ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την αίτηση των Petimex Ltd, ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 93/98, 6 Οκτωβρίου, 1998

(4)του Συντάγματος και το άρθρο 3 του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλες Διατάξεις) Νόμου του

1. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την αίτηση των Petimex Ltd, Αιτητών για άδεια καταχώρησης αίτησης για έκδοση προνομιακών διαταγμάτων τύπου CERTIORARI και PROHIBITION. - - - - - - 6 Οκτωβρίου,
2. Για την αιτήτρια: κ. Στ. Παύλου και κα Λ. Θεοδώρου. - - - - - - Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές ζητούν όπως τους χορηγηθεί άδεια για την καταχώρηση αίτησης προς έκδοση ενταλμάτων certiorari και prohibition. Τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στο αίτημα όπως αυτά εκτίθενται στην υπό εξέταση αίτηση συνοψίζονται ως ακολούθως: Στις 8.9.98 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των αιτητών, εναγόντων στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αρ. 6357/96 και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση - εναγομένων για το ποσό των $3.000.000 πλέον τόκους έξοδα κλπ όπως λεπτομερώς περιγράφεται στην εν λόγω απόφαση. Στις 25.9.98 οι καθ΄ ων η αίτηση εναγόμενοι, καταχώρησαν έφεση κατά της πιο πάνω απόφασης και αυθημερόν (25.9.98) καταχώρησαν αίτηση διά κλήσεως για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι τελικής εκδικάσεως και έκδοσης απόφασης στην έφεση που καταχώρησαν κατά της πιο πάνω απόφασης. Η εν λόγω αίτηση είναι ορισμένη προς ακρόαση στις 10.11.
3. Οι καθ΄ ων η αίτηση εναγόμενοι, στις 25.9.98 καταχώρησαν και άλλη μονομερή αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 8.9.98 μέχρι τελικής εκδίκασης της κύριας αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, η οποία όπως έχει λεχθεί είναι ορισμένη για ακρόαση στις 10.11.
4. Η μονομερής αυτή αίτηση ερείδεται επί της Διαταγής 35 θθ. 18 και 19, της Διαταγής 48 θθ. 1, 2 και 8

(1)(ee) στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρο 9 καθώς και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ενώπιον της οποίας τέθηκε προς εξέταση η μονομερής αυτή αίτηση έκρινε ως δικαιολογημένο το αίτημα και στις 28.9.98 εξέδωσε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την ακρόαση της κύριας αίτησης υπό τον όρο κατάθεσης εγγύησης £3.000 εκ μέρους των εναγομένων-αιτητών της μονομερούς αιτήσεως. Το ως άνω εκδοθέν διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ορίστηκε επιστρεπτέο στις 16.10.

1. Οι αιτητές διατείνονται ότι το διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε στις 28.9.98 εμποδίζει την εξέταση δικού τους αιτήματος το οποίο εκκρεμεί αναφορικά με την οριστικοποίηση του διατάγματος μεσεγγύησης που εξασφάλισαν και αφορά ποσό US$375.
2. Η εξέταση του εν λόγω αιτήματος για οριστικοποίηση του διατάγματος μεσεγγύησης είναι ορισμένη για ακρόαση σήμερα 6.10.1998 και ώρα 12.
3. Το εν λόγω διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης θα επηρεάσει καθώς διατείνονται οι αιτητές και την εξέταση του αιτήματος για οριστικοποίηση του διατάγματος μεσεγγύησης και κατά τις άλλες σύντομες ημερομηνίες που πιθανό θα συνεχισθεί η ακρόαση. Οι αιτητές προβάλλουν επίσης τον ισχυρισμό ότι το διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης θέτει εκ ποδών την μεσεγγύηση αφαιρώντας από αυτή το αντικείμενό της χωρίς προηγουμένως να έχουν διασφαλισθεί τα συμφέροντα τους κατά την έκδοση του διατάγματος αναστολής όπως το Δικαστήριο είχε υποχρέωση να πράξει εφαρμόζοντας ορθά τις σχετικές δικονομικές διατάξεις οι οποίες διέπουν το θέμα της αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Η θέση των αιτητών είναι ότι το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης με βάση την μονομερή αίτηση των καθ΄ ων η αίτηση εναγομένων, ενήργησε υπό το κράτος νομικής πλάνης και καθ΄ υπέρβαση δικαιοδοσίας. Συγκεκριμένα οι αιτητές ισχυρίζονται ότι: α. Το διάταγμα εκδόθηκε με βάση τη Διαταγή 35 θθ. 18 και 19 και Διαταγή 48 θθ. 1, 2 και 8

(1)(ee) που αφορούν αιτήσεις για αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι να μπορεί να ακουστεί έφεση των εναγομένων αιτητών εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου. Η πιο πάνω νομική βάση δεν παρέχει στο Δικαστήριο δικαιοδοσία για έκδοση διατάγματος αναστολής μέχρι την ακρόαση αιτήσεως που γίνεται στην ίδια την αγωγή. β. Προϋπόθεση έκδοσης διατάγματος με βάση την Διαταγή 35 θ.18 είναι η παροχή εξασφάλισης η οποία εφόσον δοθεί υπό μορφή εγγύησης (bond) αυτή πρέπει να δίδεται στο όνομα των εξ αποφάσεως δανειστών. Αυτή η μορφή εγγύησης πρέπει να είναι αντίστοιχη του ποσού που αφορά το εξ αποφάσεως χρέος το οποίο στην προκειμένη περίπτωση είναι US$3.000.000 πλέον τόκοι και έξοδα. Στην προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο παρασυρόμενο από τη φύση του διατάγματος που αφορούσε το αίτημα των καθ΄ ων η αίτηση εναγομένων έδωσε οδηγίες για παραχώρηση της συνηθισμένης ανάληψης υποχρέωσης που αφορά διατάγματα τα οποία εκδίδονται με βάση μονομερή αίτηση και που η ανάληψη τέτοιας υποχρέωσης συνήθως απευθύνεται προς τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει το ποσό της εγγύησης των £3.000 κρίνεται ως παντελώς ανεπαρκές για κάλυψη του ποσού του εξ αποφάσεως χρέους. γ. Η θεραπεία που ζητούσαν εν προκειμένω οι εναγόμενοι δεν μπορούσε να παρασχεθεί με βάση το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 το οποίο επιτρέπει τη χωρίς ειδοποίηση έκδοση διαταγμάτων που κατά τα άλλα το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδίδει κάτω από κατεπείγουσες συνθήκες οι οποίες καθιστούν αναγκαία την έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση. Στην προκείμενη περίπτωση το βασικό διάταγμα δεν μπορούσε να εκδοθεί από το Δικαστήριο λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας και κατά συνέπεια δεν μπορούσε να εκδοθεί χωρίς ειδοποίηση. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας προς έκδοση ενταλμάτων certiorari και prohibition είναι η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης με την έννοια της συζητήσιμης υπόθεσης χωρίς αναφορά προς ο,τιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να αντιταχθεί. Βλ. In Re Kakos

(1985)1 CLR 250. Ωστόσο στις περιπτώσεις όπου προβλέπεται άλλο ένδικο μέσο δεν χορηγείται άδεια εκτός αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις ενόψει των οποίων το άλλο ένδικο μέσο να εμφανίζεται ως μη ευχερές και αναποτελεσματικό. Βλ. Ανθίμου

(1991)1 ΑΑΔ

1. Στην προκείμενη περίπτωση δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε υπέρβαση εξουσίας ή ότι εμφιλοχώρησε νομική πλάνη κατά την έκδοση του διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης με βάση τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 25.9.
2. Το Δικαστήριο ενήργησε στα πλαίσια των προνοιών της Διαταγής 35 θ.
3. Το γεγονός ότι το διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης εκδόθηκε στα πλαίσια μονομερούς αίτησης και μέχρι την εκδίκαση αίτησης διά κλήσεως η οποία βασικά έχει το ίδιο αντικείμενο, ήτοι την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης, δεν συνιστά παρέκκλιση από τη συγκεκριμένη δικονομική διάταξη. Το θέμα ανάγεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία υπό τις περιστάσεις φαίνεται ότι ασκήθηκε μέσα στα ορθά πλαίσια και με βάση το νόμο. Το αποτέλεσμα δεν θα ήταν διαφορετικό αν η μονομερής αίτηση είχε ως αντικείμενο την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης και εκδιδόταν το ζητούμενο διάταγμα για αναστολή. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο ύψος του ποσού της εγγύησης ή γενικότερα του τρόπου διασφάλισης των εξ αποφάσεως δανειστών. Το ό,τι η εγγύηση που καθόρισε το Δικαστήριο είναι στην προκείμενη περίπτωση ανεπαρκής δεν χρειάζεται σχόλιο. Αυτό είναι οφθαλμοφανές. Ωστόσο το συγκεκριμένο αυτό ζήτημα δεν μπορεί να ελεχθεί με τα ζητούμενα προνομιακά εντάλματα. Η αίτηση απορρίπτεται. Α. Κραμβής, Δ. ΑΦ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο