← Κύπρος

Παναγή (1993) 1 ΑΑΔ 696

Παναγή

(1993)1 ΑΑΔ 696 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1993)1 ΑΑΔ 696 29 Σεπτεμβρίου, 1993 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΩΝ 1965 ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ 33/64, 35/75, 72/77,59/81, 3/87 ΚΑΙ 158/88, ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ ΠΑΝΑΓΗ ΔΙ' ΑΔΕΙΑΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙ' ΕΚΔΟΣΙΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITION, ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ 3973/88 ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΜΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΚΡΟΑΣΗ ΗΜΕΡ. 24.9.93. (Αίτηση Αρ. 185/93) Προνομιακά Εντάλματα - Αίτηση για χορήγηση άδειας για καταχώριση αίτησης για έκδοση ενταλμάτων certiorari και prohibition αναφορικά με εναρκτήρια δήλωση δικηγόρου εναγομένου, που, κατά την εισήγηση του αιτητή, λανθασμένα είχε επιτραπεί να γίνει και να καταγραφεί στα πρακτικά - Κρίθηκε ότι και αν ακόμα ήταν ορθός ο ισχυρισμός του αιτητή δεν είχαν επηρεασθεί οποιαδήποτε δικαιώματά του, και εν πάση περιπτώσει υπήρχε εναλλακτική διαδικασία έφεσης. Ο αιτητής ζήτησε άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση ενταλμάτων certiorari και prohibition αναφορικά με εναρκτήρια δήλωση που είχε κάμει ο δικηγόρος των εναγομένων στην πολιτική υπόθεση 3973/88 στις 24.9.93, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ο αιτητής ισχυρίσθηκε ότι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν επιτρέπουν σε εναγόμενο σε πολιτική αγωγή να προβαίνει σε εναρκτήρια δήλωση πριν από την έναρξη της υπόθεσης του ενάγοντα και ότι το Δικαστήριο, με το να επιτρέψει την δήλωση αυτή και να την καταχωρίσει στα πρακτικά, είχε επιδείξει προκατάληψη εναντίον του αιτητή. Περαιτέρω, ισχυρίσθηκε ότι η δικηγόρος του θα υποχρεωνόταν να δώσει μαρτυρία για να αντικρούσει το περιεχόμενο της εναρκτήριας δήλωσης, πράγμα που θα την ανάγκαζε να αποσυρθεί από δικηγόρος του αιτητή. Αποφασίσθηκε ότι: Και αν ακόμα ήταν ορθός ο ισχυρισμός του αιτητή ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έπρεπε να είχε επιτρέψει στον δικηγόρο του εναγομένου να προβεί στην δήλωση στην οποία προέβη, τα δικαιώματα του αιτητή στην αγωγή δεν είχαν επηρεασθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την καταχώριση της δήλωσης στα πρακτικά, και πέραν τούτου υπήρχε εναλλακτική διαδικασία έφεσης. Η αίτηση απορρίφθηκε. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Ανθίμου
(1991)1 Α.Α.Δ. 41· Καρατζαφέρης
(1993)1 Α.Α.Δ.
  1. Αίτηση. Αίτηση με την οποία ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακών διαταγμάτων certiorari και prohibition, αναφορικά με εναρκτήρια δήλωση που έκαμε ο δικηγόρος των εναγομένων στην πολιτική υπόθεση 3973/88 στις 24 Σεπτεμβρίου,
  2. Ε. Βραχίμη (κα), για τον αιτητή. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την παρούσα αίτησή του ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακών διαταγμάτων certiorari και prohibition, αναφορικά με εναρκτήρια δήλωση που έκαμε ο δικηγόρος των εναγομένων στην πολιτική υπόθεση 3973/88 στις 24.9.
  3. Επακριβώς οι θεραπείες τις οποίες ζητά ο αιτητής είναι οι ακόλουθες: Α. Αδεια διά την καταχώριση αιτήσεως δι' έκδοση Διατάγμα τος Prohibition διά του οποίου να απαγορευθεί εις το Επαρχιακό Δικαστήριον Λευκωσίας να συνεχίσει την εκδίκαση και/ή να εκδικάσει την υπόθεση υπ' αρ.3973/88, η οποία ωρίσθη προς συνέχιση της Ακρόασης διά την 27.9.93, επειδή το εν λόγω Δικαστήριον ενήργησεν και σκοπεύει να συνεχίσει να ενεργεί κατά παράβασιν της Πολιτικής Δικονομίας ή και έσφαλλε ουσιωδώς σε θέμα Πολιτικής Δικονομίας ή και επειδή ενήργησεν κατά παράβασιν του Περί Δικηγόρων Νόμου και Κανονισμών δεοντολογίας ή/και κατά τρόπον προσβάλλοντας το Σύνταγμα και τα δικαιώματα του αιτητή και της Φυσικής Δικαιοσύνης. Β. Άδεια διά την καταχώριση αιτήσεως δι' έκδοση Διατάγματος CERTIORARI διά την μετακίνηση και/ή μεταφορά εις το Ανώτατον Δικαστήριον με σκοπόν την ακύρωση της εναρκτήριας δήλωσης του Δικηγόρου του Εναγόμενου εις την Πολιτική Υπόθεση αρ.3973/88 ημ. 24.9.93 διά της οποίας ρητώς κατεφέρθη εναντίον του Δικηγόρου του Αιτητού Ενάγοντα με ισχυριζόμενες ενέργειες που άπτονται του κύρους της δικηγόρου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο ομολογία της κας Ε. Βραχίμη, δικηγόρου από τη Λευκωσία, στην οποία αναφέρει περιληπτικά τα ακόλουθα: Είναι δικηγόρος του ενάγοντα στην αγωγή 3973/88 και στις 24.9.93 η υπόθεση ήτο ορισμένη για ακρόαση ενώπιον του Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή κ. Γλ. Μιχαηλίδη. Προτού παρουσιάσει τον πρώτο της μάρτυρα, ο δικηγόρος του εναγομένου ζήτησε από το δικαστήριο να κάμει μια δήλωση, η οποία φαίνεται στο πρακτικό του Επαρχιακού Δικαστηρίου, ημερ. 24.9.
  4. Είναι η θέση του αιτητή ότι η Πολιτική Δικονομία δεν προβλέπει στη διαταγή 33,7(ii)(α) ότι ο εναγόμενος έχει οποιοδήποτε δικαίωμα να κάμει δηλώσεις στο δικαστήριο πριν την έναρξη της διαδικασίας και μάλιστα να καταγράφονται σαν μέρος των πρακτικών. Περαιτέρω η δικηγόρος ισχυρίζεται ότι έχουν πληγεί τα δικαιώματα του πελάτη της να επιλέξει τον δικηγόρο της αρεσκείας του διότι, όπως ισχυρίζεται σαν συνέπεια του περιεχομένου της εναρκτήριας δήλωσης θα αναγκασθεί, να μαρτυρήσει και να αποσυρθεί από την υπόθεση για να απαντήσει στα όσα ανεπίτρεπτα ανέφερε ο δικηγόρος του εναγομένου στην εναρκτήρια δήλωση. Έχω μελετήσει το επίδικο πρακτικό της αγωγής 3973/88, ημερ. 24.9.93 το οποίο επικαλείται η κα. Βραχίμη. Δεν υπάρχει αίτηση από τον ενάγοντα στον διχαστή για να του δοθεί άδεια να κάμει οποιαδήποτε δήλωση, απλώς ο δικηγόρος των εναγομένων έκαμε μια δήλωση ότι ο ενάγων δεν προτίθεται να κλητεύσει ένα αστυνομικό που διερεύνησε την υπόθεση σαν μάρτυρα, και ότι αυτό είχε σαν συνέπεια το φάϊλ της υπόθεσης να μην υπάρχει και ότι αυτό θα δυσκόλευε την σωστή απονομή της δικαιοσύνης. Περαιτέρω ο δικηγόρος δήλωσε ότι έκαμε τη δήλωση αυτή για να γνωρίζει το δικαστήριο τα δεδομένα που θα δημιουργούντο στην εξέλιξη της υπόθεσης. Η κα. Βραχίμη απάντησε στην πιο πάνω δήλωση και δεν καταγράφεται οποιαδήποτε ένσταση της στη δήλωση του δικηγόρου του εναγομένου στο πρακτικό. Το δικαστήριο δεν πήρε καμιά θέση στα πιο πάνω, απλώς ανέφερε: "Δεν θα υπεισέλθουμε σ' αυτά τα θέματα τώρα", και μετά όταν ο δικηγόρος του εναγομένου ανέφερε ορισμένα άλλα θέματα, το δικαστήριο του είπε αποτρέποντάς τον: "Δεν θα επιτρέψω περαιτέρω συζήτηση επί του θέματος αυτού. Κυρία Βραχίμη αρχίστε παρακαλώ την υπόθεση σας". Τα επιχειρήματα που επικαλείται η δικηγόρος του αιτητή για υποστήριξη της αίτησης είναι (α) ότι η εναρκτήρια δήλωση του κ. Κούσιου δεν έπρεπε να καταγραφεί στα πρακτικά και (β) ότι ο δικαστής θα πρέπει να μη συνεχίσει την εκδίκαση της υπόθεσης διότι όπως αναφέρεται στην παράγραφο (δ) της ένορκης δήλωσης της με το να επιτρέψει μια τέτοια δήλωση επέδειξε προκατάληψη, έχει ήδη δεχθεί το περιεχόμενο, έχει επηρεασθεί και ο ενάγοντας δεν μπορεί να αναμένει ότι θα δοθεί δικαιοσύνη στην υπόθεσή του. Στην υπόθεση αναφορικά με την αίτηση του Γ. Ανθίμου
(1991)1 Α.Α.Δ. 41 ο Δικαστής κ. Στυλιανίδης ανάφερε τα ακόλουθα στις σελίδες 45-46: 'Τα προνομιακά εντάλματα εισάχθηκαν στην έννομη τάξη της Κύπρου από την Αγγλία. Το Δικαστήριο King's Bench είχε, εκτός από τη Δικαιοδοσία Εφετείου, εγγενή δικαιοδοσία να ελέγχει τα κατώτερα Δικαστήρια με εποπτική ιδιότητα. Ο έλεγχος με το ένταλμα certiorari γίνεται για να περιορίζονται τα κατώτερα Δικαστήρια μέσα στη δικαιοδοσία τους και να τηρούν το Νόμο. Το ένταλμα certiorari είναι διορθωτικού χαρακτήρα. Τα πρακτικό της απόφασης του κατώτερου Δικαστηρίου εξετάζεται και, αν υπάρχει υπέρβαση δικαιοδοσίας ή πλάνη νόμου πρόδηλη στο πρακτικό, προκατάληψη ή συμφέρο από τα πρόσωπα που λαμβάνουν την απόφαση, ή λήψη της απόφασης με δόλο ή ψευδορκία, η ελεγχόμενη απόφαση ακυρώνεται (βλ., μεταξύ άλλων, The Attorney-General v. Panayiotis Christou
(1962)C.L.R. 129 Pastellopoullos v. Republic
(1985)2 C.L.R. 165· Christofi and Others v. Iacovidou
(1986)1 C.L.R. 236). Για την υποβολή αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος είναι αναγκαία η άδεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι προφανής: Η δικαιοδοσία αυτή είναι το κατάλοιπο της εξουσίας του Δικαστηρίου και ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για καθορισμένους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Για την χορήγηση άδειας ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Ανώτατο Δικαστήριο ότι έχει "εκ πρώτης όψεως" υπόθεση και/ή ότι υπάρχει "συζητήσιμο ζήτημα", στην έννοια που δόθηκε στις φράσεις αυτές στις Αγγλικές υποθέσεις Sidnell v. Wilson [1966] 1 ALL E.R. 681 και Land Securities v. Metropolitan Police [1983] 2 All E.R. 254,258, οι οποίες υιοθετήθηκαν στην υπόθεση In re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250. Η πλάνη περί το νόμο πρέπει να είναι έκδηλη στο πρακτικό. Το πρακτικό είναι η ελεγχόμενη απόφαση και το πρακτικό του Δικαστηρίου χωρίς προσθήκες ή ένορκες ομολογίες - (Rex v. Nat Bell Liquors Ld.
(1922)A.C. 128, στη σελ. 159 Baldwin & Francis v. Patents Tribunal
(1959)2 All E.R. 433, στη σελ. 43· In re Argyrides
(1987)1 C.L.R. 23)." Στην ίδια απόφαση στη σελίδα 7 αναφέρεται: "Όπου προβλέπεται άλλο ένδικο μέσο και, ειδικά, διαδικασία έφεσης, το Ανώτατο Δικαστήριο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, κάτω από εξαιρετικές περιστάσεις, δίδει άδεια." Επίσης ο δικαστής κ. Πικής στην υπόθεση Σ. Καρατζαφέρη, 1993) 1 Α.Α.Δ. 611 ανέφερε τα ακόλουθα στη σελ. 615: "Το προνομιακό ένταλμα CERTIORARI έχει ως λόγο τον έλεγχο της νομιμότητας δικαστικής απόφασης προς το σκοπό εξασφάλισης της λειτουργίας των δικαστηρίων μέσα στα όρια της δικαιοδοσίας τους, σύμφωνα με τους θεμελιώδεις κανόνες της δικαιοσύνης και βάσει των καθιερωμένων αρχών δικαίου. Όπως είχα την ευκαιρία να επισημάνω σε πρόσφατη απόφασή μου, "Μόνον όπου θίγονται δικαιώματα ή υπάρχει κίνδυνος να θιγούν παρέχεται δυνατότητα έκδοσης των δύο προνομιακών ενταλμάτων". (Βλ. Αίτηση 80/93, αποφασίστηκε στις 22/6/93). Η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός δεν είναι καθοριστική για την τύχη της αίτησης για την έκδοση του αιτητή ούτε τον αποστερεί οποιουδήποτε δικαιώματος. Όπως του έχει λεχθεί είναι η σειρά του να προβάλει την υπεράσπιση του. Μόνο απόφαση καθοριστική για τα δικαιώματα διαδίκου μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης μέσω του εντάλματος CERTIORARI. Έπεται η απόρριψη της αίτησης." Έχω εξετάσει με μεγάλη προσοχή τα γεγονότα της υπόθεσης και είμαι της γνώμης ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα ή απόφαση που να επηρεάζει τα δικαιώματα του αιτητή, αντίθετα δεν επέτρεψε περαιτέρω συζήτηση επί του θέματος αυτού. Ασφαλέστατα ο αιτητής δεν έχει αποδείξει και απορρίπτω την εισήγηση ότι ο πρωτόδικος δικαστής επέδειξε οποιαδήποτε προκατάληψη εναντίον του. Η αίτηση του αιτητή είναι κατά τη γνώμη μου εντελώς αβάσιμη. Και αν ακόμα η εναρκτήρια δήλωση δεν έπρεπε να γίνει, όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Σ. Καρατζαφέρη, (ανωτέρω), σελ. 615. "Μόνο απόφαση καθοριστική για τα δικαιώματα διαδίκου μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο αναθεώρησης μέσω του εντάλματος CERTIORARI". Περαιτέρω όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Ανθίμου (πιο πάνω) σε περίπτωση που ο αιτητής αποτύχει στην αγωγή του θα έχει το ένδικο μέσο της έφεσης στο τέλος της υπόθεσης. Υπό τις περιστάσεις είμαι της γνώμης ότι δεν έχουν δημιουργηθεί προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδειας στον αιτητή για να καταχωρίσει αίτηση για άδεια προνομιακών διαταγμάτων Certiorari και Prohibition και η αίτηση απορρίπτεται. Η αίτηση απορρίπτεται. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.