Θ. Χριστοφόρου ν. Ε. Χριστοφόρου
(1993)1 ΑΑΔ 1012 20 Δεκεμβρίου, 1993 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στές] ΘΕΟΔΩΡΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Εφεσείουσα, ν. ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Εφεσίβλητης. (Πολιτική Έφεση Αρ. 8659) Έφεση-Αίτηση για τροποποίηση των λόγων έφεσης-Εγκρίθηκε αναφορικά με τον ένα - Ο άλλος δεν εγκρίθηκε όπως ήταν διατυπωμένος. Η εφεσείουσα, σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, πριν τον ορισμό της έφεσης για ακρόαση, ζήτησε δυνάμει της Δ.35, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την τροποποίηση του εφετηρίου με την προσθήκη δύο νέων λόγων έφεσης, ήτοι
- i)ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα είχε κρίνει από την μαρτυρία ότι είχε δημιουργηθεί εκλαμβανόμενο καταπίστευμα (constructive trust), και
- ii)ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε εκδώσει διάταγμα που διέτασσε την εφεσείουσα να μεταβιβάσει και εγγράψει στο όνομα της εφεσίβλητης ένα κτήμα στο Μοναγρούλι της Λεμεσού. (Το πλήρες κείμενο των νέων λόγων εφέσεως βρίσκεται στην απόφαση του Εφετείου). Με τους υπάρχοντες λόγους εφέσεως η εφεσείουσα είχε προσβάλει την αποδοχή από το πρωτόδικο Δικαστήριο της μαρτυρίας ως επίσης και τα ευρήματα του Δικαστηρίου σχετικά με την αξιοπιστία των μαρτύρων. Η εφεσίβλητη έφερε ένσταση στην αίτηση. Αποφασίσθηκε ότι: Ο λόγος έφεσης σχετικά με την ορθότητα της έκδοσης του διατάγματος μεταβίβασης του επίδικου κτήματος μπορούσε να περιληφθεί στο εφετήριο. Ο λόγος έφεσης σχετικά με την ορθότητα του ευρήματος για την ύπαρξη εκλαμβανόμενου καταπιστεύματος, όπως ήταν διατυπωμένος, και ενόψει της ύπαρξης άλλων λόγων έφεσης με τους οποίους αμφισβητείτο η ορθότητα της αποδοχής, και η αξιοπιστία, της μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο, δημιουργούσε σύγχυση και δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτός. Η αίτηση επιτράπηκε εν μέρει με έξοδα εναντίον της εφεσείουσας. Αίτηση. Αίτηση που καταχωρήθηκε από την εφεσείουσα με την οποία ζητά άδεια του Δικαστηρίου για τροποποίηση της ειδοποίησης εφέσεως με την προσθήκη δύο νέων λόγων. Χ. Σταυράκης με τον Σπ. Ευαγγέλου, για την εφεσείουσα -αιτήτρια. Ε. Ερωτοκρίτου, για την εφεσίβλητη - καθ' ής η αίτηση. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Με την επίδικη αίτηση η εφεσείουσα ζητά άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει την ειδοποίηση εφέσεως της με την προσθήκη δύο καινούργιων λόγων. Η πρωτόδικη απόφαση εξεδόθη στις 31.1.92 και η έφεση καταχωρίστηκε στις 11.3.92. Στο εφετήριο περιλαμβάνονται 10 συνολικά λόγοι, και με τους προτεινόμενους δύο, θα γίνουν δώδεκα. Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.35 Κ.4 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, όπου προβλέπεται πως η ειδοποίηση εφέσεως μπορεί να τροποποιηθεί οποτεδήποτε, όπως το εφετείο κρίνει αναγκαίο. Η εφεσίβλητη έφερε ένσταση στην αίτηση και στην ενώπιον μας συζήτηση, έγινε αναφορά στη νομολογία που πραγματεύεται το ζήτημα. Η παρούσα αίτηση έγινε σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, η έφεση δεν έχει καν οριστεί. Οι δυο καινούργιοι λόγοι εφέσεως που η εφεσείουσα επιθυμεί να προστεθούν στο εφετήριο είναι οι πιο κάτω: "11. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ενεργώντας κάτω από πλάνη αναφορικά με το νόμο, αποφάσισε εσφαλμένα ότι η αρχή του "εκλαμβανόμενου καταπιστεύματος" (εμπιστεύματος) (the doctrine of constructive trust), εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση. 12. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ενεργώντας κάτω από πλάνη αναφορικά με το νόμο, εσφαλμένα, έκδωσε το διάταγμα με το οποίο η εφεσείουσα διατάχθηκε να μεταβιβάσει και να εγγράψει στο όνομα της εφεσίβλητης, το τεμάχιο 405 του Φ/Σχ LV25, με αριθμό εγγραφής 11395 στο χωριό Μοναγρούλι της επαρχίας Λεμεσού. Ο λόγος 12 εγείρει αμιγές νομικό ζήτημα, εφόσον σε αυτό γίνεται εισήγηση πως το Δικαστήριο εσφαλμένα κατά νόμο διέταξε την εφεσείουσα να μεταβιβάσει και εγγράψει στο όνομα της εφεσίβλητης το κτήμα, στο οποίο γίνεται αναφορά στην αγωγή. Δεν υπάρχει επομένως καμιά δυσκολία να επιτραπεί η συμπερίληψη αυτού του λόγου στο εφετήριο. Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά αναφορικά με τον 11ον προτεινόμενο λόγο εφέσεως. Και αυτός άπτεται νομικού σημείου γιατί προβάλλεται ο. ισχυρισμός, πως το Δικαστήριο εσφαλμένα αποφάσισε ότι εφαρμόζεται στην υπόθεση η αρχή του δικαίου της επιείκειας που αφορά στο εκλαμβανόμενο καταπίστευμα. Στους ήδη υπάρχοντες λόγους εφέσεως προσβάλλεται η απόφαση του Δικαστηρίου να αποδεκτεί μαρτυρία που, κατά τον ισχυρισμό της εφεσείουσας, είναι νομικά ανεπίτρεπτη, καθώς επίσης και η αξιοπιστία των μαρτύρων. Όπως διατυπώνεται όμως ο προτεινόμενος λόγος έφεσης 11, δημιουργεί σύγχυση, όταν αναφέρεται σε αυτόν "το πρωτόδικο Δικαστήριο ενεργώντας κάτω από πλάνη.... εσφαλμένα απεφάσισε ότι η αρχή του εκλαμβανόμενου καταπιστεύματος εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση", εφόσον η υιοθέτηση από το Δικαστήριο της αρχής αυτής έγινε σύμφωνα με τα γεγονότα που διαπιστώθηκαν βάσει της προσαχθείσας μαρτυρίας. Ενόσω η μαρτυρία αυτή προσβάλλεται στους λόγους έφεσης 1-5, τότε με βάση ποιά στοιχεία θα γίνει εισήγηση πως η πιο πάνω αρχή δεν ισχύει; Γι' αυτούς τους λόγους παραχωρείται άδεια τροποποίησης του εφετηρίου, ώστε να προστεθεί σε αυτό ο δεύτερος λόγος εφέσεως της αιτήσεως (με αριθμό 12), αλλά απορρίπτεται αναφορικά με τον πρώτο (με αριθμό 11). Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης θα βαρύνουν την εφεσείουσα-αιτήτρια. Εναπόκειται στο δικηγόρο της εφεσείουσας, αν επιθυμεί, να διατυπώσει με σαφήνεια το λόγο έφεσης που προτείνει να συμπεριληφθεί στο εφετήριο. Διαταγή ως ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο