Ελισάβετ Χ. Παντελίδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8915, 26.11.96

Ελισάβετ Χ. Παντελίδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8915, 26.11.96 Ελισάβετ Χ. Παντελίδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8915, 26.11.96 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 8915 ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. ΝΙΚΗΤΑ, Π. ΑΡΤΕΜΗ, Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ, ΔΔ. ΜΕΤΑΞΥ: Ελισάβετ Χ. Παντελίδου, από Στρόβολο, Εφεσείουσας-Αιτήτριας, ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Εφεσίβλητης-Αποζημιούσας Αρχής, - - - - - - - - - ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26.11.96 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για την εφεσείουσα: κ. Κ. Μιχαηλίδης Για την εφεσίβλητη: κα Ε. Ζαχαριάδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. Α Π Ο Φ Α Σ Η Σ. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Π. Αρτέμης. Π. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Με διάταγμα απαλλοτρίωσης που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 18.2.83, η Δημοκρατία απαλλοτρίωσε μέρος του κτήματος της εφεσείουσας με σκοπό την επέκταση του παρακείμενου προσφυγικού συνοικισμού. Ένα ήταν το επίδικο θέμα που είχε να αποφασιστεί πρωτόδικα και που η επίλυση του από το Δικαστήριο αποτελεί και το αντικείμενο της έφεσης. Τούτο είναι το ερώτημα κατά πόσο πριν την απαλλοτρίωση το κτήμα της εφεσείουσας εφαπτόταν δημόσιου δρόμου ή όχι, από το οποίο εξαρτάται και το ύψος της καταβλητέας αποζημίωσης. Το πρωτόδικο δικαστήριο αποφάνθηκε αρνητικά. Η μαρτυρία που είχε το δικαστήριο ήταν συγκρουόμενη. Ο μάρτυς Γ. Πατής, που είχε κληθεί από την εφεσείουσα και που είναι Λειτουργός στο Τμήμα Πολεοδομίας και ήταν γνώστης των γεγονότων λόγω της απασχόλησής του με τα σχέδια και τα θέματα του συνοικισμού, κατέθεσε ότι η ασφαλτοστρωμένη έκταση που φαίνεται στα σχέδια, τεκμήρια στο δικαστήριο, ως προέκταση δρόμου, ήταν χώρος πρασίνου και χώρος στάθμευσης και όχι δημόσιος δρόμος. Αντίθετα, ο μάρτυς της εφεσείουσας εμπειρογνώμων κ. Ιερωνυμίδης, αναλύοντας τα σχέδια, κατέθεσε ότι από αυτά φαίνεται καθαρά ότι το ασφαλτοστρωμένο μέρος ήταν πασιφανώς προέκταση του δημόσιου δρόμου με αποτέλεσμα να υπάρχει πρόσβαση από το κτήμα της εφεσείουσας προς αυτό. Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την παραπομπή, αποδεχόμενο τη μαρτυρία του Γ. Πατή και απορρίπτοντας εκείνη του Ιερωνυμίδη. Στο ουσιώδες σημείο της απόφασης επί του θέματος ο μόνος λόγος που δίδεται από το Δικαστή για την αποδοχή της μαρτυρίας του Γ. Πατή εκφράστηκε ως εξής: "Θεωρώ το μάρτυρα Πατή σαν πλέον αρμόδιο πρόσωπο για να γνωρίζει την κατάσταση η οποία υπήρχε εις το χώρο του συνοικισμού πριν την υπό κρίση απαλλοτρίωση και μετά. Δέχομαι επομένως τη θέση του . . . ." Με όλο το σεβασμό προς τον πρωτόδικο Δικαστή, το πιο πάνω δεν μπορεί να αποτελεί λόγο από μόνο του για αποδοχή της μαρτυρίας του μάρτυρα χωρίς οποιαδήποτε αξιολόγηση της ουσιαστικής μαρτυρίας. Ο Δικαστής είχε ενώπιον του τόσο προφορική ουσιαστική μαρτυρία όσο και τεκμήρια-χάρτες και ερμηνεία τους από τους μάρτυρες και απέτυχε να εξετάσει και να αναλύσει αλλ΄ούτε καν να σχολιάσει τη μαρτυρία αυτή στην ουσία της, και έτσι παρέμεινε τελικά εντελώς αναξιολόγητη. Κατά συνέπεια ενδείκνυται η επέμβαση μας στην επίδικη απόφαση. Υπό το φως των πιο πάνω διατάσσουμε την επανεκδίκαση της υπόθεσης από άλλο Δικαστή λόγω αποτυχίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αξιολογήσει τη μαρτυρία (δέστε Meshiou v. Eleftheriou