← Κύπρος

Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Αλκιβιάδη Θεωρή (1989) 1E ΑΑΔ 255

Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Αλκιβιάδη Θεωρή

(1989)1E ΑΑΔ 255 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1989)1E ΑΑΔ 255 11 Μαΐου, 1989 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.Δ.] ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Εφεσείοντες, ν. ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ ΘΕΩΡΗ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική Έφεση Αρ. 7832). Διατάγματα - Προσωρινά διατάγματα - Προϋποθέσεις εκδόσεως Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ύπαρξη ορατής πιθανότη­τας επιτυχίας, πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά και στάθμιση κατά πόσο είναι δίκαιον και εύλογο να εκδοθεί το ζητού­μενο διάταγμα. Στην υπόθεση αυτή το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε απαγορευτικό διάταγμα, με το οποίο ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρι­σμού εμποδίζετο από του να κατακυρώσει προσφορά σχετικά με τουρι­στικό περίπτερο. O ενάγων ισχυρίζεται πως ήταν ο ίδιος αδειούχος του περιπτέρου. Όμως, η ισχυριζόμενη άδεια αφορούσε περίοδο, που είχε ήδη λήξει. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αποδεχόμενο την έφεση ανέλυσε τις αρχές, που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και κατέλήξε : 1) Εάν ο εφεσίβλητος δικαιούται σε θεραπεία, η μόνη θεραπεία που μπορεί να ζητά είναι αποζημιώσεις. Δεν υπάρχει θέμα ενοικιάσεως ή επανακτήσεως της κατοχής του περιπτέρου από αυτόν. 2) Τυχόν ασυνήθεις δυσκολίες στην εκτίμηση αποζημιώσεων δεν αποτελούν δικαιολογία εκδόσεως προσωρινού διατάγματος. 3) Υπάρχει σοβαρή αμφιβολία κατά πόσο το θέμα δεν υπήγετο στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Άρθρου 146 του Συντάγμα­τος. Ενόψει του αποτελέσματος της εφέσεως, το θέμα παρέμεινε ανοικτό. H έφεση επιτρέπεται με έξοδα εναντίον του εφεσίβλητου. Αναφερόμενες Αποφάσεις: Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη X" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (E)
  1. Έφεση. Έφεση από τους εναγομένους κατά της διαταγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Κορφιώτης, Πρ. Α.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 16 Φεβρουαρίου, 1989 (Αρ. Αγωγής 2115/88) με την οποία εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο εμποδίζονται να προχωρήσουν στην κατακύρωση των προ­σφορών σχετικά με το τουριστικό περίπτερο "Λουτρά της Αφροδίτης". Π. Σιβιτανίδης, για τους Εφεσείοντες. Λ. Κούτρας και Γ. Στυλιανίδης, για τον Εφεσίβλητο. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Έχουμε καταλήξει ομοφώνως ποιο θα είναι το αποτέλεσμα αυτής της εφέσεως και την απόφαση θα την απαγγείλει ο αδελφός Δικαστής κ. Γ. Παπαδόπουλος. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: H έφεση στρέφεται εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με την οποία εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο οι εφεσείο­ντες, δηλαδή, ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού, εμποδί­ζονται να προχωρήσουν στην κατακύρωση των προσφορών σχετικά με το τουριστικό περίπτερο "ΛΟΥΤΡΑ ΤΗΣ ΑΦΡΟ­ΔΙΤΗΣ". Πρέπει να τονίσουμε εδώ πως διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις και αμφιβολίες ως προς τη δικαιοδοσία του Δι­καστηρίου να εκδώσει το διάταγμα που συζητείται, έχοντας υπόψη ότι απευθύνεται στη διοίκηση και εκ πρώτης όψεως αφορά διοικητική πράξη υποκείμενη στη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του άρθρου
  2. O εφεσίβλητος-ενάγων, κατεχώρισε αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, με την οποία ζητούσε όπως αναγνωρισθεί ως νόμιμος ενοικιαστής ή/και δικαιούχος άδειας χρήσεως και εκμεταλλεύσεως του τουριστικού περιπτέρου "ΛΟΥ­ΤΡΑ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ", δυνάμει μιας ισχυριζόμενης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, ημερομηνίας 28/3/85 και 4/ 4/
  3. Με αίτηση του εφεσίβλητου το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε συντηρητικό διάταγμα δυνάμει του οποίου οι εναγόμενοι εμποδίζοντο από του να προχωρήσουν στην κατακύρωση προκηρυχθέντων προσφορών στις 29/9/88 σχετι­κά με το πιο πάνω περίπτερο. Στην αγόρευσή του ενώπιον μας, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εφεσίβλητων διευκρίνισε πως η ισχυριζόμενη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων περιορίζετο στην άδεια χρήσεως του περιπτέρου ή/και στην ενοικίαση, όπως αρχικώς υπήρχε ισχυ­ρισμός. Διαφάνηκε, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιόν μας, τόσο από τη μαρτυρία όσο και τις ενόρκους δηλώ­σεις, πως η ισχυριζόμενη άδεια χρήσεως αφορούσε περίοδο ενός χρόνου υπό ορισμένους όρους. Βασική προϋπόθεση για την εκτέλεση της συμφωνίας ήταν ότι το υποστατικό θα κενω­νόταν μέχρι την 1/4/
  4. Στην πραγματικότητα το υποστατικό δεν εκκενώθηκε παρά την 30/10/
  5. Είναι φανερό, από τα στοιχεία που έχουμε ενώπιόν μας, πως η μόνη θεραπεία που μπορεί να επιδιώξει ο εφεσίβλητος εναντίον των εφεσειόντων, εάν δικαιούται σε οποιαδήποτε θεραπεία, αυτή περιο­ρίζεται σε αποζημιώσεις. Δεν εγείρεται θέμα ενοικίασης ή επανάκτησης κατοχής. Προσωρινά διάταγμα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξετασθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Odysseos ν. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτι­κά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δι­καστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι:
(1)H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)H ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)H πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρό­σθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. (Βλέπε επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη X" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (E) 152). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ. Όπως έχουμε αναφέρει, η υπόθεση αυτή αφορά αποκλει­στικά θέμα αποζημιώσεων που πιθανό να έχουν προκύψει από διάρρηξη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων. Υπό τις πε­ριστάσεις, ο εφεσίβλητος δεν ήτο δυνατό να υποστεί ανεπα­νόρθωτη ζημιά εάν πράγματι έχει καλή υπόθεση και ήθελε επιτύχει στην αγωγή του. O ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσίβλητου ισχυρίσθηκε πως είναι πολύ δύσκολο ή αδύνατο να υπολογισθούν οι απο­ζημιώσεις σε περίπτωση επιτυχίας του πελάτου του. Δεν συμ­φωνούμε με τον κ. Κούτρα. Είναι μια απλή υπόθεση. H υπό­θεση, εάν φτάσει στο σημείο του υπολογισμού των αποζημιώσεων, δεν μπορεί να παρουσιάσει καμιά δυσκολία πέρα από τις συνηθισμένες δυσκολίες στον υπολογισμό απο­ζημιώσεων. Μπορεί να προσθέσουμε ότι έστω και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των αποζημιώσεων δεν δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Καταλήγουμε πως το διάταγμα εκδόθηκε λανθασμένα και ακυρώνεται. H έφεση γίνεται δεκτή. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Θέλετε έξοδα κ. Σιβιτανίδη; κ. Σιβιτανίδης. Μάλιστα. Δεν έχω οδηγίες να τα χαρίσω. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΔΟΣ, Δ.: Το διάταγμα ακυρώνεται. Εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Οι εφεσείοντες δικαιούνται στα έξοδα. Έφεση επιτρέπεται. Το διάταγμα ακυρώνεται με έξοδα εναντίον του εφεσίβλητου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.