(2011)1 ΑΑΔ 1500 18 Ιουλίου, 2011 [ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ TOY MOHAMMAD TAHMASBI REZA (ARC: 5487756), ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΚΡΑΤΗΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΑΦΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ HABEAS CORPUS, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 11, 30, 34 ΚΑΙ 35 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 5 ΚΑΙ 6 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 105, ΑΡΘΡΑ 13 ΚΑΙ 14 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΝΟΜΟ (Ν. 158(Ι)/99), ΑΡΘΡΑ 4, 5 ΚΑΙ 6, ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ:
- ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ,
- ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΠΑΦΟΥ,
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ. (Πολιτική Αίτηση Αρ. 85/2011) Προνομιακά εντάλματα ― Habeas Corpus ― Διατάγματα κράτησης και απέλασης ― Δεν μπορούσε ο αιτητής να αμφισβητήσει την νομιμότητα των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης με την αίτηση για Habeas Corpus ― Τα διατάγματα κράτησης και απέλασης συνιστούσαν αυτοτελείς διοικητικές πράξεις των οποίων η νομιμότητα μπορούσε μόνο να ελεγχθεί με βάση την αποκλειστική αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Με την αίτηση ζητείτο η έκδοση εντάλματος Habeas Corpus με το οποίο να διατάσσονταν ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, ο Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου και ο Διευθυντής του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης να προσάγουν τον αιτητή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για να διαταχθεί η άμεση απελευθέρωσή του. Σύμφωνα με τα όσα ετέθησαν στην αίτηση, ο αιτητής συνελήφθη χωρίς να του έχει εξηγηθεί ο λόγος της σύλληψής του, και κατακρατείτο παράνομα σε αστυνομικά κρατητήρια. Υποστηρίχθηκε ακόμα ότι κατά τη στιγμή της σύλληψης του αιτητή δεν είχαν εκδοθεί εναντίον του διατάγματα κράτησης και απέλασης αλλά και αν ακόμα είχαν εκδοθεί τέτοια διατάγματα, ουδέποτε του κοινοποιήθηκαν. Οι καθ' ων η αίτηση στην ένστασή τους ανέφεραν ότι η κράτηση του αιτητή ήταν νόμιμη και αποτέλεσμα διαταγμάτων κράτησης και απέλασης. Η δε ένορκη δήλωση που συνόδευε την ένσταση, συμπεριελάμβανε πληροφόρηση για την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Προέβαλαν δε, ότι το ζήτημα δεν εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου αλλά στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Αποφασίστηκε ότι:
- Τα διατάγματα κράτησης και απέλασης συνιστούν αυτοτελείς διοικητικές πράξεις των οποίων η νομιμότητα μπορεί να ελεγχθεί μόνο με βάση την αποκλειστική αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 146.1 του Συντάγματος.
- Η έκδοση διατάγματος για απέλαση και κράτηση του αιτητή, μέχρι την απέλαση, είχε κοινοποιηθεί τον αιτητή παρά το ότι αυτός αρνήθηκε να παραλάβει το σχετικό έντυπο. Η ενόρκως δηλούσα στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, δεν αντεξετάστηκε για τον ισχυρισμό αυτό, ενώ ο ίδιος ο αιτητής, στη δική του ένορκη δήλωση, έδινε έμφαση στο ότι, όταν αρχικά συνελήφθηκε, δεν υπήρχε εναντίον του ένταλμα σύλληψης.
- Το γεγονός ότι η κοινοποίηση έγινε στην αγγλική γλώσσα δεν καθιστούσε το ένταλμα παράνομο ή άκυρο. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία φαινόταν ότι η αλληλογραφία των αρμοδίων Αρχών με τον αιτητή γινόταν στα αγγλικά και ο αιτητής ανταποκρινόταν με τα ορθά διαδικαστικά διαβήματα.
- Τα διατάγματα κράτησης και απέλασης του αιτητή εξωτερικεύθηκαν σ' αυτόν και συνιστούσαν αυτοτελείς τελειοποιημένες διοικητικές πράξεις. Κατ' επέκταση, ο αιτητής, δεν μπορούσε να αμφισβητήσει νόμιμα την κράτησή του με την αίτηση για Habeas Corpus. Η αίτηση απορρίφθηκε, χωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενη Υπόθεση: Bondar (Αρ. 2)