Aνδρέας Γ. Aφαντίτης & Yιοί Λτδ. ν. Xαράλαμπου Γ. Eυαγγέλου
(1998)1 ΑΑΔ 2134 18 Νοεμβρίου, 1998 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΡΑΜΒΗΣ, ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΑΦΑΝΤΙΤΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Εφεσείοντες-Ενάγοντες, ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΓΕΛΟΥ, Εφεσιβλήτου-Εναγομένου. (Πολιτική Έφεση Αρ. 9760) Μαρτυρία - Αξιολόγηση μαρτυρίας από το πρωτόδικο Δικαστήριο - Είχε αξιολογηθεί και αιτιολογηθεί σωστά και δεν παρεχόταν οποιοδήποτε έρεισμα για επέμβαση του Εφετείου. Συμβάσεις - Καταλογισμός πληρωμής προς εξόφληση υποδειχθέντος χρέους - Ο περί Συμβάσεων Νόμος, Κεφ. 149, Άρθρο 59 - Εφαρμοστέες αρχές. Οι εφεσείοντες αξίωσαν από τον εφεσίβλητο £3.500, με τόκο 9% από 1.4.1993, ως υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει συμβολαίου ενοικιαγοράς ενός γεωργικού ελκυστήρα, ημερ. 28.5.
- Οι εκδοχές των διαδίκων ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες. Ο εφεσίβλητος ισχυρίσθηκε πως εξόφλησε το πιο πάνω ποσό και ανταπαιτούσε διάταγμα του Δικαστηρίου για εγγραφή του ελκυστήρα επ' ονόματί του. Οι εφεσείοντες ισχυρίσθηκαν ότι το πιο πάνω ποσό πληρώθηκε έναντι του υπολοίπου του εμπορικού λογαριασμού του εφεσίβλητου της τάξης των £3.494, και όχι του υπολοίπου για τον ελκυστήρα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απεδέχθη τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου και απέρριψε την αγωγή των εφεσειόντων. Επίσης εξέδωσε απόφαση ως η ανταπαίτηση: Ο δικηγόρος των εφεσειόντων εισηγήθηκε στην έφεση ότι: α) Οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου που στηρίκτηκαν στην αποδοχή ως αληθούς της μαρτυρίας του εφεσίβλητου δεν ήσαν ορθές, γιατί εσφαλμένα κρίθηκαν ως αληθείς οι ισχυρισμοί του. β) Ο εφεσίβλητος εμποδιζόταν να προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό αντίθετο με το περιεχόμενο της απόδειξης που εξέδωσαν προς αυτόν οι εφεσείοντες, όταν πλήρωσε τις £3.500 και στην οποία σημείωσαν πως το ποσό δόθηκε "έναντι λογαριασμού". Αποφασίστηκε ότι:
- Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αποδεικνύουν ότι η εκδοχή του εφεσίβλητου ήταν η ορθή και ορθά έγινε αποδεκτή από το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο έδωσε προς τούτο επαρκή και εύλογη αιτιολογία. Αν όντως ο ισχυρισμός των εφεσειόντων ήταν ορθός, γιατί τότε δεν ανεγράφη στην απόδειξη "προς εξόφληση" του τρεχούμενου λογαριασμού, αντί "έναντι λογαριασμού"; Επιπλέον, και πάντοτε σύμφωνα με τον ισχυρισμό των εφεσειόντων, εφόσον με το ποσό των £3.500 εξοφλήθη το υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού του εφεσίβλητου, γιατί δεν πίστωσαν έστω με το μικρό υπόλοιπο των £6 το λογαριασμό έναντι του ελκυστήρα;
- Δεν ευσταθεί η εισήγηση των εφεσειόντων ότι ο εφεσίβλητος είχε νομικό κώλυμα να αμφισβητήσει το περιεχόμενο της απόδειξης, ενόψει της νομολογίας στην οποία έκαμε ευρεία αναφορά το πρωτόδικο Δικαστήριο.
- Οι διαπιστώσεις του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι εφαρμόζονταν οι διατάξεις του Άρθρου 59 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, μετά την αποδοχή της μαρτυρίας του εφεσίβλητου, είναι ορθές. Η απόφαση υπέρ της ανταπαίτησης του εφεσίβλητου ήταν το λογικό επακόλουθο των πιο πάνω διαπιστώσεων του Δικαστηρίου. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. Έφεση. Έφεση από τους ενάγοντες κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Σωκράτους, E.Δ.), που δόθηκε στις 12 Ιουνίου, 1996 (Αρ. Αγωγής 3219/93), με την οποία απορρίφθηκε η αξίωση των εναγόντων για £3.500 με τόκο 9% από 1.4.93, ως υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει συμβολαίου ενοικιαγοράς ενός γεωργικού ελκυστήρα και εκδόθηκε διάταγμα, ως η ανταπαίτηση του εναγομένου, για εγγραφή του ελκυστήρα επ' ονόματί του. Χρ. Χρυσάνθου, για τους Εφεσείοντες. E. Πελεκάνου με Μ. Πελεκάνο, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Οι εφεσείοντες αξίωναν με την αγωγή τους από τον εφεσίβλητο £3.500, με τόκο 9% από 1.4.93, ως υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει συμβολαίου ενοικιαγοράς ενός γεωργικού ελκυστήρα, ημερ. 28.5.
- Ο εφεσίβλητος ισχυρίστηκε στην υπεράσπιση του πως εξόφλησε το πιο πάνω ποσό, και ανταπαιτούσε διάταγμα του Δικαστηρίου, απευθυνόμενο προς τους εφεσείοντες, να εγγράψουν επ' ονόματι του τον ελκυστήρα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, μετά από ακροαματική διαδικασία, απεδέχθη τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου και κατ' ακολουθία απέρριψε την αγωγή των εφεσειόντων και εξέδωσε απόφαση ως η ανταπαίτηση του. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων εισηγήθηκε ενώπιον μας πως η πρωτόδικη απόφαση είναι εσφαλμένη και πρέπει να ανατραπεί. Προώθησε τη θέση αυτή στηρίζοντας την σε δυο βασικά λόγους: (α) διατείνεται πως οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, που στηρίκτηκαν στην αποδοχή ως αληθούς της μαρτυρίας του εφεσίβλητου δεν ήσαν ορθές, γιατί εσφαλμένα κρίθηκαν ως αληθείς οι ισχυρισμοί του. Η δεύτερη εισήγηση διαπλέκεται με την πρώτη και αφορά στην απόδειξη που εξέδωσαν οι εφεσείοντες στον εφεσίβλητο, όταν πλήρωσε τις £3.500 και στην οποία σημείωσαν πως το ποσό δόθηκε «έναντι λογαριασμού". Ο συνήγορος πρότεινε συναφώς πως ο εφεσίβλητος εμποδιζόταν να προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό αντίθετο με το περιεχόμενο της απόδειξης, και επομένως η θέση του, πως εξόφλησε το υπόλοιπο λογαριασμού του ελκυστήρα, δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτός ως μαρτυρία. Είναι κατάλληλο το σημείο να αναφέρουμε τη διϊστάμενη εκδοχή των διαδίκων. Οι εφεσείοντες ισχυρίζονταν πως εκτός από το οφειλόμενο ποσό των £3.500 του συμβουλαίου ενοικιαγοράς, ο εφεσίβλητος χρωστούσε και ένα άλλο της τάξης των £3.494, υπόλοιπο εμπορικού λογαριασμού. Ισχυρίστηκαν, επιπλέον, πως το ποσό των £3.500 που πλήρωσε ο εφεσίβλητος ήταν για εξόφληση του εμπορικού λογαριασμού, και όχι του υπολοίπου για τον ελκυστήρα. Η θέση του εφεσίβλητου ήταν πως, όταν έδωσε την επιταγή των £3.500 δήλωσε ρητά πως ήταν για την εξόφληση του ελκυστήρα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέλυσε σε έκταση την προσαχθείσα μαρτυρία και εδέχθη σ' αυτό το σημείο ως αληθή τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου. Έδωσε δε προς τούτο επαρκή και εύλογη αιτιολογία. Τη μεταφέρομε και εδώ. Το υπόλοιπο του συμβολαίου ενοικιαγοράς ήταν £3.500, πληρωτέο στις 30.8.
- Στις 26.8.87 ο εφεσίβλητος πλήρωσε ακριβώς το ποσό αυτό. Μάρτυρας, που κατέθεσε εκ μέρους των εφεσειόντων, επιβεβαίωσε ότι ο εφεσίβλητος κατέβαλε το πιο πάνω ποσό για τον ελκυστήρα, αλλά έγραψε πάνω στην απόδειξη τη φράση: "έναντι λογαριασμού", γιατί ο ελκυστήρας θεωρείτο ως ασφάλεια για το υπόλοιπο του εμπορικού λογαριασμού που είχε ο εφεσίβλητος. Η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου μας βρίσκει σύμφωνους και θα προσθέταμε και τα πιο κάτω προς επιβεβαίωση της. Αν ο ισχυρισμός των εφεσειόντων ήταν ορθός, ότι δηλαδή το ποσό των £3.500 πληρώθηκε έναντι του υπολοίπου του εμπορικού λογαριασμού του εφεσίβλητου και δεδομένου ότι αυτός έδειχνε έστω και κατ' ελάχιστο μικρότερο ποσό, γιατί τότε δεν ανεγράφη στην απόδειξη "προς εξόφληση" του τρεχουμένου λογαριασμού, αντί "έναντι λογαριασμού"; Επιπλέον, και πάντοτε σύμφωνα με τον ισχυρισμό των εφεσειόντων, εφόσον με το ποσό των £3.500 εξοφλήθη το υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού του εφεσίβλητου, γιατί δεν πίστωσαν έστω με το μικρό υπόλοιπο των £6, το λογαριασμό έναντι του ελκυστήρα; Αναφορικά με το επιχείρημα του δικηγόρου των εφεσειόντων πως δημιουργείτο νομικό κώλυμα στον εφεσίβλητο να αμφισβητήσει το περιεχόμενο της απόδειξης, η νομολογία, στην οποία κάνει ευρεία αναφορά το πρωτόδικο Δικαστήριο, είναι εναντίον της εισήγησης του. Και τα γεγονότα όμως, που αναφέρουμε πιο πάνω, αποδεικνύουν ακριβώς τη λογική θέση της νομολογίας, εφόσον για την επίμαχη απόδειξη χρειάστηκε και οι ίδιοι οι εφεσείοντες να προσάξουν μαρτυρία για να δείξουν πως η πληρωμή δόθηκε έναντι του εμπορικού λογαριασμού, που μολονότι ήταν για ποσό μικρότερο των £3.500, εντούτοις δεν αναγράφηκε σ' αυτή πως ο λογαριασμός εξοφλήθηκε. Ορθά λοιπόν, κατά τη γνώμη μας, η δικαστής έκρινε ως ορθή τη μαρτυρία του εφεσίβλητου, ότι δηλαδή πλήρωσε το ποσό των £3.500, αναφέροντας στους εφεσείοντες πως τούτο ήταν για την εξόφληση του συμβολαίου ενοικιαγοράς, και κατά συνέπεια εφαρμόζονταν οι διατάξεις του άρθρου 59 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
- Η απόφαση υπέρ της ανταπαίτησης του εφεσίβλητου ήταν το λογικό επακόλουθο των πιο πάνω διαπιστώσεων του Δικαστηρίου. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. H?έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο