P.G.P. Έμποροι Κρεάτων Λτδ και Άλλος ν. Μαρίας Σοφοκλέους (2004) 1 ΑΑΔ 302

(2004)1 ΑΑΔ 302 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(2004)1 ΑΑΔ 302 27 Ιανουαρίου, 2004 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΚΡΟΝΙΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δ/στές]

1. P.G. P. ΕΜΠΟΡΟΙ ΚΡΕΑΤΩΝ ΛΙΜΙΤΕΔ,
2. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΕΓΙΟΥ, Εφεσείοντες-Εναγόμενοι, ν. ΜΑΡΙΑΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, Εφεσίβλητης-Ενάγουσας. (Πολιτική Έφεση Αρ. 10882) Αμέλεια ― Τροχαίο ατύχημα ― Εκ προστήσεως ευθύνη ― Ποίες οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία εκ προστήσεως ευθύνης ― Σε κάθε περίπτωση, υπό το φως των αρχών που τη διέπουν, ως θέμα εν τέλει πραγματικό, συνυπολογίζονται όλα τα περιστατικά. Οι εφεσείοντες είναι έμποροι κρεάτων και για τη μεταφορά χοίρων στο σφαγείο χρησιμοποιούσαν φορτηγό αυτοκίνητο με ψηλά κάγκελλα. Η εφεσίβλητη η οποία στεκόταν στο πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, στους Αγίους Τριμιθιάς κτυπήθηκε από την πίσω πόρτα του φορτηγού το οποίο οδηγείτο από τον εργοδοτούμενό τους εναγόμενο
3. Οι εφεσείοντες κρίθηκαν υπεύθυνοι εκ προστήσεως ευθύνης. Με την παρούσα έφεση αμφισβητείται η απόδοση εκ προστήσεως ευθύνης η οποία καταλογίστηκε στους εφεσείοντες. Οι εφεσείοντες υποστήριξαν ότι η ανακριτική κατάθεση του οδηγού του φορτηγού ήταν εξ ακοής μαρτυρία. Αποφασίστηκε ότι: Με γνώμονα το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεμελιώνεται πως το φορτηγό εχρησιμοποιείτο στο πλαίσιο της εργοδότησης του οδηγού. Επομένως, ανεξάρτητα από τον οποιοδήποτε συλλογισμό του πρωτόδικου Δικαστηρίου, η παραδεκτή μαρτυρία παρέχει αυτόνομο έρεισμα, στην κρίση πως πράγματι οι εφεσείοντες είναι εκ προστήσεως υπεύθυνοι. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Morgans ν. Launchbury a.o. [1972] 2 All ER 606, Rambarran v. Gurrunharran [1971] 1 All ER 749, Hellenic Mining Co Ltd v. Galaxy Tours Ltd

(1978)1 C.L.R. 414, Aloupou a.o. v. HjiGeorghiou a.o.

(1984)1 C.L.R. 475, Theofanous v. Cosmos Insurance

(1988)1 CLR 265, Δημοσθένους v. Κατσουρίδη

(1988)1 C.L.R. 665, Ποταμίτης κ.ά. ν. Ιωάννου

(1992)1 ΑΑΔ 479, Καθητζιώτης ν. Manocas Transport Ltd

(1993)1 Α.Α.Δ. 954, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παρούτη

(1998)1 Α.Α.Δ. 145, Brodie κ.ά. ν. Θεοδώρου κ.ά.

(1998)1 Α.Α.Δ.

1. Έφεση. Έφεση από τους εναγόμενους κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που δόθηκε στις 7/7/00 (Αρ. Αγωγής 6003/98) με την οποία επιδίκασε σε βάρος τους ποσό £2.340,- αλληλεγγύως και κεχωρισμένα, ως γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τον τραυματισμό της εφεσίβλητης από την πίσω πόρτα του αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας των εφεσιβλήτων 1, ενώ αυτό οδηγείτο από τον εργοδοτούμενο τους, εφεσίβλητο
2. Α. Ποιητής για τους Εφεσείοντες. Ε. Παπαδημητρίου για Στ. Κιττή, για την Εφεσίβλητη. Cur. adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η εφεσίβλητη τραυματίστηκε ενώ στεκόταν στο πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στους Αγίους Τριμιθιάς και δεν αμφισβητείται ότι: (α) Είχε κτυπηθεί από την πίσω πόρτα του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΒΒJ 667, ιδιοκτησίας των εφεσειόντων, ενώ οδηγείτο από τον εργοδοτούμενό τους εναγόμενο
3. (β) Το ατύχημα ήταν το αποτέλεσμα αμέλειας ενόψει της διαπίστωσης πως η πίσω πόρτα του αυτοκινήτου ήταν ελαττωματική κατά το ότι, όπως είχε συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις, ανεξελέγκτως άνοιγε ρέπουσα προς τα αριστερά. Το πρωτόδικο δικαστήριο επιδίκασε σε βάρος του οδηγού αλλά και των εφεσειόντων, αλληλεγγύως και χωριστά, το ποσό των £2.340 ως γενικές και ειδικές αποζημιώσεις και, αφού αποσύρθηκαν άλλοι λόγοι έφεσης, υπό συζήτηση τίθεται μόνο το ζήτημα της εκ προστήσεως ευθύνης που καταλογίστηκε στους εφεσείοντες. Ειδικά, το κατά πόσο υπήρχε μαρτυρία που να επέτρεπε την κρίση πως ο οδηγός οδηγούσε το φορτηγό στο πλαίσιο της εργοδότησής του. Στα δεδομένα που διαδραμάτισαν ρόλο περιλαμβανόταν και η ανακριτική κατάθεση του οδηγού που λήφθηκε από τον αστυνομικό - εξεταστή της υπόθεσης και μπορούμε να σημειώσουμε εξ αρχής πως επ' αυτού εμφιλοχώρησε λάθος. Αυτή η κατάθεση, ως προς τους εφεσείοντες, ήταν μαρτυρία εξ ακοής και η προσαγωγή της συντελέστηκε για λόγους ασύνδετους προς ό,τι θα την ενέτασσε στις εξαιρέσεις του κανόνα για τον αποκλεισμό εξ ακοής μαρτυρίας. Δεν μπορούμε όμως και να συμφωνήσουμε πως, χωρίς αυτή τη μαρτυρία, απέμενε μόνο το ξηρό γεγονός της ιδιοκτησίας του οχήματος και πως, στο πλαίσιο της νομολογίας, έλειπε το έρεισμα για τον καταλογισμό. Είναι βεβαίως θεμελιωμένο πως η ιδιοκτησία του οχήματος, ακόμα και η παροχή συγκατάθεσης για την οδήγησή του, δεν αρκούν αφ΄εαυτών. Ούτε και η ύπαρξη σχέσης εργοδότη και εργοδοτουμένου χωρίς την παράλληλη θεμελίωση πως η ορισμένη ενέργεια, ή οδήγηση εν προκειμένω κατά τον ουσιώδη χρόνο, εντάσσεται στο πλαίσιό της. Σε κάθε περίπτωση, υπό το φως των αρχών που τη διέπουν, ως θέμα εν τέλει πραγματικό, συνυπολογίζονται όλα τα περιστατικά.* Το αυτοκίνητο ανήκε στους εφεσείοντες και ο οδηγός του ήταν εργοδοτούμενός τους. Επρόκειτο για φορτηγό με ψηλά κάγκελα, αυτόπτης μάρτυς κατέθεσε πως εχρησιμοποιείτο καθημερινά για τη μεταφορά χοίρων στο σφαγείο και το έχουμε ότι οι εφεσείοντες είναι έμποροι κρεάτων. Το ατύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν η εφεσίβλητη συνόδευε τα παιδιά της από το σχολείο, και, με γνώμονα το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεμελιώνεται πως εχρησιμοποιείτο στο πλαίσιο της εργοδότησης του οδηγού. Επομένως, ανεξάρτητα από τον όποιο συλλογισμό του πρωτόδικου δικαστηρίου, η παραδεκτή μαρτυρία παρέχει αυτόνομο έρεισμα, στην κρίση πως πράγματι οι εφεσείοντες είναι εκ προστήσεως υπεύθυνοι. Σημειώνουμε πως οι εφεσείοντες δεν κάλεσαν οποιονδήποτε μάρτυρα και πως δεν πρόβαλαν οτιδήποτε πέρα από γενική άρνηση. Η έφεση απορρίπτεται, με έξοδα. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο