GEMAVROMMATIS LTD ν. Νίκου Πιερίδη, Πολιτική έφεση αριθ.9206, 1 Ιουλίου, 1996

GEMAVROMMATIS LTD ν. Νίκου Πιερίδη, Πολιτική έφεση αριθ.9206, 1 Ιουλίου, 1996 G.E.MAVROMMATIS LTD ν. Νίκου Πιερίδη, Πολιτική έφεση αριθ.9206, 1 Ιουλίου, 1996 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Πολιτική έφεση αριθ.9206 ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΡΤΕΜΙΔΗ, ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ, ΚΑΛΛΗ, Δ/στων G.E.MAVROMMATIS LTD, από τη Λεμεσό εφεσείουσα-εναγόμενη ν. Νίκου Πιερίδη, από τη Λεμεσό εφεσίβλητου-ενάγοντος ------------------------- 1 Ιουλίου, 1996 Για τους εφεσείοντες-εναγόμενους: κ.Χρ.Μελίδης με τη δ/δα Μ.Χ' Μανώλη Για τον εφεσίβλητο-ενάγοντα: κ.Στ.Παύλου Ο Εφεσείων - Μαυρομμάτης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Το διαμέρισμα του ενάγοντος-εφεσίβλητου, στη Λεμεσό, έπιασε φωτιά στις 11.5.86 και υπέστη ζημιές. Θεώρησε υπεύθυνη γι΄αυτές την εφεσείουσα εναγόμενη εταιρεία, στην οποία απέδωσε αμέλεια κατά την εκτέλεση της εργασίας, όταν ανέλαβε την ηλεκτρική εγκατάσταση του διαμερίσματος. Ειδικώτερα διατεινόταν, στο πρωτόδικο Δικαστήριο, πως σε ένα σημείο όπου, η ηλεκτρική εγκατασταση ήταν αντίθετη με τους κανονισμούς της Αρχής Ηλεκτρισμού αλλά και τους καθολικά αναγνωρισμένους κανόνες ασφάλειας ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, προκλήθηκε βραχυκύκλωμα με αποτέλεσμα τα περιβλήματα των συρμάτων να καούν από την υπερθέρμανση και φλεγόμενα κομμάτια τους να πέσουν σ΄ένα κάλαθο των αχρήστων, μεταδίδοντας έτσι τη φωτιά στο περιεχόμενο και στη συνέχεια σ΄ολόκληρο το χώρο. Η εφεσείουσα αρνήθηκε πως η φωτιά ήταν αποτέλεσμα βραχυκυκλώματος, προσπάθησε δε κατά την αντεξέταση να την αποδώσει σε άλλα αίτια. Οι αποζημιώσεις είχαν συμφωνηθεί, πριν την έναρξη της δίκης, στο ποσό των £9,260.- υπό την αίρεση της διάγνωσης από το Δικαστήριο του ζητήματος της ευθύνης. Τα ουσιαστικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε ο εφεσίβλητος προέρχονταν από τη μαρτυρία δύο εμπειρογνωμόνων, του Γιαννάκη Ευθυμίου, διπλωματούχου ηλεκτρολογίας - μηχανολογίας του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και Χρίστου Σίμκαν - διπλωματούχου ηλεκτρολόγου μηχανικού, εκπαιδευτικού ιδρύματος της Αγγλίας. Οι μάρτυρες αυτοί, που επισκέφθηκαν το διαμέρισμα του ενάγοντος μετά τη φωτιά για τη διακρίβωση των αιτίων πρόκλησης της, παρατήρησαν πως μια εντοιχισμένη σωλήνα στην οποία υπήρχαν ηλεκτρικά σύρματα, προεξείχε από μια τρύπα στον τοίχο του υπνοδωματίου του διαμερίσματος. Τα σύρματα, που ήταν τοποθετημένα στη σωλήνα, ήσαν γυμνά και σ΄αυτά δεν υπήρχε μόνωση. Οι μάρτυρες είπαν πως η τοποθέτηση των συρμάτων, με αυτό τον τρόπο στη σωλήνα, έγινε κατά παράβαση των κανονισμών της Αρχής Ηλεκτρισμού, αλλά ήταν και επιστημονικά ανεπίτρεπτη για την ασφαλή λειτουργία της ηλεκτρικής εγκατάστασης. Οι μάρτυρες συμπέραναν πως η φωτιά ήταν το αποτέλεσμα βραχυκυκλώματος που δημιουργήθηκε στα γυμνά σύρματα. Το βραχυκύκλωμα μπορούσε να προκληθεί από κλείσιμο πόρτας ή λόγω υγρασίας. Συμβαίνει δε όταν ενώνονται δυο καλώδια, η φάση και το ουδέτερο. Το ρεύμα ανεβαίνει τότε στα ύψη και, επειδή τα καλώδια δεν μπορούν να αντέξουν το ποσοστό ηλεκτρισμού, προκαλείται ανάφλεξη. Οταν γίνει βραχυκύκλωμα αναμένεται να λειτουργήσει κανονικά το σύστημα προστασίας της ηλεκτρικής εγκατάστασης. Στην υπόθεση που εξετάζουμε αποδείκτηκε πως δεν έγινε αυτό. Οπως διαπιστώθηκε από τον πίνακα προστασίας της εγκατάστασης υπήρχαν και εκεί μαυρίσματα από ανάφλεξη. Ο μάρτυρας Σίμκαν είπε χαρακτηριστικά, για το σημείο αυτό της ηλεκτρικής εγκατάστασης, πως είχε γίνει "πολύ πολύ τσαπατσούλικα". Θα πρέπει να αναφέρουμε πως οι πιο πάνω μάρτυρες και ο ενάγων υποψιάστηκαν πως η πρόκληση της φωτιάς οφειλόταν σε βραχυκύκλωμα της ηλεκτρικής εγκατάστασης, έχοντας υπόψη τον τρόπο που άρχισε. Η μικρή ανιψιά του ενάγοντος, που κατά τον κρίσιμο χρόνο ήταν μόνη στο διαμέρισμα, και ενώ έβλεπε βίντεο, άκουσε ένα θόρυβο, που χαρακτήρισε σαν "τσάκρισμα". Αρχισε να περιφέρεται στο διαμέρισμα για να εντοπίσει το σημείο του παράξενου θορύβου και όταν μπήκε στο υπνοδωμάτιο είδε τη φωτιά στον κάλαθο των αχρήστων, η οποία είχε ήδη μεταδοθεί και σε ένα κρεμασμένο κοστούμι στην πρόσοψη του ερμαριού. Οι μάρτυρες, Χρίστου και Σίμκαν, ανέφεραν πως από το βραχυκύκλωμα τα σύρματα έλιωσαν από την υπερθέρμανση και φλεγόμενα έπεσαν στο περιεχόμενο του καλάθου των αχρήστων, και στη συνέχεια η φωτιά μεταδόθηκε στον υπόλοιπο χώρο. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας ανεγνώρισε πως το έργο του ενώπιον μας ήταν δύσκολο, να μας πείσει δηλαδή πως το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε όταν αποδέκτηκε τη μαρτυρία που παρουσίασε ο εφεσίβλητος, και απέρριψε αυτή της εφεσίβλητης. Είπε μάλιστα πως οι λόγοι που έδωσε το πρωτόδικο δικαστήριο γι΄αυτή του την επιλογή είναι ασαφείς και αόριστοι. Διερωτήθηκε ο συνήγορος, κατά ποιό τρόπο οι μάρτυρες του εφεσίβλητου "εντυπωσίασαν" το Δικαστήριο; Είχαμε την ευκαιρία να πούμε λίγα λόγια πάνω σ΄αυτό το ζήτημα στην ποινική έφεση αρ.5842 Θεοδόση Χ΄Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, ημερ. 23.6.95. Τα μεταφέρουμε και εδώ. "Οταν χρησιμοποιείται από τα Δικαστήρια η φράση "ο μάρτυρας μας έκαμε καλή εντύπωση", αυτή δεν αναφέρεται στα εξωτερικά στοιχεία της προσωπικότητας του μάρτυρα, ή του τρόπου εκφοράς της μαρτυρίας αλλά στο σύνολο των γνωρισμάτων που συνθέτουν αφενός το μάρτυρα που έχει σεβασμό στην αλήθεια και αφετέρου που είχε τις εξ αντικειμένου δυνατότητες να συλλάβει με τις αισθήσεις του όσα αναβιώνει με τη μαρτυρία του. Οι δικαστές λόγω της τριβής και εξειδίκευσης τους σ΄αυτό το χώρο, διαθέτουν την ικανότητα, ανθρώπινη βεβαίως, να κρίνουν πότε παρουσιάζεται ενώπιον τους η αλήθεια." Η προσπάθεια του δικηγόρου της εφεσείουσας αποδείκτηκε ουσιαστικά αδύνατο εγχείρημα. Και τούτο, όχι μόνο γιατί το εφετείο είναι απρόθυμο να επέμβει σε θέματα αξιοπιστίας, που ανάγονται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αλλά και γιατί, αν κάποιος διαβάσει την προσαχθείσα μαρτυρία από τα πρακτικά της δίκης θα συμφωνήσει αβίαστα με τις διαπιστώσεις του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η επιστημονική μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων Χρίστου και Σίμκαν ήταν θετική σε περιεχόμενο και άμεμπτη ποιοτικά, σε αντίθεση με αυτή που παρουσίασε η εφεσείουσα, που χαρακτηριζόταν από ασάφειες, αοριστίες, μα που, κυρίως, ήταν το αποτέλεσμα πρόχειρης έρευνας. Τούτο κατέστη πρόδηλο ακόμη και όταν ο δικηγόρος της εφεσείουσας διάβαζε αποσπάσματα από αυτή. Η έφεση κρίνεται ως αβάσιμη και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της εφεσείουσας. Δ. Δ. Δ. /ΜΑΑ /ΜΑΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο