Ανδρέα Αλεξάνδρου ν. Γιαννούλλας Ιωάννου, Πολιτική Έφεση αρ. 8999, 8 Νοεμβρίου 1996

Ανδρέα Αλεξάνδρου ν. Γιαννούλλας Ιωάννου, Πολιτική Έφεση αρ. 8999, 8 Νοεμβρίου 1996 Ανδρέα Αλεξάνδρου ν. Γιαννούλλας Ιωάννου, Πολιτική Έφεση αρ. 8999, 8 Νοεμβρίου 1996 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Πολιτική Έφεση αρ. 8999 Ενώπιον: ΠΙΚΗ, Π., ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗ, ΚΡΟΝΙΔΗ, Δ.Δ. Μεταξύ: Ανδρέα Αλεξάνδρου Εφεσειόντας-Εναγόμενος και Γιαννούλλας Ιωάννου Εφεσίβλητης-Ενάγουσας ---------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Νοεμβρίου 1996 Για τον εφεσείοντα: Κ. Δημητριάδης με Θ. Νικολαΐδου Για την εφεσίβλητη: Ν. Πελίδης ---------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Πικής, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Κρονίδης. Κρονίδης, Δ.: H επίδικη διαφορά δημιουργήθηκε από τροχαίο ατύχημα, που συνέβηκε στις 16.12.1985 στη Λεωφόρο Στασίνου στη Λευκωσία, μεταξύ του αυτοκινήτου του εφεσείοντα-εναγόμενου και της μοτοσυκλέττας της εφεσίβλητης-ενάγουσας. Με την έφεσή του ο εφεσείων-εναγόμενος προσβάλλει το σύνολο των θεμάτων που απασχόλησε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφασή του. Κατά την ακρόαση της έφεσης ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα απέσυρε δύο από τους λόγους της έφεσης που αναφέροντο στις γενικές αποζημιώσεις και στο θέμα της επιδίκασης τόκου επί του ποσού της απόφασης. Οι δύο εναπομείναντες λόγοι τους οποίους και υπεστήριξε εκτενώς στην αγόρευσή του, αναφέρονται πρώτο, στο θέμα της ευθύνης των διαδίκων στο ατύχημα και της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου να καταμερίσει την ευθύνη σε ποσοστό 70% εναντίον του εφεσείοντα και 30% εναντίον της εφεσίβλητης, και δεύτερο στην κατάληξη του Δικαστηρίου να επιδικάσει στην εφεσίβλητη ποσό £720,= σαν ειδικές αποζημιώσεις. Δεν υφίσταται ουσιαστική διαφωνία ως προς τα πραγματικά γεγονότα του ατυχήματος. Οι δικηγόροι όμως των διαδίκων έχουν διαφορετική προσέγγιση στην αξιολόγηση της ευθύνης των διαδίκων. Ο εφεσείων προσπάθησε να εξέλθει από το χώρο στάθμευσης του Δήμου Λευκωσίας που βρίσκεται στην "τάφρο" στη Λεωφόρο Στασίνου την οποία ηθέλησε να διασταυρώσει και να κατευθυνθεί προς τη δεξιά πλευρά του δρόμου. Η Λεωφόρος Στασίνου έχει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, δύο σε κάθε κατεύθυνση. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι η στροφή προς τα δεξιά από την έξοδο από το χώρο στάθμευσης δεν απαγορεύεται. Η προσπάθεια όμως αυτή ενέχει σοβαρούς κινδύνους λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης που παρουσιάζει συνήθως η Λεωφόρος αυτή. Πράγμα που ήταν γεγονός κατά τον ουσιώδη χρόνο του ατυχήματος. Και στις τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, παρατηρείτο πυκνή τροχαία κίνηση. Ο εφεσείων εξερχόμενος από το χώρο στάθμευσης και με πρόθεση, όπως αναφέραμε, να στρίψει δεξιά προς την κατεύθυνση της Πλατείας Ελευθερίας, προχώρησε διαγωνίως και με ελαττωμένη ταχύτητα και έφθασε κοντά στο κέντρο της Λεωφόρου καλύπτοντας σχεδόν τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Εκεί σταμάτησε αναμένοντας να ελευθερωθούν από την τροχαία κίνηση οι δύο άλλες λωρίδες κυκλοφορίας. Ακολούθως, ελευθέρωσε τα φρένα του αυτοκινήτου του και προχώρησε λίγο με σκοπό να εισέλθει στην τρίτη λωρίδα κυκλοφορίας της αντίθετης κατεύθυνσης. Στην προσπάθειά του αυτή ανέκοψε την πορεία της μοτοσυκλέττας που οδηγούσε η εφεσίβλητη με συνέπεια τη σύγκρουση των δύο οχημάτων και τον τραυματισμό της. Η σύγκρουση έγινε κοντά στο σημείο της άσπρης γραμμής που χωρίζει τη Λεωφόρο Στασίνου σε δύο κατευθύνσεις, αλλά πάντως μέσα στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο από τους δικηγόρους, ότι η εφεσίβλητη οδηγώντας τη μοτοσυκλέττα της πριν τη σύγκρουση προσπερνούσε τις δύο σειρές οχημάτων που ανέμεναν την ευκαιρία να προχωρήσουν στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς τα φώτα τροχαίας. Πρόθεση της εφεσίβλητης ήταν να στρίψει δεξιά στη διασταύρωση που ελέγχεται από τα φώτα τροχαίας. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ότι αν δεν εκινείτο το αυτοκίνητό του δεν θα γινόταν η σύγκρουση και περαιτέρω, όπως κατέθεσε, γνωρίζει ότι οι μοτοσυκλεττιστές προσπερνούν αυτοκίνητα όταν είναι ακινητοποιημένα στη λωρίδα τους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, με βάση τα γεγονότα που εκθέσαμε πιο πάνω, κατελόγισε την ευθύνη σε ποσοστά 70% στον εφεσείοντα και 30% στην εφεσίβλητη. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα εισηγήθηκε ότι ο εφεσείων δεν υπέχει οποιαδήποτε ευθύνη στο ατύχημα, διαζευκτικά δε πως, αν υπήρχε τέτοια ευθύνη, αυτή πρέπει να είναι σε πιο μικρό ποσοστό απ΄ ότι το Δικαστήριο κατελόγισε. Αντίθετα, ο δικηγόρος της εφεσίβλητης υπεστήριξε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Είναι γνωστές οι αρχές που διέπουν το θέμα της αμέλειας και δεν θεωρούμε αναγκαίο να τις επαναλάβουμε ούτε επίσης θα επαναλάβουμε τα γεγονότα. Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο πως και ο εφεσείων και η εφεσίβλητη ευθύνονται για το ατύχημα στο οποίο ενεπλάκησαν. Ο εφεσείων προτού επιχειρήσει να συμπληρώσει την προσπάθειά του να διασταυρώσει τη Λεωφόρο, κάτω από τις δυσμενείς περιστάσεις που περιέφερε τον εαυτό του, έπρεπε να εντείνει την προσοχή του και να ελέγξει το δρόμο στα αριστερά του ότι κανένα όχημα δεν εκινείτο και ιδιαίτερα δίκυκλο στη δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας, με κίνδυνο την ανακοπή του και αναπόφευκτα τη σύγκρουση. Η εφεσίβλητη, από την άλλη, οδηγούσε το δίκυκλο όχημά της προσπερνώντας από δεξιά σειρά ακινητοποιημένων, λόγω της πυκνής κυκλοφορίας, αυτοκινήτων και όφειλε να είναι, για τη δική της ασφάλεια, πολύ προσεκτική. Είναι καθιερωμένο από τη νομολογία ότι το ζήτημα του καταμερισμού της ευθύνης είναι πρωταρχικό καθήκον του πρωτόδικου Δικαστηρίου και εκτός εάν στην απόφαση ενεφιλοχώρησε πλάνη περί το νόμο ή τα πραγματικά γεγονότα, τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ανατραπούν (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Covotsos Textiles Ltd. v. Serghiou