Λοΐζου ν. Στυλιανού κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 85 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)1 ΑΑΔ 85 29 Ιανουαρίου, 1996 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ/στές] ΜΑΡΙΟΣ ΛΟΪΖΟΥ, Εφεσείων - Εναγόμενος 1, ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Εφεσίβλητου - Ενάγοντος, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εφεσίβλητου - Εναγόμενου
- (Πολιτική Έφεση Αρ. 9255) Αυτοκινητικό ατύχημα - Αμέλεια - Μοτοσυκλεττιστής προσπερνούσε σειρά αυτοκινήτων σε ώρα πυκνής κυκλοφορίας και από τις δύο πλευρές και συγκρούστηκε με αυτοκίνητο εξ αντιθέτου στη λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινήτου - Το πρωτόδικο Δικαστήριο επιμέρισε ποσοστό αμέλειας 25% στον οδηγό του αυτοκινήτου και 75% στον οδηγό της μοτοσυκλέττας-Εφετείο, αποφάσισε ότι η ευθύνη ανήκε εξ, ολοκλήρου στον οδηγό της μοτοσυκλέττας. Αμέλεια-Αυτοκινητικό ατύχημα -Δεν συνιστά αμέλεια ή παράλειψη οδήγησης αυτοκινήτου στην άκρα αριστερή πλευρά του δρόμου όταν σε ώρα πυκνής κυκλοφορίας αυτοκινήτων και από τις δύο κατευθύνσεις μοτοσυκλεττιστής συγκρουστεί με αυτοκίνητο στη λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινήτου, ούτε η παράλειψη του οδηγού να αντιληφθεί το μοτοσυκλεττιστή που διενεργούσε επικίνδυνο ελιγμό προσπεράσματος:, Ο εφεσείων - εναγόμενος Γ, εφεσίβαλε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία επιμερίστηκε η ευθύνη για την πρόκληση αυτοκινητικού ατυχήματος 25% στον ίδιο και 75% στον εφεσίβλητο - εναγόμενο
- Ο. ενάγων ήταν επιβάτης σε μοτοσυκλέττα που οδηγούσε ο εφεσίβλητος - εναγόμενος 2 και συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Εφεσείων - εναγόμενος 1 στη λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινήτου ενώ η μοτοσυκλέττα προσπερνούσε σειρά αυτοκινήτων σε ώρα πυκνής κυκλοφορίας και από τις δυο πλευρές. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, ηύρε τον εφεσείοντα - εναγόμενο 1 αμελή επειδή δεν επέδειξε τη δέουσα υπό τις περιστάσεις παρατηρητικότητα και δεν είδε τη μοτοσυκλέττα την ώρα που προσπερνούσε ώστε να πάρει αποτρεπτικά μέτρα. Επίσης, ηύρε ότι ήταν αμελής επειδή διατηρούσε μεγάλη απόσταση μέχρι την αριστερή πλευρά του δρόμου. Ο εφεσείων - εναγόμενος 1, εισηγήθηκε ότι δεν έφερε καμιά ευθύνη για το ατύχημα. Αποφασίστηκε ότι:
(1)Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα πως το γεγονός ότι ο εφεσείων- εναγόμενος 1 δεν είδε τη μοτοσυκλέττα πριν από τη σύγκρουση, συνιστούσε έλλειψη δέουσας παρατηρητικότητας.
(2)Ο εφεσίβλητος - εναγόμενος 2 οδηγώντας τη μοτοσυκλέττα, είχε εμπλακεί σε ένα επικίνδυνο ελιγμό προσπεράσματος και το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η παράλειψη του εφεσείοντα-εναγομένου 1 να οδηγεί στην άκρα αριστερή πλευρά του δρόμου συνιστούσε αμέλεια, ήταν λανθασμένο.
(3)Ο εφεσείων - εναγόμενος 1, δεν είχε καμιά ευθύνη για το ατύχημα το οποίο οφείλετο εξ ολοκλήρου στην αμέλεια του εφεσίβλητου - εναγόμενου 2. Η έφεση επιτράπηκε με έξοδα εναντίον τον εναγόμενου 2 πρωτόδικα και κατ' έφεση. Αναφερόμενες υποθέσεις: Panayiotou v. Mavrou
(1970)1 C.L.R. 215, Karaolis and Another v. Charalambous
(1976)1 C.L.R.
- Έφεση. Έφεση από τον εναγόμενο 1 κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Καλλή, Π.Ε.Δ.) που δόθηκε 29.7.1994 (Αρ. Αγωγής 184/89) με την οποία κατένειμε ευθύνη 25% στον εναγόμενο 1 και 75% στον εναγόμενο 2 σχετικά με τροχαίο δυστύχημα. Α. Αναστασιάδης, για τον Εφεσείοντα. Φ. Ιωαννίδης, για τον Εφεσίβλητο
- Κ. Τσιρίδης, για τον Εφεσίβλητο
- Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα εκδώσει ο Φρ. Νικολαΐδης, Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Η παρούσα έφεση ασκήθηκε από τον εναγόμενο 1 εναντίον του καταμερισμού της ευθύνης τροχαίου ατυχήματος σε 25% στον ίδιο και 75% στον εναγόμενο 2 - εφεσίβλητο
- Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως έγιναν δεκτά από το πρωτόδικο Δικαστήριο είναι τα ακόλουθα: Στις 16.5.1987 και γύρω στις 9.00 μ.μ. η τροχαία κίνηση στην οδό Προμάχων Ελευθερίας στη Λεμεσό ήταν πυκνή και αποτελείτο από σειρά αυτοκινήτων και προς τις δύο κατευθύνσεις. Ο εφεσείων-εναγόμενος 1 οδηγούσε το αυτοκίνητο του προς Λεμεσό ακολουθώντας τη σειρά αυτοκινήτων. Ο εναγόμενος 2 που οδηγούσε τη μοτοσυκλέττα του προς την αντίθετη κατεύθυνση, έχοντας σαν επιβάτη τον ενάγοντα, στην προσπάθεια του να προσπεράσει τη σειρά των προπορευόμενων αυτοκινήτων, συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο του εναγόμενου
- Το Δικαστήριο δέκτηκε τη μαρτυρία του εναγόμενου 1 και του μαρτυρά του Μ.Υ.2, θεωρώντας τη μαρτυρία τους πειστική, σαφή, φυσική και με συνοχή και συνέπεια. Αντίθετα η μαρτυρία του ενάγοντος και του εναγόμενου 2 χαρακτηρίστηκε ως μαρτυρία που έκαμε πολύ φτωχή εντύπωση. Το Δικαστήριο κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη τα πιο πάνω, καθώς και την πραγματική μαρτυρία, να προτιμήσει την εκδοχή του εναγόμενου 1 σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα και να απορρίψει την εκδοχή του εναγόμενου
- Πρέπει να σημειωθεί ότι στο συγκεκριμένο σημείο ο δρόμος έχει πλάτος 25', ενώ ο αστυφύλακας εξεταστής της υπόθεσης, ανέφερε ότι το σημείο σύγκρουσης βρισκόταν σε απόσταση 10', από την αριστερή πλευρά του δρόμου στην κατεύθυνση του εναγόμενου 1, όπου βρέθηκαν τεμάχια γυαλιών που είχαν σπάσει από τη σύγκρουση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι ο εναγόμενος 2 ήταν ένοχος αμέλειας επειδή αποπειράθηκε να προσπεράσει σειρά αυτοκινήτων, ενώ υπήρχε μεγάλη τροχαία κίνηση και στις δύο κατευθύνσεις. Στη συνέχεια θεώρησε ότι και ο εναγόμενος 1 συνέβαλε με τη δική του συντρέχουσα αμέλεια στο δυστύχημα, αφού αν τηρούσε τη δέουσα υπό τις περιστάσεις παρατηρητικότητα, θα έβλεπε τον εναγόμενο 2 ενώ προσπαθούσε να προσπεράσει και ενδεχομένως θα ελάμβανε αποτρεπτικά μέτρα. Επίσης δέκτηκε ότι αφού το πλάτος του δρόμου ήταν 25' και δεδομένης της πυκνής τροχαίας κίνησης και προς τις δύο κατευθύνσεις, η μεγάλη απόσταση που διατηρούσε ο εναγόμενος 1 από την άκρα αριστερά πλευρά του δρόμου ήταν αδικαιολόγητη; και συνιστούσε αμέλεια. Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης όπως τα δέκτηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο, βρίσκουμε ότι το εύρημα του σχετικά με τον καταμερισμό ευθύνης σε ποσοστό 25% στον εναγόμενο 1 δε δικαιολογείται. Δεν αντιλαμβανόμαστε πως δικαιολογείται η κατάληξη ότι ο εναγόμενος 1 δεν τηρούσε τη δέουσα υπό τις περιστάσεις παρατηρητικότητα. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 δεν πρόσεξε καθόλου τον εναγόμενο 2 πριν από τη σύγκρουση, δεν συνέβαλε καθ' οιονδήποτε τρόπο στο δυστύχημα. Ακόμα κι' αν ο εφεσείων είχε την ευκαιρία να προσέξει έγκαιρα τον εφεσίβλητο-εναγόμενο 2: όταν αυτός προσπερνούσε τη σειρά, των αυτοκινήτων, δεν νομίζουμε ότι είχε οποιανδήποτε δυνατότητα αποφυγής της σύγκρουσης. Περαιτέρω θα πρέπει να λεχθεί, ότι, το, γεγονός, ότι, α εφεσείων δεν πρόσεξε τον εναγόμενο 2 πριν από τη σύγκρουση δεν συνιστά απαραιτήτως και έλλειψη προσοχής ή αμέλεια εκ μέρους του. Κανένας συνετός οδηγός δεν μπορούσε εύλογα να αναμένει, ιδίως λόγω της μακράς γραμμής αυτοκινήτων και στις δύο κατευθύνσεις, το εγχείρημα του εναγόμενου 2 και σίγουρα κανένας δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελής επειδή δεν έλαβε εξαιρετικές προφυλάξεις [βλ. Panayiotou v. Mavrou
(1970)1 C.L.R. 215]. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 δεν είδε τον εναγόμενο 2 πριν από τη σύγκρουση, συνιστά έλλειψη της δέουσας παρατηρητικότητας. Εξ ίσου λανθασμένο είναι και το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η παράλειψη του εφεσείοντος να οδηγεί στην άκρως αριστερά πλευρά του δρόμου συνιστά αμέλεια. Η σύγκρουση δεν έγινε με όχημα που οδηγείτο κανονικά στην αντίθετη πλευρά του δρόμου, αλλά με τη μοτοσυκλέττα του εναγόμενου 2 ο οποίος, σύμφωνα και με το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, είχε εμπλακεί σε ένα επικίνδυνο υπό τις περιστάσεις ελιγμό [βλ. Karaolis and another v. Charalambous
(1976)1 C.L.R. 310,317]. Η συμπεριφορά του εναγόμενου 2, όπως σχολιάζει και το πρωτόδικο Δικαστήριο, καταδεικνύει ότι οδηγούσε χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους άλλους που χρησιμοποιούσαν το δρόμο. Εν όψει της σειράς των αυτοκινήτων που ήλαυναν και στις δύο κατευθύνσεις, ο εναγόμενος δεν έπρεπε να εμπλακεί στο εγχείρημα του προσπεράσματος, ενώ δεν υπάρχει μαρτυρία ότι αν ο εναγόμενος 1 οδηγούσε αριστερότερα θα απέφευγε τη σύγκρουση. Θα πρέπει να τονιστεί ότι, εν πάση περιπτώσει, το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του δρόμου σύμφωνα με την κατεύθυνση του εφεσείοντος και σε απόσταση 2'6" περίπου από το κέντρο του δρόμου. Πώς ο εναγόμενος 1 κρίνεται ένοχος αμέλειας, αφού οδηγούσε στη δική του πλευρά του δρόμου, έχοντας μάλιστα κάποια απόσταση από τη νοητή γραμμή που τον χώριζε από την πλευρά της αντίθετης ροής οχημάτων; Κάτω από τις συνθήκες βρίσκουμε ότι το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ο καταμερισμός της ευθύνης στον οποίο προέβη είναι λανθασμένος και θα πρέπει να ακυρωθεί. Βρίσκουμε ότι ο εναγόμενος 2 είναι ο μόνος υπεύθυνος για τη σύγκρουση και συνεπώς η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου τροποποιείται ούτως ώστε ο εναγόμενος 2 να θεωρηθεί πλήρως υπεύθυνος για το δυστύχημα. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εφεσίβλητου-εναγομένου 2 για ποσό £22.774 με έξοδα εναντίον του στη σχετική κλίμακα τόσο του πρωτόδικου Δικαστηρίου, όσο και στην κατ' έφεση δικαιοδοσία. Η απόφαση εναντίον του εναγομένου 2 θα φέρει επίσης τόκο ως η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η έφεση επιτρέπεται με έξοδα εναντίον του εναγόμενου 2 πρωτόδικα και κατ' έφεση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο