ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 31/2018, 10/7/2018

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 31/2018, 10/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2018:D350 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτική Αίτηση Αρ. 31/2018) 10 Ιουλίου 2018 [Τ.Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Δ.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964 ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 1Α, 11, 12, 15, 16, 17, 30 ΚΑΙ 35 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΑ ΑΡΘΡΑ 5, 6 ΚΑΙ 8 ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ, ΤΑ ΑΡΘΡΑ 7, 8, 11, 52 ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2002/52/ΕΚ, Η ΟΠΟΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 2009/136/ΕΚ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΝΟΜΟ 183(Ι)/07, ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΝΟΜΟ 92(Ι)/96 ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΝΟΜΟ 138(Ι)/2001 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ (ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΣΥΝΔΙΑΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ) ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 1996 (Ν. 92(Ι)/1996) ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕ Α.Δ.Τ. .471 ΚΑΙ LONGKRITΙS ΜΕ Α.Δ.Τ. .221, ΓΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΝΤΑΛΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ CERTIORARI KAI ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΕΞΕΔΟΘΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΤΗΝ 04/05/2017 ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ 66/2017 ----------------------- Α. Πελεκάνος, για τους αιτητές. ----------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Δ.: Με την παρούσα αίτηση ζητείται άδεια για καταχώριση αίτησης της φύσεως certiorari προς ακύρωση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, το οποίο εξέδωσε στις 14.5.2017 το Επαρχιακό Δικαστήριο στην αίτηση αρ. 66/2017, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 4 του περί Διατήρησης Τηλεπικοινωνιακών Δεδομένων με Σκοπό τη Διερεύνηση Σοβαρών Ποινικών Αδικημάτων Νόμου του 2007 (Ν. 183(Ι)/2007). Η αίτηση καταχωρίστηκε στις 11.4.2018, ένα σχεδόν χρόνο μετά την έκδοση του διατάγματος του οποίου σκοπείται η ακύρωση. Είναι, όμως, η θέση των αιτητών, όπως διαφαίνεται από τις ένορκες τους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση, ότι γνώση για την ύπαρξη του εν λόγω διατάγματος, όπως και άλλων παρομοίων, έλαβαν στις 10.1.2018 στα πλαίσια διαδικασίας προσωποκράτησης εναντίον τους προς διερεύνηση υπόθεσης για παραβάσεις του περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου (Κυρωτικού) Νόμου (Ν. 22(ΙΙΙ)/2004) και άλλων συναφών αδικημάτων. Ήταν περαιτέρω η θέση τους ότι από την απελευθέρωσή τους στις 23.1.2018, έχοντας εξ αρχής πρόθεση να προβούν σε ένδικα μέσα προς ακύρωση των εν λόγω διαταγμάτων, περιλαμβανομένου του επίδικου, αποδόθηκαν διά των δικηγόρων τους, σε προσπάθεια εντοπισμού και διακρίβωσης των διαταγμάτων και των σχετικών διαδικασιών. Όμως, ο τότε δικηγόρος τους κ. Η. Στεφάνου αποσύρθηκε στις 12.2.2018, ενώ ο επόμενος δικηγόρος τους κ. Σ. Αγγελίδης σταμάτησε να ασκεί τη δικηγορία, κάτι που τους αναφέρθηκε στις 19.2.

1. Ενεργώντας πάντως επί των εισηγήσεων των μέχρι τότε δικηγόρων τους, αναζήτησαν την βοήθεια πραγματογνώμονα ανάλυσης ηλεκτρονικών δεδομένων ώστε να τους συμβουλεύσει επί τεχνικών θεμάτων. Μετά από μια ανεπιτυχή επαφή με εμπειρογνώμονα στην Κύπρο, μέσω του νέου δικηγόρου τους κ. Α. Πελεκάνου, ανέθεσαν το ζήτημα σε εμπειρογνώμονα στην Ελλάδα. H Τεχνική Έκθεση του τελευταίου ασχολήθηκε με τα ερωτήματα, πρώτον, από τι αποτελείται και πώς λειτουργεί ένα σύστημα Η/Υ IpTv, δεύτερον, πώς είναι δυνατό να εντοπιστεί ηλεκτρονική διεύθυνση IP Αddress του εξυπηρετητή του συστήματος και τρίτον, ποιες απαραίτητες πληροφορίες/στοιχεία πρέπει να εντοπιστούν και κάτω από ποιες συνθήκες, για να εξασφαλιστεί η εύλογη υποψία ότι ένα σύστημα H/Y Ip Tv προσφέρει τα πνευματικά τηλεοπτικά δικαιώματα ενός παρόχου. Ο νέος τους δικηγόρος, ο κ. Πελεκάνος, από 16.3.2018 που ανέλαβε, προέβη σε ενέργειες ώστε τελικά να λάβει τα σχετικά διατάγματα, αιτήσεις και ένορκες δηλώσεις, στις 4.4.
2. Αναμένοντας όμως την έκθεση του εμπειρογνώμονα, η οποία ετοιμάστηκε στις 6.4.2018, τελικά η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε στις 11.4.
3. Ως προς τις δυσχέρειες που επικαλέστηκαν οι αιτητές σε σχέση με τις αλλαγές των δικηγόρων τους και τον εντοπισμό των διαταγμάτων, παραμένει ως γεγονός ότι οι αιτητές πληροφορήθηκαν για την ύπαρξη των διαταγμάτων κατά τη διαδικασία για προσωποκράτησή τους στις 10.1.2018, στην οποία εκπροσωπούνταν δια του δικηγόρου κ. Τούμπα. Ακολούθως, ο δικηγόρος τους κ. Στεφάνου με επιστολή του προς την Αστυνομία (Γραφείο ΚΑΠΚΙ & ΠΣ) ημερομηνίας 25.1.2017, ζήτησε ενημέρωση για τα διατάγματα αποκάλυψης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων που είχαν εκδοθεί εναντίον των πελατών του, ώστε να διασφαλίσει τα δικαιώματά τους, όπως κατέληξε η επιστολή του (τεκμήριο 3 στην Αίτηση). Σε απάντηση αυτής της επιστολής είχε με σαφήνεια ενημερωθεί με επιστολή ημερομηνίας 30.1.2017 από τον κ. Μαυρομμάτη, Ανώτερο Αστυνόμο του Γραφείου Καταπολέμησης Αδικημάτων Κλοπής Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Παράνομων Στοιχημάτων, ότι η Αστυνομία είχε προβεί σε δύο αιτήσεις διαταγμάτων αποκάλυψης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και ότι είχαν εκδοθεί δύο τέτοια διατάγματα, περιλαμβανομένου του υπό συζήτηση τώρα διατάγματος με αριθμό 66/2017, το οποίο είχε εκδοθεί στις 4.5.2017 (τεκμήριο 4 στην Αίτηση). Συνεπώς, ήδη από 10.1.2018 οι αιτητές είχαν γνώση για την ύπαρξη των διαταγμάτων και από 30.1.2018, είχαν πιο συγκεκριμένη γνώση για το χρόνο που είχαν εκδοθεί και το Δικαστήριο το οποίο τα είχε εκδώσει. Όμως, στις 16.3.2018 με επιστολή τους (τεκμήριο 5) επανήλθαν στο ζήτημα προς το Γραφείο ΚΑΠΚΙ & ΠΣ μέσω του νέου τους δικηγόρου κ. Πελεκάνου, ως εάν να μην υπήρχε η προηγούμενη πληροφόρηση σε σχέση με την έκδοση των διαταγμάτων στις 15.11.2017 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Οπότε, όπως προκύπτει, η επιστολή τεκμήριο 5 κατέληξε στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το οποίο ενημέρωσε τον κ. Πελεκάνο ότι δεν είχε εκδοθεί κανένα διάταγμα από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Μετά την καθυστέρηση που προκλήθηκε, τελικά ο κ. Πελεκάνος ενημερώθηκε και έλαβε από το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την αίτηση 66/17 με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και το προσβαλλόμενο διάταγμα, στις 4.4.
4. Δεν παραβλέπεται το γεγονός της αλλαγής των δικηγόρων των αιτητών. Όμως η εκπροσώπηση του πελάτη από δικηγόρο, ο οποίος ενεργεί ως αντιπρόσωπος του πελάτη του, έχει συνέχεια και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. Παρά το ότι οι αιτητές παρουσίασαν με τέτοιο τρόπο στις ένορκες δηλώσεις τους το ζήτημα, ώστε να μπορούσε προ στιγμής να προκληθεί η εικόνα δικαιολογημένης καθυστέρησης, αυτοί δια του δικηγόρου τους είχαν συγκεκριμένη γνώση από 30.1.2018 σε σχέση με την έκδοση του συγκεκριμένου διατάγματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Οι εξηγήσεις για την καθυστέρηση έκτοτε, δεν είναι εύλογες και πειστικές. Όπως δεν είναι πειστική και η διασύνδεση της καθυστέρησης με την κατ΄ισχυρισμό αναγκαία έκθεση εμπειρογνώμονα επί τεχνικών ζητημάτων. Η αίτηση για άδεια στηρίζεται σε σωρεία αμιγώς νομικών λόγων, όπως, ακριβώς, είναι η φύση των λόγων που προβάλλονται σε τέτοια διαδικασία και οι οποίοι θα μπορούσαν να προβληθούν ανεξάρτητα από τα ζητήματα που συσχετίστηκαν με την αναμενόμενη μέχρι τις 6.4.2018 τεχνική έκθεση του πραγματογνώμονα εξ Ελλάδος. Είναι χαρακτηριστικό ότι, μεταξύ άλλων, εγείρεται κατ΄εξοχήν νομικό ζήτημα εφόσον επιχειρείται να προσβληθεί εκ θεμελίων η συμβατότητα αυτού τούτου του εξουσιοδοτικού Νόμου, ως αντιβαίνοντα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αναφορά στην υπόθεση Tele2 Sverige (συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-203/15 και C-698/15 ημερομηνίας 21.12.2016), η οποία εξετάστηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση Αρτέμη Κκολού ν. Δημοκρατίας, Πολ. Εφ. 26/2017, ημερ. 26.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A
5. Ήταν περαιτέρω η εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου των αιτητών ότι δεν υπάρχει θεσμοθετημένη δικονομική πρόνοια για το τι θα έπρεπε να κάνουν ώστε να αντιμετωπίσουν τα διατάγματα και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν υπήρχε σαφής πρόνοια ως προς την προθεσμία. Παρέπεμψε σε νομολογία του ΕΔΑΔ, η οποία όμως αφορούσε σε διαφορετικές περιπτώσεις. Η υπόθεση Prezhdarovi v. Bulgaria, Application no. 8429/05 (16.2.2015) αφορούσε έρευνα και κατάσχεση, κατά την ποινική δικονομία της Βουλγαρίας, χωρίς προηγούμενο δικαστικό ένταλμα, με δυνατότητα εκ των υστέρων δικαστικού ελέγχου (post factum). Η υπόθεση Φοινικαρίδου ν. Κύπρου, Αρ. Αίτησης 23890/2002, ημερομηνίας 20.3.2008, αφορούσε σε άκαμπτη προθεσμία που τέθηκε ανεξάρτητα από τις περιστάσεις της μεμονωμένης υπόθεσης και ειδικότερα ανεξάρτητα από την επίγνωση των γεγονότων τα οποία συνέθεταν τη χρονική της αφετηρία (dies a quo). Τέλος, η υπόθεση Thereza Emmott v. Minister for Social Welfare, υπόθεση C-208/90, ημερ. 25.7.1991, αφορούσε το προδικαστικό ερώτημα κατά πόσο ένα κράτος μέλος που δεν είχε μεταφέρει ορθώς στο εσωτερικό του δίκαιο οδηγία η οποία απαγόρευε διακρίσεις στηριζόμενες στο φύλο όσον αφορά τον υπολογισμό παροχών, μπορεί, επικαλούμενο την εκπνοή των εθνικών προθεσμιών για την υποβολή αιτήσεων ένδικης προστασίας να εμποδίσει ένα ιδιώτη να κινήσει διαδικασία για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων που αντλεί από διατάξεις της οδηγίας αυτής. Εν προκειμένω, δεν συντρέχει κανένα γεγονός που να καταδεικνύει σχετικότητα των παραπάνω αποφάσεων. Παρέπεμψε, τέλος, ο κ. Πελεκάνος στην Οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες, 2000/58/ΕΚ, η οποία δια του Άρθρου 15