Κωνσταντίνου Αγάθη ν. Γεώργιου Παρασκευά (2003) 1 ΑΑΔ 762

(2003)1 ΑΑΔ 762 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(2003)1 ΑΑΔ 762 9 Ιουνίου, 2003 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δ/στές] ΑΓΑΘΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Εφεσείουσα, v. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ, Εφεσιβλήτου. (Πολιτική Έφεση Αρ. 11094) Αμέλεια ― Τροχαίο ατύχημα ― Επιμερισμός ευθύνης ― Σύγκρουση αυτοκινήτου και μοτοσικλέτας η οποία εκινείτο από την αντίθετη κατεύθυνση ― Απουσία μαρτυρίας εμπειρογνώμονα ως προς το ακριβές σημείο της σύγκρουσης ― Μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας πριν το ατύχημα οδήγησε τη μοτοσικλέτα του στην αριστερή πλευρά του δρόμου ― Επιμερισμός ευθύνης σε ποσοστό 2/3 στην οδηγό του αυτοκινήτου και σε ποσοστό 1/3 στον οδηγό της μοτοσικλέτας ― Επικυρώθηκε κατ' έφεση. Αποζημιώσεις ― Ειδικές αποζημιώσεις ― Απώλεια εισοδήματος καθορίσθηκε σε £5.000 (£1.000 κατ' έτος για πέντε χρόνια) σε αμπελουργό, λόγω ανικανότητας του να εργασθεί μετά από τραυματισμό του σε τροχαίο ατύχημα ― Το Εφετείο δεν επενέβη. Στις 31.5.96 το όχημα της εφεσείουσας-εναγομένης συγκρούστηκε με τη μοτοσικλέτα του εφεσίβλητου-ενάγοντος, η οποία ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, σε αγροτικό δρόμο στην περιοχή λιβάδια στο χωριό Ακρωτήρι. Το πλάτος του δρόμου στη σκηνή της σύγκρουσης ήταν 3.20 μ. ενώ το πλάτος του αυτοκινήτου της εφεσείουσας 1.60 μ. Δεν υπήρξε μαρτυρία εμπειρογνώμονα ως προς το ακριβές σημείο της σύγκρουσης. Η εφεσείουσα υποστήριξε ότι οδηγούσε στην πλευρά της. Δεν είπε όμως πως όταν αντίκρυσε τον εφεσίβλητο οδήγησε αριστερότερα και πέραν του ασφαλτικού οδοστρώματος. Εκ μέρους του εφεσίβλητου είχε καταθέσει αυτόπτης μάρτυρας που τον είδε αμέσως πριν από το δυστύχημα να οδηγά στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Ο εφεσίβλητος είπε στη μαρτυρία του πως η εφεσείουσα καταλάμβανε μέρος της δικής του πλευράς και γι' αυτό τον κτύπησε στο πόδι. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε τη μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα και επιμέρισε την ευθύνη σε ποσοστό 2/3 στην εφεσείουσα και σε ποσοστό 1/3 στον εφεσίβλητο. Η εφεσείουσα εφεσίβαλε την απόφαση υποστηρίζοντας ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο θα έπρεπε να την απαλλάξει οποιασδήποτε ευθύνης. Αμφισβήτησε επίσης και τις ειδικές αποζημιώσεις οι οποίες είχαν καθορισθεί σε £5.

1. Αποφασίστηκε ότι:
2. Η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως η εφεσείουσα οδηγούσε το αυτοκίνητο της σε τέτοια θέση ώστε να καταλαμβάνει πάνω από το μισό του ασφαλτοστρωμένου μέρους του δρόμου, ενώ ο εφεσίβλητος δεν οδηγούσε στο άκρο αριστερό, ήταν εύλογη, ενόψει της μαρτυρίας η οποία έγινε αποδεκτή.
3. Το Δικαστήριο, υπολόγισε για τα 5 χρόνια, 1996-2000, βάσει μαρτυρίας πως ο εφεσίβλητος είχε απώλεια εισοδήματος £1.000 κατ' έτος, δηλαδή σύνολο £5.000, το οποίο και επιδίκασε ως ειδικές αποζημιώσεις. Δεν διαπιστώθηκε λόγος επέμβασης του Εφετείου στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα. Έφεση. Έφεση από την εναγόμενη κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού που δόθηκε στις 2/3/01 (Αρ. Αγωγής 2431/93) με την οποία, αφού κρίθηκε πως η εναγόμενη ήταν υπεύθυνη για το δυστύχημα σε ποσοστό 2/3 και ο εφεσίβλητος 1/3, καθορίστηκε το ύψος των ειδικών αποζημιώσεων σε £5.000 και επιδικάστηκε σε βάρος της εναγομένης το ποσό των £8.
4. Γ. Χαραλαμπίδης, για την Εφεσείουσα. Στ. Ερωτοκρίτου για Δ. Αριστείδου, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Στις 31.5.96, η εφεσείουσα οδηγούσε το αυτοκίνητο της υπ΄αριθμόν εγγραφής VE163 σε αγροτικό δρόμο στην περιοχή λιβάδια στο χωριό Ακρωτήρι. Την ίδια ώρα ο εφεσίβλητος οδηγούσε την μοτοσικλέτα του QH199 από την αντίθετη κατεύθυνση. Τα δυο οχήματα συγκρούστηκαν. Ο εφεσίβλητος, με αγωγή που καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, ζητούσε αποζημιώσεις επιρρίπτοντας όλη την ευθύνη για το δυστύχημα στην εφεσείουσα. Οι γενικές αποζημιώσεις συμφωνήθηκαν σε £7.
5. Η αντιδικία οδήγησε στην ακρόαση αναφορικά με το ζήτημα της ευθύνης και τις ειδικές αποζημιώσεις. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε πως η εφεσείουσα ήταν υπεύθυνη για το δυστύχημα σε ποσοστό 2/3 και ο εφεσίβλητος 1/
6. Καθόρισε δε και το ύψος των ειδικών αποζημιώσεων σε £5.
7. Τέλος λαμβάνοντας υπόψη το ποσοστό ευθύνης της εφεσείουσας, εξέδωσε απόφαση εις βάρος της για £8.500, με τόκο όπως προβλέπεται στο άρθρο 58(α) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
8. Η εφεσείουσα αμφισβητεί την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης. Εισηγείται πως στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας το πρωτόδικο Δικαστήριο θα έπρεπε να την απαλλάξει οποιασδήποτε ευθύνης, διαζευκτικά πως το ποσοστό ευθύνης του εφεσίβλητου ήταν πολύ μεγαλύτερο. Προσβάλλεται επίσης και το ποσό των ειδικών αποζημιώσεων ως υπερβολικό και ειδικότερα γίνεται εισήγηση πως τούτο δεν αποδείχθηκε με επαρκή μαρτυρία όπως θέλει η νομολογία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού άκουσε αριθμό μαρτύρων που κατέθεσαν εκ μέρους των διαδίκων ασχολήθηκε σε έκταση στην απόφαση του με όλα τα επίδικα ζητήματα. Δεν υπήρξε μαρτυρία πραγματογνώμονα ως προς το ακριβές σημείο σύγκρουσης, κάτι βεβαίως που θα διευκόλυνε πολύ στη διαπίστωση της ευθύνης των δύο οδηγών. Το Δικαστήριο όμως είχε ενώπιον του επαρκή μαρτυρία και με λογικό συλλογισμό έφθασε, κατά την άποψη μας, σε ορθό αποτέλεσμα. Το πλάτος του δρόμου στη σκηνή της σύγκρουσης ήταν 3.20μ., ενώ το πλάτος του αυτοκινήτου της εφεσείουσας 1.60μ. Η ίδια είπε στη μαρτυρία της πως οδηγούσε στην πλευρά της. Αν τούτο ήταν ορθό, είπε το δικαστήριο, σημαίνει πως καταλάμβανε ακριβώς το μισό πλάτος του δρόμου. Η ίδια όμως δεν είπε πως όταν είδε τον εφεσίβλητο οδήγησε το αυτοκίνητο της αριστερότερα, και πέραν του ασφαλτικού οδοστρώματος. Επομένως, και σύμφωνα με τη δική της εκδοχή, η σύγκρουση θα έπρεπε να είχε γίνει περίπου στο κέντρο του δρόμου. Εκ μέρους του εφεσίβλητου είχε όμως καταθέσει αυτόπτης μάρτυρας που τον είδε αμέσως πριν από το δυστύχημα να οδηγεί τη μοτοσικλέτα του στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Ο ίδιος ο εφεσίβλητος είπε στη μαρτυρία του πως η εφεσείουσα καταλάμβανε μέρος της δικής του πλευράς και γι' αυτό τον κτύπησε στο πόδι. Τη μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα αποδέκτηκε το πρωτόδικο δικαστήριο. Δεν βλέπουμε λόγο να διαφωνήσουμε με αυτή την αξιολόγηση. Συνεπώς, εύλογη είναι η διαπίστωση του Δικαστηρίου πως η εφεσείουσα οδηγούσε το αυτοκίνητο της σε τέτοια θέση ώστε να καταλαμβάνει πάνω από το μισό του ασφαλτοστρωμένου μέρους του δρόμου, ενώ ο εφεσίβλητος δεν οδηγούσε στο άκρο αριστερό. Η ορατότητα και για τα δυο οχήματα ήταν τουλάχιστον 40μ. Αναφορικά με το ζήτημα των ειδικών αποζημιώσεων το Δικαστήριο είχε ενώπιον του τη μαρτυρία του ίδιου του εφεσίβλητου, στην οποία ανέφερε πως ασχολείτο με την καλλιέργεια αμπελιού από το οποίο είχε καθαρό εισόδημα £1.000-2.000, εργασία που δεν μπορούσε να κάνει λόγω του τραυματισμού του μετά το δυστύχημα. Το Δικαστήριο, υπολόγισε για τα 5 χρόνια, 1996-2000, βάσει μαρτυρίας, πως ο εφεσίβλητος είχε απώλεια εισοδήματος £1000 κατ' έτος, δηλαδή σύνολο £5.000, το οποίο και επιδίκασε ως ειδικές αποζημιώσεις. Δεν έχει προβληθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για να επέμβουμε και σ' αυτή την κρίση του Δικαστηρίου. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο