← Κύπρος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 39/2017, 18/5/2017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 39/2017, 18/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2017:B181 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτική Αίτηση Αρ. 39/2017) 18 Μαΐου, 2017 [ΝΑΘΑΝΑΗΛ, ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, Δικαστές] ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Ενάγων, ΚΑΙ

  1. ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ,
  2. ΤΑΣΟΥΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Εναγόμενοι. ---------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 13.3.2017 Χρ. Πουτζιουρής προσωπικά και για Στ. Μαυρομμάτη, για τον Αιτητή. Μ. Ραφαήλ (κα) για Ιωσήφ Φράγκου και Συνεργάτες, για τον Καθ΄ου η Αίτηση
  3. ---------- ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη. ---------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (E X - T E M P O R E) ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ.: Υπάρχει αίτηση εκ μέρους του αιτητή - ενάγοντα στην πρωτόδικη αγωγή - για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης για περίοδο επτά ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος για τους λόγους που εμφαίνονται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση και οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι, όταν εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση, ο αιτητής απουσίαζε στο εξωτερικό για περίοδο τριών εβδομάδων και είχε στο μεταξύ αλλάξει και διεύθυνση στη Δημοκρατία, οι δε επιστολές οι οποίες απευθύνθηκαν από τους δικηγόρους του, δεν έτυχαν άμεσης λήψης. Όταν αντιλήφθηκε ο αιτητής ότι είχε εκδοθεί η απόφαση εναντίον του, δόθηκαν οδηγίες, μετά από τις αναγκαίες συνεννοήσεις και συμβουλές, για να καταχωρηθεί έφεση, αλλά είχε στο μεταξύ εκπνεύσει ο χρόνος έφεσης κατά εννέα μέρες. Με αποτέλεσμα, ο αιτητής να αιτηθεί παράτασης χρόνου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, αλλά η αίτηση απορρίφθηκε, με το Δικαστήριο να είχε εκδώσει την απόφασή του δύο περίπου μήνες μετά την καταχώρηση της αίτησης. Δόθηκε συνταγμένο κείμενο της απόφασης επτά μέρες αργότερα και, αφού μελετήθηκε, και αφού υπήρξε ακόμη μια μικρή καθυστέρηση ενδιάμεσα για την καταχώρηση της αίτησης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταχωρήθηκε τελικώς στις 13.3.2017, η παρούσα αίτηση η οποία αφορά, όπως λέχθηκε στην αρχή, άδεια για παράταση του χρόνου καταχώρησης της έφεσης. Υπήρξε ένσταση και αναφορά κατά την ακρόαση, σήμερα, σε νομολογία επί του θέματος. Η ένσταση εστιάζεται στο γεγονός ότι είναι καθυστερημένη θεσμικά η καταχώρηση της αιτήσεως, τόσο από πλευράς του χρόνου που παρήλθε για την καταχώρηση της αίτησης για παράταση του χρόνου, όσο και της ίδιας της αίτησης που εκδικάζεται σήμερα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση έχει εφοδιάσει το Εφετείο με γραπτή αγόρευση και με νομολογία η οποία εστιάζει στο ότι οι προθεσμίες θα πρέπει να τηρούνται με αυστηρότητα και ότι παρέκκλιση από το χρόνο πρέπει να αιτιολογείται με ανάλογη επιμέλεια και υπό το φως των γεγονότων. Με ιδιαίτερη εστίαση στη σχετικά πρόσφατη απόφαση στην Αλεξάνδρου ν. Ελευθερίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 113/2015, ημερομηνίας 25.1.2016, ECLI:CY:AD:2016:B31, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Έχοντας εξετάσει τα όλα δεδομένα υπό το φως και των ακόλουθων γεγονότων προκύπτει ότι υπάρχει το εξής ιστορικό: Η αγωγή που ήγειρε το 2005 ο αιτητής, ως ενάγων, έγινε δεκτή από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας το 2009, με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση υπέρ του για το αξιούμενο ποσό των €204.466,66, με νόμιμο τόκο και έξοδα. Καταχωρήθη έφεση από την πλευρά του εναγόμενου 1 και το Εφετείο, με απόφασή του ημερομηνίας 13.10.2015, στην Πολιτική Έφεση Αρ. 36/2010, έκρινε όπως η υπόθεση έπρεπε να τύχει επανεκδίκασης, βασικά για το λόγο ότι υπήρξε εσφαλμένη και ή ανεπαρκής αξιολόγηση της μαρτυρίας από πλευράς του πρωτόδικου Δικαστή. Η αγωγή επανεκδικάστηκε, η οποία αυτή τη φορά απέληξε σε απόρριψή της, για τους λόγους που το Δικαστήριο, στην απόφασή του ημερομηνίας 31.10.2016, έχει καταγράψει. Εναντίον αυτής της απόφασης είναι που επιδιώκεται η καταχώρηση της έφεσης με την παράταση του χρόνου. Έγινε αίτημα στο πρωτόδικο Δικαστήριο για παράταση του χρόνου, το οποίο απορρίφθηκε, και επαναλαμβάνεται το αίτημα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η νομολογία είναι γνωστή. Οι προθεσμίες όταν παρατείνονται επηρεάζουν το δημόσιο συμφέρον και τα δικαιώματα που έχουν οι διάδικοι στον τερματισμό των δικαστικών διαδικασιών, καθώς και στο τελεσίδικο των δικαστικών αποφάσεων (De Luxe Terrazo Tiles & Marbles Ltd v. Εργοληπτική Εταιρεία Νέμεσης

(1999)1 ΑΑΔ 658). Οποιαδήποτε παράταση προθεσμίας θα πρέπει να γίνεται στη βάση αποχρώντα λόγου και να μην είναι ασυμβίβαστη από την άσκηση από τα Δικαστήρια σχετικής διακριτικής εξουσίας κατά τρόπο δικαστικό. Ο αιτούμενος οποιαδήποτε παράταση πρέπει να επιδείξει μεγάλη επιμέλεια και ταυτόχρονα όχι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή έφεσης (Αλεξάνδρου ν. Ελευθερίου - πιο πάνω). Δεν αμφισβητείται, όμως, ταυτόχρονα ότι υπάρχει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Ανώτατο Δικαστήριο σε αιτήματα φύσης παράτασης χρόνου, η δε διακριτική ευχέρεια που ασκείται είναι πρωτογενής και συναρτάται αποκλειστικά με το βάσιμο του αιτήματος (First Ukranian Development Ltd, Πολιτική Αίτηση Αρ. 214/2013, ημερομηνίας 15.10.2014). Συνυπολογίζονται στη διακριτική ευχέρεια όλα τα γεγονότα τα οποία λαμβάνονται υπόψη, ώστε να μην αποστερηθεί οποιοσδήποτε διάδικος του δικαιώματος να τύχει η υπόθεσή του επανεξέτασης στο δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας (Χόππης ν. Παναγή
(1993)1 ΑΑΔ 140). Ακόμη και σφάλμα δικηγόρου, όπως αποκαλύπτει η νομολογία, για αμέλεια μπορεί να θεμελιώσει αίτημα για παράταση χρόνου νοουμένου ότι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης το επιβάλλουν (Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν. Χ"Νικόλα
(1990)1 ΑΑΔ 470). Στην υπό κρίση περίπτωση, κρίνεται ότι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης επιβάλλουν να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της αποδοχής της αίτησης, δεδομένου ότι ο χρόνος που έχει διαρρεύσει δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Στα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης εφόσον η διαφορά έχει ήδη τύχει επανεκδίκασης, είναι δίκαιο ο αιτητής, ως ενάγων, να έχει την τελεσίδικη κρίση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε μια υπόθεση στην οποία πρωτόδικα αρχικά η απόφαση ήταν υπέρ του και μεταγενέστερα εναντίον του. Τονίζεται το ιδιαίτερο της υπόθεσης στα περιστατικά που έχουν προκύψει, με γνώμονα πάντοτε το συμφέρον της δικαιοσύνης. Εγκρίνεται το αίτημα για παράταση καταχώρησης έφεσης εντός επτά ημέρων από την σύνταξη του διατάγματος, με έξοδα της αιτήσεως βεβαίως εναντίον του αιτητή και υπέρ του καθ΄ου η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ. ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.