Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z

Układsporządzony w Brukseli dnia 21 marca 2014 r.o Stowarzyszeniu Między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej Oraz Ich Państwami Członkowskimi, z Jednej Strony, a Ukrainą, z Drugiej Strony Spis treści Treść układu Artykuł 1 - Cele Tytuł I - ZASADY OGÓLNE Tytuł II - DIALOG I REFORMY POLITYCZNE, STOWARZYSZENIE POLITYCZNE, WSPÓŁPRACA I ZBLIŻENIE W DZIEDZINIE POLITYKI ZAGRANICZNEJ I BEZPIECZEŃSTWA Tytuł III - SPRAWIEDLIWOŚĆ WOLNOŚĆ I BEZPIECZEŃSTWO Tytuł IV - HANDEL I ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z HANDLEM Rozdział 1 - Traktowanie narodowe i dostęp towarów do rynku Rozdział 2 - Środki ochrony handlu Rozdział 3 - Bariery techniczne w handlu Rozdział 4 - Środki sanitarne i fitosanitarne Rozdział 5 - Ułatwienia celne i handlowe Rozdział 6 - Zakładanie przedsiębiorstw, handel usługami i handel elektroniczny Rozdział 7 - Płatności bieżące i przepływ kapitału Rozdział 8 - Zamówienia publiczne Rozdział 9 - Własność intelektualna Rozdział 10 - Konkurencja Rozdział 11 - Zagadnienia energetyczne związane z handlem Rozdział 12 - Przejrzystość Rozdział 13 - Handel i zrównoważony rozwój Rozdział 14 - Rozstrzyganie sporów Rozdział 15 - Mechanizm mediacji Tytuł V - WSPÓŁPRACA GOSPODARCZA I SEKTOROWA Rozdział 1 - Współpraca w sektorze energetycznym, w tym kwestie dotyczące energii jądrowej Rozdział 2 - Współpraca makroekonomiczna Rozdział 3 - Zarządzanie finansami publicznymi: polityka budżetowa, kontrola wewnętrzna i audyt zewnętrzny Rozdział 4 - Podatki Rozdział 5 - Statystyka Rozdział 6 - Środowisko Rozdział 7 - Transport Rozdział 8 - Przestrzeń kosmiczna Rozdział 9 - Współpraca naukowo-techniczna Rozdział 10 - Polityka w dziedzinie przemysłu i przedsiębiorstw Rozdział 11 - Przemysł wydobywczy i metalurgiczny Rozdział 12 - Usługi finansowe Rozdział 13 - Prawo spółek, ład korporacyjny, rachunkowość i audyt Rozdział 14 - Społeczeństwo informacyjne Rozdział 15 - Polityka audiowizualna Rozdział 16 - Turystyka Rozdział 17 - Rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich Rozdział 18 - Polityka rybołówstwa i polityka morska Rozdział 19 - Dunaj Rozdział 20 - Ochrona konsumentów Rozdział 21 - Współpraca w dziedzinie zatrudnienia, polityki społecznej i równości szans Rozdział 22 - Zdrowie publiczne Rozdział 23 - Kształcenie, szkolenie i młodzież Rozdział 24 - Kultura Rozdział 25 - Współpraca w dziedzinie sportu i aktywności fizycznej Rozdział 26 - Współpraca w zakresie społeczeństwa obywatelskiego Rozdział 27 - Współpraca transgraniczna i regionalna Rozdział 28 - Uczestnictwo w programach unii europejskiej i w działaniach jej agencji Tytuł VI - WSPÓŁPRACA FINANSOWA, W TYM POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE ZWALCZANIA NADUŻYĆ FINANSOWYCH Tytuł VII - POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE, OGÓLNE I KOŃCOWE Rozdział 1 - Ramy instytucjonalne Rozdział 2 - Postanowienia ogólne i końcowe Dodatek - Układ w język angielskim Treść układu W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomości: Dnia 21 marca 2014 r. oraz dnia 27 czerwca 2014 r. w Brukseli został sporządzony Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, w następującym brzmieniu: UKŁAD O STOWARZYSZENIU MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ I EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĄ ENERGII ATOMOWEJ ORAZ ICH PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI, Z JEDNEJ STRONY, A UKRAINĄ, Z DRUGIEJ STRONY PREAMBUŁA KRÓLESTWO BELGII, REPUBLIKA BUŁGARII, REPUBLIKA CZESKA, KRÓLESTWO DANII, REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC, REPUBLIKA ESTOŃSKA, IRLANDIA, REPUBLIKA GRECKA, KRÓLESTWO HISZPANII, REPUBLIKA FRANCUSKA, REPUBLIKA CHORWACJI, REPUBLIKA WŁOSKA, REPUBLIKA CYPRYJSKA, REPUBLIKA ŁOTEWSKA, REPUBLIKA LITEWSKA, WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA, WĘGRY REPUBLIKA MALTY, KRÓLESTWO NIDERLANDÓW, REPUBLIKA AUSTRII, RZECZPOSPOLITA POLSKA, REPUBLIKA PORTUGALSKA, RUMUNIA, REPUBLIKA SŁOWENII, REPUBLIKA SŁOWACKA, REPUBLIKA FINLANDII, KRÓLESTWO SZWECJI, ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII 1 IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Umawiające się Strony Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwane dalej „państwami członkowskimi”, UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią” lub „UE”, oraz EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ, zwana dalej „Euratomem”, z jednej strony, oraz UKRAINA z drugiej strony, zwane dalej łącznie „Stronami”, UWZGLĘDNIAJĄC bliskie związki historyczne i coraz bliższe powiązania między Stronami, a także ich dążenie do zacieśnienia i rozszerzenia stosunków w sposób ambitny i nowatorski, ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do bliskich i długotrwałych stosunków opartych na wspólnych wartościach, takich jak: poszanowanie zasad demokratycznych, praworządność, dobre sprawowanie rządów, prawa człowieka i podstawowe wolności, w tym prawa osób należących do mniejszości narodowych, niedyskryminacja osób należących do mniejszości i poszanowanie różnorodności, godności ludzkiej oraz zobowiązanie do poszanowania zasad wolnej gospodarki rynkowej, która ułatwi udział Ukrainy w politykach europejskich; UZNAJĄC, że jako państwo europejskie Ukraina podziela wspólną historię i wspólne wartości z państwami członkowskimi Unii Europejskiej (UE) i zobowiązuje się propagować te wartości; ODNOTOWUJĄC znaczenie, jakie ma dla Ukrainy tożsamość europejska; UWZGLĘDNIAJĄC silne poparcie społeczne na Ukrainie dla europejskich aspiracji kraju; POTWIERDZAJĄC że Unia Europejska uznaje europejskie aspiracje Ukrainy i z zadowoleniem przyjmuje jej wybór, w tym zobowiązanie do budowania mocnej i trwałej demokracji oraz gospodarki rynkowej: UZNAJĄC że wspólne wartości, na których opiera się Unia Europejska - a mianowicie demokracja, poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządność - stanowią również istotne elementy niniejszego Układu; UZNAJĄC że stowarzyszenie polityczne i integracja gospodarcza Ukrainy z Unią Europejską będą zależały od postępów we wdrażaniu obecnego Układu, a także osiągnięć Ukrainy w zapewnianiu poszanowania wspólnych wartości oraz postępów w osiąganiu zbliżenia do UE pod względem politycznym, gospodarczym i prawnym; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do wdrażania wszystkich zasad i postanowień Karty Narodów Zjednoczonych, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), w szczególności aktu końcowego z Helsinek Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z 1975 r., dokumentów zawierających wnioski z Konferencji w Madrycie i Wiedniu z 1991 i 1992 r., Paryskiej karty dla nowej Europy z 1990 r., Powszechnej deklaracji praw człowieka ONZ z 1948 r. oraz Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności Rady Europy z 1950 r.; PRAGNĄC wzmacniać pokój i bezpieczeństwo międzynarodowe, a także angażować się w skuteczne działania wielostronne oraz pokojowe rozwiązywanie sporów, zwłaszcza poprzez współpracę w tym celu w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), OBWE i Rady Europy; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do wspierania niezależności, suwerenności, integralności terytorialnej i nienaruszalności granic; PRAGNĄC osiągnąć jak największe zbliżenie stanowisk w zakresie dwustronnych, regionalnych i międzynarodowych kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, uwzględniając wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB) Unii Europejskiej, w tym wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony (WPBiO); ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do ponownego potwierdzenia zobowiązań międzynarodowych Stron, do zwalczania szerzenia broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia oraz do współpracy w zakresie rozbrojenia i kontroli zbrojeń; PRAGNĄC przyspieszyć proces reform i zbliżenia przepisów na Ukrainie, przyczyniając się w ten sposób do stopniowej integracji gospodarczej i pogłębienia stowarzyszenia politycznego; PRZEKONANE o potrzebie wdrożenia przez Ukrainę reform politycznych, społeczno-gospodarczych, prawnych i instytucjonalnych niezbędnych do skutecznego wdrożenia niniejszego Układu i zobowiązując się do zdecydowanego wspierania tych reform na Ukrainie; PRAGNĄC osiągnąć integrację gospodarczą, między innymi poprzez pogłębioną i kompleksową strefę wolnego handlu (DCFTA) jako integralną część niniejszego Układu, zgodnie z prawami i zobowiązaniami wynikającymi z członkostwa Stron w Światowej Organizacji Handlu (WTO), a także poprzez szeroko zakrojone zbliżenie przepisów; UZNAJĄC, że taka pogłębiona i kompleksowa strefa wolnego handlu, powiązana z szerszym procesem zbliżenia prawodawstwa, przyczyni się do dalszej integracji gospodarczej z rynkiem wewnętrznym Unii Europejskiej zgodnie z niniejszym Układem; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do stworzenia nowego klimatu sprzyjającego stosunkom gospodarczym między Stronami, a nade wszystko rozwijaniu handlu i inwestycji oraz stymulowaniu konkurencji, które mają kluczowe znaczenie dla restrukturyzacji i modernizacji gospodarczej; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do zwiększenia współpracy w zakresie energii w oparciu o zobowiązanie Stron do wdrożenia Traktatu o Wspólnocie Energetycznej; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do zwiększania bezpieczeństwa energetycznego, ułatwienia tworzenia odpowiedniej infrastruktury oraz zwiększenia integracji rynku i zbliżenia przepisów do najważniejszych elementów dorobku UE oraz propagowania efektywności energetycznej i wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, a także osiągnięcia wysokiego poziomu bezpieczeństwa jądrowego; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do intensyfikacji dialogu - w oparciu o podstawowe zasady solidarności, wzajemnego zaufania, wspólnej odpowiedzialności i partnerstwa - oraz współpracy w dziedzinie migracji, azylu i zarządzania granicami, wraz z kompleksowym podejściem uwzględniającym legalną migrację, oraz do współpracy w zwalczaniu nielegalnej imigracji i handlu ludźmi oraz zapewnienia skutecznego wdrażania umowy o readmisji; UZNAJĄC znaczenie wprowadzenia w odpowiednim czasie ruchu bezwizowego dla obywateli Ukrainy pod warunkiem zapewnienia warunków dla sprawnie zarządzanego i bezpiecznego przepływu osób; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do zwalczania przestępczości zorganizowanej i zjawiska prania pieniędzy, do zmniejszenia podaży nielegalnych narkotyków i popytu na nie oraz zwiększenia współpracy w zakresie walki z terroryzmem; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do zacieśnienia współpracy w dziedzinie ochrony środowiska oraz zasad zrównoważonego rozwoju i zielonej gospodarki; PRAGNĄC zacieśnić kontakty międzyludzkie; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do propagowania współpracy transgranicznej i międzyregionalnej; ZOBOWIĄZUJĄC SIĘ do stopniowego zbliżenia prawodawstwa Ukrainy z prawodawstwem Unii zgodnie z postanowieniami niniejszego Układu oraz do skutecznej jego realizacji; UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że niniejszy Układ nie przesądza o dalszym rozwoju stosunków między UE a Ukrainą i pozostaje bez uszczerbku dla ich dalszego rozwoju; POTWIERDZAJĄC, że postanowienia niniejszego Układu wchodzące w zakres części III tytuł V Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wiążą Zjednoczone Królestwo i Irlandię jako odrębne Umawiające się Strony, nie zaś jako część Unii Europejskiej, chyba że Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią wspólnie powiadomią Ukrainę, że Zjednoczone Królestwo lub Irlandia są nimi związane jako część Unii Europejskiej zgodnie z protokołem nr 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Jeżeli Zjednoczone Królestwo lub Irlandia przestaną być związane Układem jako część Unii Europejskiej zgodnie z art. 4a protokołu nr 21 lub zgodnie z art. 10 protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych załączonego do Traktatów, Unia Europejska wraz ze Zjednoczonym Królestwem lub Irlandią natychmiast poinformują Ukrainę o wszelkich zmianach w ich stanowisku, w którym to przypadku pozostaną nadal związane postanowieniami Układu indywidualnie. To samo ma zastosowanie do Danii zgodnie z Protokołem nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonym do Traktatów, UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Cele 1. Niniejszym ustanawia się stowarzyszenie między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony. 2. Cele stowarzyszenia to: a) propagowanie stopniowego zbliżenia między Stronami w oparciu o wspólne wartości oraz bliskie i uprzywilejowane związki oraz coraz większe stowarzyszenie Ukrainy z politykami UE i coraz większy udział w jej programach i agencjach; b) zapewnienie odpowiednich ram dla zwiększonego dialogu politycznego we wszystkich obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; c) propagowanie, zachowanie i wzmacnianie pokoju i stabilizacji w wymiarze regionalnymi i międzynarodowym zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych i aktem końcowym z Helsinek Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z 1975 r. oraz celami Paryskiej karty dla nowej Europy z 1990 r.; d) stworzenie warunków dla wzmożonych stosunków gospodarczych i handlowych w ramach dążenia do stopniowej integracji Ukrainy z rynkiem wewnętrznym UE, w tym poprzez stworzenie pogłębionej i kompleksowej strefy wolnego handlu zgodnie z Tytułem IV: (Handel i zagadnienia związane z handlem) niniejszego Układu oraz wspieranie wysiłków Ukrainy mających na celu przejście do funkcjonującej gospodarki rynkowej między innymi poprzez stopniowe zbliżenie jej prawodawstwa do prawodawstwa Unii; e) zwiększenie współpracy w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa w celu wzmocnienia praworządności oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności; f) stworzenie warunków dla coraz bliższej współpracy w innych dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Tytuł I ZASADY OGÓLNE Artykuł 2 Poszanowanie zasad demokratycznych, praw człowieka i podstawowych wolności, określonych w szczególności w akcie końcowym z Helsinek Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z 1975 r. oraz Paryskiej karcie dla nowej Europy z 1990 r., a także innych właściwych instrumentach z zakresu praw człowieka, w tym Powszechnej deklaracji praw człowieka ONZ i Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, oraz poszanowanie zasady praworządności są podstawą wewnętrznej i zewnętrznej polityki Stron oraz stanowią istotne elementy niniejszego Układu. Propagowanie poszanowania zasady suwerenności i integralności terytorialnej, nienaruszalności granic i niepodległości, a także zwalczanie rozprzestrzeniania broni masowego rażenia, związanych z nią materiałów oraz systemów ich przenoszenia również stanowią istotne elementy niniejszego Układu. Artykuł 3 Strony uznają, że u podstaw ich stosunków leżą zasady wolnej gospodarki rynkowej. Praworządność, dobre sprawowanie rządów, walka z korupcją, walka z różnymi formami międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i terroryzmu, promowanie zrównoważonego rozwoju i skutecznych działań wielostronnych mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju stosunków między Stronami. Tytuł II DIALOG I REFORMY POLITYCZNE, STOWARZYSZENIE POLITYCZNE, WSPÓŁPRACA I ZBLIŻENIE W DZIEDZINIE POLITYKI ZAGRANICZNEJ I BEZPIECZEŃSTWA Artykuł 4 Cele dialogu politycznego 1. Strony dalej rozwijają i wzmacniają dialog polityczny we wszystkich dziedzinach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Dzięki temu promowane będzie stopniowe zbliżenie w kwestiach dotyczących polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w celu coraz większego zaangażowania Ukrainy w europejski obszar bezpieczeństwa. 2. Cele dialogu politycznego to: a) pogłębianie stowarzyszenia politycznego oraz większe zbliżenie i skuteczność zakresie polityki bezpieczeństwa; b) propagowanie stabilności i bezpieczeństwa międzynarodowego w oparciu o skuteczne działania wielostronne; c) wzmocnienie współpracy i dialogu między Stronami w dziedzinie międzynarodowego bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego, w szczególności w celu rozwiązywania światowych i regionalnych problemów oraz głównych zagrożeń; d) zwiększenie nakierowanej na wyniki praktycznej współpracy między Stronami na rzecz osiągnięcia pokoju, bezpieczeństwa i stabilności na kontynencie europejskim; e) zwiększenie poszanowania zasad demokratycznych, praworządności i dobrych rządów, praw człowieka i podstawowych wolności, w tym praw osób należących do mniejszości narodowych, niedyskryminacji osób należących do mniejszości i poszanowania różnorodności oraz przyczynianie się do konsolidacji krajowych reform politycznych; f) rozwijanie dialogu i pogłębienie współpracy między Stronami w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony; g) promowanie zasad niezależności, suwerenności, integralności terytorialnej i nienaruszalności granic. Artykuł 5 Fora dialogu politycznego 1. Strony odbywają regularne spotkania na szczycie dotyczące dialogu politycznego. 2. Na szczeblu ministerialnym dialog polityczny prowadzony jest, za obopólnym porozumieniem, w ramach Rady Stowarzyszenia, o której mowa w art. 460 niniejszego Układu, oraz w ramach regularnych spotkań między przedstawicielami Stron na szczeblu ministrów spraw zagranicznych. 3. Dialog polityczny prowadzony jest również w następujących formach: a) regularnych posiedzeń na szczeblu dyrektorów politycznych, komisji politycznej i bezpieczeństwa oraz na szczeblu ekspertów, w tym podczas posiedzeń dotyczących poszczególnych regionów lub kwestii oraz posiedzeń przedstawicieli Unii Europejskiej, z jednej strony, i przedstawicieli Ukrainy, z drugiej strony; b) pełnego i terminowego wykorzystania wszystkich kanałów dyplomatycznych i wojskowych między Stronami, w tym odpowiednich kontaktów w państwach trzecich oraz w ONZ, OBWE i innych forach międzynarodowych; c) regularnych posiedzeń zarówno na szczeblu wysokich urzędników, jak i ekspertów instytucji wojskowych z obu Stron; d) w każdy inny sposób, w tym podczas spotkań na szczeblu ekspertów, które przyczyniałyby się do poprawy i konsolidacji tego dialogu. 4. Inne procedury i mechanizmy dialogu politycznego, w tym nadzwyczajne konsultacje, prowadzone są za obopólnym porozumieniem Stron. 5. Na szczeblu parlamentarnym dialog polityczny odbywa się w ramach Komisji Parlamentarnej Stowarzyszenia, o której mowa w art. 467 niniejszego Układu. Artykuł 6 Dialog i współpraca w zakresie reform krajowych Strony współpracują w celu zapewnienia, aby ich polityki wewnętrzne były oparte na zasadach wspólnych dla Stron, w szczególności zasadzie stabilności i skuteczności instytucji demokratycznych oraz praworządności, a także poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności, w szczególności tych, o których mowa w art. 14 niniejszego Układu. Artykuł 7 Polityka zagraniczna i bezpieczeństwa 1. Strony wzmagają dialog i współpracę oraz propagują stopniowe zbliżenie w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), oraz zajmują się przede wszystkim kwestiami zapobiegania konfliktom i zarządzania kryzysowego, stabilizacji regionalnej, rozbrojenia, nieproliferacji, kontroli zbrojeń i kontroli wywozu broni, a także intensywnego wzajemnie korzystnego dialogu w dziedzinie przestrzeni kosmicznej. Współpraca opierać się będzie na wspólnych wartościach i wspólnych interesach oraz ma na celu coraz większe zbliżenie i skuteczność polityki, a także propagowanie wspólnego planowania polityki. W tym celu Strony korzystają z forów dwustronnych, międzynarodowych i regionalnych. 2. Ukraina, UE i państwa członkowskie potwierdzają swoje zobowiązanie do poszanowania zasad niezależności, suwerenności, integralności terytorialnej i nienaruszalności granic, określonych w Karcie Narodów Zjednoczonych i akcie końcowym Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z Helsinek z 1975 r. oraz do propagowania tych zasad w stosunkach dwustronnych i wielostronnych. 3. Strony podejmują wyzwania związane z tymi zasadami w sposób terminowy i spójny na wszystkich odpowiednich szczeblach dialogu politycznego przewidzianych w niniejszym układzie, w tym na poziomie ministerialnym. Artykuł 8 Międzynarodowy Trybunał Karny Strony współpracują w propagowaniu pokoju i sprawiedliwości międzynarodowej poprzez ratyfikację i wdrożenie Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego z 1998 r. oraz powiązanych z nim instrumentów. Artykuł 9 Stabilność regionalna 1. Strony intensyfikują swoje wspólne wysiłki na rzecz promowania stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju demokratycznego we wspólnym sąsiedztwie, a w szczególności na rzecz współpracy w zakresie pokojowego rozwiązywania konfliktów regionalnych. 2. Wysiłki te podejmowane są w oparciu o wspólnie podzielane zasady dotyczące utrzymywania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, ustanowione w Karcie Narodów Zjednoczonych, akcie końcowym Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie z Helsinek z 1975 r. i innych właściwych dokumentach wielostronnych. Artykuł 10 Zapobieganie konfliktom, zarządzanie kryzysowe i współpraca wojskowo-techniczna 1. Strony wzmacniają praktyczną współpracę w zakresie zapobiegania konfliktom i zarządzania kryzysowego, w szczególności w celu zwiększenia udziału Ukrainy w cywilnych i wojskowych operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE, a także w odpowiednich działaniach szkoleniowych i ćwiczeniach, w tym prowadzonych w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO). 2. Współpraca w tej dziedzinie opiera na warunkach i uzgodnieniach między UE i Ukrainą dotyczących konsultacji i współpracy w dziedzinie zarządzania kryzysowego. 3. Strony badają możliwości współpracy wojskowo-technicznej. Ukraina i Europejska Agencja Obrony (EAO) ustanawiają ścisłe kontakty w celu przedyskutowania poprawy zdolności militarnych, w tym kwestii technicznych. Artykuł 11 Nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia 1. Strony uznają, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia i związanych z nią materiałów oraz systemów ich przenoszenia, zarówno państwom, jak i innym podmiotom, stanowi jedno z największych zagrożeń dla stabilności i bezpieczeństwa w wymiarze międzynarodowym. Strony zgodnie postanawiają zatem współpracować i przyczyniać do walki z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i związanych z nią materiałów oraz systemów ich przenoszenia poprzez pełne przestrzeganie istniejących zobowiązań Stron w ramach traktatów i umów międzynarodowych o rozbrojeniu i nieproliferacji, jak również innych stosownych zobowiązań międzynarodowych, oraz ich wdrażanie na poziomie krajowym. Strony zgodnie postanawiają, że niniejsze postanowienie stanowi istotny element niniejszego Układu. 2. Strony zgodnie postanawiają ponadto współpracować i przyczyniać się do walki z rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia i związanych z nią materiałów oraz systemów ich przenoszenia poprzez: a) podejmowanie działań mających na celu, w zależności od przypadku, podpisanie, ratyfikowanie lub przystąpienie do wszystkich innych odpowiednich instrumentów międzynarodowych oraz ich pełne wdrożenie; b) dalsze udoskonalanie krajowych systemów kontroli wywozu w celu skutecznego kontrolowanie wywozu, a także tranzytu towarów mających związek z bronią masowego rażenia, w tym kontrolowanie ostatecznego przeznaczenia technologii i towarów podwójnego zastosowania, a także ustanowienie skutecznych sankcji w przypadku naruszenia kontroli wywozu. 3. Strony zgodnie postanawiają ustanowić regularny dialog polityczny, który będzie towarzyszył i konsolidował te elementy. Artykuł 12 Rozbrojenie, kontrola zbrojeń, kontrola wywozu broni oraz zwalczanie nielegalnego handlu bronią Strony rozwijają dalszą współpracę w zakresie rozbrojenia, w tym zmniejszenia swoich zapasów zbędnej broni strzeleckiej i lekkiej, a także skutków opuszczonych niewybuchów, o których mowa w tytule V rozdział 6 (Środowisko) niniejszego Układu, dla ludności i środowiska. Współpraca w zakresie rozbrojenia obejmuje także kontrolę zbrojeń, kontrolę wywozu broni oraz zwalczanie nielegalnego handlu bronią, w tym bronią strzelecką i lekką. Strony propagują powszechne przystępowanie do właściwych instrumentów międzynarodowych i przestrzeganie ich oraz dążą do zapewnienia ich skuteczności, w tym poprzez wdrażanie właściwych rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ. Artykuł 13 Zwalczanie terroryzmu Strony zgodnie postanawiają współpracować na szczeblu dwustronnym, regionalnym i międzynarodowym w celu zapobiegania terroryzmowi i zwalczania go zgodnie z prawem międzynarodowym, międzynarodowymi standardami praw człowieka oraz prawem dotyczącym uchodźców i prawem humanitarnym. Tytuł III SPRAWIEDLIWOŚĆ WOLNOŚĆ I BEZPIECZEŃSTWO Artykuł 14 Praworządność oraz przestrzeganie praw człowieka i podstawowych wolności W ramach swojej współpracy w zakresie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa Strony przywiązują szczególną wagę do konsolidacji praworządności oraz ogólnego wzmocnienia instytucji na wszystkich szczeblach w dziedzinie administracji, a w szczególności w dziedzinach egzekwowania prawa i wymiaru sprawiedliwości. Współpraca będzie miała na celu w szczególności wzmocnienie sądownictwa, zwiększenie jego skuteczności, zagwarantowanie jego niezależności i bezstronności oraz zwalczanie korupcji. Wszelka współpraca w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa będzie kierować się przestrzeganiem praw człowieka i podstawowych wolności. Artykuł 15 Ochrona danych osobowych Strony uzgadniają, że będą współpracować w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych zgodnie z najwyższymi normami europejskimi i międzynarodowymi, w tym z odpowiednimi instrumentami Rady Europy. Współpraca w zakresie ochrony danych osobowych może obejmować między innymi wymianę informacji i ekspertów. Artykuł 16 Współpraca w zakresie migracji, azylu i zarządzania granicami 1. Strony potwierdzają znaczenie wspólnego zarządzania przepływem migracji między ich terytoriami i dalej prowadzą kompleksowy dialog dotyczący wszystkich kwestii związanych z migracją, w tym nielegalnej migracji, legalnej migracji, przemytu ludzi i handlu ludźmi, a także dotyczący uwzględnienia zagadnień migracji w krajowych strategiach rozwoju gospodarczego i społecznego obszarów, z których pochodzą migranci. Dialog ten opiera się na podstawowych zasadach solidarności, wzajemnego zaufania, wspólnej odpowiedzialności i partnerstwa. 2. Zgodnie ze stosownym obowiązującym prawodawstwem unijnym i krajowym współpraca będzie się koncentrować w szczególności na następujących zagadnieniach: a) przeciwdziałanie podstawowym przyczynom migracji dzięki aktywnemu korzystaniu z możliwości współpracy w tej dziedzinie z państwami trzecimi i na forum międzynarodowym; b) wspólne ustanowienie skutecznej i prewencyjnej polityki w zakresie zwalczania nielegalnej migracji, przemytu ludzi i handlu ludźmi, w tym sposobów zwalczania sieci skupiających przemytników i handlarzy oraz ochrony dla ofiar tego rodzaju handlu; c) ustanowienie kompleksowego dialogu w sprawie azylu, zwłaszcza w kwestiach dotyczących praktycznego wdrażania Konwencji Narodów Zjednoczonych dotyczącej statusu uchodźców z 1951 r. i Protokołu dotyczącego statusu uchodźców z 1967 r. oraz innych właściwych instrumentów międzynarodowych, jak również zapewnienie poszanowania zasady „non-refoulment”; d) zasady przyjmowania, prawa i status osób przyjętych oraz sprawiedliwe traktowanie i integracja legalnie przebywających osób niebędących obywatelami; e) dalsze opracowywanie środków operacyjnych w dziedzinie zarządzania granicami; (i) współpraca w dziedzinie zarządzania granicami może obejmować między innymi szkolenia, wymianę najlepszych praktyk łącznie z aspektami technologicznymi, wymianę informacji zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami oraz, w stosownych przypadkach, wymianę oficerów łącznikowych; (ii) wysiłki Stron w tej dziedzinie będą miały na celu skuteczne wdrożenie zasady zintegrowanego zarządzania granicami; f) zwiększenie bezpieczeństwa dokumentów; g) opracowanie skutecznej polityki w zakresie powrotów, w tym w zakresie jej wymiaru regionalnego; oraz h) wymiana poglądów na temat nieoficjalnego zatrudniania migrantów. Artykuł 17 Traktowanie pracowników 1. Z zastrzeżeniem przepisów ustawowych, warunków i procedur mających zastosowanie w państwach członkowskich i w UE, traktowanie przyznane pracownikom będącym obywatelami Ukrainy i zatrudnionym legalnie na terytorium państwa członkowskiego musi być wolne od wszelkiej dyskryminacji ze względu na obywatelstwo w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia lub zwolnienia, w porównaniu z obywatelami tego państwa członkowskiego. 2. Traktowanie, o którym mowa w ust. 1, Ukraina przyznaje, z zastrzeżeniem przepisów ustawowych, warunków i procedur na Ukrainie, pracownikom będącym obywatelami państwa członkowskiego zatrudnionym legalnie na jej terytorium. Artykuł 18 Mobilność pracowników 1. Uwzględniając sytuację na rynku pracy w państwach członkowskich, z zastrzeżeniem prawodawstwa oraz zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwach członkowskich i w UE w dziedzinie mobilności pracowników: a) należy zachować i w miarę możliwości poprawić istniejące ułatwienia w dostępie do zatrudnienia pracowników ukraińskich, przyznane przez państwa członkowskie na mocy umów dwustronnych; b) pozostałe państwa członkowskie zbadają możliwość zawarcia podobnych umów. 2. Rada Stowarzyszenia zbada przyznanie innych korzystniejszych przepisów w dodatkowych dziedzinach, w tym ułatwień w dostępie do szkoleń zawodowych, zgodnie z przepisami ustawowymi, warunkami i procedurami obowiązującymi w państwach członkowskich i w UE, oraz uwzględniając sytuację na rynku pracy w państwach członkowskich i w UE. Artykuł 19 Przepływ osób 1. Strony zapewniają pełne wdrożenie: a) umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą o readmisji z dnia 18 czerwca 2007 r. (poprzez wspólny komitet ds. readmisji ustanowiony na mocy jej art. 15); b) umowy między Wspólnotą Europejską a Ukrainą o ułatwieniach w wydawaniu wiz z dnia 18 czerwca 2007 r. (poprzez wspólny komitet ds. zarządzania umową ustanowiony na mocy jej art. 12). 2. Strony dokładają również wszelkich starań, aby zwiększyć mobilność obywateli i osiągnąć dalszy postęp w zakresie dialogu wizowego. 3. Strony podejmują stopniowo działania na rzecz wprowadzenia w stosownym czasie ruchu bezwizowego, pod warunkiem że zostaną spełnione warunki dla dobrze zarządzanej i bezpiecznej mobilności, określone w dwuetapowym planie działania w sprawie liberalizacji reżimu wizowego przedstawionym na szczycie UE-Ukraina w dniu 22 listopada 2010 r. Artykuł 20 Pranie pieniędzy i finansowanie działalności terrorystycznej Strony współpracują ze sobą w celu zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu działalności terrorystycznej oraz ich zwalczania. W tym celu Strony zwiększają swoją dwustronną i międzynarodową współpracę w tej dziedzinie, w tym na szczeblu operacyjnym. Strony zapewniają wdrożenie stosownych norm międzynarodowych, zwłaszcza norm Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) i norm równoważnych normom przyjętym przez Unię. Artykuł 21 Współpraca w zakresie walki z narkotykami, prekursorami narkotykowymi i substancjami psychotropowymi 1. Strony współpracują w sprawach związanych z nielegalnymi narkotykami na podstawie wspólnie uzgodnionych zasad zgodnie z odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi oraz z uwzględnieniem deklaracji politycznej oraz Deklaracji specjalnej w sprawie wytycznych zmierzających cło redukcji popytu na narkotyki, zatwierdzonej przez dwudziestą specjalną sesję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w sprawie narkotyków w czerwcu 1998 r. 2. Współpraca ta ma na celu zwalczanie nielegalnych narkotyków, zmniejszenie podaży narkotyków, handlu narkotykami i popytu na nie oraz radzenie sobie ze skutkami zdrowotnymi i społecznymi nadużywania narkotyków. Współpraca ta ma również na celu bardziej skuteczne zapobieganie wykorzystywaniu prekursorów chemicznych do nielegalnej produkcji narkotyków i substancji psychotropowych. 3. Aby osiągnąć te cele, Strony posługują się niezbędnymi metodami współpracy, zapewniając zrównoważone i zintegrowane podejście do przedmiotowych zagadnień. Artykuł 22 Walka z przestępczością i korupcją 1. Strony współpracują w zakresie zwalczania i zapobiegania działalności przestępczej i nielegalnej, zorganizowanej lub innej. 2. Współpraca ta dotyczy między innymi: a) przemytu ludzi, broni palnej i nielegalnych narkotyków, a także handlu nimi; b) nielegalnego handlu towarami; c) przestępstw gospodarczych, w tym w dziedzinie podatków; d) korupcji, zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym; e) fałszowania dokumentów; f) cyberprzestępczości. 3. Strony zwiększają swoją współpracę w tej dziedzinie na szczeblu dwustronnym, regionalnym i międzynarodowym, w tym współpracę, w której bierze udział Europol. Strony dalej rozwijają swoją współpracę między innymi w zakresie: a) wymiany najlepszych praktyk, w tym technik dochodzeniowych i badań nad przestępczością; b) wymiany informacji zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami; c) budowania potencjału, w tym szkoleń oraz, w stosownych przypadkach, wymiany personelu; d) zagadnień związanych z ochroną świadków i ofiar. 4. Strony są zobowiązane do skutecznego wdrożenia Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej z 2000 r. wraz z trzema protokołami, Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko korupcji z 2003 r. i innych stosownych instrumentów międzynarodowych. Artykuł 23 Współpraca w zakresie walki z terroryzmem 1. Strony zgodnie postanawiają współpracować w celu zapobiegania aktom terrorystycznym i ich zwalczania zgodnie z prawem międzynarodowym, międzynarodowym prawem praw człowieka, prawem uchodźców i prawem humanitarnym oraz odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron. Strony uzgadniają w szczególności, że będą współpracować w oparciu o pełne wdrożenie rezolucji nr 1373 Rady Bezpieczeństwa ONZ z 2001 r., globalnej strategii zwalczania terroryzmu ONZ z 2006 r. i innych stosownych instrumentów ONZ oraz mających zastosowanie konwencji i instrumentów międzynarodowych. 2. Strony współpracują w szczególności poprzez wymianę: a) informacji na temat grup terrorystycznych oraz ich sieci wsparcia; b) doświadczeń i informacji w zakresie tendencji w zakresie terroryzmu oraz środków i metod zwalczania terroryzmu, w tym w zakresie spraw technicznych i szkoleń, oraz c) doświadczeń w zakresie zapobiegania terroryzmowi. Wymiana wszelkich informacji odbywa się w zgodzie z prawem międzynarodowym i krajowym. Artykuł 24 Współpraca prawna 1. Strony uzgadniają, że będą dalej rozwijać współpracę sądową w sprawach cywilnych i karnych, w pełni korzystając z odpowiednich instrumentów międzynarodowych i dwustronnych oraz opierając się na zasadach pewności prawa i prawa do rzetelnego procesu sądowego. 2. Strony uzgadniają, że będą dalej ułatwiać współpracę sądową w sprawach cywilnych między UE a Ukrainą na podstawie mających zastosowanie wielostronnych instrumentów prawnych, a zwłaszcza konwencji Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego w zakresie międzynarodowej współpracy prawnej i sporów sądowych, jak również ochrony dzieci. 3. W odniesieniu do współpracy sądowej w sprawach karnych Strony dążą do wzmocnienia porozumień dotyczących wzajemnej pomocy prawnej i ekstradycji. W stosownych przypadkach obejmowałoby to przystąpienie do odpowiednich międzynarodowycn instrumentów ONZ i Rady Europy, jak również do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego z 1998 r., o którym mowa w art. 8 niniejszego Układu, oraz ich wdrożenie, a także ściślejszą współpracę z Eurojust. Tytuł IV HANDEL I ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z HANDLEM Rozdział 1 Traktowanie narodowe i dostęp towarów do rynku Sekcja 1 Postanowienia wspólne Artykuł 25 Cel Strony stopniowo ustanawiają strefę wolnego handlu w okresie przejściowym trwającym maksymalnie 10 lat od wejścia w życie niniejszego Układu 1a)O ile załączniki I i II do niniejszego Układu nie stanowią inaczej. zgodnie z postanowieniami niniejszego Układu oraz zgodnie z art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (zwanego dalej „GATT z 1994 r.”). Artykuł 26 Zakres stosowania 1. Postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie do handlu towarami 1b)Do celów niniejszego Układu „towary” oznaczają produkty w rozumieniu GATT z 1994 r., o ile w niniejszy Układ nie stanowi inaczej. pochodzącymi z terytorium Stron. 2. Do celów niniejszego rozdziału „pochodzący” oznacza kwalifikujący się według reguł pochodzenia określonych w protokole I do niniejszego Układu (dotyczącym definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej). Sekcja 2 Zniesienie należności celnych, opłat i innych należności Artykuł 27 Definicja należności celnych Do celów niniejszego rozdziału „należności celne” obejmują każde cło lub wszelkiego rodzaju należności nałożone na przywóz lub wywóz towarów lub z nimi związane, w tym wszelkiego rodzaju podatki wyrównawcze lub należności dodatkowe nałożone na taki przywóz lub wywóz lub z nimi związane. „Należność celna” nie obejmuje jakichkolwiek: a) należności równoważnych podatkom wewnętrznym, nałożonych zgodnie z art. 32 niniejszego Układu; b) ceł nałożonych zgodnie z rozdziałem 2 (Środki ochrony handlu) tytułu IV niniejszego Układu; c) opłat i innych należności nałożonych zgodnie z art. 33 niniejszego Układu. Artykuł 28 Klasyfikacja towarów Klasyfikacja towarów będących przedmiotem handlu między Stronami określona jest w odpowiedniej nomenklaturze taryfowej każdej Strony, zgodnie ze zharmonizowanym systemem Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów z 1983 r. (zwanym dalej „HS”) z jej późniejszymi zmianami. Artykuł 29 Zniesienie należności celnych przywozowych 1. Każda Strona obniża lub znosi należności celne na towary pochodzące z terytorium drugiej Strony zgodnie z tabelami stawek celnych określonymi w załączniku I-A do niniejszego Układu (zwanymi dalej „tabelami stawek celnych”). Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego, dla odzieży używanej i pozostałych artykułów używanych objętych ukraińskim kodem celnym 6309 00 00 Ukraina będzie znosić należności celne przywozowe zgodnie z warunkami określonymi w załączniku I-B do niniejszego Układu. 2. Dla każdego towaru podstawowa stawka należności celnych, do której mają być stosowane kolejne obniżki zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, jest wskazana w załączniku I do niniejszego Układu. 3. Jeżeli w jakimkolwiek momencie po dniu wejścia w życie niniejszego Układu Strona obniży swoją stawkę należności celnej stosowaną wobec kraju najbardziej uprzywilejowanego (zwanego dalej „KNU”), stawka ta stosowana jest wyłącznie jako stawka podstawowa, o ile i tak długo, jak jest ona niższa od stawki obliczonej zgodnie z tabelą stawek celnych tej Strony. 4. Po upływie pięciu lat po wejściu w życie niniejszego Układu, na wniosek którejkolwiek ze Stron, Strony konsultują się wzajemnie, aby rozważyć przyspieszenie znoszenia należności celnych we wzajemnym handlu oraz rozszerzenie zakresu takiego znoszenia. Decyzja Komitetu Stowarzyszenia w składzie odpowiedzialnym za handel zgodnie z art. 465 niniejszego Układu (zwanego dalej również „Komitetem ds. Handlu”) w sprawie przyspieszenia lub znoszenia należności celnych na dany towar zastępuje każdą stawkę celną lub kategorię znoszenia ceł określoną dla tego towaru zgodnie z tabelami stawek celnych. Artykuł 30 Zawieszenie Żadna ze Stron nie może podnosić jakichkolwiek istniejących należności celnych ani przyjmować jakichkolwiek nowych należności celnych w stosunku do towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony. Nie wyklucza to, że każda ze Stron może: a) podnieść należność celną do poziomu określonego w jej tabeli stawek celnych po jej uprzednim jednostronnym obniżeniu; lub b) utrzymać lub podwyższyć należność celną zgodnie z zezwoleniem udzielonym przez Organ Rozstrzygania Sporów (zwany dalej „DSB”) Światowej Organizacji Handlu (zwanej dalej „WTO”). Artykuł 31 Należności celne wywozowe 1. Strony nie ustanawiają ani nie utrzymują należności celnych, podatków lub innych środków o skutku równoważnym nałożonych na wywóz towarów na terytorium drugiej Strony, lub z nim związane. 2. Istniejące należności celne lub środki o skutku równoważnym stosowane przez Ukrainę, wymienione w załączniku I-C do niniejszego Układu, są znoszone przez okres przejściowy zgodnie z jej tabelą stawek celnych zawartą w załączniku I-C do niniejszego Układu. W przypadku aktualizacji ukraińskiego kodeksu celnego zobowiązania zaciągnięte na mocy tabeli stawek celnych w załączniku I-C do niniejszego Układu pozostają w mocy na podstawie zgodności opisu towarów. Ukraina może wprowadzić środki ochronne w zakresie należności celnych wywozowych przewidziane w załączniku I-D do niniejszego Układu. Takie środki ochronne wygasają z końcem okresu określonego dla danego towaru w załączniku I-D do niniejszego Układu. Artykuł 32 Subsydia wywozowe i środki o skutku równoważnym 1. Z dniem wejścia w życie niniejszego Układu żadna ze Stron nie utrzymuje, nie wprowadza ani ponownie nie wprowadza subsydiów wywozowych lub innych środków o skutku równoważnym w odniesieniu do towarów rolnych z przeznaczeniem na terytorium drugiej Strony. 2. Do celów niniejszego artykułu „subsydia wywozowe” mają znaczenie określone w art. 1 lit. e) Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w załączniku 1A do Porozumienia WTO (zwanego dalej „Porozumieniem w sprawie rolnictwa”), z uwzględnieniem wszelkich zmian w tym artykule tego Porozumienia w sprawie rolnictwa. Artykuł 33 Opłaty i inne należności Każda Strona zapewnia, zgodnie z art. VIII GATT z 1994 r. i jego uwagami interpretacyjnymi, aby wszystkie opłaty i należności jakiegokolwiek rodzaju inne niż należności celne lub inne środki, o których mowa w art. 27 niniejszego Układu, nałożone na przywóz lub wywóz bądź z nimi związane były ograniczone kwotowo do przybliżonych kosztów wyświadczonych usług oraz nie stanowiły pośredniej ochrony towarów krajowych ani opodatkowania przywozu lub wywozu do celów fiskalnych. Sekcja 3 Środki pozataryfowe Artykuł 34 Traktowanie narodowe Każda Strona przyznaje traktowanie narodowe towarom drugiej Strony zgodnie z art. III GATT z 1994 r., włącznie z jego uwagami interpretacyjnymi. W tym celu art. III GATT z 1994 r. oraz jego uwagi interpretacyjne zostają włączone do niniejszego Układu i stanowią jego integralną część. Artykuł 35 Ograniczenia w przywozie i wywozie Żadna ze Stron nie przyjmuje ani nie utrzymuje zakazów ani ograniczeń ani środków o skutku równoważnym nakładanych na przywóz towarów drugiej Strony ani na wywóz ani sprzedaż eksportową towarów z przeznaczeniem na terytorium drugiej Strony, chyba że postanowienia niniejszego Układu stanowią inaczej lub odbywa się to zgodnie z art. XI GATT z 1994 r. i jego uwagami interpretacyjnymi. W tym celu art. XI GATT z 1994 r. oraz jego uwagi interpretacyjne zostają włączone do niniejszego Układu i stanowią jego integralną część. Sekcja 4 Postanowienia szczegółowe dotyczące towarów Artykuł 36 Wyjątki ogólne Żadne z postanowień niniejszego Układu nie może być rozumiane jako zapobiegające przyjmowaniu lub stosowaniu przez którakolwiek ze Stron środków zgodnie z art. XX i XXI GATT z 1994 r. oraz jego uwagami interpretacyjnymi, Które są włączone do niniejszego Układu i stanowią jego integralną część. Sekcja 5 Współpraca administracyjna i koordynacja z innymi państwami Artykuł 37 Szczególne postanowienia dotyczące współpracy administracyjnej 1. Strony uzgadniają, że współpraca administracyjna jest istotna dla wdrażania i kontroli preferencyjnego traktowania przyznanego na mocy niniejszego rozdziału i podkreślają swoje zobowiązanie do zwalczania nieprawidłowości i nadużyć finansowych w sprawach celnych związanych z przywozem, wywozem, tranzytem towarów oraz poddawaniem ich jakimkolwiek innym systemom lub procedurom celnym, łącznie ze środkami zakazu, ograniczenia i kontroli. 2. W przypadku gdy Strona doświadcza od drugiej Strony, na podstawie obiektywnie udokumentowanych informacji, braku współpracy administracyjnej lub weryfikacji nieprawidłowości lub nadużyć w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale, Strona ta może tymczasowo zawiesić odpowiednie traktowanie preferencyjne danego produktu lub danych produktów zgodnie z niniejszym artykułem. 3. Do celów niniejszego artykułu brak współpracy administracyjnej w zakresie badania nieprawidłowości lub nadużyć w sprawach celnych oznacza między innymi: a) powtarzające się przypadki niedopełnienia obowiązku weryfikacji statusu pochodzenia danego produktu lub danych produktów; b) powtarzające się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w przeprowadzaniu późniejszych weryfikacji dowodów pochodzenia lub przekazywaniu ich wyników; c) powtarzające się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w wydawaniu zezwolenia na przeprowadzenie misji współpracy administracyjnej celem weryfikacji autentyczności dokumentów lub dokładności informacji dotyczących przyznawania omawianego tu traktowania preferencyjnego. Do celów niniejszego artykułu ustalenie istnienia nieprawidłowości lub nadużyć może mieć miejsce między innymi w przypadku gdy nastąpił gwałtowny, bez zadowalającego wyjaśnienia, wzrost wielkości przywozu towarów, przekraczający tradycyjne możliwości produkcyjne i wywozowe drugiej Strony, związany z posiadaniem obiektywnych informacji dotyczących nieprawidłowości lub nadużyć. 4. Warunki wprowadzenia tymczasowego zawieszenia są następujące: a) Strona, która stwierdziła u drugiej Strony na podstawie obiektywnych informacji brak współpracy administracyjnej lub nieprawidłowości lub nadużycia, niezwłocznie powiadamia o tym Komitet ds. Handlu, przekazując jednocześnie obiektywne informacje, oraz rozpoczyna konsultacje w ramach Komitetu ds. Handlu w oparciu o wszelkie stosowne informacje i obiektywne ustalenia celem znalezienia rozwiązania odpowiadającego obu Stronom. W trakcie konsultacji, o których mowa powyżej, dany produkt lub dane produkty korzystają z traktowania preferencyjnego. b) W przypadku gdy Strony rozpoczęły konsultacje, o których mowa powyżej, w ramach Komitetu ds. Handlu i nie osiągnęły zadowalającego rozwiązania w ciągu trzech miesięcy od pierwszego posiedzenia Komitetu ds. Handlu, zainteresowana Strona może tymczasowo zawiesić odpowiednie traktowanie preferencyjne danego produktu lub danych produktów. O takim tymczasowym zawieszeniu niezwłocznie powiadamia się Komitet ds. Handlu. c) Tymczasowe zawieszenie przewidziane w niniejszym artykule ogranicza się do środków niezbędnych do ochrony interesów finansowych zainteresowanej Strony. Każde tymczasowe zawieszenie nie może przekraczać sześciu miesięcy. Tymczasowe zawieszenie może być jednak przedłużone. O tymczasowych zawieszeniach niezwłocznie po ich przyjęciu powiadamia się Komitet ds. Handlu. Stanowią one przedmiot okresowych konsultacji w ramach Komitetu ds. Handlu, w szczególności z myślą o ich zniesieniu, gdy tylko ustaną warunki ich zastosowania, 5. Równocześnie z powiadomieniem Komitetu ds. Handlu zgodnie z ust. 4 lit. a) niniejszego artykułu, zainteresowana Strona powinna opublikować zawiadomienie dla importerów w swoich oficjalnych źródłach informacji. W zawiadomieniu dla importerów powinna być zawarta informacja, że w odniesieniu do danego produktu stwierdzono na podstawie obiektywnych informacji brak współpracy administracyjnej lub istnienie nieprawidłowości lub nadużyć. Artykuł 38 Postępowanie w przypadku błędów administracyjnych W przypadku popełnienia przez właściwe organy błędu we właściwym zarządzaniu systemem preferencyjnym dotyczącym wywozu, a zwłaszcza w stosowaniu postanowień protokołu do niniejszego Układu dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” i metod współpracy administracyjnej, w przypadku gdy błąd ten wywiera skutki w zakresie ceł przywozowych, Strona, której dotyczą takie skutki, może zwrócić się do Komitetu ds. Handlu o zbadanie możliwości podjęcia wszelkich możliwych działań w celu rozwiązania takiego problemu. Artykuł 39 Umowy z innymi państwami 1. Niniejszy Układ nie wyklucza utrzymywania lub ustanawiania unii celnych, stref wolnego handlu lub dokonywania uzgodnień dotyczących ruchu przygranicznego, o ile ich skutkiem nie jest konflikt z uzgodnieniami dotyczących handlu przewidzianymi w niniejszym Układzie. 2. Strony prowadzą w ramach Komitetu ds. Handlu konsultacje dotyczące umów ustanawiających unie celne, strefy wolnego handlu lub uzgodnień w zakresie ruchu granicznego, a na wniosek również innych istotnych kwestii związanych z ich polityką handlową wobec państw trzecich. W szczególności w przypadku przystąpienia państwa trzeciego do Unii Europejskiej konsultacje takie prowadzone są w celu zapewniania, aby uwzględnione zostały wspólne interesy Strony UE i Ukrainy, określonych w niniejszym Układzie. Rozdział 2 Środki ochrony handlu Sekcja 1 Ogólne środki ochronne Artykuł 40 Postanowienia ogólne 1. Strony potwierdzają swoje prawa i obowiązki na mocy art. XIX GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w sprawie środków ochronnych zawartego w załączniku 1A do Porozumienia WTO (zwanego dalej „Porozumieniem w sprawie środków ochronnych”). Strona UE zachowuje swoje prawa i obowiązki na mocy art. 5 Porozumienia w sprawie rolnictwa zawartego w załączniku 1A do Porozumienia WTO (zwanego dalej „Porozumieniem w sprawie rolnictwa”), z wyjątkiem handlu produktami rolnymi objętego na mocy niniejszego Układu traktowaniem preferencyjnym. 2. Preferencyjne reguły pochodzenia ustanowione na mocy rozdziału 1 (Traktowanie narodowe i dostęp towarów do rynku) tytułu IV niniejszego Układu nie mają zastosowania do niniejszej sekcji. Artykuł 41 Przejrzystość 1. Strona wszczynająca dochodzenie w sprawie środków ochronnych powiadamia o rym drugą Stronę, wysyłając jej oficjalne powiadomienie, jeżeli ta druga Strona ma istotny interes gospodarczy. 2. Do celów niniejszego artykułu uważa się, że Strona ma istotny interes gospodarczy, jeżeli należy do pięciu największych dostawców produktu będącego przedmiotem przywozu w okresie ostatnich trzech lat, pod względem wielkości albo wartości w ujęciu bezwzględnym. 3. Niezależnie od art. 40 niniejszego Układu oraz bez uszczerbku dla art. 3 ust. 2 Porozumienia w sprawie środków ochronnych, Strona wszczynająca dochodzenie w sprawie środków ochronnych i zamierzająca zastosować środki ochronne niezwłocznie przedkłada na wniosek drugiej Strony pisemne powiadomienie ad hoc dotyczące wszystkich istotnych informacji prowadzących do wszczęcia dochodzenia w sprawie środków ochronnych i nałożenia środków ochronnych, w tym, w stosownych przypadkach, na temat tymczasowych ustaleń oraz ustaleń końcowych wynikających z dochodzenia, jak również oferuje drugiej Stronie możliwość przeprowadzenia konsultacji. Artykuł 42 Zastosowanie środków 1. Nakładając środki ochronne, Strony starają się to czynić w sposób w najmniejszym stopniu wpływający na dwustronną wymianę handlową. 2. Do celów ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli jedna Strona uzna wymogi prawne związane z nałożeniem ostatecznych środków ochronnych za spełnione, Strona zamierzająca zastosować takie środki powiadamia drugą Stronę i umożliwia przeprowadzenie dwustronnych konsultacji. Jeżeli nie znaleziono zadowalającego rozwiązania w ciągu 30 dni od powiadomienia, Strona dokonująca przywozu może podjąć odpowiednie środki w celu rozwiązania problemu. Artykuł 43 Kraj rozwijający się W zakresie, w jakim można uznać Ukrainę za kraj rozwijający się 1c)Do celów niniejszego artykułu przy ustalaniu, czy kraj jest krajem rozwijającym się, bierze się pod uwagę wykazy sporządzone przez organizacje międzynarodowe, takie jak Bank Światowy, Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (zwana dalej „OECD”) lub Międzynarodowy Fundusz Walutowy (zwany dalej „MFW”) itp. do celów art. 9 Porozumienia w sprawie środków ochronnych, nie będzie ona przedmiotem jakichkolwiek środków ochronnych stosowanych przez Stronę UE, o ile spełnione są warunki określone w art. 9 tego porozumienia. Sekcja 2 Środki ochronne dotyczące samochodów osobowych Artykuł 44 Środki ochronne dotyczące samochodów osobowych 1. Ukraina może zastosować środek ochronny w postaci wyższej należności celnej przywozowej nakładanej na samochody osobowe pochodzące 2c)Zgodnie z definicją pochodzenia określoną w protokole I do niniejszego Układu, dotyczącym definicji pojęcia „produkty pochodzące” i metod współpracy administracyjnej. z terytorium Strony UE sklasyfikowane pod pozycją taryfową 8703 (zwane dalej „produktem”), zgodnie z definicją zawartą w art. 45 niniejszego Układu oraz zgodnie z postanowieniami niniejszej sekcji, o ile spełniony jest każdy z następujących warunków: a) jeżeli, w wyniku obniżenia lub zniesienia należności celnych na mocy niniejszego Układu, produkt jest przedmiotem przywozu na terytorium Ukrainy w tak zwiększonych ilościach, w stosunku do produkcji krajowej w ujęciu bezwzględnym lub względnym, oraz na takich warunkach, że może wyrządzić poważną szkodę przemysłowi krajowemu produkującemu produkt podobny; b) jeżeli łączna wielkość (w sztukach) 1d)Jak wykazano w ukraińskich statystykach dotyczących przywozu samochodów osobowych pochodzących z terytorium Strony UE (w sztukach) sklasyfikowanych pod pozycją taryfową 8703. Ukraina potwierdzi te statystyki, udostępniając świadectwa przewozowe EUR.1 lub deklaracje na fakturze wydane zgodnie z procedurą, o której mowa w tytule V protokołu I dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. przywozu produktu w danym roku przekracza próg ustalony w tabeli stawek celnych Strony zawartej w załączniku II do niniejszego Układu; oraz c) jeżeli łączna wielkość (w sztukach) 2d)Jak wykazano w ukraińskich statystykach dotyczących przywozu samochodów osobowych pochodzących z terytorium Strony UE (w sztukach) sklasyfikowanych pod pozycją taryfową 8703. Ukraina potwierdzi te statystyki, udostępniając świadectwa EUR.1 lub deklaracje na fakturze wydane zgodnie z procedurą, o której mowa w tytule V protokołu I dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. przywozu produktu na terytorium Ukrainy w okresie ostatnich 12 miesięcy, kończącym się nie wcześniej niż w przedostatnim miesiącu przed wystosowaniem przez Ukrainę do Strony UE zaproszenia do konsultacji zgodnie z ust. 5, przekracza wartość procentową ustaloną w tabeli stawek celnych Ukrainy zawartej w załączniku II dla wszystkich nowych rejestracji 3d)Oficjalne statystyki dotyczące „pierwszej rejestracji”” na Ukrainie wszystkich samochodów osobowych przedstawione przez ukraiński organ ds. kontroli technicznej. samochodów osobowych na Ukrainie w tym samym okresie. 2. Cło na mocy ust. 1 niniejszego artykułu nie może przekraczać niższej z następujących stawek: stosowana stawka KNU lub stawka KNU stosowana w dniu poprzedzającym datę wejścia w życie niniejszego Układu lub stawka celna określona w tabeli stawek celnych Ukrainy zawartej w załączniku II do niniejszego Układu. Cło można stosować jedynie przez pozostałą część danego roku, jak określono w załączniku II do niniejszego Układu. 3. Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu, cła stosowane przez Ukrainę na mocy ust. 1 ustalane są zgodnie z tabelą stawek celnych Ukrainy zawartą w załączniku II do niniejszego Układu. 4. Wszelkie dostawy danego produktu, które zostały wysłane w ramach umów przed nałożeniem dodatkowego cła na mocy ust. 1-3 niniejszego artykułu, są zwolnione z jakiegokolwiek takiego dodatkowego cła. Dostawy takie będą jednak wliczone w wielkość przywozu danego produktu w kolejnym roku w celu spełnienia warunków określonych w ust. 1 niniejszego artykułu w danym roku. 5. Ukraina stosuje wszelkie środki ochronne w sposób przejrzysty. W tym celu Ukraina tak szybko, jak to możliwe, powiadamia pisemnie Stronę UE o zamiarze zastosowania takiego środka i przedstawia wszystkie istotne informacje, w tym wielkość (w sztukach) przywozu produktu, całkowitą wielkość (w sztukach) przywozu samochodów osobowych ze wszelkich źródeł oraz nowych rejestracji samochodów osobowych na Ukrainie za okres, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Ukraina zaprasza Stronę UE na konsultacje z jak największym wyprzedzeniem przed wprowadzeniem takiego środka w celu przedyskutowania tych informacji. Nie podejmuje się żadnych środków przez 30 dni od dnia zaproszenia na konsultacje. 6. Ukraina może zastosować środek ochronny wyłącznie w następstwie dochodzenia przeprowadzonego przez jej właściwe organy zgodnie z art. 3 i art. 4 ust. 2 lit. c) Porozumienia w sprawie środków ochronnych; w tym celu art. 3 oraz art. 4 ust. 2 lit. c) Porozumienia w sprawie środków ochronnych zostają włączone do niniejszego Układu i stanowią jego część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian. Dochodzenie takie musi wykazać, że w wyniku obniżenia lub zniesienia należności celnych na mocy niniejszego Układu, produkt jest przedmiotem przywozu na terytorium Ukrainy w tak zwiększonych ilościach, w stosunku do produkcji krajowej w ujęciu bezwzględnym lub względnym, oraz na takich warunkach, że może wyrządzić poważną szkodę przemysłowi krajowemu produkującemu produkt podobny. 7. Ukraina natychmiast powiadamia pisemnie Stronę UE o wszczęciu dochodzenia, o którym mowa w ust. 6 niniejszego artykułu. 8. W toku dochodzenia Ukraina przestrzega wymogów art. 4 ust. 2 lit. a) i b) Porozumienia w sprawie środków ochronnych; w tym celu art. 4 ust. 2 lit. a) i b) Porozumienia w sprawie środków ochronnych zostaje włączony do niniejszego Układu i stanowi jego część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian. 9. Odpowiednie czynniki związane z ustaleniem szkody, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a) Porozumienia w sprawie środków ochronnych, są oceniane przynajmniej przez trzy kolejne okresy 12 miesięcy, tzn. łącznie przez przynajmniej trzy lata. 10. W ramach dochodzenia ocenia się także wszystkie znane czynniki inne niż zwiększony przywóz preferencyjny na mocy niniejszego Układu, które mogą równocześnie wyrządzać szkodę przemysłowi krajowemu. Wzrost przywozu produktu pochodzącego z terytorium Strony UE nie jest uważany za skutek obniżenia lub zniesienia należności celnych, jeżeli przywóz tego samego produktu z innych źródeł zwiększył się w porównywalnym stopniu. 11. Ukraina informuje pisemnie Stronę UE i wszystkie pozostałe zainteresowane strony o ustaleniach i uzasadnionych wnioskach z dochodzenia z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem konsultacji, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, w celu dokonania przeglądu informacji wynikających z dochodzenia oraz wymiany w toku konsultacji uwag na temat proponowanych środków. 12. Ukraina zapewnia, aby statystyki dotyczące samochodów osobowych, wykorzystywane jako uzasadnienie takich środków, były wiarygodne, adekwatne i publicznie dostępne w odpowiednim terminie. Ukraina przedstawia niezwłocznie miesięczne statystyki dotyczące wielkości (w sztukach) przywozu produktu, całkowitej wielkości (w sztukach) przywozu samochodów osobowych ze wszelkich źródeł oraz nowych rejestracji samochodów osobowych na Ukrainie. 13. Niezależnie od ust. 1 niniejszego artykułu, postanowienia ust. 1 lit. a) i ust. 6-11 niniejszego artykułu nie mają zastosowania w okresie przejściowym. 14. Ukraina nie stosuje środka ochronnego na mocy niniejszej sekcji przez jeden rok. Ukraina nie stosuje ani nie utrzymuje jakichkolwiek środków ochronnych na mocy niniejszej sekcji ani nie kontynuuje jakiegokolwiek dochodzeni …