Αντώνης Σπετσιώτης ν. Ιερού Ναού Αγίου Ερμογένους, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8700, 23 Μαΐου 1996

Αντώνης Σπετσιώτης ν. Ιερού Ναού Αγίου Ερμογένους, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8700, 23 Μαΐου 1996 Αντώνης Σπετσιώτης ν. Ιερού Ναού Αγίου Ερμογένους, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8700, 23 Μαΐου 1996 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8700 ΕΝΩΠΙΟΝ: Παπαδόπουλου, Χατζητσαγγάρη, Νικολάου, ΔΔ Αντώνης Σπετσιώτης, Εφεσείων - ν. - Ιερού Ναού Αγίου Ερμογένους, διά του Προέδρου της Ενοριακής Επιτροπής, Εφεσίβλητων ------------------------- 23 Μαΐου 1996 Για τον εφεσείοντα: Μ. Ιωάννου. Για τους εφεσίβλητους: Χρ. Αδάμου. Εφεσείων παρών. ------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Νικολάου, Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Προωθήθηκε τελικά ως μόνος λόγος έφεσης ότι πρωτόδικα το δικαστήριο δεν αξιολόγησε ορθά μαρτυρία η οποία απέβη κρίσιμη και η οποία συνίστατο σε ορισμένα έγγραφα τα οποία είχαν κατατεθεί ως τεκμήρια, με αποτέλεσμα εσφαλμένα να καταλήξει ότι οι σχέσεις του εφεσείοντα, στις οποίες αναφέρονταν οι συναλλαγές που απασχόλησαν, διέπονταν από προφορική συμφωνία την οποία ισχυρίζονταν οι δεύτεροι και όχι από γραπτή συμφωνία διαφορετικού περιεχομένου, άλλης μεταγενέστερης ημερομηνίας, την οποία επικαλείτο ο πρώτος. Το δικαστήριο κατά την αξιολόγηση πράγματι απέδωσε ιδιαίτερη σημασία σε δύο έγγραφα τα οποία παρουσίασαν οι εφεσίβλητοι. Αυτά, καθώς θεώρησε, συνδέονταν άρρηκτα με την ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία και επιμαρτυρούσαν τη σύναψή της. Με αυτό πλέον ως δεδομένο, το δικαστήριο συμπέρανε ότι η γραπτή συμφωνία την οποία επικαλείτο ο εφεσείων ως τη μόνη που εξηγούσε τις συναλλαγές τους, αποτελούσε μια μεταγενέστερη ασύνδετη εξέλιξη. Το ένα, το τεκμήριο 8, εξέφραζε έγκριση του οικείου Μητροπολίτη η οποία προοριζόταν να προσδώσει εγκυρότητα σε κάποια συμφωνία ενώ το άλλο, το τεκμήριο 2, ήταν απόδειξη για την πληρωμή από τον εφεσείοντα μίας προκαταβολής κατ΄ ακολουθίαν της εν λόγω ισχυριζόμενης συμφωνίας. Από τις ημερομηνίες που έφεραν τα έγγραφα, αυτά συνέπιπταν χρονικά με την ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία. Ο συνήγορος του εφεσείοντα υπέδειξε ότι τα δύο αναφερθέντα έγγραφα κατέδειχναν στην όψη τους ότι αφορούσαν σχέσεις του εφεσείοντα όχι με τους εφεσίβλητους που είναι η Εκκλησιαστική Επιτροπή της Εκκλησίας Αγίου Ερμογένους του χωριού Επισκοπή, Λεμεσού, αλλά με την Εκκλησιαστική Επιτροπή της Εκκλησίας Αγίας Παρασκευής του ίδιου χωριού. Επρόκειτο δηλαδή σε ό,τι αφορούσε αυτά τα δύο έγγραφα για συναλλαγές του εφεσείοντα με τρίτο: res inter alios acta. Είναι εν προκειμένω προφανές ότι το δικαστήριο, αντικρύζοντας τα εν λόγω έγγραφα, παρέλειψε να εντοπίσει αυτή τη διάσταση. Εκθεμελιώνεται ως εκ τούτου η πρωτόδικη κρίση δεδομένου ότι τα εν λόγω έγγραφα δεν ενείχαν τη σημασία που τους προσδόθηκε και συνεπώς δεν αποτελούσαν έρεισμα για την αιτιολογική σύνδεση στην οποία προέβη το δικαστήριο. ΄Οπως λέχθηκε στην Αγησιλάου ν. Χρίστου