Χαραλάμπους Ελευθέριος ν. Μενέλαου Λουκαΐδη και Άλλης (2007) 1 ΑΑΔ 69

(2007)1 ΑΑΔ 69 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(2007)1 ΑΑΔ 69 25 Ιανουαρίου, 2007 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/στές] ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Εφεσείων, ν.

1. ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΛΟΥΚΑΪΔΗ,
2. ΤΑΣΟΥΛΛΑΣ ΛΟΥΚΑΪΔΟΥ, Εφεσιβλήτων. (Πολιτική Έφεση Αρ. 12154) Αμέλεια ― Τροχαίο ατύχημα ― Εκτροπή πορείας αυτοκινήτου το οποίο κατέληξε ολισθαίνοντας ακυβέρνητο στο αριστερό χαντάκι, λόγω συσσωρευμένης λάσπης που καταλάμβανε το οδόστρωμα και η οποία δημιουργήθηκε από την πτώση χωμάτων τα οποία ο εφεσείων μαζί με άλλους μετέφερε από παρακείμενο χωράφι σε άλλη κοντινή τοποθεσία ― Εφεσείων κρίθηκε αποκλειστικά υπεύθυνος για την πρόκληση του ατυχήματος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέδωσε αποκλειστική ευθύνη για πρόκληση τροχαίου ατυχήματος στον εφεσείοντα. Το Δικαστήριο είχε αποδεχθεί την εκδοχή της εφεσίβλητης πως έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου της εξαιτίας συσσωρευμένης λάσπης που καταλάμβανε το οδόστρωμα. Ήταν παραδεκτό πως ο εφεσείων, μαζί με άλλους, μετέφεραν κατά την ημέρα του ατυχήματος χώμα από παρακείμενο χωράφι σε άλλη τοποθεσία, όχι μακρινή, για να επιστρέψουν και να επαναλάβουν την ίδια εργασία στη συνέχεια. Οι ζημιές του αυτοκινήτου της εφεσίβλητης ανέρχονταν στις £2.000,00 και οι αποζημιώσεις για σωματική βλάβη υπολογίστηκαν σε £1.500,
3. Ο εφεσείων εφεσίβαλε μόνο το θέμα της ευθύνης. Η έμφαση στους λόγους έφεσης αφορά στο γεγονός της έλλειψης απευθείας μαρτυρίας που θα αποδείκνυε ότι πράγματι έπεφταν χώματα από το αυτοκίνητο του εφεσείοντος στο δρόμο. Αποφασίστηκε ότι: Δεν στοιχειοθετείται λόγος που να δικαιολογεί ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης. Το ατύχημα οφειλόταν στη λάσπη και σε κανένα άλλο λόγο, ώστε να αναμενόταν και ξεχωριστή συζήτηση για αμέλεια της εφεσίβλητης. Ο εφεσείων συνέβαλε στη δημιουργία αυτής της κατάστασης και το γεγονός ότι άφηναν λάσπη και άλλα αυτοκίνητα δεν επηρέαζε τη δική του αυτοτελή ευθύνη. Ούτε και είχε αμφισβητηθεί από πλευράς του εφεσείοντος πως γεγονότα όπως αυτά που διαπιστώθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο στοιχειοθετούν ευθύνη λόγω δημόσιας οχληρίας. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα. Έφεση. Έφεση από τον εφεσείοντα εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Υπόθ. Αρ. 2208/97), ημερ. 2.9.
4. Ντορζής, για Χ. Αρτέμη, για τον Εφεσείοντα. Ελ. Χατζηστυλλή, για Λ. Βραχίμη, για τους Εφεσίβλητους. Ex tempore ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από το Δικαστή Κωνσταντινίδη. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η εφεσίβλητη έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου της, παρεξέκλινε και το αυτοκίνητό της υπέστη ζημιές και η ίδια σωματική βλάβη. Οι ζημιές του αυτοκινήτου ανέρχονταν στις £2.000,00 και οι αποζημιώσεις για σωματική βλάβη υπολογίστηκαν σε £1.500,
5. Σε σχέση με αυτή την πτυχή της απόφασης δε διατυπώνονται παράπονα. Το παράπονο, σύμφωνα με τους λόγους έφεσης, αφορά στην ευθύνη που αποδόθηκε στον εφεσείοντα για το οδικό ατύχημα. Ήταν η υπόθεση της εφεσίβλητης πως έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου της εξαιτίας συσσωρευμένης λάσπης που καταλάμβανε το οδόστρωμα και ήταν παραδεκτό πως ο εφεσείων, μαζί με άλλους, μετέφεραν εκείνη την ημέρα χώμα από παρακείμενο χωράφι σε άλλη τοποθεσία, όχι μακρινή, για να επιστρέψουν και να επαναλάβουν την ίδια εργασία στη συνέχεια. Η έμφαση στους λόγους έφεσης αφορά στο γεγονός της έλλειψης απευθείας μαρτυρίας που θα αποδείκνυε ότι πράγματι έπεφταν χώματα από το αυτοκίνητο του εφεσείοντα στο δρόμο. Συναφώς ότι, ενώ αναμφισβητήτως, αφού ήταν βροχερός ο καιρός, υπήρχαν λάσπες στο δρόμο, αυτές δεν καταλάμβαναν και την πλευρά της πορείας της εφεσίβλητης, ώστε να ήταν δυνατό να συνδεθεί η ύπαρξή τους με την απώλεια του ελέγχου του αυτοκινήτου της ή τουλάχιστο να μη δικαιολογούν τον καταλογισμό συντρέχουσας αμέλειας στην εφεσίβλητη. Έχουμε διεξέλθει την πρωτόδικη απόφαση και τα περιγράμματα αγόρευσης των μερών. Στην πρωτόδικη απόφαση καταγράφεται με λεπτομέρεια η μαρτυρία και από αυτή σαφώς προέκυπτε ότι οι λάσπες ήταν το αποτέλεσμα της εργασίας των φορτηγών που μετέφεραν το χώμα, περιλαμβανομένου και του φορτηγού του εφεσείοντα. Με την κατάθεσή του προς την Αστυνομία, ο εφεσείων είχε δεχτεί πως από τους τροχούς του αυτοκινήτου μεταφερόταν κάποιο χώμα στην άσφαλτο και το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε την προσπάθειά του για διαφοροποίηση, αναφερόμενος σε ψιλή σκόνη και όχι χώμα. Είναι γεγονός πως στη μαρτυρία του ο εφεσείων δεν αναφέρθηκε σε ψιλή σκόνη αλλά σε αποτύπωμα ή ίχνη ή αντροσιές αλλά, στο πλαίσιο της πρωτόδικης απόφασης, εκείνο που είχε σημασία ήταν η προσπάθεια αναίρεσης, που ούτως ή άλλως υπήρχε. Μάρτυρας που κλήθηκε παρουσίασε φωτογραφίες που έδειχναν το οδόστρωμα, αμέσως μετά το δυστύχημα, λερωμένο με λάσπη, με έναρξη το σημείο εισόδου από το χωράφι στο δρόμο και ήταν περαιτέρω η μαρτυρία, προερχόμενη και από πυροσβέστη, πως ήταν τόσο μεγάλη η ποσότητα της λάσπης στο οδόστρωμα που χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια και μεγάλη ποσότητα νερού για την απομάκρυνσή της. Μάλιστα, χωρίς ικανοποιητικό τελικά αποτέλεσμα, πράγμα που οδήγησε και στην τοποθέτηση ειδικής πινακίδας και στην πλευρά στην οποία οδηγούσε η εφεσίβλητη. Σημειώνουμε εδώ πως, πριν από το δυστύχημα, είχαν τοποθετηθεί προειδοποιητικές πινακίδες για έργα σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου, χωρίς όμως και να διευκρινιστεί η κατεύθυνση στην οποία αφορούσαν. Εν πάση περιπτώσει, το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι εκείνες οι πινακίδες με κανένα τρόπο δε θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι αποτελούσαν επαρκή προειδοποίηση για πρόβλημα τέτοιας μορφής. Πέρα από αυτό, υπήρχε η μαρτυρία της ίδιας της εφεσίβλητης, την οποία δέχτηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο ως αξιόπιστη. Κατέθεσε πως, ενώ οδηγούσε κανονικά στην πορεία της, ένιωσε το όχημά της να γλιστρά στη λάσπη, με αποτέλεσμα να καταλήξει ολισθαίνοντας ακυβέρνητο στο αριστερό χαντάκι, αφού πρώτα χτύπησε σε πινακίδα που βρισκόταν στα αριστερά. Σε συμφωνία με την εισήγηση της εφεσίβλητης, καταλήγουμε πως δε στοιχειοθετείται λόγος που να δικαιολογεί ανατροπή της πρωτόδικης κρίσης. Το ατύχημα οφειλόταν στη λάσπη και σε κανένα άλλο λόγο, ώστε να αναμενόταν και ξεχωριστή συζήτηση για αμέλεια της εφεσίβλητης. Ο εφεσείων συνέβαλε στη δημιουργία αυτής της κατάστασης και αφού, όπως ορθά δέχτηκε ενώπιόν μας και ο ευπαίδευτος συνήγορος του, το γεγονός ότι άφηναν λάσπη και άλλα αυτοκίνητα δεν θα επηρέαζε τη δική του αυτοτελή ευθύνη, χωρίς ταυτόχρονα να αμφισβητείται πως γεγονότα όπως τα διαπιστωθέντα από το πρωτόδικο Δικαστήριο στοιχειοθετούν ευθύνη λόγω δημόσιας οχληρίας, η έφεση πρέπει να απορριφθεί. Η έφεση απορρίπτεται, με έξοδα. Η έφεση απορρίπτεται, με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο