ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΑΡΗΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Πολιτική Εφεση Αρ. 205/2012, 6/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2017:A440 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτική Εφεση Αρ. 205/2012) 6 Δεκεμβρίου, 2017 [ΛΙΑΤΣΟΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ] ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΑΡΗΣ, Εφεσείων, - ν - ΑΝΔΡΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Εφεσίβλητου. _ _ _ _ _ _ Β. Πέτρου-Πιερίδου (κα), για τον Εφεσείοντα. Μ. Κιτρομηλίδης, για τον Εφεσίβλητο. _ _ _ _ _ _ Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Λιάτσο, Δ. _ _ _ _ _ _ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΛΙΑΤΣΟΣ, Δ.: Ο Εφεσείων-ενάγοντας ασχολείτο κατά πάντα ουσιώδη χρόνο με την πώληση ζωοτροφών. Πελάτης του, μεταξύ άλλων, ήταν και ο Εφεσίβλητος-εναγόμενος. Κατά ή περί την 21.6.2008, η μεταξύ τους συνεργασία διακόπηκε. Ο Εφεσείων, επικαλούμενος οφειλόμενο υπόλοιπο εκ μέρους του Εφεσίβλητου, ύψους €6.630, προχώρησε στην καταχώρηση αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, προς διεκδίκηση του πιο πάνω ποσού. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εντόπισε ως μόνη αιτία αγωγής παραδεδεγμένο ή εκκαθαρισμένο λογαριασμό (account stated), σημειώνοντας ότι «Για τα υπόλοιπα αγώγιμα δικαιώματα (ως αυτά καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης) δεν δικογραφούνται αντίστοιχες βάσεις αγωγής.». Παρά την πιο πάνω προσέγγισή του, το Δικαστήριο, παραδόξως, ως θα διαφανεί στη συνέχεια, επέτρεψε και δέχθηκε λεπτομερή μαρτυρία ως προς τα παραδοθέντα εμπορεύματα και ως προς τις καταγραφές στον επίδικο λογαριασμό. Τελικά, αξιολογώντας το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας, έκρινε ότι απουσιάζει, έστω και τεκμαρτή συμφωνία των μερών για το χρεωστικό υπόλοιπο. Περαιτέρω, διαπίστωσε ότι η μαρτυρία που προσήγαγε ο Εφεσείων, δεν χαρακτηριζόταν από την απαιτούμενη καθαρότητα, σαφήνεια, ευκρίνεια και πληρότητα προς απόδειξη της υπόθεσής του, με αποτέλεσμα την εκθεμελίωση της αξίωσής του. Παρά τις πιο πάνω διαπιστώσεις, οι οποίες οδηγούσαν την αγωγή σε αποτυχία, προχώρησε και σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του Εφεσίβλητου, τον οποίο έκρινε ως αξιόπιστο μάρτυρα, καταλήγοντας ότι «... αυτός με πειστικότητα αρνήθηκε την ακρίβεια και την ορθότητα των καταγεγραμμένων στα τεκμήρια 1 και 2 καθώς και του παρουσιαζόμενου ως του χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού.» Τα εν λόγω τεκμήρια, αφορούσαν σελίδες ημερολογίου με καταγραφές των συναλλαγών των διαδίκων, στις οποίες είχε προβεί ο Εφεσείοντας. Συνακόλουθα, το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή με έξοδα εις βάρος του Εφεσείοντα-ενάγοντα. Η πρωτόδικη κρίση προσβάλλεται ενώπιόν μας με πέντε λόγους έφεσης. Με τον πρώτο τίθεται πως εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι, οι δικογραφημένες θέσεις του Εφεσείοντα, καθιστούσαν ως επίδικη, μόνο αιτία αγωγής που αφορούσε παραδεδεγμένο ή εκκαθαρισμένο λογαριασμό. Οι υπόλοιποι τέσσερις λόγοι, κινούνται ουσιαστικά γύρω από ζητήματα αξιολόγησης της ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου μαρτυρίας, τόσο σε ό,τι αφορά τα τεκμήρια 1 και 2, όσον και σε αναφορά με την κατάληξη για αποδοχή, ως αξιόπιστης, της μαρτυρίας του Εφεσίβλητου. Εξετάζοντας τον πρώτο λόγο έφεσης, θεωρούμε ότι η εισήγηση του Εφεσείοντα ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα κατέληξε πως οι δικογραφημένες θέσεις του καθιστούσαν επίδικη μόνο την αιτία αγωγής που αφορούσε παραδεδεγμένο ή εκκαθαρισμένο λογαριασμό, είναι ορθή. Παραθέτουμε αυτούσια την ΄Εκθεση Απαίτησης του Εφεσείοντα-ενάγοντα: «1. Ο ενάγοντας κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή ασχολείτο και ασχολείται μεταξύ άλλων με την πώληση ζωοτροφών. 2. Ο εναγόμενος κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι προπονητής αλόγων και για το σκοπό αυτό διατηρούσε και διατηρεί φάρμα αλόγων στη Ψημολόφου. 3. Από κατά ή περί το Φεβρουάριο του 2006 μέχρι το Μάιο του 2008 ο εναγόμενος τηρούσε χρεωστικό λογαριασμό με τον ενάγοντα σχετικά με την πώληση και παράδοση σ΄ αυτόν ζωοτροφών από τον ενάγοντα. Ο αναφερόμενος λογαριασμός χρεωνόταν με τις εκάστοτε πωλήσεις και παραδόσεις ζωοτροφών από τον ενάγοντα στον εναγόμενο και πιστωνόταν με τις έναντι πληρωμές που εναγόμενου προς τον ενάγοντα. 4. Κατά ή περί τον Αύγουστο του 2007 οι διάδικοι συμφώνησαν μεταξύ τους ότι στη συγκεκριμένη ημερομηνία το οφειλόμενο υπόλοιπο του εναγόμενου προς τον ενάγοντα δυνάμει του προαναφερόμενου λογαριασμού ανερχόταν σε ΛΚ2,630.- και ακολούθως συνέχισαν τη μεταξύ τους συνεργασία όπως πιο πάνω. 5. Κατά ή περί την 21.06.08 ο προαναφερόμενος λογαριασμός του εναγόμενου παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €6.630.- το οποίο ο εναγόμενος εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει στον ενάγοντα παρά τις επανειλημμένες ειδοποιήσεις του ενάγοντα για πληρωμή. 6. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά ο ενάγοντας απαιτά αναφερόμενο ποσό των €6.630.- ως οφειλομένου υπολοίπου από ζωοτροφές που πώλησε και παρέδωσε στον εναγόμενο και/ή βάσει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή ως αποζημίωση και/ή ως χρέος και/ή δυνάμει παράβασης συμφωνίας και/ή άλλως. ΚΑΙ Ο ΕΝΑΓΟΝΤΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟ: Α) Ποσό €6.630.- όπως πιο πάνω.» Ο εκκαθαρισμένος λογαριασμός συνιστά ξεχωριστή ενοχική αξίωση και αποτελεί αυτοτελές αγώγιμο δικαίωμα, γνωστό στο αγγλικό δίκαιο ως account stated, που εδράζεται στην ανάληψη υποχρέωσης από τον οφειλέτη για αποπληρωμή του υπολοίπου (Ττόκου ν. Σεργίου
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.