ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ, ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 98/2017, 5/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2017:D244 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ (Πολιτική Αίτηση Αρ. 98/2017) 5 Ιουλίου, 2017 [ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ, ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΕΘΡΙΚΟ, ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ, ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΕΘΡΙΚΟ, ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ PROHIBITION ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 22/06/2017 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ 15320/2014 ΜΕΤΑΞΥ ΝΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΕΘΡΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ, ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΙΟΛΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΕΘΡΙΚΟ ---------- Ν. Δαμιανού για τους Αιτητές. ---------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ: Με την παρούσα αίτηση ζητούνται οι ακόλουθες θεραπείες: «Α. Άδεια για καταχώρηση Αίτησης για την έκδοση Εντάλματος Certiorari για παραπομπή στο Ανώτατο Δικαστήριο προς ακύρωση της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 22-06-2017 που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος και με την οποία απορρίπτετο αίτημα των Αιτητών (Κατηγορούμενων 1, 2 και 3) για αναστολή ή και απόρριψη της ποινικής υπόθεσης λόγω Κατάχρησης και παράβασης του κανόνα που αποκλείει την διπλή διακινδύνευση (Rule against double Jeopardy) ή και έλλειψης νομιμοποίησης του ιδιώτη κατηγόρου και επακόλουθα απόφαση απόρριψης ή αναστολής της ποινικής υπόθεσης εναντίον των αιτητών. Β. Όπως η διαδικασία εκδίκασης της πιο πάνω αναφερόμενης Ιδιωτικής Ποινικής Υπόθεσης 15320/2014 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ανασταλεί μέχρι αποπεράτωσης της παρούσης διαδικασίας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και όπως δοθούν από το Ανώτατο Δικαστήριο όλες οι αναγκαίες και επακόλουθες οδηγίες. Γ. Όπως η εκδίκαση της πιο πάνω αναφερόμενης Ιδιωτικής Ποινικής Υπόθεσης 15320/2014 ανασταλεί μέχρι νεότερης απόφασης του Δικαστηρίου.» Τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η υπόθεση παρατίθενται τόσο στην έκθεση όσο και στην ένορκη δήλωση ενός εκ των αιτητών που επισυνάπτονται στην αίτηση. Οι αιτητές είναι κατηγορούμενοι στην ιδιωτική ποινική υπόθεση υπ΄αριθμό 15320/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (η πρώτη υπόθεση), αντιμετωπίζοντας κατηγορίες κατά παράβαση του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
- Περαιτέρω, καταχωρήθηκε στις 10.11.2016 η ποινική υπόθεση 10828/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (η δεύτερη υπόθεση) από το Γενικό Εισαγγελέα εναντίον, μεταξύ άλλων, των αιτητών, καθώς και του ιδιώτη κατηγόρου στην 15320/
- Οι δύο από τις κατηγορίες της πρώτης υπόθεσης είναι ίδιες με δύο από τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στη δεύτερη υπόθεση, με μόνη διαφορά το χρόνο που κατ΄ ισχυρισμό διαπράχθηκαν τα αδικήματα. Στην υπόθεση 10828/2016 οι κατηγορίες αφορούν χρονική περίοδο από το 2000 ή και προγενέστερα μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης στις 10.11.2016, ενώ στην 15320/2014 τη χρονική περίοδο Ιανουαρίου 2014 μέχρι την 11.11.2014 που καταχωρήθηκε η υπόθεση. Οι αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους, ζήτησαν από το Γενικό Εισαγγελέα αναστολή της ποινικής δίωξης της 15320/2014 για να εκδικαστούν οι επίδικες κατηγορίες στη δεύτερη ποινική υπόθεση, όμως ο Γενικός Εισαγγελέας τελικά αποφάσισε να ανασταλεί μόνο η πρώτη κατηγορία της 15320/2014, που αφορά ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια της αρμόδιας Αρχής και όπως προωθηθεί κανονικά η υπόθεση 10828/
- Μετά από αρκετές αναβολές, ξεκίνησε η εκδίκαση της υπόθεσης 15320/2014 στις 19.5.2017 με την προσαγωγή μαρτυρίας του παραπονούμενου/ιδιώτη κατηγόρου και της ΜΚ2, Βοηθού Επαρχιακού Επόπτη στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας. Στις 9.6.2017 υποβλήθηκε αίτημα εκ μέρους των αιτητών για διακοπή ή αναστολή της υπόθεσης. Για μεν τους αιτητές 1 και 2 λόγω κατάχρησης και παράβασης του κανόνα που αποκλείει τη διπλή διακινδύνευση (rule against double jeopardy), ενώ για την αιτήτρια 3, λόγω έλλειψης νομιμοποίησης από μέρους του ιδιώτη κατηγόρου στην έγερση και διατήρηση της υπόθεσης. Το ζήτημα της αιτήτριας 3 δε θα με απασχολήσει περαιτέρω, καθότι, όπως δήλωσε ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, δεν θα προωθήσει την αίτηση σε συνάρτηση με αυτή τη διάδικο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού εξέτασε τόσο τις θέσεις που προέβαλαν ενώπιόν του οι αιτητές (κατηγορούμενοι), όσο και ο ιδιώτης κατήγορος, έκρινε ότι δεν τίθεται θέμα διπλής διακινδύνευσης, αφού μόνο η υπόθεση 15320/2014 εκδικάζεται. Χωρίς να έχει ξεκινήσει η εκδίκαση της άλλης υπόθεσης δεν μπορεί να εκτίθενται οι κατηγορούμενοι σε κίνδυνο καταδίκης εκ δευτέρου. Επίσης, ανέφερε ότι δεν αλλάζουν τα δεδομένα στη βάση του ότι στη μία υπόθεση κατήγορος είναι ο Γενικός Εισαγγελέας, ενώ στην υπό εξέταση είναι ιδιώτης κατήγορος. Δεν διαπίστωσε, συναφώς, κατάχρηση διαδικασίας, ούτε και παράβαση του κανόνα ενάντια στη διπλή διακινδύνευση. Αναφορικά με το κατά πόσο ενυπάρχει δικαίωμα προώθησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης από το συγκεκριμένο κατήγορο, θεώρησε ότι θα πρέπει να καταδειχθεί ότι υπάρχει άμεσος επηρεασμός των δικαιωμάτων του παραπονουμένου, κάτι το οποίο αποτελεί ζήτημα πραγματικό και, ως τέτοιο, δεν μπορεί να αποφασιστεί πριν η πλευρά της κατηγορούσας αρχής ολοκληρώσει την παρουσίαση της υπόθεσής της. Θεωρώντας, λοιπόν, την έγερση του ζητήματος ως πρόωρη, απέρριψε το αίτημα της υπεράσπισης. Αποτελεί θέση των αιτητών ότι με την εν λόγω απόφαση παραβιάζεται το δικαίωμά τους να μην βρίσκονται κατηγορούμενοι σε δύο ποινικές υποθέσεις για το ίδιο ποινικό αδίκημα, κατά παράβαση του κανόνα ενάντια στη διπλή διακινδύνευση (rule against double jeopardy), αλλά και της έλλειψης νομιμοποίησης του ιδιώτη κατηγόρου που επήλθε με την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης 10828/2016 από το Γενικό Εισαγγελέα. Προβάλλεται, περαιτέρω, η θέση ότι το αίτημα εγέρθηκε κατά το στάδιο όπου είχε δώσει μαρτυρία ο ίδιος ο παραπονούμενος και η μάρτυρας της αρμόδιας οικοδομικής Αρχής, όπου «επιβεβαιώθηκε αδιαμφισβήτητα η ταυτότητα της ίδιας κατηγορίας στα ίδια γεγονότα και η διαγραφόμενη εκδίκαση παράλληλα της ποινικής υπόθεσης 10828/2016.» Λόγω του ότι δεν είναι επιτρεπτή η καταχώρηση έφεσης κατά της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, η ποινική υπόθεση θα συνεχίσει να εκδικάζεται, ενώ παράλληλα θα εκδικάζεται και η υπόθεση της αρμόδιας Αρχής, η οποία είναι ορισμένη για ακρόαση στις 6.10.
- Καταλήγουν δε ότι η «περίπτωση έγερσης ειδικής απολογίας μετά μπορεί και είναι πιθανό να μην καταστεί εφικτή με πιθανή και τη παράλληλη εκδίκαση ενώ πέραν και ανεξάρτητα τούτου η δυνατότητα υπεράσπισης και η επιλογή σιωπής ή όχι ως αποφάνσεις των δικαιωμάτων υπεράσπισης και ακριβοδίκαιης δίκης ενός κατηγορούμενου θα έχουν χαθεί ή καταστεί χωρίς νόημα.» Αποτελεί εισήγηση των αιτητών ότι η παράβαση του κανόνα διπλής διακινδύνευσης υπάρχει όχι μόνο στην προβολή δεδικασμένου, αλλά και στην περίπτωση της παράλληλης δεύτερης διαδικασίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος προς υποστήριξη της αίτησης καταχώρησε γραπτή αγόρευση και έδωσε προφορικές διευκρινίσεις, όπου ανέπτυξε τα εγειρόμενα θέματα, παραπέμποντας και στην αγόρευσή του ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Πρόσθεσε δε ότι τα δεδομένα της παρούσας περίπτωσης στερούν την ειδική δικαιοδοσία της ιδιωτικής ποινικής δίωξης. Απαιτείται άρνηση της κατηγορούσας αρχής να προωθήσει ποινική υπόθεση για να νομιμοποιείται ο ιδιώτης που υφίσταται βλάβη να προωθήσει ο ίδιος ποινική διαδικασία. Με δεδομένη, όμως, την καταχώρηση και προώθηση ποινικής υπόθεσης από την αρμόδια Αρχή, δεν μπορεί η ιδιωτική ποινική υπόθεση η οποία πρόλαβε να καταχωρηθεί, να υπερισχύσει της επακόλουθης ποινικής υπόθεσης της αρμόδιας Αρχής. Βεβαίως, όπως εισηγείται ο συνήγορος, η λύση θα μπορούσε να δοθεί από τον ίδιο το Γενικό Εισαγγελέα εάν ανέστελλε όλες τις κατηγορίες. Όμως, αυτός επέλεξε να αναστείλει μόνο την πρώτη κατηγορία της επίδικης υπόθεσης. Άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari παρέχεται εκεί όπου αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση και διαφαίνεται υπέρβαση ή έλλειψη δικαιοδοσίας, νομικό σφάλμα εμφανές στο πρακτικό, προκατάληψη ή συμφέρον από τα πρόσωπα που λαμβάνουν την απόφαση, δόλο ή ψευδορκία στη λήψη της απόφασης ή παραβίαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης (Κωνσταντινίδης
(2003)1 ΑΑΔ 1298, Τζεννάρο Περρέλα (Αρ. 2)
(1995)1 ΑΑΔ 692). Περαιτέρω, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου υπάρχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση, η άδεια δεν δίδεται όπου προσφέρεται άλλο ένδικο μέσο ή θεραπεία, εκτός και αν καταδειχθούν επαρκώς εξαιρετικές περιστάσεις για παρέκκλιση από τον κανόνα (βλ. Base Metal Trading Ltd v. Fastact Developments Ltd κ.ά.
(2004)1 ΑΑΔ 1535). Η έγερση ή η προώθηση δύο παράλληλων για την επίτευξη του ίδιου στόχου διαδικασιών συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Δώρου Γεωργιάδη
(2002)1 ΑΑΔ 604). Η εξουσία αποτροπής της κατάχρησης της διαδικασίας είναι σύμφυτη. Όπως τέθηκε στην απόφαση Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Ο κανόνας που αποκλείει τη διπλή διακινδύνευση (rule against double jeopardy) αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην υπόθεση Τασούλλας Κονέ ν. Χαράλαμπου Φλουρή κ.ά. Ποιν. Έφ. 209/2013 ημερομηνίας 5.3.2015, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Το δόγμα του δεδικασμένου στη σφαίρα του ποινικού δικαίου εφαρμόζεται υπό τον τύπο του αποφθέγματος nemo debet bis vexari pro una et eadem causa ή, nemo debet bis puniri pro una delicto, δηλαδή κανένας δεν υποβάλλεται για δεύτερη φορά στον κίνδυνο καταδίκης για το ίδιο αδίκημα, γνωστό στο αγγλικό δίκαιο ως το «rule against double jeopardy» (Βλ. το σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 20 15 Ed., παράγραφο 4-221). Για να μπορεί να εφαρμοστεί το δόγμα, πρέπει ο κατηγορούμενος να είχε τεθεί σε κίνδυνο καταδίκης σε προηγούμενη υπόθεση για το ίδιο αδίκημα για το οποίο κατηγορείται. Η λέξη «αδίκημα» (offence) κατά τον Lord Devlin στην υπόθεση Connelly v. Director of Public Prosecutions [1964] A.C. 1254, περιλαμβάνει τόσο τα γεγονότα που συνιστούν το αδίκημα όσο και τα νομικά χαρακτηριστικά τα οποία το καθιστούν αδίκημα. Για να είναι εφαρμοστέο το δόγμα πρέπει να πρόκειται για το ίδιο αδίκημα τόσο όσον αφορά τα γεγονότα όσο και το νόμο.» Στην υπόθεση Κονέ(πιο πάνω) εξετάστηκε το εγειρόμενο ζήτημα σε συνάρτηση με την προβολή ειδικής απάντησης autrefois aquit σε διαδικασία που εγέρθηκε μετά την απόσυρση υπόθεσης όπου οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν τα ίδια αδικήματα. Στην παρούσα υπόθεση δεν πρόκειται για περίπτωση όπου οι κατηγορούμενοι έχουν ήδη καταδικαστεί ή απαλλαγεί. Ο κανόνας ότι κανείς δεν υποβάλλεται για δεύτερη φορά στον κίνδυνο καταδίκης για το ίδιο αδίκημα, όπως υποδηλεί το λεκτικό του, εφαρμόζεται στη «δεύτερη» υπόθεση όπου ένας κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την ίδια κατηγορία. Δεν μπορεί να επεκταθεί η εφαρμογή του κανόνα, όπως εισηγούνται οι αιτητές. Δεν θα μπορούσε δηλαδή η καταχώρηση μιας δεύτερης, μεταγενέστερης υπόθεσης με τις ίδιες κατηγορίες, η ακρόαση της οποίας δεν ξεκίνησε, να οδηγήσει σε αναστολή ή διακοπή της πρώτης υπόθεσης της οποίας ξεκίνησε η ακρόαση. Με τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, δε θεωρώ ότι υπήρξε οποιαδήποτε παραβίαση των δικαιωμάτων των αιτητών που να δικαιολογεί την ενεργοποίηση της παρούσας διαδικασίας. Ο συνήγορος προσπάθησε να συνδέσει την εισήγηση του με το δεύτερο σκέλος της υπόθεσης, ότι δηλαδή με την καταχώρηση της δεύτερης υπόθεσης από τον Γενικό Εισαγγελέα, επήλθε έλλειψη νομιμοποίησης του ιδιώτη κατηγόρου να προωθεί την πρώτη υπόθεση. Στην υπόθεση Ttofinis ν. Theocharides
(1983)2 CLR 363 αναγνωρίστηκε το δικαίωμα έγερσης ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης για παραβιάσεις του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, στις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχει άμεσος επηρεασμός των δικαιωμάτων του παραπονουμένου. Το Εφετείο διευκρίνισε ότι το δικαίωμα ενός πολίτη να εγείρει ποινική διαδικασία, πηγάζει από το αγγλικό κοινοδίκαιο το οποίο εφαρμόζεται στο δικά μας δικαιϊκό σύστημα με βάση το άρθρο 29
(1)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια του Συντάγματος η οποία να εξουδετερώνει τα ισχύοντα στο κοινοδίκαιο για το δικαίωμα του πολίτη να εγείρει ιδιωτική ποινική διαδικασία. Στην απόφαση υιοθετούνται τα αναφερθέντα από τον Λόρδο Diplock στην υπόθεση Couriet v. Union of Post Office Workers and Others [1977] 3 All ER 70. Παράλληλα, τονίστηκε ότι το Δικαστήριο διατηρεί σύμφυτη εξουσία να ελέγχει την ενώπιόν του διαδικασία με στόχο να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών. Το δικαίωμα του πολίτη όπως διατυπώθηκε στην Ttofinis, πιο πάνω, να προβεί σε ποινική δίωξη επιβεβαιώθηκε από την πλειοψηφία στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμος
(2002)2 ΑΑΔ 522 και σε μεταγενέστερες αποφάσεις (βλ. Κλεάνθης Δημοσθένους ν. Τύψωνα
(2013)2 ΑΑΔ 22, Νεόφυτος Παναγιώτου ν. Σάββα Ευαγγέλου Ποιν. Έφ. 194/13 ημερ. 2.12.2014, Άννας Γιαννή κ.ά. ν. Chrigesa Constructions & Developments Ltd κ.ά. Ποιν. Έφ. 110/2015 ημερ. 5.4.2017 και Χριστίνα Ρασποπούλου ν. Θεοδώρας Μακρή Ποιν. Έφ. 287/2015). Με βάση τα γεγονότα της αίτησης και το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η υπόθεση, όπου η ακροαματική διαδικασία είναι σε εξέλιξη, δεν έχει συμπληρωθεί η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής και, ενδεχομένως, οι θέσεις να μην έχουν αποκρυσταλλωθεί, δεν θεωρώ ότι υπάρχει υπόβαθρο για παρέμβαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη μορφή προνομιακού εντάλματος. Περαιτέρω, σε τέτοιου είδους υποθέσεις, η ύπαρξη υπαλλακτικής θεραπείας δεν επιτρέπει την παροχή της αιτούμενης άδειας. Είναι γεγονός ότι οι αιτητές δεν θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την ορθότητα της πρωτόδικης ενδιάμεσης απόφασης με έφεση. Όμως, η ορθότητά της μπορεί να αμφισβητηθεί στα πλαίσια ενδεχόμενης έφεσης στο τέλος της διαδικασίας εφόσον υπάρξει καταδίκη. Για τους πιο πάνω λόγους, δεν κρίνω ότι πληρούνται οι προυποθέσεις για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η αίτηση απορρίπτεται. Κ. Σταματίου, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο