Αγιομαμίτης Αλέξης ν. Armonia Estates Limited
(2002)1 ΑΑΔ 1369 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2002)1 ΑΑΔ 1369 13 Σεπτεμβρίου, 2002 [ΝΙΚΗΤΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δ/στές] ΑΛΕΞΗΣ ΑΓΙΟΜΑΜΙΤΗΣ, Εφεσείων, ν. ARMONIA ESTATES LIMITED, Εφεσιβλήτων. (Πολιτική Έφεση Αρ. 10996) Ευρήματα Δικαστηρίου ― Αξιοπιστία μαρτύρων ― Αξιολόγηση αξιοπιστίας μαρτύρων ― Συνιστά κατ' εξοχήν έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου και το Εφετείο σπάνια επεμβαίνει. Ο εφεσείων καταχώρησε αγωγή εναντίον των εφεσιβλήτων αξιώνοντας αποζημιώσεις για ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και παραλείψεις στην ανέγερση της εξοχικής του κατοικίας στην Τάλα Πάφου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν δέχθηκε την εκδοχή του εφεσείοντος ούτε τη γνώμη του εμπειρογνώμονά του, ότι οι ρωγμές στην οικία οφείλονταν στην ανέγερση της επί μη παρθένου εδάφους και σε επιχωμάτωση αμφίβολης ποιότητας, επιδίκασε όμως ποσό £4.000 για επιδιόρθωση των ρωγμών των τοίχων της οικοδομής και του πατώματος για τις οποίες υπήρχε παραδοχή των εφεσιβλήτων. Παράλληλα, επειδή προέκυπτε ότι όφειλε στους εφεσίβλητους ποσό £4.801, υπόλοιπο των συμβολαίων που υπογράφησαν για τις επιπλέον εργασίες που εκτελέστηκαν, εξέδωσε για το ποσό αυτό απόφαση εναντίον του. Ο εφεσείων εφεσίβαλε την απόφαση. Υποστήριξε ότι το Δικαστήριο: α) Λανθασμένα απέρριψε τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα του, γιατί λανθασμένα έκρινε ως καθοριστικό της γνώμης που θα σχημάτιζε για τη μαρτυρία και την αξιοπιστία του το γεγονός ότι δεν προέβη σε εξόρυξη για απόδειξη της γνώμης του. β) Λανθασμένα αξιολόγησε την μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων των εφεσιβλήτων, την οποία και προτίμησε και λανθασμένα απέρριψε τη δική του μαρτυρία. γ) Λανθασμένα δεν αποδέκτηκε μαρτυρία αναφορικά με τον υπολογισμό της αξίας της επίδικης οικίας. δ) Λανθασμένα δεν προέβη σε οποιαδήποτε αναφορά για το ότι η απαίτησή του βασιζόταν διαζευκτικά στην αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων του εφεσίβλητου. ε) Αυθαίρετα αποδέκτηκε ότι η ζημιά που παραδέκτηκαν οι εφεσίβλητοι μπορούσε να επιδιορθωθεί με £4.000 μόνο, αφού τέτοια μαρτυρία δεν υπήρχε ενώπιόν του. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ουδείς εκ των λόγων έφεσης ευσταθούσε και απέρριψε την έφεση με έξοδα. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Έφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που δόθηκε στις 30/11/00 (Αρ. Αγωγής 4267/95) με την οποία απέρριψε τον ισχυρισμό του ότι η εναγόμενη εταιρεία ανήγειρε την εξοχική κατοικία του αμελώς με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιά και του επιδίκασε ποσό £4.000 για έξοδα επιδιόρθωσης των ρωγμών και εξέδωσε απόφαση εναντίον του για ποσό £4.801 ως οφειλόμενο προς τους εναγόμενους υπόλοιπο για εκτελεσθείσες από αυτούς εργασίες. Δ. Μιχαηλίδης για Χρίστο Τριανταφυλλίδη, για τον Εφεσείοντα. Χρ. Γεωργιάδης, για τους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα απαγγελθεί από το Δικαστή Νικολαΐδη. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων ανέθεσε στους εφεσίβλητους την ανέγερση εξοχικής κατοικίας, στην Τάλα, Πάφου. Ισχυρίζεται ότι οι εφεσίβλητοι ανήγειραν την οικία αμελώς, με κακοτεχνίες και παραλείψεις, με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιά. Η οικία παρουσίασε μετά την αποπεράτωσή της ρωγμές. Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα Γεώργιο Αναστασίου, εμπειρογνώμονα μάρτυρα του εφεσείοντα, τα προβλήματα οφείλονταν στο γεγονός ότι τα θεμέλια της οικοδομής δεν εδράζονταν σε παρθένο έδαφος, αλλά σε επιχωμάτωση αμφίβολης ποιότητας. Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν δέκτηκε την εκδοχή του εφεσείοντα, ούτε και τη γνώμη του εμπειρογνώμονά του, του επιδίκασε όμως ποσό £4.000, για επιδιόρθωση των ρωγμών των τοίχων της οικοδομής και του πατώματος για τις οποίες υπήρχε παραδοχή των εφεσίβλητων. Παράλληλα, επειδή προέκυπτε ότι όφειλε στους εφεσίβλητους ποσό £4.801, υπόλοιπο των συμβολαίων που υπογράφησαν για τις επιπλέον εργασίες που εκτελέστηκαν, εξέδωσε για το ποσό αυτό απόφαση εναντίον του. Με την ειδοποίηση έφεσης εγείρονται έξι συνολικά λόγοι. Όμως το «περίγραμμα αγόρευσης» που κατατέθηκε ύστερα από οδηγίες του Δικαστηρίου, με περιφρονητική απλότητα υιοθετεί απλώς τους λόγους έφεσης, χωρίς να προβαίνει σε ανάλυση ή επιχειρηματολογία. Ισχυρίζεται ο εφεσείων ότι το Δικαστήριο λανθασμένα απέρριψε τη μαρτυρία του Αναστασίου, γιατί λανθασμένα έκρινε ως καθοριστικό της γνώμης που θα σχημάτιζε για τη μαρτυρία και την αξιοπιστία του το γεγονός ότι δεν προέβη σε εξόρυξη για απόδειξη της γνώμης του. Το Δικαστήριο, θα μπορούσε, σύμφωνα πάντα με τον εφεσείοντα, να εκφέρει την άποψη ότι η γνώμη του μάρτυρα ήταν λανθασμένη, αλλά όχι ότι ο μάρτυρας ήταν αναξιόπιστος, ασαφής και αόριστος. Ισχυρίζεται ακόμα ότι το Δικαστήριο λανθασμένα αγνόησε το γεγονός ότι ούτε οι εμπειρογνώμονες που έδωσαν μαρτυρία για τους εφεσίβλητους προέβηκαν σε εξόρυξη. Ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί. Σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του ο Αναστασίου ανέφερε ότι για να μπορέσει να επιβεβαιώσει τη θεωρία του θα έπρεπε να γίνει εξόρυξη, όμως το Δικαστήριο δεν βάσισε την άποψή του για το μάρτυρα, πάνω στο ότι δεν έγινε εξόρυξη. Επισημαίνει ότι η υπόθεση του εφεσείοντα στηρίκτηκε στην αναπόδεικτη θεωρία που ανέπτυξε ο Αναστασίου περί θεμελίωσης της οικοδομής σε επιχωμάτωση που δεν συμπιέστηκε ικανοποιητικά. Προς απόδειξη της θεωρίας του ο Αναστασίου αναφέρθηκε στην έκθεση που ετοίμασε. Στην έκθεση αυτή (Τεκμήριο 24), καταγράφει ότι για απόδειξη της θεωρίας του πρέπει απαραιτήτως να διενεργηθεί έρευνα. Στην ίδια έκθεση παραδέχεται ότι όλα τα στοιχεία είναι άγνωστα και γι' αυτό συνιστά όπως γίνει εδαφολογική έρευνα που να καθορίσει το βάθος της θεμελίωσης και την ποιότητα της επιχωμάτωσης. Το Δικαστήριο δέκτηκε ότι ο Αναστασίου πιθανολογούσε και είκαζε με βάση τη θεωρία που ανέπτυξε, ενώ οι απαντήσεις του υπήρξαν ασαφείς, αόριστες και εντελώς ατεκμηρίωτες. Ούτε το επιχείρημα ότι οι εμπειρογνώμονες των εφεσίβλητων δεν προέβηκαν σε εξόρυξη, βοηθά την υπόθεση του εφεσείοντα, αφού η εκδοχή του απορρίφθηκε. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που έφερε. Ο εφεσείων παραπονείται ότι το Δικαστήριο λανθασμένα αξιολόγησε τη μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων των εφεσίβλητων, την οποία και προτίμησε. Επίσης παραπονείται ότι εσφαλμένα η μαρτυρία του δεν έγινε αποδεκτή. Όπως έχει επανειλημμένα λεχθεί η αξιολόγηση ενός μάρτυρα είναι καθαρά θέμα του πρωτόδικου δικαστηρίου και το Εφετείο σπάνια επεμβαίνει στο θέμα. Τίποτε δεν έχει λεχθεί που να δικαιολογεί επέμβαση. Όμως περαιτέρω ο ισχυρισμός ότι ούτε οι εμπειρογνώμονες των εφεσίβλητων είχαν άμεση προσωπική γνώση των συνθηκών ανέγερσης της οικίας, είναι ανακριβής. Ο Μ.Υ.2 Κύπρος Κουρούσιης, που ήταν ο πολιτικός μηχανικός του έργου, κατέθεσε πειστικά ότι παρακολούθησε την εκσκαφή και βεβαίωσε ότι η θεμελίωση έγινε επί στερεού εδάφους. Προβάλλεται ακόμα το παράπονο ότι λανθασμένα το Δικαστήριο δεν αποδέκτηκε ότι το ύψος της ζημιάς του εφεσείοντα αποδείκτηκε με τη μαρτυρία του κ. Χατζηϊωάννου, δικηγόρου, που κατέθεσε για τον τρόπο που επιλύθηκαν οι περιουσιακές διαφορές με την πρώην σύζυγό του, τον τρόπο διακανονισμού των περιουσιακών τους διαφορών και τον κατά συνέπεια υπολογισμό της αξίας της επίδικης οικίας. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο απέρριψε την εκδοχή του για την ύπαρξη ζημιών, η εκτιμημένη αξία της οικίας ήταν εντελώς άσχετη. Τα ίδια ισχύουν και για το παράπονο του εφεσείοντα ότι το Δικαστήριο λανθασμένα δεν προέβη σε οποιαδήποτε αναφορά για το ότι η απαίτησή του βασιζόταν διαζευκτικά στην αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων του εφεσίβλητου. Ο εφεσείων δεν έκανε καλή εντύπωση και το Δικαστήριο απέρριψε την εκδοχή του. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι επέμενε αμετακίνητος στις αξιώσεις του με βάση τα αυθαίρετα συμπεράσματα του ειδικού που εργοδότησε. Την ίδια τύχη θα πρέπει να έχει και ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο αυθαίρετα αποδέκτηκε ότι η ζημιά που παραδέκτηκαν οι εφεσίβλητοι μπορούσε να επιδιορθωθεί με £4.000 μόνο, αφού τέτοια μαρτυρία δεν υπήρχε ενώπιόν του. Σαφώς το Δικαστήριο επισημαίνει ότι ο Μ.Υ.1 Κώστας Χ"Μάρκου αναφέρθηκε στην παρούσα κατάσταση της οικοδομής την οποία χαρακτήρισε εξαίρετη. Ο ίδιος μάρτυρας παραδέκτηκε ότι οι ρωγμές στους τοίχους και στο πάτωμα ήταν φυσιολογικές και μπορούσαν να διορθωθούν με ποσό £4.000. Συνεπώς, ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρχε σχετική μαρτυρία την οποία το Δικαστήριο αποδέκτηκε ως αληθή. Η έφεση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του εφεσείοντα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η?έφεση απορρίπτεται με έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο