Παπαδημητρίου Λούκας ν. Κυριάκου Σάντη
(2002)1 ΑΑΔ 678 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2002)1 ΑΑΔ 678 30 Απριλίου, 2002 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΗΛΙΑΔΗΣ, Δ/στές] ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Εφεσείων, ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΑΝΤΗ, Εφεσιβλήτου. (Πολιτική Έφεση Αρ. 10892) Ευρήματα Δικαστηρίου ― Επέμβαση Εφετείου ― Έφεση κατά των ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου στα οποία κατέληξε κατόπιν ανάλυσης και αξιολόγησης της μαρτυρίας ― Απορρίφθηκε δεν στοιχειοθετήθηκε λόγος επέμβασης στην κρίση του Δικαστηρίου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ του εφεσίβλητου-ενάγοντος για ποσό £830.- που αντιπροσώπευε το τίμημα πώλησης πτηνών που πώλησε και παρέδωσε στον εφεσείοντα-εναγόμενο. Το Δικαστήριο θεώρησε αξιόπιστη τη μαρτυρία του εφεσίβλητου και αποδέχθηκε την εκδοχή του, ενώ αντίθετα απέρριψε την εκδοχή του εφεσείοντος με αναφορά στη δυσμενή εντύπωση που αυτός προκάλεσε καταθέτοντας αλλά και με αναφορά στην εγγενή αδυναμία της εκδοχής του. Με την έφεση αμφισβητείται η ορθότητα της πρωτόδικης προσέγγισης στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν διαπίστωσε οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την παρέμβαση του στα πρωτόδικα ευρήματα και απέρριψε την έφεση. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα. Έφεση. Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που δόθηκε στις 16/6/00 (Αρ. Αγωγής 2780/97) με την οποία έκρινε ότι το τίμημα πώλησης διαφόρων πτηνών τα οποία αγόρασε από τον ενάγοντα ανερχόταν σε £830, ότι δεν καταβλήθηκε από τον εναγόμενο και εξέδωσε απόφαση ως η απαίτηση του ενάγοντα. Χρ. Χατζηλοΐζου, για τον Εφεσείοντα. Κ. Καλλής, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Νικολάου, Δ.. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ο εφεσίβλητος, έμπορος μεταξύ άλλων και πτηνών σε κλουβιά, κίνησε τον Απρίλιο του 1997 αγωγή εναντίον του εφεσείοντος, αξιώνοντας ποσό £830.= το οποίο, καθώς ισχυριζόταν, ήταν το μη καταβληθέν τίμημα για διάφορα πτηνά - παπαγάλους και σπίνους - που πώλησε και παρέδωσε στον εφεσείοντα. Σύμφωνα με την οπισθογραφημένη έκθεση απαίτησης, η πώληση και παράδοση έγινε «κατά ή περί την 3/9/96» και παρά τις οχλήσεις του εφεσίβλητου ο εφεσείων παρέλειψε να πληρώσει. Ο εφεσείων αντέτεινε με την υπεράσπισή του ότι η πράξη έγινε «κατά ή περί τον Σεπτέμβριο και/ή Οκτώβριο του 1996», ότι το τίμημα ήταν μόνο £450.= και ότι το κατέβαλε. Αυτή η πολύ απλή υπόθεση προχώρησε σε δίκη. Προς υποστήριξη της απαίτησης κατέθεσε ο εφεσίβλητος, ο οποίος συνοπτικά βεβαίωσε τα στοιχεία που τη συνέθεταν και πρόσθεσε πως ασχολείτο στον υπό αναφορά τομέα από οκταετίας. Δεν εξέδωσε τιμολόγιο ούτε και υπήρχε άλλο έγγραφο για να παρουσιάσει. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με την αξία των πτηνών, ο εφεσίβλητος εξήγησε πως αυτή δεν θα μπορούσε να ήταν £450.= αφού του ίδιου του στοίχιζαν £650.= Ανέφερε δε πως είχε και προηγουμένως πωλήσει, διάφορα πτηνά, στον εφεσείοντα. Σε ερώτηση αν για την επίδικη πώληση δεν του δόθηκαν προς εξόφληση του ποσού των £450.= δύο επιταγές, μια τον Σεπτέμβριο και άλλη τον Οκτώβριο-Νοέμβριο, ο εφεσίβλητος απάντησε αρνητικά και διερωτήθηκε γιατί, εν τοιαύτη περιπτώσει, όταν ο ίδιος ζητούσε τα χρήματα ο εφεσείων δεν απάντησε ότι ήδη τα πλήρωσε. Υποβλήθηκε τότε στον εφεσίβλητο ότι δεν τα είχε ζητήσει: «Ε. Εγώ σου υποβάλλω ότι ουδέποτε εσύ όχλησες τον εναγόμενο να του πεις ότι «μου χρωστάς οποιοδήποτε ποσό». Α. Πόσες φορές τον επήρα τηλέφωνο και πέρασα απ' εκεί στο περίπτερο του; Ε. Σου υποβάλλω ότι λες ψέματα.» Για την υπεράσπιση κατέθεσε ο εφεσείων και κάλεσε ως μάρτυρα, σε σχέση με τις επιταγές, τον υπεύθυνο του παραρτήματος της Τράπεζας στην οποία διατηρούσε λογαριασμό. Ο εφεσείων, στην αρχή της μαρτυρίας του στην κύρια εξέταση, διατήρησε την ως εκείνη τη στιγμή εικόνα της μιας πώλησης και παράδοσης: «Ε. Ήρθε στη Λεμεσό τον Σεπτέμβριο; Α. Μάλιστα, ήρθε στη Λεμεσό, μου έφερε ένα ζευγάρι παπαγάλων και ένα ζευγάρι μικρά πουλάκια και συμφωνήσαμε να μου τα πωλήσει στο ποσό των £450. Ε. Παράδωσε σου αυτά τα πουλάκια; Α. Μάλιστα.» Λίγο όμως αργότερα στην κύρια εξέταση όταν αναφερόταν στις επιταγές που εξέδωσε, μεταχρονολογημένες και οι δύο, η μια ημερ. 14/10/96 για £230.= που πληρώθηκε και η άλλη ημερ. 15/10/96 για £220.= που δεν πληρώθηκε αφού δεν υπήρχαν χρήματα στο λογαριασμό, ο εφεσείων προέβαλε για πρώτη φορά ότι η υπόθεση αφορούσε δυο περιπτώσεις που ο εφεσίβλητος του παρέδωσε πτηνά, μια για κάθε επιταγή. Το ίδιο επανέλαβε και στην αντεξέταση. Σε σχέση με τη δεύτερη επιταγή, τη μη τιμηθείσα, ο εφεσείων εξήγησε ότι τηλεφώνησε του εφεσίβλητου ο οποίος τον επισκέφθηκε στο σπίτι του, και εκεί του κατέβαλε το ποσό της οπότε ο εφεσίβλητος του την επέστρεψε. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι προηγουμένως είχε αγοράσει και άλλα από τον εφεσίβλητο, εξοφλώντας τα με επιταγές, όμως οι προηγούμενες πράξεις είχαν γίνει πέντε με επτά μήνες ενωρίτερα. Η μαρτυρία του υπαλλήλου της Τράπεζας σε σχέση με τις επιταγές επιβεβαίωσε τα όσα ήδη αναφέραμε για αυτές, δεν πρόσθεσε όμως ο,τιδήποτε που να αφορά την ουσία της διαφοράς και επομένως δεν χρειάζεται να επεκταθούμε. Το Δικαστήριο θεώρησε αξιόπιστη τη μαρτυρία του εφεσίβλητου και αποδέχθηκε την εκδοχή του ενώ απέρριψε τη μαρτυρία του εφεσείοντος με αναφορά στη δυσμενή εντύπωση που αυτός προκάλεσε καταθέτοντας αλλά και με αναφορά στην εγγενή αδυναμία της εκδοχής του σε συνάρτηση με τους δικονομικούς χειρισμούς της υπεράσπισης η οποία δεν έθεσε εξ αρχής τους ισχυρισμούς ότι επρόκειτο για δυο περιπτώσεις που συνδέονταν με τις επιταγές, ώστε να παρασχόταν στον εφεσίβλητο η ευκαιρία να προβεί σε εξηγήσεις. Έκρινε ότι το τίμημα πώλησης ανερχόταν σε £830.=, ότι δεν καταβλήθηκε και ότι οι επιταγές δεν είχαν σχέση με την επίδικη συναλλαγή. Εξέδωσε λοιπόν απόφαση υπέρ του εφεσίβλητου. Αμφισβητείται με την έφεση η ορθότητα της πρωτόδικης προσέγγισης στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Εξειδικεύονται πτυχές σε σχέση με τη σημασία των επιταγών από διάφορες απόψεις, με το ότι η μαρτυρία του εφεσίβλητου ήταν «λακωνική» και δεν έδωσε λεπτομέρειες για το ευρύτερο φάσμα συναλλαγών μεταξύ των μερών, και το ότι ο εφεσίβλητος δεν εξέδωσε και δεν παρουσίασε «τιμολόγια ή άλλα έγγραφα ή λογιστικά βιβλία». Δεν διακρίναμε οτιδήποτε το άτοπο στην πρωτόδικη προσέγγιση ούτε καταδείχθηκε οτιδήποτε που να δικαιολογεί την παρέμβασή μας στα πρωτόδικα ευρήματα. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. H?έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο