Δ. Νικολάου και Υιοί Λτδ. ν. Four Star Lines S.A. και άλλου (1989) 1E ΑΑΔ 623

(1989)1E ΑΑΔ 623 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1989)1E ΑΑΔ 623 14 Οκτωβρίου 1989 [Α. ΛΟΙΖΟΥ Π.] Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ., Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση, ν.

1. COMPΑΝΙΑ ESPANOLA DE LAMINACTION, S.A.,
2. THE SHIP «FOUR STAR II» Εναγόμενων-Αιτητών ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 4.6.1988 Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ., Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση, ν.
3. FOUR STAR LINES S.A.,
4. THE SHIP «FOUR STAR II» Εναγόμενων-Αιτητών. (Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 31/88). Ναυτοδικείο - Αίτηση διαγραφής ονόματος εναγομένου και/ή απορρίψεως αγωγής εναντίον του για τον λόγον ότι δεν υπάρχει λογική αιτία αγωγής εναντίον του - H αίτηση βασίστηκε στο Περί Κυπριακού Ναυ­τοδικείου Διάταγμα Θ.30 και 89 - Ο Θ.89 εφαρμόζεται μόνο σε περί­πτωση θέματος καθαρά νομικού, το οποίο, αν αποφασισθεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται και η τύχη της περαιτέρω δικαστικής διαδικα­σίας - Δεν εφαρμόζεται όταν το θέμα είναι μεικτό, δηλαδή τόσο πραγ­ματικό όσο και νομικό - Σε περίπτωση αμφισβητήσεως γεγονότων δεν τίθεται θέμα εφαρμογής του θ.30, γιατί δεν εγείρεται θέμα διαγραφής διαδίκου. Στην υπόθεση αυτή η εναγόμενη 1 εταιρεία κατεχώρισε αίτηση με το πιο πάνω περιεχόμενο, βασιζόμενη στον ισχυρισμό ότι το πλοίο, που μετέφερε τα εμπορεύματα του ενάγοντα, δεν ανήκε στην εναγόμε­νη 1, αλλά σε άλλη εταιρεία και ότι ο πλοίαρχος, εκ λάθους εχρησιμοποίησε έντυπα της εναγομένης 1, όταν υπέγραψε τη σχετική φορτωτι­κή. Σε απάντηση η ενάγουσα παραδέχθηκε ότι το πλοίο δεν ανήκει στην εναγόμενη 1, αλλά ισχυρίσθηκε ότι η σύμβαση μεταφοράς έγινε με αυτή και ότι η εναγόμενη 1 ήταν ναυλωτής του πλοίου. Με βάση τα πιο πάνω το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέ­ρασμα πως στην υπόθεση αυτή το εγειρόμενο θέμα δεν είναι καθαρά νομικό, αλλά μεικτό και ότι προκειμένου να λυθεί η αμφισβήτηση γε­γονότων, υπήρχε ανάγκη προσαγωγής κανονικής μαρτυρίας, αποδε­κτής σύμφωνα με το δίκαιο της αποδείξεως. Έτσι απέρριψε την αίτη­ση H αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της εναγόμενης 1 αιτητρίας. Αναφερόμενες αποφάσεις: Overseas Shipping & Forwarding Co. v. Kappa Shipping and Others

(1977)1 C.L.R. 248; Michael v. United sea Transport Co. Ltd

(1981)1 C.L.R. 322; Malachtou v. Armefti

(1984)1 C.L.R. 548; In re Hji Costas

(1984)1 C.L.R. 513; Stylianides v. Paschalides

(1985)1 C.L.R.

1. Αίτηση. Αίτηση από την εναγόμενη εταιρεία 1 για διάταγμα του Δικαστηρίου για διαγραφή του ονόματός της από την αγωγή και/ή απόρριψη της αγωγής εναντίον της για τον λόγο ότι δεν υπάρχει λογική αιτία αγωγής εναντίον της και/ή η αγωγή είναι κακόβουλη και πεισματική. Α. Χαβιαράς για Λ. Παπαφιλίππου, για τους αιτητές- εναγομένους
2. Μ. Κουκκίδου (Δ/νις) για Γ. Κακογιάννη, για τους καθ' ων η αίτηση-ενάγοντες. O Πρόεδρος κ. Α. Λοΐζου ανέγνωσε την ακόλουθη απόφα­ση. Με την αγωγή τους οι ενάγοντες ζητούν από τους παρόντες εναγόμενους, όπως είναι μετά την τροποποίηση του τίτ­λου της με Διαταγή του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4 Ιουνίου 1988, αποζημιώσεις για έλλειμμα, απώλεια ή ζημία σε εμπο­ρεύματα που είχαν φορτωθεί στο πλοίο "Four Star II", δυνά­μει της Φορτωτικής Αρ. 1-L για τους λόγους που φαίνονται στο κλητήριο. H εναγόμενη εταιρεία 1, με την παρούσα αίτησή της ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου που "να διαγράφει το όνομά της εκ της αγωγής αυτής και/ή απορρίπτει την αγωγή αυτή ενα­ντίον της εναγόμενης αρ. 1 για τον λόγον ότι δεν υπάρχει λο­γική αιτία αγωγής εναντίον της και/ή η παρούσα αγωγή είναι κακόβουλη και πεισματική." H αίτηση στηρίζεται βασικά πάνω στους περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου) Διαδικαστικούς Κανονισμούς, 30 και 89 και στα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκο δήλωση της δικηγόρου Μάρης Χαραλάμπους η οποία εργάζεται στο Γραφείο Λ. Παπαφιλίππου & Σία, δικη­γόρων της εναγόμενης Εταιρείας. Το ουσιώδες μέρος της αίτησης περιέχεται στις παραγρά­φους 4 και 5 όπου αναφέρονται τα πιο κάτω. "
3. Πληροφορούμαι από την εναγόμενη αρ. 1 και πιστεύω, και σύμφωνα με το Πιστοποιητικό Νηολογήσεως του εν λόγω πλοίου, φωτοτυπία του οποίου παρουσιάζω ως Τεκμ. 'Α', τούτο είναι υπό σημαία Sri Lanka, και ανήκει στην εταιρείαν ATHENIAN MARITIME COMPANY (PRIVATE) LIMITED και όχι στην εναγόμενη αρ.
5. Πληροφορούμαι από την εναγόμένη αρ. 1 ότι αυτή δεν είναι ναυλώτρια του εν λόγω πλοίου και απλώς ενήργησε σαν αντιπρόσωπος του πλοίου και ο πλοίαρχος που υπέγραψε την σχετική φορτωτική εχρησιμοποίησε έντυ­πα της εναγόμενης αρ. 1" Οι ενάγοντες που ενίστανται στην αίτηση αυτή έχουν κα­ταχωρίσει ένορκο δήλωση μέσα στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρουν στις υποπαραγράφους (α), (β), (γ) και (δ) της πα­ραγράφου 2 τα πιο κάτω: "
6. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς των Εναγομένων/Αιτητών που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της Μάρης Χαραλάμπους, από τη Λευκωσία ημερομηνίας 9.3.1989 και/ή σε απάντηση και/ή αντίκρουσή τους υπο­βάλλω εκ μέρους των Εναγόντων τα ακόλουθα: (α) Οι Ενάγοντες δέχονται τον ισχυρισμό ως επίσης και το περιεχόμενο του Πιστοποιητικού Νηολογήσεως του πλοίου "FOUR STAR II" ότι το πλοίο αυτό δεν ανήκει στους Εναγόμενους
7. (β) Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, έντιμα και ειλικρινά πι­στεύω ότι έτσι με συμβουλεύουν και οι δικηγόροι των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη 1 ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία μεταφοράς όπως αυτή περιέχεται στη σχετική φορτωτική (BILL OF LADING), αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 'Α' και/ή δεσμεύονται από τη συμφωνία αυτή με τους Ενάγοντες. (γ) Είναι περαιτέρω η θέση των Εναγόντων ότι η εν λόγω φορτωτική μαρτυρεί τη συμφωνία μεταξύ των Εναγότων και των Εναγόμενων 1/Αιτητών καθότι αυτή υπο­γράφηκε εκ μέρους των Εναγόμενων 1/Αιτητών και ως εκ τούτου υποδηλεί ότι οι Εναγόμενοι 1/Αιτητές ήταν οι ναυλωτές του πλοίου 'FOUR STAR II'. (δ) Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται επίσης, και έτσι με συμβου­λεύουν και οι δικηγόροι τους, ότι η εν λόγω φορτωτική (Τεκμήριο 'Α') παρουσίαζε και/ή έδειχνε ότι είχε εκδοθεί εκ μέρους των Εναγόμενων 1/Αιτητών και/ή ότι πουθενά στην εν λόγω φορτωτική δεν αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι 1/Αιτητές ενεργούσαν ως αντιπρόσωποι των πλοιοκτητών". Είναι φανερό και από την ίδια την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου της αιτήτριας εταιρείας που ισχυρί­στηκε, αναφερόμενος στη χρησιμοποίηση του εντύπου φορτω­τικής της εναγόμενης εταιρείας, ότι επρόκειτο περί λάθους ή και ότι εχρησιμοποιήθηκε χωρίς τη δική της εξουσιοδότηση, ότι υπάρχει διαφωνία ως προς τα πραγματικά γεγονότα που δεν μπορεί και δεν είναι ορθό να αποφασιστεί από το Δικα­στήριο σε μια αίτηση της φύσης όπως είναι η παρούσα με βάση τις ενόρκους δηλώσεις και/ή τη φωτοτυπία του πιστο­ποιητικού εγγραφής του πλοίου, αλλά είναι θέμα προσαγω­γής και ακροάσεως αποδεκτής, κατά τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9 μαρτυρίας, σε ακροαματική διαδικασία. Επιπλέον υπάρχει και διαφωνία ως προς τις νομικές αρχές που διέπουν την υπόθεση όπως, για να αναφερθώ σε μια από αυτές, στην αρχή ότι σε περίπτωση που υπάρχει γυμνή ναύλωση (charterparty by demise) ο πλοίαρχος υπογρά­φει τις φορτωτικές εκ μέρους των ναυλωτών και όχι εκ μέ­ρους των πλοιοκτητών. Σχετική παραπομπή έγινε εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση στο Scrutton on Charterparties Έκδοση 19η σελ. 47-51 και 68-71, στο βιβλίο του William Tetley "Cargo Claims" 2η Έκδοση στις σελ. 83-98, όπως επίσης και στον ορι­σμό του "μεταφορέα", στο άρθρο 1 του Πίνακα στον Περί Μεταφοράς Εμπορευμάτων διά Θαλάσσης Νόμο, Κεφ. 263 που προβλέπει ότι "μεταφορέας περιλαμβάνει τον ιδιοκτήτη ή τον ναυλωτή που συμβάλλεται με το φορτωτή". Έχει καθιερωθεί από τη νομολογία μας ότι εφόσον υπάρ­χουν διαφορές ως προς τα νομικά και πραγματικά θέματα - και στην υπόθεση εκείνη υπήρχαν τέτοιες διαφορές σχετικά με τη φορτωτική και τη συμφωνία μεταφοράς του φορτίου, όπως εδώ - οι διαφορές πρέπει να εκδικάζονται και αποφασίζονται από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αγωγής και όχι σε ενδιάμεσο στάδιο όπου η μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου είναι οι ένορκοι δηλώσεις. Ως προς το θεσμό 89 πάνω στον οποίο βασίζεται η αίτηση αυτή σχετική είναι η υπόθεση Overseas Shipping & Forwarding Co. v. Kappa Shipping Co. Ltd. and Others

(1977)1 C.L.R. 248, στην οποία αποφασίστηκε ότι διάταγμα κάτω από το θεσμό αυτό εκδίδεται όταν το Δικαστήριο πεισθεί ότι η αίτη­ση εγείρει σοβαρό νομικό σημείο το οποίο αν αποφασισθεί υπέρ του αιτητή θα αποφασισθεί και η τύχη της περαιτέρω δικαστικής διαδικασίας. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Christakis Michael v. United Sea Transport Co. Ltd.

(1981)1 C.L.R. 322. Ανάλογης ερμηνείας έτυχε και η αντίστοιχη διαταγή 27 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και σχετικές είναι οι αποφάσεις Malachtou v. Armefti

(1984)1 C.L.R. 548, In Re Hjicostas

(1984)1 C.L.R. 513, Stylianides v. Paschalides

(1985)1 C.L.R.

1. Στις υποθέσεις αυτές έχει καθιερωθεί ότι για να εξαρτηθεί η τύχη μιας διαδικασίας σε προκαταρκτικό στάδιο πρέπει τα πραγματικά γεγονότα να μη αμφισβητού­νται και το μόνο που να παραμένει στο Δικαστήριο για από­φαση να είναι το νομικό ή τα νομικά σημεία. Στην υπό εξέταση υπόθεση μια και το επίδικο θέμα της αί­τησής μας δεν είναι καθαρά νομικό αλλά μειχτό πραγματικό και νομικό, ο θεσμός 89 δεν έχει εφαρμογή. Μετά την πιο πάνω προσέγγιση θεωρώ περιττό να ασχολη­θώ με το θεσμό 30 γιατί δεν έχει εφαρμογή στην υπό εξέταση περίπτωση γιατί δεν εγείρεται θέμα διαγραφής διαδίκου, ή προσθήκης οποιουδήποτε προσώπου, στην υπόθεση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας εναγόμενης Εταιρείας, Αρ.
2. Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο