ΑΝΔΡΕΟΥ ν. ΚΛΟΚΑΡΗ, Πολιτική Έφεση Αρ. 138/2013, 21/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2018:A555 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτική Έφεση Αρ. 138/2013) 21 Δεκεμβρίου, 2018 [ΠΑΝΑΓΗ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ] xxx ΑΝΔΡΕΟΥ, Εφεσείουσα/Καθ΄ης η Αίτηση αρ. 2, ΚΑΙ xxx xxx ΚΛΟΚΑΡΗ, Εφεσίβλητη/Αιτήτρια. _ _ _ _ _ _ Δ. Χατζηνέστωρος, για την Εφεσείουσα. Καμιά εμφάνιση, για την Εφεσίβλητη. _ _ _ _ _ _ ΠΑΝΑΓΗ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από την Σταματίου, Δ. _ _ _ _ _ _ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ.: Η εφεσίβλητη-αιτήτρια, ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού, καταχώρησε αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, με την οποία ζητούσε διάταγμα έξωσης λόγω καθυστέρησης πληρωμής νομίμως οφειλόμενων ενοικίων, δεδουλευμένα ενοίκια και αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα κέρδη μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής του υποστατικού. Η αίτηση στρεφόταν εναντίον του ενοικιαστή (καθ΄ου η αίτηση 1) και της εφεσείουσας-καθ΄ης η αίτηση 2, ως εγγυήτριας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, μετά από ακροαματική διαδικασία, και για τους λόγους που αναλύονται εκτενώς στην απόφαση, θεώρησε ότι υπήρξε αντικατάσταση (novation) ενοικιαστή και πως η εφεσείουσα κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Εξέδωσε, συναφώς, διάταγμα έξωσης εναντίον της και απόφαση για διάφορα ποσά που αντιπροσωπεύουν καθυστερημένα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη μέχρι παράδοσης της κατοχής του επίδικου υποστατικού, ενώ απέρριψε την αίτηση εναντίον του καθ΄ου η αίτηση
- Η εφεσείουσα, με δύο λόγους έφεσης (ο τρίτος απεσύρθη), αμφισβητεί την ορθότητα της εν λόγω απόφασης. Συγκεκριμένα, με τον πρώτο λόγο έφεσης προβάλλει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση λόγω του ότι δεν συνέτρεχε μία από τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, ήτοι ότι το επίδικο ακίνητο είχε συμπληρωθεί πριν την 31.12.
- Με το δεύτερο λόγο έφεσης προβάλλει ότι το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα ανάκτησης κατοχής εναντίον της, χωρίς να έχει αποσταλεί σ΄ αυτήν, ως ενοικιάστριας, γραπτή ειδοποίηση απαίτησης σύμφωνα με το Νόμο. Σημειώνεται ότι, ενώ στο στάδιο της προδικασίας της παρούσας έφεσης εμφανίστηκε δικηγόρος εκ μέρους της εφεσίβλητης και δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση περιγραμμάτων, δεν καταχωρήθηκε τέτοιο περίγραμμα, ούτε εμφανίστηκε δικηγόρος ή η ίδια η εφεσίβλητη κατά την ακρόαση της έφεσης. Κατά τη συζήτηση της έφεσης, ερωτήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσείουσας ως προς το κατά πόσο παραδόθηκε το ακίνητο και δηλώθηκε ότι αυτό παραδόθηκε από καιρό, πριν την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης, κάτι το οποίο αναφέρεται και στην πρωτόδικη απόφαση, παρέμεινε όμως σε εκκρεμότητα η πληρωμή των καθυστερημένων ενοικίων. Ενόψει της δήλωσης του συνηγόρου και στην απουσία αντίκρουσης αυτού του ισχυρισμού από την άλλη πλευρά, η οποία δεν εμφανίστηκε, θεωρούμε ότι ο δεύτερος λόγος έφεσης παρέμεινε άνευ αντικειμένου. Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί από τη νομολογία τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Tudor
(2011)1 ΑΑΔ 1176). Έχοντας υπόψη δε ότι σε συνάρτηση με το θέμα των ενοικίων ο σχετικός με αυτά λόγος έφεσης απεσύρθη, θεωρούμε ότι ουσιαστικά δεν παρέμεινε αντικείμενο στην έφεση. Παρά ταύτα θα εξετάσουμε την ισχυριζόμενη έλλειψη δικαιοδοσίας όπως προβάλλεται με τον πρώτο λόγο έφεσης, ήτοι ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση, αφού δεν συνέτρεχε μία από τις προϋποθέσεις του Νόμου που σωρευτικά απαιτούνται για να προσδώσει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο, ότι δηλαδή το επίδικο ακίνητο είχε συμπληρωθεί πριν την 31.12.1999. Συμφωνούμε με τον ευπαίδευτο συνήγορο της εφεσείουσας ότι θέμα δικαιοδοσίας, έστω και σε περίπτωση που δεν εγερθεί πρωτοδίκως, μπορεί να εγερθεί ακόμη και στο Εφετείο, επειδή είναι ζήτημα δημόσιας τάξης (βλ. Παναγιώτου ν. Χ»Κυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη νομολογία, οι διάδικοι δεν μπορούν να συμφωνήουν ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Michaelidou v. Gregoriou and others
(1988)1 CLR 88 και Kyriakides v. Hilimintri
(1963)2 CLR 171). Το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφασή του έκρινε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Νόμο για επίκληση της δικαιοδοσίας του. Ως προς την ημερομηνία ολοκλήρωσης του ακινήτου, όπως ορθά αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο, αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις που τίθενται, το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Δεν υπάρχει ενώπιον μας άμεση μαρτυρία αναφορικά με την ημερομηνία ολοκλήρωσης του επίδικου. Τα μέρη εμμέσως πλην σαφώς συμπεριεφέρθησαν, δικογράφησαν και μαρτύρησαν ωσάν το επίδικο να είναι ενοικιοστασιακό. Ελλείψει εισήγησης, υποβολής ή μαρτυρίας περί του αντιθέτου, θεωρούμε ότι το επίδικο κατάστημα είναι όντως ενοικιοστασιακό με την έννοια της ολοκλήρωσης του πριν την 31.12.1999. Για σκοπούς ολοκλήρωσης του θέματος αυτού σημειώνω ότι έγινε μια προσπάθεια να θιχθεί κατά την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ο οποίος αναφέρθηκε και στην ύπαρξη προδικαστικής ένστασης γι' αυτό το θέμα. Όμως, τέτοια προδικαστική ένσταση ή άλλη σαφής δικογράφηση του θέματος, δεν υπάρχει στην Απάντηση.» Είναι εμφανές ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι πληρείτο η συγκεκριμένη προϋπόθεση του Νόμου στη βάση του πιο πάνω σκεπτικού. Το εύρημα αυτό του πρωτόδικου Δικαστηρίου δεν εφεσιβάλλεται ευθέως, ότι δηλαδή λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο πιο πάνω συμπέρασμα ως προς το χρόνο συμπλήρωσης του ακινήτου. Και αυτό, πέραν του ότι δεν προβλήθηκε ισχυρισμός περί ημερομηνίας συμπλήρωσης του ακινήτου άλλης από αυτή που κατέληξε το Δικαστήριο. Θεωρούμε ότι η παράλειψη αμφισβήτησης του πιο πάνω ευρήματος του Πρωτόδικου Δικαστηρίου αφήνει μετέωρο το λόγο έφεσης και έκθετο σε απόρριψη. Ενόψει των πιο πάνω, η έφεση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη ότι η πλευρά της εφεσίβλητης δεν εμφανίστηκε κατά το στάδιο της ακρόασης της έφεσης, δεν εκδίδουμε οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. ΠΑΝΑΓΗ, Δ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Δ. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ. /ΧΤΘ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο