasadnieniem.

Podatnik w wypowiedzeniu porozumienia może wskazać inny niż wynikający ze zdania pierwszego termin rozwiązania porozumienia, poprzedzający dzień złożenia tego wypowiedzenia.

§ 317)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 4

Z zastrzeżeniem art. 20z, rozwiązanie porozumienia podatkowego następuje z dniem złożenia, na piśmie, drugiej stronie wypowiedzenia tego porozumienia wraz z uzasadnieniem. Podatnik w wypowiedzeniu porozumienia może wskazać inny niż wynikający ze zdania pierwszego termin rozwiązania porozumienia, poprzedzający dzień złożenia tego wypowiedzenia.

§ 4Rozwiązanie porozumienia podatkowego na podstawie § 2 pkt 1 wywołuje skutki prawne

od dnia jego zawarcia.

§ 5Zastosowanie się do porozumienia rozwiązanego na podstawie § 1 oraz § 2 pkt 2 i 3

nie może szkodzić podatnikowi. Przepisy art. 14k oraz art. 14m § 1-3 stosuje się odpowiednio.

Art. 20zf.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do porozumień podatkowych przepisy działu IV rozdziału 11 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 3

Audyt podatkowy Art. 20zg.

Audyt podatkowy przeprowadza Szef Krajowej Administracji Skarbowej wobec podatnika przed zawarciem umowy o współdziałanie (audyt wstępny) oraz w trakcie obowiązywania umowy o współdziałanie (audyt monitorujący) w celu sprawdzenia:

Art. 20zh.

§ 1Podatnik jest obowiązany do przekazywania na wniosek Szefa Krajowej Administracji

Skarbowej dokumentów i informacji niezbędnych do przeprowadzenia audytu podatkowego.

§ 2Dokumenty i informacje uznane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej za zawierające

tajemnicę przedsiębiorstwa są niszczone w terminie 2 miesięcy od dnia:

Art. 20zi.

§ 1Z przeprowadzonego audytu podatkowego Szef Krajowej Administracji Skarbowej sporządza:

§ 2

Audyt monitorujący jest wykonywany w sposób ciągły.

§ 3

Opinia oraz zalecenia są przekazywane niezwłocznie podatnikowi.

§ 4Termin realizacji czynności podejmowanych w związku z przekazanymi zaleceniami podatnik

uzgadnia z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 5W przypadku zastosowania się przez podatnika do zaleceń audytu wstępnego audyt ten

może być wznowiony na okres niezbędny do weryfikacji zastosowania się podatnika do tych zaleceń.

Art. 20zj.

§ 1O przeprowadzeniu audytu wstępnego i jego zakresie decyduje Szef Krajowej Administracji

Skarbowej, biorąc pod uwagę ocenę ryzyka podatkowego zidentyfikowanego u podatnika wnioskującego o zawarcie umowy o współdziałanie.

§ 2

Podatnik jest informowany o zakresie audytu wstępnego.

§ 3Harmonogram działań podejmowanych w ramach audytu wstępnego Szef Krajowej Administracji

Skarbowej uzgadnia z podatnikiem.

§ 4Audyt wstępny w zakresie poprawności wypełniania obowiązków podatkowych obejmuje 2

lata podatkowe poprzedzające rok, w którym podatnik wystąpił z wnioskiem o podpisanie umowy o współdziałanie, oraz okres od początku roku podatkowego, w którym podatnik wystąpił z wnioskiem, do dnia zakończenia tego audytu.

§ 5Audyt wstępny w zakresie poprawności wypełniania obowiązków podatkowych przez następcę

prawnego podatnika, który zawarł umowę o współdziałanie, może objąć krótszy okres niż określony w § 4.

Art. 20zk.

Audyt podatkowy w zakresie prawidłowości wypełniania obowiązków podatkowych obejmuje analizę ryzyka i badanie dokumentacji dotyczącej zidentyfikowanych u podatnika obszarów ryzyka podatkowego.

Art. 20zl.

Audyt podatkowy w zakresie ram wewnętrznego nadzoru podatkowego obejmuje ocenę możliwości prawidłowego wykonywania obowiązków podatkowych poprzez weryfikację poziomu wdrożenia i funkcjonowania:

Art. 20zm.

§ 1W przypadku złożenia prawnie skutecznej deklaracji lub korekty deklaracji:

§ 2Przepis §1 pkt 1 stosuje się do deklaracji oraz korekt deklaracji złożonych za okresy

nieobjęte audytem wstępnym, jeżeli złożone zostały w celu usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w wyniku tego audytu.

§ 3W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, nie wszczyna się postępowania w sprawach o

przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

Art. 20zn.

§ 1Czynności w zakresie audytu podatkowego wykonują pracownicy zatrudnieni w wyodrębnionej

w tym celu komórce organizacyjnej urzędu obsługującego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, działający z jego upoważnienia.

§ 2Czynności w zakresie audytu podatkowego mogą być wykonywane z upoważnienia Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej przez pracowników i funkcjonariuszy jednostek Krajowej Administracji Skarbowej.

§ 3Pracownicy i funkcjonariusze wykonujący czynności w zakresie audytu podatkowego nie

mogą uczestniczyć w przeprowadzaniu kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz w postępowaniu podatkowym wobec podatnika objętego tym audytem przez okres 3 lat od dnia jego zakończenia.

Art. 20zo.

§ 1Niezależny audyt funkcji podatkowej jest przeprowadzany na zlecenie podatnika przez

niezależnego audytora podatkowego.

§ 2

Niezależnym audytorem podatkowym może być spółka doradztwa podatkowego, firma audytorska, doradca podatkowy lub biegły rewident, z wyjątkiem podmiotu:

Art. 20zp.

§ 1Niezależny audyt funkcji podatkowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości wykonywania

obowiązków podatkowych oraz skuteczności i adekwatności wdrożonych ram wewnętrznego nadzoru podatkowego.

§ 2Z przeprowadzenia niezależnego audytu funkcji podatkowej sporządza się raport zawierający

wynik niezależnego audytu funkcji podatkowej. Raport podpisuje niezależny audytor podatkowy przeprowadzający ten audyt.

§ 3Raport z niezależnego audytu funkcji podatkowej jest przekazywany niezwłocznie podatnikowi

wraz z dokumentacją audytu zawierającą testy i procedury przeprowadzone w jego trakcie.

Art. 20zq.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale przepisy działu IV rozdziału 11 stosuje się odpowiednio.

Rozdział 4

Przepisy wspólne Art. 20zr.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym dziale przepisy art. 168, art. 172, art. 173 i art. 175-177 oraz działu IV rozdziału 1 z wyłączeniem art. 127, rozdziałów 5 i 10 stosuje się odpowiednio.

Dział III

Zobowiązania podatkowe

Rozdział 1

Powstawanie zobowiązania podatkowego

Art. 21

§ 1Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

§ 2

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

§ 3Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego

na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 3aJeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że w złożonej deklaracji

wykazano nieprawidłową kwotę zwrotu podatku lub kwotę podatku naliczonego przeniesionego do rozliczenia lub kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych, w deklaracji nie wykazano tych kwot albo podatnik nie złożył deklaracji, mimo ciążącego na nim obowiązku, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych.

§ 4Przepisy § 3 i art. 53a stosuje się odpowiednio, gdy podatnik lub inny podmiot jest

obowiązany do zapłaty podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku bez złożenia deklaracji, a obowiązku tego nie wykonał w całości lub w części.

§ 5

Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Art. 21aPodatnik, który zamierza skorzystać z ulgi podatkowej, której warunkiem, określonym

w odrębnych przepisach, jest brak zaległości podatkowych, może złożyć wniosek do właściwego organu podatkowego o przeprowadzenie postępowania podatkowego. Do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego przepis art. 21 § 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 21b

Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik osiągnął dochód, przychód lub zysk w wysokości niepowodującej powstania zobowiązania podatkowego, organ wydaje decyzję, w której określa wysokość tego dochodu, przychodu lub zysku.

Art. 22

§ 1Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach

uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników:

§ 1aRozporządzenie, o którym mowa w § 1 pkt 1, dotyczące zaniechania poboru podatku od

podatników prowadzących działalność gospodarczą, którzy w wyniku zaniechania poboru podatku staną się beneficjentami pomocy w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, stanowiące pomoc publiczną, zawiera program pomocowy, określający przeznaczenie i warunki dopuszczalności pomocy publicznej.

§ 2Organ podatkowy, na wniosek podatnika, może zwolnić płatnika z obowiązku pobrania

podatku, jeżeli:

§ 2aOrgan podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli

podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy.

§ 3(uchylony)

§ 4(uchylony)

§ 5W przypadku wydania decyzji na podstawie § 2 organ podatkowy określa termin wpłacenia

przez podatnika podatku lub zaliczki na podatek, chyba że podatnik jest obowiązany do dokonania rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku.

§ 6

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach wymienionych w § 2 i 2a.

Art. 23

§ 1Organ podatkowy określa podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:

§ 2

Organ podatkowy odstąpi od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, jeżeli:

§ 3Podstawę opodatkowania określa się w drodze oszacowania, stosując w szczególności

następujące metody:

§ 4(uchylony)

§ 5Określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania powinno zmierzać do określenia

jej w wysokości zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Organ podatkowy, określając podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, uzasadnia wybór metody oszacowania.

Art. 23aJeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, a podatnik jest

zobowiązany do wpłaty zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość zaliczek, za okres, za który podstawa opodatkowania została oszacowana, proporcjonalnie do wysokości zobowiązania podatkowego za cały rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy. Przepis art. 53a stosuje się odpowiednio.

Art. 24

Organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ ten stwierdzi, że podatnik nie złożył deklaracji, nie wykazał w deklaracji straty lub wysokość poniesionej straty różni się od wysokości wykazanej w deklaracji, a poniesienie straty zgodnie z przepisami prawa podatkowego uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych.

Art. 24a(uchylony)

Art. 24b(uchylony)

Art. 25(uchylony)

Rozdział 2

Odpowiedzialność podatnika, płatnika i inkasenta

Art. 26

Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Art. 26a

§ 1Podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika

podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12, 13 oraz 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.

§ 2

W przypadku, o którym mowa w § 1, nie stosuje się przepisu art. 30 § 5.

Art. 27(uchylony)

Art. 28

§ 1Płatnikom i inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego

wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa.

§ 2(uchylony)

§ 3Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

§ 4Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może ustalać wynagrodzenie dla płatników

lub inkasentów z tytułu poboru podatków stanowiących dochody, odpowiednio, budżetu gminy, powiatu lub województwa.

Art. 29

§ 1W przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność, o której mowa

w art. 26, obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i jego małżonka.

§ 2Skutki prawne ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania wspólności majątkowej

nie odnoszą się do zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem:

§ 3

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do płatnika oraz inkasenta.

Art. 30

§ 1Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany

lub podatek pobrany a niewpłacony.

§ 2Inkasent, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 9, odpowiada za podatek

pobrany a niewpłacony.

§ 3

Płatnik lub inkasent odpowiada za należności wymienione w § 1 lub 2 całym swoim majątkiem.

§ 4Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa

w § 1 lub 2, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku.

§ 5Przepisów § 1-4 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli

podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika. Odpowiedzialność podatnika można orzec w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 5a

Odpowiedzialność płatnika nie może być wyłączona ani ograniczona na podstawie § 5, jeżeli:

§ 6Decyzję, o której mowa w § 4 i 5, organ podatkowy może wydać również po zakończeniu

roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego.

Art. 31Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, będące płatnikami

lub inkasentami, są obowiązane wyznaczyć osoby, do których obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, a także zgłosić właściwemu miejscowo organowi podatkowemu imiona, nazwiska i adresy tych osób. Zgłoszenia należy dokonać w terminie wyznaczonym do dokonania pierwszej wpłaty, a w razie zmiany osoby wyznaczonej - w terminie 14 dni od dnia, w którym wyznaczono inną osobę.

Art. 32

§ 1Płatnicy i inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z poborem lub inkasem

podatków do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania płatnika lub inkasenta. § 1a22)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 23..

W razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej podmiot dokonujący likwidacji lub rozwiązania zawiadamia pisemnie właściwy organ podatkowy, nie później niż w ostatnim dniu istnienia osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, o miejscu przechowywania dokumentów związanych z poborem lub inkasem podatku. § 1a23)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 84 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 4..

W razie likwidacji lub rozwiązania osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej podmiot dokonujący likwidacji lub rozwiązania zawiadamia na piśmie właściwy organ podatkowy, nie później niż w ostatnim dniu istnienia osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, o miejscu przechowywania dokumentów związanych z poborem lub inkasem podatku.

§ 2Po upływie okresu, o którym mowa w § 1, płatnicy i inkasenci obowiązani są przekazać

podatnikom dokumenty związane z poborem lub inkasem podatku; dokumenty podlegają zniszczeniu, jeżeli przekazanie ich podatnikowi jest niemożliwe.

Rozdział 3

Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych

Art. 33

§ 1Zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku

podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio.

§ 2Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania

podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, przed wydaniem decyzji:

§ 3W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu, z zastrzeżeniem art. 54 §

1 pkt 1, podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu.

§ 4W przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych

co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu:

§ 4aPrzepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych związanych

ze stosowaniem art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści. Zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, o których mowa w zdaniu pierwszym, dokonać można również przed wszczęciem lub przejęciem postępowania podatkowego na podstawie art. 119g § 1 lub 3.

§ 4bDokonanie zabezpieczenia w przypadku, o którym mowa w § 4a, nie narusza art. 13 §

2 pkt 7.

§ 5(uchylony)

Art. 33a

§ 1Decyzja o zabezpieczeniu wygasa:

§ 2Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie narusza zarządzenia zabezpieczenia wydanego

na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 33bPrzepis art. 33 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia na majątku: