Μιχάλη Μιχαηλίδη ν. Σωτήρη Χρίστου, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 9626, 25 Νοεμβρίου, 1996 Μιχάλη Μιχαηλίδη ν. Σωτήρη Χρίστου, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 9626, 25 Νοεμβρίου, 1996 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 9626 ΕΝΩΠΙΟΝ: ΝΙΚΗΤΑ, ΑΡΤΕΜΗ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ, Δ. Μεταξύ - Μιχάλη Μιχαηλίδη Εφεσείοντα/ενάγοντα - και - Σωτήρη Χρίστου Εφεσίβλητου/εναγομένου ----------------------- Ημερομηνία: 25 Νοεμβρίου, 1996 Για τον αιτητή/εφεσίβλητο: Ε. Κορακίδης Για τον καθού η αίτηση/εφεσείοντα: Μ. Μιχαηλίδης ---------------------- - Η απόφαση θα δοθεί από το δικαστή Σ.Νικήτα - ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Σόλων Νικήτας, Δ.: Η κρινόμενη αίτηση αφορά σύντομο, δικονομικής υφής, θέμα που έχει εντούτοις κάποιες ευρύτερες προεκτάσεις στην απονομή της δικαιοσύνης. Το πραγματικό της υπόβαθρο μπορεί να εξαντληθεί σε μία μόνο πρόταση. Η έφεση καταχωρήθηκε στις 17/11/95, δηλαδή, την 44η ημέρα από την έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στις 4/10/
- Ο δικηγόρος του αιτητή είπε ουσιαστικά ότι η μη τήρηση της προθεσμίας της Δ.35 θ. 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού έχει καταλυτικές συνέπειες για την έφεση. Ο αντίδικος του όμως ζήτησε απόρριψη της αίτησης οχυρούμενος πίσω από τη Δ.64, θθ. 1 και 2, που αντιμετωπίζουν τα αποτελέσματα από τη μη συμμόρφωση με τους υπόλοιπους κανονισμούς. Περαιτέρω, υιοθέτησε την ένορκη δήλωση του πελάτη του που κατατέθηκε για υποστήριξη της ένστασης. Σ' αυτήν ο καθού η αίτηση, αφού εξηγεί τους λόγους της καθυστέρησης και προβάλλει κάποια ιδεολογήματα του για τη δικαιοσύνη, εισηγείται πως η αίτηση δεν πρέπει να πετύχει. Το καλύτερο παράδειγμα είναι στην παράγραφο 5: "....η Δικαιοσύνη είναι έννοια διαρκής, διηνεκής και άφθορος. Η διαφορά των 2 ημερών για τις οποίες δεν φταίω δεν πρέπει να επενεργήσουν ως οδοστρωτήρας και να με συνθλίψουν." Η ένσταση δεν ευσταθεί. Η Δ.64 δεν υποστηρίζει την εισήγηση του καθού. Είναι άσχετη. Ενώπιον μας έχουμε αίτηση για απόρριψη της έφεσης που καταχωρήθηκε μετά τη λήξη της επιτακτικής προθεσμίας των 42 ημερών που θεσπίζει η Δ.35 θ.
- Έχει εδώ τη θέση της η παρατήρηση του Κωνσταντινίδη Δ., που εξέδωσε την απόφαση του Εφετείου στην Π.Ε. 7821 Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου ημερ. 21/10/91, σε ανάλογη περίπτωση (αφορούσε αίτηση για έκδοση οδηγιών που σύμφωνα με τη Δ.30 θ.
(1)(β) υποβάλλεται σε τακτή προθεσμία): "Η Δ.64 αφήνει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου το κατά πόσο θα ακυρώσει μια παράτυπη διαδικασία ή το κατά πόσο θα επιτρέψει κάποια τροποποίηση ή θα επιλέξει άλλο χειρισμό. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας προϋποθέτει στάθμιση δεδομένων. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει ο,τιδήποτε πέρα από το ότι η αιτήτρια επέμενε στην προώθηση μιας εκπρόθεσμης αίτησης. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος που θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη διάσωση της αίτησης αυτής. Η αίτηση θα έπρεπε να είχε απορριφθεί ως εκπρόθεσμη." Αυτά θα μπορούσαν να λεχθούν - και ισχύουν - για την κρινόμενη περίπτωση. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι οι τασσόμενες προθεσμίες αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την πιο αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Η έφεση, ως εκπρόθεσμη, είναι απαράδεκτη. Κατά συνέπεια η αίτηση πετυχαίνει. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του εφεσείοντα/καθού η αίτηση. Δ. Δ. Δ. /Κασ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο