L & M Seamasters Ltd ν. The Tug Boat Zohara, σημαίας Ισραήλ και Άλλου
(2007)1 ΑΑΔ 303 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2007)1 ΑΑΔ 303 8 Μαρτίου, 2007 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/στής] L & Μ SEAMASTERS LIMITED, Ενάγοντες, ν.
- THE TUG BOAT ZOHARA, ΣΗΜΑΙΑΣ ΙΣΡΑΗΛ,
- THE FISHING TRAWLER BLACK TIGER ΧΩΡΙΣ ΣΗΜΑΙΑ, Εναγομένων. (Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 50/2004) Ναυτοδικείο ― Διάσωση πλοίων ― Αξίωση για παρασχεθείσες υπηρεσίες διάσωσης δύο πλοίων από το ρυμουλκό των εναγόντων στη βάση συμφωνίας διάσωσης στην οποία καθορίζετο η αμοιβή τους ― Κατά πόσο οι ενάγοντες νομιμοποιούντο να αξιώνουν εύλογη αμοιβή ― Εφαρμοστέες αρχές σε σχέση με το θέμα της συνεισφοράς των διασωθέντων πλοίων στο ποσό το οποίο επιδικάζεται από το Δικαστήριο για τη διάσωσή τους. Απόδειξη ― Εξ ακοής μαρτυρία ― Κατάθεση εγγράφου από μάρτυρα ο οποίος δεν ήταν ο συντάκτης του ― Κατά πόσο αποτελεί μαρτυρία και λαμβάνεται υπόψη ― Ο περί Αποδείξεως Νόμος, Κεφ. 9 (όπως έχει τροποποιηθεί). Η υπόθεση αυτή αφορά τη διάσωση δύο πλοίων στις 29/11/2004 από το ρυμουλκό OPI των εναγόντων, ήτοι, του πλοίου ZOHARA, εναγομένου 1 πλοίου, και του BLACK TIGER, εναγομένου 2 πλοίου. Ήταν η θέση των εναγόντων ότι το πλοίο ZOHARA, ενώ ρυμουλκούσε το πλοίο BLACK TIGER εξέπεμψε μήνυμα μέσω του ΚΥΠΡΟΣ ΡΑΔΙΟ ότι κινδυνεύει μαζί με το BLACK TIGER, 60 περίπου ναυτικά μίλια νότια - νοτιοανατολικά της Λεμεσού. Οι ενάγοντες συμφώνησαν με τους πλοιοκτήτες του ZOHARA ότι η αμοιβή τους για τη διάσωση και ρυμούλκηση των πλοίων στο λιμάνι Λεμεσού από το σημείο των συντεταγμένων που αυτό έδωσε θα ανερχόταν σε 15.000,00 δολάρια Αμερικής, στη βάση "no cure no pay" (χωρίς διάσωση όχι πληρωμή) και υπό τη? προϋπόθεση ότι η αμοιβή θα καταβαλλόταν σε δύο - τρεις μέρες από την άφιξη των πλοίων στο λιμάνι Λεμεσού. Οι συνθήκες διάσωσης ήταν επίπονες και λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στη θάλασσα και λόγω βλάβης στη μία από τις μηχανές του ρυμουλκού, η οποία προκλήθηκε από την ταχύτητα που αυτό ανέπτυξε για να φτάσει στα πλοία το συντομότερο. Την 1/12/2004, μεταξύ εναγόντων και των πλοιοκτητών του ZOHARA, συμφωνήθηκε όπως προς πλήρη εξόφληση των υπηρεσιών του ρυμουλκού καταβληθεί μέχρι 7/12/2004 ποσό 12.000,00 δολαρίων Αμερικής. Τα συμφωνηθέντα δεν τηρήθηκαν. Αντίθετα οι πλοιοκτήτες του ZOHARA πρόβαλαν, μέσω των συνηγόρων τους, ότι το ποσό των 12.000,00 δολαρίων Αμερικής αφορά ρυμούλκηση και όχι διάσωση, αδυνατούν, όμως να το καταβάλουν, επειδή δεν είναι ασφαλισμένοι, όπως πίστευαν. Οι ενάγοντες ισχυρίσθηκαν ότι λόγω της διαφορετικής θέσης, στην οποία βρέθηκαν τα εναγόμενα πλοία, σε σύγκριση με ό,τι τους είχε αναφερθεί, αλλά και λόγω της αθέτησης των συμφωνηθέντων, δικαιολογείται η καταβολή μεγαλύτερου ποσού. Συγκεκριμένα αξιώνουν 38.000,00 δολάρια Αμερικής, ως εύλογη αμοιβή για τις υπηρεσίες διάσωσης. Διαζευκτικά, αξιώνουν συμφωνηθέν ποσό 15.000,00 δολαρίων Αμερικής, ποσό ΛΚ£1.000,00 για επιδιόρθωση της μηχανής του ρυμουλκού και ποσό 7.200,00 δολαρίων Αμερικής - έξοδα παραμονής του σε ετοιμότητα για 18 ημέρες, προς το σκοπό άντλησης νερού από το ZOHARA. Το ZOHARA δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία, σε αντίθεση με το BLACK TIGER, το οποίο στα δικόγραφά του αρνήθηκε ότι συμφώνησε ή αποδέκτηκε τη συμφωνία ρυμούλκησης, η οποία έγινε μεταξύ των πλοιοκτητών του ZOHARA και των εναγόντων. Ως προς τις συνθήκες της ρυμούλκησης, ισχυρίζεται ότι αυτές ήταν ομαλές, χωρίς άμεσο ή έμμεσο κίνδυνο για τα πλοία και τα πληρώματά τους. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης ακούστηκε μαρτυρία και από τις δύο πλευρές. Το Δικαστήριο αποδέκτηκε τη μαρτυρία των εναγόντων ως προς την αμοιβή των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής και επίσης ως προς τις συνθήκες που επικρατούσαν στη θάλασσα, όταν το ρυμουλκό εντόπισε τα δύο πλοία. Δεν αποδέχθηκε όμως ότι έγινε συμφωνία καταβολής του πιο πάνω ποσού εντός δύο - τριών ημερών. Στη βάση δε της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
- Η παράλειψη των πλοιοκτητών του ZOHARA να καταβάλουν το ποσό των 12.000,00 δολαρίων Αμερικής μέχρι 7/12/2004 οπόταν και η αμοιβή διάσωσης θα θεωρείτο πλήρως διευθετηθείσα, δεν νομιμοποιεί τους ενάγοντες να αξιώνουν εύλογη αμοιβή. Εκείνο που οι ενάγοντες δικαιούνται είναι το συμφωνηθέν προηγουμένως ποσό των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής για το οποίο και εκδίδεται απόφαση υπέρ τους. Η αξίωση, άλλωστε, για εύλογη αμοιβή δεν έχει δυνατότητα επιτυχίας και εάν ακόμη νομιμοποιούνταν οι ενάγοντες, ελλείψει επαρκούς μαρτυρίας.
- Οι αξιώσεις των εναγόντων για επιδιόρθωση της μηχανής και για το ποσό των 7.200,00 δολαρίων Αμερικής δεν επιτυγχάνουν ελλείψει επαρκούς μαρτυρίας.
- Το κατά πόσο θα ήταν ορθό και δίκαιο το πλοίο BLACK TIGER να συνεισφέρει στο πιο πάνω ποσό, στηρίζεται στις καθιερωμένες αρχές δικαίου οι οποίες πρεσβεύουν ότι σε περιπτώσεις διάσωσης η συνεισφορά για τη διάσωση πρέπει να είναι εύλογη με τη διασωθείσα αξία. Το ZOHARA, απέφερε ποσό ΛΚ11.750,00 από την πώλησή του σε δημόσιο πλειστηριασμό. Συνεπώς η αξία του έχει αποδειχθεί σ' αυτό το ύψος. Η αξία όμως του BLACK TIGER, η οποία σύμφωνα με την εκτίμηση (Τεκμήριο 4) των εναγόντων ανέρχεται στις 300.000,00 δολάρια Αμερικής, δόθηκε υπό την επιφύλαξη λεπτομερούς εξέτασής του και είναι ως εκ τούτου γενική και το Δικαστήριο δεν είναι διατεθειμένο να στηριχθεί σ' αυτή. Η αγωγή έγινε αποδεκτή μόνο σ' ότι αφορά το εναγόμενο 1 πλοίο εναντίον του οποίου και εκδόθηκε απόφαση για 15.000,00 δολάρια Αμερικής. Επιδικάστηκαν έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου 1 πλοίου στην ανάλογη κλίμακα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η αγωγή εναντίον του εναγομένου 2 πλοίου απορρίφθηκε με έξοδα εναντίον των εναγόντων τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην ίδια κλίμακα, στην οποία θα υπολογιστούν τα έξοδα σε σχέση με το εναγόμενο 1 πλοίο. Αγωγή Ναυτοδικείου. Α. Θεοφίλου, για τους Ενάγοντες. Ηλ. Οικονόμου, για το Εναγόμενο 2 πλοίο. Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Είναι η θέση των εναγόντων ότι, στις 29/11/2004 και γύρω στις 21:30, μετά από μήνυμα το οποίο εξέπεμψε το εναγόμενο 1 πλοίο, (το "ZOHARA"), ότι κινδυνεύει μαζί με το εναγόμενο 2 πλοίο, (το "BLACK TIGER"), το οποίο ρυμουλκούσε, έστειλαν το ρυμουλκό OPI, (το «ρυμουλκό»), για να τα διασώσει. Τα εναγόμενα πλοία βρίσκονταν, σύμφωνα με το μήνυμα το οποίο μεταδόθηκε μέσω του ΚΥΠΡΟΣ ΡΑΔΙΟ, 60 περίπου ναυτικά μίλια νότια - νοτιοανατολικά της Λεμεσού. Οι ενάγοντες συμφώνησαν με τους πλοιοκτήτες του ZOHARA ότι η αμοιβή τους για τη διάσωση και ρυμούλκηση των πλοίων στο λιμάνι Λεμεσού από το σημείο των συντεταγμένων που αυτό έδωσε θα ανερχόταν σε 15.000,00 δολάρια Αμερικής, στη βάση "no cure no pay" (χωρίς διάσωση όχι πληρωμή) και υπό την προϋπόθεση ότι η αμοιβή θα καταβαλλόταν σε δύο - τρεις μέρες από την άφιξη των πλοίων στο λιμάνι Λεμεσού. Το ρυμουλκό, γύρω στις 22:00, απέπλευσε προς εντοπισμό των πλοίων, η έρευνα, όμως, για την ανεύρεσή τους κράτησε περισσότερο χρόνο απ' ό,τι υπολογίστηκε, επειδή αυτά είχαν παρασυρθεί από το σημείο που έδωσαν, λόγω της θαλασσοταραχής. Εντοπίστηκαν γύρω στις 9:00 της επομένης, σε απόσταση 80 ναυτικών μιλίων, αντί 60 που προσδιόρισαν. Τα πλοία ήταν προσδεδεμένα μεταξύ τους με σχοινιά και σέρνονταν ακυβέρνητα από ανέμους τεσσάρων, περίπου, μποφόρ μέσα σε κύματα ύψους δυόμισι μέτρων. Λόγω των ανέμων που επικρατούσαν και της θαλασσοταραχής, υπήρχε κίνδυνος να συγκρουστούν μεταξύ τους και να βυθιστούν. Προσδέθηκαν με δυσκολία στο ρυμουλκό και άρχισε η ρυμούλκησή τους γύρω στις 9:30 περίπου της 30/11/
- Οι συνθήκες διάσωσης ήταν επίπονες και λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στη θάλασσα και λόγω βλάβης στη μία από τις μηχανές του ρυμουλκού, η οποία προκλήθηκε από την ταχύτητα που αυτό ανέπτυξε για να φτάσει στα πλοία το συντομότερο. Με την ολοκλήρωση της διάσωσης και την επιστροφή στο αγκυροβόλιο Λεμεσού, οι υπηρεσίες του ρυμουλκού δεν ολοκληρώθηκαν. Παρέμεινε στο αγκυροβόλιο μέχρι τις 18/12/2004, μετά από παράκληση του πλοιάρχου και των πλοιοκτητών του ZOHARA, για σκοπούς άντλησης νερού. Την 1/12/2004, μεταξύ εναγόντων και των πλοιοκτητών του ZOHARA, συμφωνήθηκε όπως, προς πλήρη εξόφληση των υπηρεσιών του ρυμουλκού, καταβληθεί μέχρι 7/12/2004 ποσό 12.000,00 δολαρίων Αμερικής. Τα συμφωνηθέντα δεν τηρήθηκαν. Αντίθετα, στις 15/12/2004, οι πλοιοκτήτες του ZOHARA πρόβαλαν, μέσω των συνηγόρων τους, ότι το ποσό των 12.000,00 δολαρίων Αμερικής αφορά ρυμούλκηση και όχι διάσωση, αδυνατούν, όμως, να το καταβάλουν, επειδή δεν είναι ασφαλισμένοι, όπως πίστευαν. Είναι ισχυρισμός των εναγόντων ότι, λόγω της διαφορετικής θέσης, στην οποία βρέθηκαν τα εναγόμενα πλοία, σε σύγκριση με ό,τι τους είχε αναφερθεί, αλλά και του γεγονότος ότι τα συμφωνηθέντα αθετήθηκαν, δικαιολογείται η καταβολή μεγαλύτερου ποσού. Συγκεκριμένα, αξιώνουν 38.000,00 δολάρια Αμερικής, ως εύλογη αμοιβή για τις υπηρεσίες διάσωσης. Διαζευκτικά, αξιώνουν συμφωνηθέν ποσό 15.000,00 δολαρίων Αμερικής, ποσό ΛΚ1.000,00 για επιδιόρθωση της μηχανής του ρυμουλκού και ποσό 7.200,00 δολαρίων Αμερικής - έξοδα παραμονής του σε ετοιμότητα για 18 ημέρες, προς το σκοπό άντλησης νερού από το ZOHARA. Το ZOHARA δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία, σε αντίθεση με το BLACK TIGER, το οποίο στα δικόγραφά του παραδέχεται ότι το ZOHARA, το οποίο το ρυμουλκούσε, υπέστη βλάβη και εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Αρνείται όμως ότι, καθ' οιονδήποτε τρόπο, συμφώνησε, ή αποδέχτηκε τη συμφωνία ρυμούλκησης, η οποία έγινε μεταξύ των πλοιοκτητών του ZOHARA και των εναγόντων. Ως προς τις συνθήκες της ρυμούλκησης, η οποία έγινε όταν τα πλοία βρίσκονταν σε απόσταση 60 ναυτικών μιλίων, ισχυρίζεται ότι αυτές ήταν ομαλές, χωρίς άμεσο ή έμμεσο κίνδυνο για τα πλοία και τα πληρώματά τους. Σ' ό,τι αφορά τη βλάβη του ZOHARA, αυτή, ισχυρίζονται, θα μπορούσε να επισκευαστεί στο σημείο όπου εντοπίστηκαν. Απορρίπτει τον ισχυρισμό για περαιτέρω αμοιβή των εναγόντων και λέγει ότι οι ενάγοντες γνώριζαν και αποδέχτηκαν, όταν συμφωνούσαν με τους πλοιοκτήτες του ZOHARA, σε τι αφορούσε η ρυμούλκηση. Τη ζημιά στο ρυμουλκό την αποδίδουν αποκλειστικά στους ενάγοντες, οι οποίοι απέστειλαν για τη ρυμούλκηση ακατάλληλο ρυμουλκό. Οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί των εναγόντων, ισχυρίζονται, είναι που μετέτρεψαν μια εύκολη ρυμούλκηση σε επίπονη. Αρνούνται την αξία των πλοίων, όπως δίδεται από τους ενάγοντες, και ζητούν απόρριψη της εναντίον τους αγωγής με έξοδα. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης, κατατέθηκαν, εκ συμφώνου, διάφορα έγγραφα και ακούστηκε μαρτυρία και από τις δύο πλευρές. Από πλευράς εναγόντων, κατέθεσε ο εκ των διευθυντών και, κατά τον ουσιώδη χρόνο, κυβερνήτης του ρυμουλκού Λάκης Μαύρος. Περιέγραψε με λεπτομέρεια τις συνθήκες και περιστάσεις κάτω από τις οποίες πληροφορήθηκε για το μήνυμα που εξέπεμψε το ZOHARA, τη συμφωνία που συνήψε με τους πλοιοκτήτες του, τις συνθήκες διάσωσης και ό,τι ακολούθησε. Για την Υπεράσπιση, κατέθεσε ο πλοίαρχος του ZOHARA, ο οποίος έδωσε μια εντελώς διαφορετική εικόνα των γεγονότων. Αναφέρθηκε σε μήνυμα DSC - (undesignated distress). Δεν υπήρχε, ανέφερε, πρόβλημα, ούτε τα πλοία και τα πληρώματά τους διέτρεχαν άμεσο κίνδυνο. Οι συνθήκες που επικρατούσαν, τόσο στη θάλασσα όσο και στα πλοία, δεν ήταν κατάσταση κινδύνου. Οι δε άνεμοι που έπνεαν ήταν, περίπου, τριών μποφόρ και τα κύματα ύψους ενός μέτρου. Παρακολούθησα τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία τους. Χωρίς δυσκολία, λέγω ότι ο μάρτυρας των εναγόντων, καταθέτοντας, μου έδωσε την εντύπωση μάρτυρα που ήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να περιγράψει τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα βίωσε. Το γεγονός ότι σε σημεία της μαρτυρίας του - και στην προσπάθειά του να γίνει παραστατικός - έδωσε την εικόνα κάποιας υπερβολής, δε φτάνει μέχρι σημείου που να ανατρέπει το αξιόπιστο της μαρτυρίας του, στην οποία, σε γενικές γραμμές, θα στηριχθώ. Δέχομαι τη μαρτυρία του ως προς την αμοιβή των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής, την οποία συμφώνησε με τους πλοιοκτήτες του ZOHARA και η οποία, έμμεσα, βεβαιώνεται από το Τεκμήριο 2, όπως και ως προς τις συνθήκες που επικρατούσαν στη θάλασσα, όταν το ρυμουλκό εντόπισε και προσέγγισε τα πλοία. Δε δέχομαι, όμως, ότι, για το ποσό των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής, έγινε συμφωνία καταβολής του εντός δυο - τριών ημερών. Εάν αυτή ήταν η συμφωνία, τότε ποιο το νόημα και η σημασία πληρωμής μικρότερου ποσού - 12.000,00 δολαρίων Αμερικής - μέχρι 7/12/2004, δηλαδή και πάλι εντός του ιδίου, περίπου, χρόνου; Δέχομαι, επίσης, ότι υπήρχε κίνδυνος τα πλοία να συγκρουστούν μεταξύ τους και να βυθιστούν. Τα όσα ανέφερε σχετικά με την αξίωση των 38.000,00 δολαρίων Αμερικής, όπως θα εξηγήσω πιο κάτω, δεν μπορούν να την οδηγήσουν σε επιτυχία. Σ' ό,τι αφορά το μάρτυρα του εναγομένου 2, χωρίς αμφιβολία, λέγω ότι αυτός δεν κατέθεσε την αλήθεια. Η μαρτυρία του δεν ήταν παρά μια στοχευμένη προσπάθεια υποβάθμισης των συνθηκών που επικρατούσαν τόσο κατά το χρόνο που το ZOHARA εξέπεμψε μήνυμα κινδύνου όσο και όταν το ρυμουλκό εντόπισε τα πλοία και άρχισε την προσπάθεια διάσωσή τους. Στην προσπάθειά του αυτή, ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε γεγονότα, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με αναφορές στο δικόγραφο. Συγκεκριμένα, από τη μια, έλεγε ότι το ZOHARA δεν έδωσε σήμα κινδύνου, κάτι που γίνεται δεκτό στο δικόγραφο, και, από την άλλη, δεχόταν ότι έδωσε σήμα, επειδή, λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στη θάλασσα και της έλλειψης φωτισμού στα πλοία τους, υπήρχε κίνδυνος διερχόμενα πλοία να συγκρουστούν μαζί τους. Όταν, βέβαια, αντιλήφθηκε ότι ο κίνδυνος στη ναυσιπλοΐα σήμαινε και δικό τους κίνδυνο, προσπάθησε να το διορθώσει, λέγοντας ότι το βράδυ κρατούσαν φανάρι και δεν κινδύνευαν, αφού με αυτό προειδοποιούσαν τυχόν διερχόμενα από το σημείο πλοία. Παρά την προσπάθεια, βέβαια, του μάρτυρα να δώσει άλλη εικόνα των συνθηκών που επικρατούσαν, η μαρτυρία του, σε πολλά σημεία, υποστηρίζει την υπόθεση των εναγόντων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχω αποδεχθεί, καταλήγω ότι, στις 29/11/2004, δόθηκε από το ZOHARA σήμα κινδύνου μέσω του ΚΥΠΡΟΣ ΡΑΔΙΟ, το οποίο περιήλθε σε γνώση των εναγόντων. Αποτέλεσμα ήταν η μεταξύ εναγόντων και των πλοιοκτητών του ZOHARA σύναψη συμφωνίας διάσωσης και ρυμούλκησης των δύο πλοίων, από το σημείο που έδωσε ο κυβερνήτης του ZOHARA, δηλαδή 60 ναυτικά μίλια νότια - νοτιοανατολικά της Λεμεσού, μέχρι και την άφιξή τους στο λιμάνι Λεμεσού. Η συμφωνία διάσωσης ήταν για ποσό 15.000,00 δολαρίων Αμερικής. Τα πλοία, λόγω των κακών συνθηκών που επικρατούσαν στη θάλασσα, παρασύρθηκαν από τα κύματα και, όταν εντοπίστηκαν από το ρυμουλκό, βρίσκονταν σε απόσταση 80 ναυτικών μιλίων από τη Λεμεσό. Εντοπίστηκαν, χωρίς κίνηση, προσδεδεμένα μεταξύ τους, να μετακινούνται από τα κύματα, με άμεσο τον κίνδυνο να συγκρουστούν και να βυθιστούν. Το ρυμουλκό κατόρθωσε, κάτω από δύσκολες συνθήκες, να τα διασώσει και να τα μεταφέρει στο αγκυροβόλιο Λεμεσού με ασφάλεια. Μετά από παράκληση του κυβερνήτη του ZOHARA, το ρυμουλκό παρέμεινε πλησίον στο ZOHARA, για σκοπούς άντλησης νερού. Ο διευθυντής των εναγόντων, την 1/12/2004, συμφώνησε με τους πλοιοκτήτες του ZOHARA όπως η αμοιβή διάσωσης θεωρείται πλήρως διευθετηθείσα, εάν, μέχρι 7/12/2004, καταβληθεί ποσό 12.000,00 δολαρίων Αμερικής, ποσό το οποίο, όμως, δεν καταβλήθηκε. Η παράλειψη αυτή δε βρίσκω να νομιμοποιεί τους ενάγοντες να αξιώνουν εύλογη αμοιβή. Ό,τι δικαιούνται είναι το συμφωνηθέν προηγουμένως ποσό των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής. Η αξίωση, άλλωστε, για εύλογη αμοιβή δεν έχει δυνατότητα επιτυχίας και εάν ακόμη νομιμοποιούνταν οι ενάγοντες, ελλείψει επαρκούς μαρτυρίας. Η μαρτυρία, η οποία προσφέρθηκε, αποτελεί έκφραση της γνώμης του διευθυντή των εναγόντων, ως προς το τι είναι εύλογο, χωρίς οποιαδήποτε στοιχεία, στη βάση των οποίων θα μπορούσε το Δικαστήριο να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό. Ούτε η αξίωση για επιδιόρθωση της μηχανής επιτυγχάνει. Η αναφορά του μάρτυρα στο μηνιαίο μισθό του και ότι ο ίδιος χρειάστηκε έξι μέρες για να διορθώσει τη μηχανή και πλήρωσε για ανταλλακτικά £300,00 δεν αρκούν. Ανεξάρτητα, όμως, από τα πιο πάνω, στο σημείο αυτό δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία των εναγόντων ότι η βλάβη οφείλεται αποκλειστικά στις ανάγκες της διάσωσης. Εάν έτσι είχαν τα πράγματα, θα ανέμενε κάποιος να γινόταν γι' αυτό μνεία στη συμφωνία της 1/12/2004, κατά την οποία το ποσό των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής μειώθηκε σε 12.000,00 δολάρια Αμερικής. Ούτε η αξίωση για το ποσό των 7.200,00 δολαρίων Αμερικής επιτυγχάνει. Δεν υπάρχει μαρτυρία για συμπληρωματική συμφωνία παροχής των υπηρεσιών άντλησης νερού επ' αμοιβή, αλλά ούτε ότι το ποσό αυτό αποτελεί εύλογη αμοιβή. Εάν η διευκόλυνση αυτή παρεχόταν από τους ενάγοντες έναντι αμοιβής, θα ήταν αναμενόμενο ο διευθυντής τους να το συζητήσει με τους πλοιοκτήτες του ZOHARA, ενόψει της παράλειψης πληρωμής του ποσού των 12.000,00 δολαρίων Αμερικής εντός της προθεσμίας που συμφωνήθηκε και της αποστολής της επιστολής - Τεκμήριο 3, με την οποία οι πλοιοκτήτες του ZOHARA αμφισβήτησαν τη διάσωση. Με βάση τα συμπεράσματα πιο πάνω, καταλήγω ότι οι ενάγοντες δικαιούνται σε απόφαση υπέρ τους για το ποσό των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής, που είναι και το συμφωνηθέν ποσό για τη διάσωση των πλοίων ZOHARA και BLACK TIGER. Το επόμενο ερώτημα, το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί, είναι το κατά πόσο το BLACK TIGER είναι ορθό και δίκαιο να συνεισφέρει στο πιο πάνω ποσό και, εάν ναι, σε τι ποσοστό. Με βάση τις καθιερωμένες αρχές δικαίου, σε περιπτώσεις διάσωσης, είναι ορθό και δίκαιο η συνεισφορά για τη διάσωση να είναι ανάλογη με τη διασωθείσα αξία. Το ZOHARA, με διαταγή του Δικαστηρίου, πωλήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό αντί του ποσού των ΛΚ11.750,
- Συνεπώς, η αξία του έχει αποδειχθεί σ' αυτό το ύψος. Σ' ό,τι αφορά την αξία του BLACK TIGER, οι ενάγοντες, στην Αναφορά τους, ισχυρίζονται ότι αυτή ανέρχεται σε 300.000,00 δολάρια Αμερικής, ισχυρισμό, βέβαια, που, με το δικόγραφό του, το BLACK TIGER αρνείται. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης, παρουσιάστηκε, από πλευράς εναγόντων, εκτίμηση - Τεκμήριο 4, σε σχέση με την αξία του. Ο συνήγορος του BLACK TIGER επεφύλαξε το δικαίωμά του να αντεξετάσει επί του περιεχομένου της εκτίμησης, όταν θα ερχόταν ο συντάκτης της ως μάρτυρας. Η δίκη ολοκληρώθηκε, χωρίς αυτός να κληθεί ως μάρτυρας από τους ενάγοντες, αλλά ούτε και ζητήθηκε άδεια από το Δικαστήριο να κλητευθεί από τον αντίδικο. Αποτελεί, συνεπώς, η εκτίμηση - Τεκμήριο 4 εξ ακοής μαρτυρία, η οποία, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, ΚΕΦ. 9, (όπως έχει τροποποιηθεί), αποτελεί μαρτυρία και λαμβάνεται υπόψη. Η βαρύτητα, βέβαια, η οποία δίδεται σε τέτοια μαρτυρία εξαρτάται από διάφορους παράγοντες και, ιδιαίτερα, από το κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε. Στην παρούσα υπόθεση και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, το Τεκμήριο 4 είναι χωρίς αποδεικτική αξία για το σκοπό που παρουσιάστηκε, ενόψει της κατάληξης σ' αυτό ότι η αξία του BLACK TIGER - (300.000,00 δολάρια Αμερικής) - δίδεται υπό την επιφύλαξη λεπτομερούς εξέτασής του. Προκύπτει, συνεπώς, από την επιφύλαξη, ότι η αξία η οποία δίδεται είναι γενική και δεν είμαι διατεθειμένη να στηριχθώ σ' αυτή. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, η αγωγή επιτυγχάνει μόνο σ' ό,τι αφορά το εναγόμενο 1 πλοίο, εναντίον του οποίου και εκδίδεται απόφαση για το ποσό των 15.000,00 δολαρίων Αμερικής, το οποίο αποτελεί και αμοιβή των εναγόντων για τη διάσωση. Επιδικάζονται, επίσης, υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου 1 πλοίου έξοδα στην ανάλογη κλίμακα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Σ' ό,τι αφορά την αγωγή εναντίον του εναγομένου 2 πλοίου, αυτή απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον των εναγόντων, τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην ίδια κλίμακα, στην οποία θα υπολογιστούν τα έξοδα σε σχέση με το εναγόμενο 1 πλοίο. Η αγωγή γίνεται αποδεκτή μόνο σ' ότι αφορά το εναγόμενο 1 πλοίο εναντίον του οποίου και εκδίδεται απόφαση για 15.000,00 δολάρια Αμερικής. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου 1 πλοίου στην ανάλογη κλίμακα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η αγωγή εναντίον του εναγομένου 2 πλοίου απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των εναγόντων τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην ίδια κλίμακα, στην οποία θα υπολογιστούν τα έξοδα σε σχέση με το εναγόμενο 1 πλοίο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο