Rahim Zadeh Majid Mohammad
(2006)1 ΑΑΔ 1280 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2006)1 ΑΑΔ 1280 30 Νοεμβρίου, 2006 [ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ RAHIM ZADEH MAJID MOHAMMAD ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ, ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ Α) ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ Β) ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ. (Αίτηση Αρ. 74/2006) Προνομιακά εντάλματα ― Habeas Corpus ― Διατάγματα κράτησης και απέλασης ― Αίτηση για έκδοση εντάλματος Habeas Corpus προς απελευθέρωση του αιτητή ο οποίος εκρατείτο για σκοπούς απέλασης ― Απόρριψη αίτησης λόγω του ότι ο έλεγχος της νομιμότητας των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης εμπίπτει στη σφαίρα του διοικητικού δικαίου και ανάγεται στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος ― Αδυναμία ελέγχου της νομιμότητάς τους με ένταλμα Habeas Corpus. Ο αιτητής ο οποίος κατάγεται από το Ιράν, ήλθε στην Κύπρο στις 15/8/
- Το αίτημά του για παροχή ασύλου στην Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες απορρίφθηκε, όπως απορρίφθηκε και αίτημά του για επανεξέταση. Η άδεια παραμονής του επεκτάθηκε μέχρι τις 12/2/
- Στις 4/3/2004 ο αιτητής υπέβαλε νέο αίτημα για άσυλο στην Κυπριακή Δημοκρατία το οποίο απορρίφθηκε στις 30/7/
- Στις 22/9/2005 υπέβαλε διοικητική προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου στην Αναθεωρητική Αρχή, η οποία απορρίφθηκε στις 13/3/
- Στις 24/3/2006 ο αιτητής τέθηκε υπό κράτηση για παράνομη παραμονή και εκδόθηκαν εναντίον του διατάγματα απέλασης και κράτησής του από τη Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου, Πληθυσμού και Μετανάστευσης (Διευθύντρια). Καταχώρησε προσφυγή εναντίον των πιο πάνω διαταγμάτων η οποία εκκρεμεί. Έκτοτε ο αιτητής παραμένει υπό κράτηση με βάση τα διατάγματα απέλασης και κράτησής του. Με την παρούσα αίτηση ζητά την έκδοση εντάλματος Habeas Corpus με στόχο την απελευθέρωσή του. Η Δημοκρατία υπέβαλε γραπτή ένσταση προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει την αίτηση αυτή γιατί αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Διοικητικό Δικαστήριο με βάση το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Επίσης η Δημοκρατία προβάλλει ότι ο αιτητής κρατείται δυνάμει διαταγμάτων απέλασης και κράτησης που νόμιμα έχουν εκδοθεί από τη Διευθύντρια. Ο συνήγορος του αιτητή υπέβαλε ότι λόγω της μεγάλης διάρκειας της κράτησής του, για περίοδο πέραν των 7 μηνών, αυτή κατέστη παράνομη και αυθαίρετη. Αποφασίστηκε ότι:
- Με βάση τις αρχές της απόφασης Αναφορικά με την Αίτηση της Elenas Bondar (Αρ. 2) για έκδοση εντάλματος Habeas Corpus
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 2075, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει την παρούσα αίτηση. Εάν ο αιτητής επιτύχει στην προσφυγή του εναντίον των προαναφερθέντων διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, η μη απόλυσή του θα του δίδει το δικαίωμα να ζητήσει το ένταλμα Habeas Corpus. 2. Στην υπόθεση Bondar (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι όσο χρονοβόρα και αν είναι η διαδικασία της προσφυγής «δεν είναι δυνατό να αποτελέσει γεγονός που μπορεί να αποδώσει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο σε αίτηση Habeas Corpus, αφού τέτοια δικαιοδοσία δεν υπάρχει». Η αίτηση απορρίφθηκε. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Bondar (Αρ. 2)
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 2075, Barquwi
(2003)1 Α.Α.Δ. 1417, Khlaief (Αρ. 1 )
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1402, Khlaief (Αρ. 2)
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ.
- Αίτηση. Ν. Κληρίδης με Α. Κάρυου, για τον Αιτητή. Μ. Πασιαρδή, για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής, με την αίτηση αυτή, ζητά την έκδοση από το Ανώτατο Δικαστήριο εντάλματος Habeas Corpus με το οποίο να διατάσσεται η απελευθέρωση του. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο αιτητής ο οποίος κατάγεται από το Ιράν, βρίσκεται υπό αστυνομική κράτηση από τις 24.3.2006 δυνάμει διαταγμάτων απέλασης και κράτησης που εξέδωσε εναντίον του η Διευθύντρια του Τμήματος Αρχείου, Πληθυσμού και Μετανάστευσης (Διευθύντρια). Ο αιτητής αφίχθηκε από το Ιράν στην Κύπρο στις 15.8.
- Σε κάποιο στάδιο υπέβαλε αίτηση ασύλου στην Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες. Το αίτημα του απορρίφθηκε, όπως απορρίφθηκε επίσης δεύτερο αίτημα του για επανεξέταση. Εν τω μεταξύ λόγω του γεγονότος ότι ήταν αιτητής ασύλου, του παραχωρείτο άδεια παραμονής η οποία επεκτάθηκε μέχρι τις 12.2.
- Στις 4.3.2004 ο αιτητής υπέβαλε νέο αίτημα για άσυλο στην Κυπριακή Δημοκρατία τώρα, αίτημα το οποίο όμως απορρίφθηκε στις 30.7.
- Στις 22.9.2005 ο αιτητής μέσω του δικηγόρου του, υπέβαλε διοικητική προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου στην Αναθεωρητική Αρχή. Μετά από σχετική αίτηση του αιτητή και λόγω της εκκρεμότητας της πιο πάνω διοικητικής προσφυγής του ανανεώθηκε η άδεια προσωρινής παραμονής. Στις 13.3.2006 με απόφαση της η Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων απέρριψε την προσφυγή του αιτητή. Στις 24.3.2006 ο αιτητής κλήθηκε στην Αστυνομία για εξεταζόμενη υπόθεση λαθρομετανάστευσης και τέλεσης εικονικών γάμων. Ο αιτητής αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη του στα κατ' ισχυρισμό αδικήματα. Η αστυνομία όμως διαπίστωσε ότι ο αιτητής απώλεσε την ιδιότητα του αιτητή ασύλου αφού και η διοικητική προσφυγή του στην Αναθεωρητική Αρχή απερρίφθη. Έτσι τον έθεσε υπό κράτηση για παράνομη παραμονή, η δε Διευθύντρια εξέδωσε διατάγματα απέλασης και κράτησης του. Εναντίον των διαταγμάτων αυτών της Διευθύντριας ο αιτητής καταχώρησε στο Ανώτατο Δικαστήριο την προσφυγή αρ. 843/06 η οποία εξακολουθεί ακόμα να εκκρεμεί. Έκτοτε ο αιτητής παραμένει υπό κράτηση με βάση τα διατάγματα απέλασης και κράτησης που εξέδωσε η Διευθύντρια. Στη γραπτή ένσταση της Δημοκρατίας προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει την αίτηση αυτή γιατί αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Διοικητικό Δικαστήριο με βάση το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Επίσης η Δημοκρατία προβάλλει ότι ο αιτητής κρατείται δυνάμει διαταγμάτων απέλασης και κράτησης που νόμιμα έχουν εκδοθεί από τη Διευθύντρια. Ο αιτητής, δια του ευπαιδεύτου συνηγόρου του, δεν αμφισβητεί τα πιο πάνω. Δέχεται ότι νόμιμα εκδόθηκαν τα διατάγματα απέλασης και κράτησης και επίσης δέχεται ότι κατ' αρχήν το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας, προφανώς έχοντας υπόψη την απόφαση που εξέδωσε πρόσφατα η Πλήρης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Elenas Bondar (Αρ. 2) για έκδοση εντάλματος Habeas Corpus
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 2075. Στην υπόθεση Bondar (Αρ. 2) έχει αποφασισθεί, επικροτώντας την θέση που εκφράστηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι η έκδοση των διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, μέχρι την απέλαση, συνιστούν διοικητικές πράξεις, η νομιμότητα των οποίων μπορεί να ελεγχθεί μόνο με βάση την αποκλειστική δικαιοδοσία που παρέχεται στο Ανώτατο Δικαστήριο από το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Περαιτέρω η Πλήρης Ολομέλεια απεφάνθη ότι το χρονοβόρο της εξέτασης της προσφυγής με βάση το Άρθρο 146, δεν οδηγεί στην απόδοση δικαιοδοσίας στο Ανώτατο Δικαστήριο σε αίτηση για Habeas Corpus, αφού τέτοια δικαιοδοσία δεν υπάρχει. Στην υπόθεση Bondar (Αρ. 2) συγκεκριμένα έχουν λεχθεί τα εξής στη σελίδα 2082:- «Παρατηρούμε πως ο ισχυρισμός του συνηγόρου της αιτήτριας ότι η διαδικασία της προσφυγής είναι χρονοβόρα και δε μπορεί να οδηγήσει σε άμεση διαταγή απελευθέρωσης της αιτήτριας, δεν είναι δυνατό να αποτελέσει γεγονός που μπορεί να αποδώσει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο σε αίτηση για Habeas Corpus, αφού τέτοια δικαιοδοσία ουσιαστικά δεν υπάρχει. Επιπρόσθετα, παρατηρούμε πως σε περίπτωση ακύρωσης διοικητικής πράξης στη διαδικασία προσφυγής, στην προκειμένη περίπτωση ακύρωσης των διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, δημιουργείται υποχρέωση της διοίκησης να συμμορφωθεί με την απόφαση και αποτυχία της να πράξει τούτο θέτει τις βάσεις για υποβολή αιτήματος για έκδοση διατάγματος Habeas Corpus για την άμεση απελευθέρωση του αιτητή. Επισημαίνουμε πως η αιτήτρια έχει ήδη, όπως πληροφορηθήκαμε, καταχωρήσει και προσφυγή η οποία εκκρεμεί.» Στην πιο πάνω απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας παρατίθεται με επιδοκιμασία απόσπασμα από την απόφαση Barquwi
(2003)1 Α.Α.Δ. 1417 που ο Νικολάου, Δ. ανέφερε τα εξής:- «.... από τη στιγμή που θα πρέπει να θεωρήσω ως δεδομένο το διάταγμα απέλασης και θα παραμείνει έτσι μέχρις ότου ακυρωθεί, αν ακυρωθεί, από αρμόδιο Δικαστήριο στην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία, τότε δικαιολογείται η κράτηση είτε αυτή απορρέει εγγενώς από το ίδιο το διάταγμα απέλασης, είτε στηρίζεται σε άλλο διακριτό ή ξεχωριστό διάταγμα κράτησης που και αυτό όμως προέρχεται από διοικητική αρχή και φέρει τα εξωτερικά γνωρίσματα νομιμότητας αφού το Άρθρο 11.2(στ) του Συντάγματος, στο οποίο αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατίας, επιτρέπει ακριβώς μια τέτοια δυνατότητα.» Καταλήγω κατά συνέπεια, ότι δεν έχω δικαιοδοσία να εξετάσω την παρούσα αίτηση. Ο αιτητής προσέφυγε ήδη με την προσφυγή αρ. 843/2006 στο Ανώτατο Δικαστήριο με το οποίο ζητά την ακύρωση των διαταγμάτων απέλασης και κράτησης της Διευθύντριας, και εάν επιτύχει η μη απόλυση του θα του δίδει το δικαίωμα να ζητήσει το ένταλμα του Habeas Corpus. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή υπέβαλε ότι λόγω της μεγάλης διάρκειας της κράτησης του, για περίοδο πέραν των 7 μηνών, αυτή κατέστη παράνομη και αυθαίρετη. Βασίστηκε η εισήγηση του αυτή στην υπόθεση Essa Murad Khlaief (Αρ. 1)
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1402 όπου ο Χατζηχαμπής, Δ. άφησε να νοηθεί ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ελέγξει τη νομιμότητα παρατεταμένης κράτησης προς απέλαση. Η θέση αυτή επαναλήφθηκε αμέσως μετά χρονικά στην υπόθεση Khlaief (Αρ. 2)
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1521 όπου ο Καλλής, Δ. δεν εξέφρασε τελική άποψη επί του θέματος. Τελική άποψη όμως επί του θέματος εξέφρασε η Πλήρης Ολομέλεια στην υπόθεση Bondar (πιο πάνω) όπου αποφάσισε ότι όσο χρονοβόρα και αν είναι η διαδικασία της προσφυγής «δεν είναι δυνατό να αποτελέσει γεγονός που μπορεί να αποδώσει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο σε αίτηση Habeas Corpus, αφού τέτοια δικαιοδοσία δεν υπάρχει.» Φρονώ, κατά συνέπεια, ότι τέτοια δικαιοδοσία για εξέταση αίτησης Habeas Corpus για κράτηση αιτητού μέχρι την απέλαση του, δυνάμει σχετικών διαταγμάτων της Διευθύντριας, δεν υφίσταται. Αποκλειστική προς τούτο δικαιοδοσία έχει το Διοικητικό Δικαστήριο με βάση το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Η αίτηση απορρίπτεται. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο