Ιπποδρομιακή Αρχή Αντιπροσωπευομένη υπό του Βάσου Βασιλοπούλλου και άλλοι ν. "Πασχάλη Χ"" Βασίλη"
(1989)1E ΑΑΔ 152 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1989)1E ΑΑΔ 152 13 Απριλίου 1989 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΔ.] ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΑΚΗ ΑΡΧΗ ΚΥΠΡΟΥ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΒΑΣΟΥ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες, ν. ΠΑΣΧΑΛΗ Χ" ΒΑΣΙΛΗ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική Έφεση Αρ. 7755). Διατάγματα - Προσωρινά διατάγματα - Εφαρμοστέες αρχές - Ο Περί Δικαστηρίων Νόμος, 1960 (Ν. 14/60), άρθρο 32 - Προϋποθέσεις εκδόσεως - Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά - Πρόσθετα το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει διάταγμα - Πειθαρχική ποινή προστίμου £5, 000 - Πληρωμή του δεν συνεπαγόταν ανεπανόρθωτη ζημιά. Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον του προσωρινού διατάγματος, με το οποίο αναστάληκε η υποχρέωση του εφεσίβλητου να πληρώσει £5, 000, ποσό που του επιβλήθηκε ως πρόστιμο για πειθαρχικό παράπτωμα από την εφεσείουσα. Οι νομικές αρχές, που εφάρμοσε το Ανώτατο Δικαστήριο, επιτρέποντας την έφεση, προκύπτουν από το πιο πάνω περιληπτικό σημείωμα. Η έφεση γίνεται δεκτή με έξοδα. Αναφερόμενες αποφάσεις: Odysseos ν. Pieris Estates and Others
(1982)1 C. L. R. 557. Έφεση. Έφεση από τους εναγόμενους εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δημητρίου Α. Ε. Δ. ) ημερομηνίας 26 Οκτωβρίου, 1988 (Αριθμός Αγωγής 6373/88) με την οποία εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα για αναστολή της πληρωμής του ποσού των £5, 000 στο οποίο ο ενάγων καταδικάστηκε να πληρώσει στην Ανώτατη Ιπποδρομιακή Αρχή μετά από πειθαρχική καταδίκη του. Ρ. Σταυράκης, για τους εφεσείοντες. Σ. Μαμαντόπουλος, για τον εφεσίβλητο. ΜΑΛΑΧΤΟΣ Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο αδελφός Δικαστής κ. Παπαδόπουλος. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Δ.: Η έφεση στρέφεται εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα για αναστολή της πληρωμής του ποσού των £5, 000 στο οποίο ο εφεσίβλητος καταδικάστηκε από την Ανωτάτη Ιπποδρομιακή Αρχή να πληρώσει μετά από πειθαρχική καταδίκη του για την παροχή απαγορευμένου φαρμάκου σε άλογο που είχε υπό τον έλεγχό του. Το ποσό αυτό είχε επιβληθεί από την Ανωτάτη Ιπποδρομιακή Αρχή ως πρόστιμο στον εφεσίβλητο, σύμφωνα με τους Κανονισμούς της Αρχής για ισχυριζόμενο πειθαρχικό αδίκημα. Ο εφεσίβλητος είναι προπονητής δρομώνων ίππων βάσει ειδικής άδειας που έχει εκδοθεί από την Ανωτάτη Ιπποδρομιακή Αρχή. Μετά τη διεξαγωγή μιας κούρσας ανακαλύφθηκε, μετά από ανάλυση, πως το άλογο "ΣΤΕΦΑΝΟΣ" που προπονούσε ο εφεσίβλητος είχε απαγορευμένη ουσία στο αίμα ή τα ούρα, πράγμα που καταμαρτυρούσε τη διάπραξη του πειθαρχικού αδικήματος. Παρόλο που παραδέχθηκε ενοχή του πειθαρχικού αδικήματος, προσέφυγε στο Επαρχιακό Δικαστήριο για ακύρωση της καταδίκης με τον ισχυρισμό ότι παραβιάστηκαν οι Κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή οι σχετικοί Κανονισμοί της Ιπποδρομιακής Αρχής. Το Επαρχιακό Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα για την αναστολή πληρωμής του προστίμου το οποίο βεβαίωσε και μετά που ακούστηκε η άλλη πλευρά. Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 σε υποθέσεις που το Δικαστήριο θεωρεί πως είναι δίκαιο και ευχερές όπως εκδώσει. Το άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξετασθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Odysseos ν. Pieris Estates and Others
(1982)1 C. L. R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εφεσειόντων περιόρισε την επιχειρηματολογία του στο ότι ο αιτητής δεν ήτο δυνατόν να πάθει ανεπανόρθωτη ζημιά εάν πλήρωνε τις £5, 000.- και επομένως, το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα άσκησε τη διακριτική του εξουσία. Ο δικηγόρος του εφεσίβλητου εισηγήθηκε πως θα ήτο ανεπανόρθωτη ζημία του πελάτου του εάν δεν εκδίδετο το διά- ταγμα γιατί, παρόλο που σύμφωνα με του Κανονισμούς θα μπορούσε να πληρώσει σε διάστημα ενός μηνός από την επιβολή του προστίμου και αν δεν μπορούσε να το πληρώσει θα είχε ακόμα τρεις μήνες μετά, εντούτοις, τελικά εάν δεν πλήρωνε το πρόστιμο θα εστερείτο και της άδειας του προπονητού, πράγμα που θα προκαλούσε στον εφεσίβλητο ανεπανόρθωτη ζημιά. Δεν συμφωνούμε με τον ευπαίδευτο δικηγόρο του εφεσίβλητου πως ο πελάτης του θα υπόκειτο σε ανεπανόρθωτη ζημιά εάν πλήρωνε τις £5, 000. -. Βασικός σκοπός των διαταγμάτων κάτω από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 είναι η διατήρηση της επικρατούσας κατάστασης, δηλαδή, του status quo, προς αποφυγή πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στον ενάγοντα. Στην προκειμένη περίπτωση, με το διάταγμα που εκδόθηκε δεν διετάσσετο η διατήρηση μιας επικρατούσης κατάστασης αλλά αναστελλόταν η πληρωμή ενός προστίμου που είχε επιβληθεί με βάση πειθαρχικούς κανονισμούς μιας Λέσχης. Σε τελευταία ανάλυση, το βασικό στοιχείο της όλης υπόθεσης περιστρέφετο γύρω από την πληρωμή ενός ποσού χρημάτων, έστω και μεγάλου. Δεν τέθηκε οποιοδήποτε στοιχείο ούτε ουσιαστικά υποστηρίκτηκε ότι με την πληρωμή του ποσού των £5, 000.- θα υφίστατο ο εφεσείων ανεπανόρθωτη ζημιά. Ούτε τέθηκε θέμα για την ικανότητά του να ανεύρει το ποσό ή εκείνη των εφεσειόντων να το επιστρέψουν, αν πετύγχαινε στην αγωγή του. Καταλήγουμε πως το διάταγμα εκδόθηκε λανθασμένα και ακυρώνεται. Η έφεση γίνεται δεκτή με έξοδα. Έφεση γίνεται αποδεχτή με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο