Bulfracht ν. Third World Steel Company Ltd.
(1998)1 ΑΑΔ 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1998)1 ΑΑΔ 2010 30 Οκτωβρίου, 1998 [ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ/στής] BULFRACHT, Ενάγοντες, ν. THIRD WORLD STEEL COMPANY LTD, Εναγομένων. (Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 121/90) Ναυτοδικείο - Απαίτηση για την πληρωμή του ναύλου - Οι ενάγοντες απέδειξαν την υπόθεσή τους - Έκδοση απόφασης ως η απαίτηση. Με την αγωγή τους οι ενάγοντες, αξιώνουν από τους εναγομένους (ναυλωτές) το ποσό των 515.099,20 Δολαρίων Αμερικής ως οφειλόμενο ναύλο για τη μεταφορά με το πλοίο των εναγόντων στις 11.6.1990 φορτίου συσκευασμένων ατσάλινων ράβδων από την Οδησσό της τότε Σοβιετικής Ένωσης στο Kaohsiung της Taiwan. Η συμφωνία για τη μεταφορά του φορτίου ενσωματώθηκε στο ναυλοσύμφωνο που υπογράφηκε μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων στις 13.4.1990 στο Βελιγράδι. Εκδόθηκαν δύο φορτωτικές στις οποίες αναφερόταν ως λιμάνι προορισμού άλλο από εκείνο που αναφερόταν στο ναυλοσύμφωνο λόγω του ότι οι κανονισμοί εμπορίου της Σοβιετικής Ένωσης δεν επέτρεπαν τότε το εμπόριο μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Taiwan. Οι φορτωτικές αυτές αντικαταστάθηκαν με νέες, με οδηγίες των εναγομένων, στις οποίες αναφερόταν ως λιμάνι εκφόρτωσης το Kaohsiung με τη σημείωση "ναύλος προπληρωθείς". To φορτίο φορτώθηκε στην Οδησσό και παραδόθηκε στους δικαιούχους στο Kaohsiung, όμως ο ναύλος ουδέποτε πληρώθηκε. Το Ναυτοδικείο, αφού αποδέχθηκε τη μαρτυρία των εναγόντων ότι οι πρώτες φορτωτικές εκδόθηκαν με μοναδικό σκοπό να παρακαμφθούν οι απαγορευτικοί κανονισμοί της τότε Σοβιετικής Ένωσης, το ναυλοσύμφωνο ουδέποτε καταγγέλθηκε από τους εναγομένους ούτε ματαιώθηκε, οι ενάγοντες εκπλήρωσαν όλες τις υποχρεώσεις τους χωρίς να παραβούν οποιοδήποτε όρο και ότι ο ναύλος ουδέποτε εξοφλήθηκε, εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων ως η απαίτησή τους, με τόκο και έξοδα. Απόφαση ως ανωτέρω. Αγωγή Ναυτοδικείου. Αγωγή Ναυτοδικείου με την οποία οι ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των 515.099,20 Δολαρίων Αμερικής ως οφειλόμενο ναύλο που προέκυψε από τη μεταφορά φορτίου συσκευασμένων ατσάλινων ράβδων, από την Οδησσό της τότε Σοβιετικής Ένωσης στο Kaohsiung της Taiwan. Ν. Ιωάννου, για τους Ενάγοντες. Μ. Ηλιάδης, για τους Εναγόμενους. Cur. adv. vult. ΓABPIHΛIΔHΣ, Δ.: Με την αγωγή οι ενάγοντες, που είναι είδος εταιρείας, αξιώνουν από τους εναγόμενους (ναυλωτές) το ποσό των 515.099,20 Δολλαρίων Αμερικής ως οφειλόμενο ναύλο που προέκυψε από τη μεταφορά με το πλοίο των εναγόντων "Banglar Kallol", στις 11/6/1990, φορτίου συσκευασμένων ατσάλινων ράβδων από την Οδησσό της τότε Σοβιετικής Ένωσης στο Kaohsiung της Taiwan. Η συμφωνία για τη μεταφορά του φορτίου ενσωματώνεται στο ναυλοσύμφωνο, Τεκμήριο 1, που υπογράφηκε μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων στις 13/4/1990 στο Βελιγράδι. Προς απόδειξη της υπόθεσης τους οι ενάγοντες κάλεσαν ένα μάρτυρα, τον Julian Petrov, υπάλληλο τους (post fixture) στη Σόφια Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του η μεταφορά του φορτίου από την Οδησσό στο Kaohsiung πραγματοποιήθηκε όπως προνοείται στο ναυλοσύμφωνο. Σύμφωνα με τον όρο 26 του ναυλοσύμφωνου ο ναύλος (100%) ήταν πληρωτέος εντός επτά εργάσιμων μερών από την υπογραφή και παράδοση των φορτωτικών με τη σημείωση "ναύλος πληρωτέος σύμφωνα με το ναυλοσύμφωνο". Για τη μεταφορά του φορτίου εκδόθηκαν στην Οδησσό δύο φορτωτικές, τα Τεκμήρια 2
(1)και 2
(2)ημερομηνίας 28/4/1990 και 29/4/1990, αντίστοιχα, οι οποίες, παρά τον όρο του ναυλοσύμφωνου που αφορούσε το λιμάνι εκφόρτωσης, δηλαδή το Kaohsiung, ανέφεραν ως λιμάνι εκφόρτωσης "ένα λιμάνι στην Ανδριατική θάλασσα" και, επίσης, "ο ναύλος να πληρωθεί στο λιμάνι προορισμού. Η εκφόρτωση για λογαριασμό των αγοραστών.". Οι φορτωτές - αντιπρόσωποι των εναγομένων παρουσίασαν τις φορτωτικές στον πλοίαρχο του πλοίου για υπογραφή, αυτός, όμως, αρνήθηκε επανειλημμένα να τις υπογράψει αφού σ' αυτές αναφερόταν ως λιμάνι προορισμού λιμάνι άλλο από εκείνο στο οποίο γινόταν αναφορά στο ναυλοσύμφωνο. Τελικά επείσθη και τις υπέγραψε αφού οι φορτωτές τον εφοδίασαν προηγουμένως με επιστολή κάλυψης (letter of idemnity) με την οποία τον απάλλασσαν από οποιαδήποτε ευθύνη σε σχέση με τη δήλωση περί λιμανιού στην Ανδριατική θάλασσα. Η επιστολή αυτή είναι το Τεκμήριο 3. Ο λόγος για τον οποίο εκδόθηκαν οι δύο φορτωτικές Τεκμήρια 2
(1)και 2
(2), με αναφορά ως λιμάνι εκφόρτωσης "ένα λιμάνι στην Ανδριατική θάλασσα" αντί το Kaohsiung, όπως προβλεπόταν στο ναυλοσύμφωνο, ήταν διότι οι κανονισμοί εμπορίου της Σοβιετικής Ένωσης δεν επέτρεπαν τότε το εμπόριο μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Taiwan. Στις 16/5/1990, με οδηγίες των εναγόμενων, οι δύο φορτωτικές, Τεκμήρια 2
(1)και 2
(2), αντικαταστάθηκαν με νέες, τα Τεκμήρια 7
(1)7
(2)και 7
(3), στις οποίες αναφερόταν ως λιμάνι εκφόρτωσης το Kaohsiung με τη σημείωση "ναύλος προπληρωθείς". Το φορτίο φορτώθηκε σύμφωνα με το ναυλοσύμφωνο στην Οδησσό, παραδόθηκε στους δικαιούχους στο Kaohsiung, δηλαδή στον πραγματικό προορισμό του, στις 11/6/1990, όμως, στην πραγματικότητα, ο οφειλόμενος ναύλος ουδέποτε πληρώθηκε. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι οι εναγόμενοι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες και ότι οτιδήποτε τυχόν τους οφειλόταν εξοφλήθηκε. Παράλληλα αρνήθηκε ότι οι ενάγοντες δεν εδικαιούντο στο αξιούμενο ποσό για το λόγο ότι ήσαν ένοχοι ουσιώδους παράβασης του ναυλοσύμφωνου με το να κατευθύνουν το πλοίο προς την Ανδριατική θάλασσα αντί στο Kaohsiung. Ο μάρτυρας επέμενε ότι το πλοίο ουδέποτε κατευθύνθηκε προς την Ανδριατική. Ήταν η σταθερή θέση του ότι, από την Οδησσό, το πλοίο έπλευσε προς το Kaohsiung μέσω Σιγκαπούρης. Οι εναγόμενοι δεν κάλεσαν οποιαδήποτε μαρτυρία. Παρακολούθησα με προσοχή τον Julian Petrov ενώ έδιδε μαρτυρία ενώπιον μου και διεξήλθα τους ισχυρισμούς του σε συνάρτηση με τα έγγραφα - Τεκμήρια που κατέθεσε. Μου έδωσε την εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρα. Αποδέχομαι ανεπιφύλακτα τη μαρτυρία του ως αληθινή. Το ναυλοσύμφωνο πρόβλεπε για τη μεταφορά του φορτίου στο Kaohsiung. Το ίδιο και οι φορτωτικές Τεκμήρια 7
(1), 7
(2)και 7
(3). Οι φορτωτικές Τεκμήρια 2
(1)και 2
(2)εκδόθηκαν με μοναδικό σκοπό να παρακαμφθούν οι απαγορευτικοί κανονισμοί της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Το ναυλοσύμφωνο ουδέποτε καταγγέλθηκε από τους εναγόμενους ούτε ματαιώθηκε. Το φορτίο μεταφέρθηκε και εκφορτώθηκε στον προορισμό του, δηλαδή στο Kaohsiung. Οι ενάγοντες εκπλήρωσαν όλες τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν με το ναυλοσύμφωνο χωρίς να παραβούν οποιοδήποτε όρο. Ο ναύλος, όμως, ουδέποτε εξοφλήθηκε. Ούτε και προβάλλεται τέτοιος ισχυρισμός στην υπεράσπιση των εναγομένων ανκαι κάτι τέτοιο υποβλήθηκε στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση. Οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους. Δικαιούνται στο αξιούμενο ποσό ως τον ναύλο που συμφωνήθηκε για τη μεταφορά και παράδοση του φορτίου στο Kaohsiung. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων για το ποσό των 515.099,20 Δολαρίων Αμερικής με τόκο προς 9% ετήσια επί 515.099,20 Δολαρίων Αμερικής, από 26/5/1990 μέχρι τελικής αποπληρωμής. Οι εναγόμενοι καταδικάζονται στα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητείο. Απόφαση ως ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο