← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΔΑΠΙΤΤΑ κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 324/2017, 16/7/2019

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΔΑΠΙΤΤΑ κ.α., Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 324/2017, 16/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2019:A306 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 324/2017) 16 Ιουλίου, 2019 [ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964 (Ν. 33/64) ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 12, 30 ΚΑΙ 113 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 14, 17, 23, 24, 25, 26, 28 ΚΑΙ 30 ΤΟΥ ΚΕΦ. 153 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ/ΠΟΡΙΣΜΑ ΗΜΕΡ. 06/09/2017 ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΙΚΟΥ ΑΝΑΚΡΙΤΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΚΡΙΣΗΣ ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟ 43/2015 ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΑΥΤΟΥ ΣΤΙΣ 07/09/2017 ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΙΚΩΝ ΑΝΑΚΡΙΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΚΕΦ. 153 ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 23, 24, 25, 26, 28 ΚΑΙ 30 ΤΟΥ ΚΕΦ. 153 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ κ.κ. xxxx ΜΑΡΔΑΠΙΤΤΑ ΚΑΙ xxxx ΜΑΡΔΑΠΙΤΤΑ, ΓΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ/Ή PROHIBITION ________________________ Ν. Νικηφόρου, μαζί με Μ. Σιακού (κα), για τον Εφεσείοντα. ________________________ ΠΑΜΠΑΛΛΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Γ. Ν. Γιασεμής. ________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η Γ.Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ.: Στις 6.9.2017, Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, υπό την ιδιότητα του Θανατικού Ανακριτή, (ο Θανατικός Ανακριτής), εξέδωσε πόρισμα σε σχέση με το θάνατο αλλοδαπής γυναίκας, η οποία εργαζόταν ως οικιακή βοηθός στην υπηρεσία των εφεσειόντων στην παρούσα έφεση. Διαπίστωσε, ως όφειλε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Θανατικών Ανακριτών Νόμου, Κεφ. 153, (ο «Νόμος»), την ταυτότητα της αποθανούσας, καθώς, επίσης, «πώς, πότε και πού» επήλθε ο θάνατός της. Το πόρισμά του εγκρίθηκε, ακολούθως, από τον Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 28 του Νόμου. Δεν ηγέρθη οποιοδήποτε θέμα όσον αφορά την πιο πάνω ουσιαστική πτυχή του. Στο κείμενο της απόφασης, η οποία κατέληξε με το πιο πάνω πόρισμα, ο Θανατικός Ανακριτής ανέφερε, συν τοις άλλοις, τα εξής:- «Αποτελεί συμπέρασμα μου, από την ενώπιον μου μαρτυρία, ότι οι εργοδότες της θανούσας παρά τη θέληση και επιθυμία της, δεν της επέτρεψαν να εξέλθει από την οικία όπου διέμενε, την Κυριακή 2.8.15, ημέρα κατά την οποία η θανούσα απολάμβανε το ρεπό της. Η άρνηση τους αυτή, χωρίς να προδικάζω οτιδήποτε, πιθανόν να είναι παράνομη και για το λόγο αυτό τα πρακτικά της διαδικασίας καθώς και τα Τεκμήρια που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρώ ορθό να αποσταλούν στο Γενικό Εισαγγελέα για περαιτέρω χειρισμό και διερεύνηση. Πιθανόν να προκύπτουν αδικήματα που έχουν σχέση με την παραβίαση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και την παραβίαση της προσωπικής ελευθερίας ενός ατόμου. Ο θάνατος όμως της θανούσας, όπως προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία, δεν προήλθε από οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια.» Οι εφεσείοντες, με αφορμή τις οδηγίες, ανωτέρω, του Θανατικού Ανακριτή για αποστολή των πρακτικών της διαδικασίας στο Γενικό Εισαγγελέα, καταχώρισαν στο Ανώτατο Δικαστήριο, δυνάμει του ΄Αρθρου 155.4 του Συντάγματος, μονομερή αίτηση, (η αίτηση). Με αυτή, ζητούσαν να τους επιτραπεί να καταχωρίσουν, στη συνέχεια, αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari. ΄Οπως αναφέρεται στο αιτητικό μέρος της, με το ένταλμα certiorari, θα επιδιωκόταν να ακυρωθεί «το Πόρισμα και η βεβαίωση τύπος 'Δ' που εξέδωσε ο θανατικός ανακριτής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στις 06/09/2017 στο πλαίσιο της θανατικής ανάκρισης με αρ. 43/15 ...». Με την αίτηση, ζητούνταν και άλλες συναφείς θεραπείες, στις οποίες δε χρειάζεται να γίνει οποιαδήποτε αναφορά. Αυτές, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι παρεμφερείς του αιτήματος για ακύρωση του πορίσματος. Η αίτηση εξετάστηκε από Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου και απορρίφθηκε, για το λόγο ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Το σκεπτικό, σχετικά, της ευπαίδευτης Δικαστού έχει ως εξής:- «Με όλο το σεβασμό στη θέση των αιτητών και του ευπαίδευτου συνήγορου τους θεωρώ ότι το παρατεθέν απόσπασμα δεν αποτελεί εύρημα που συναρτάται με την εμβέλεια του ιδίου του πορίσματος ως προς το πότε, πώς και πού επεσυνέβη ο θάνατος. Εξάλλου είναι σαφές και τονίζεται ότι ο Θανατικός Ανακριτής δεν έχει εντοπίσει μαρτυρία που να δημιουργεί ποινική ευθύνη τρίτου προσώπου για τον εν λόγω θάνατο. Αυτά που λέχθησαν σε σχέση με μια πτυχή των γεγονότων στάλησαν απλώς για διερεύνηση και περαιτέρω χειρισμό. Σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθούν εύρημα ή συμπέρασμα ώστε να τίθετο θέμα παρανομίας, ως η εισήγηση.» Με την παρούσα έφεση, προσβάλλεται η κρίση της αδελφής Δικαστού ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, για τους λόγους που εκτίθενται στο πιο πάνω απόσπασμα από την απόφασή της, ώστε να δικαιολογείτο η παραχώρηση της αιτηθείσας, μονομερώς, άδειας. Με το ένταλμα certiorari, ελέγχεται, από το Ανώτατο Δικαστήριο, η νομιμότητα απόφασης κατώτερου δικαστηρίου. Μέσω της ίδιας διαδικασίας, ελέγχεται και η νομιμότητα πορίσματος το οποίο εκδίδεται στο πλαίσιο θανατικής ανάκρισης, (βλ. Πιττάκη & άλλη

(1990)1 Α.Α.Δ. 296). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως ορθώς διαπιστώθηκε, με την αναληφθείσα, ως άνω, διαδικασία, θα επιδιωκόταν ο έλεγχος της νομιμότητας και η ακύρωση όχι του ιδίου του πορίσματος αλλά των οδηγιών που είχαν δοθεί από το Θανατικό Ανακριτή για αποστολή των πρακτικών της διαδικασίας στο Γενικό Εισαγγελέα. ΄Ο,τι δε αυτός έχει να διερευνήσει, στη βάση των εν λόγω οδηγιών, δεν είναι κατά πόσο, από το πρακτικό της διαδικασίας της θανατικής ανάκρισης, προκύπτει «ότι κάποιο πρόσωπο είναι ένοχο για αδίκημα σε σχέση με το ζήτημα που εξετάστηκε», όπως προβλέπεται στο άρθρο 26 του Νόμου. Ο Θανατικός Ανακριτής δεν ανέφερε στην απόφασή του πως έχει υποψία για κάτι τέτοιο. Αντίθετα, διαπίστωσε ότι: «Ο θάνατος ... της θανούσας, όπως προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία, δεν προήλθε από οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια». Από το πιο πάνω απόσπασμα, προκύπτει ότι ο Θανατικός Ανακριτής είναι της άποψης πως πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο παραβίασης του θεμελιώδους δικαιώματος της αποθανούσας για προσωπική ελευθερία. Δεδομένης, όμως, της πρόνοιας, ανωτέρω, του άρθρου 26 του Νόμου, η άποψη αυτή του Θανατικού Ανακριτή, προφανώς, είναι λανθασμένη. ΄Ο,τι αυτός θεώρησε, με βάση δική του παρατήρηση και μόνο, πως χρήζει εξέτασης από το Γενικό Εισαγγελέα δεν παραπέμπει στη διάπραξη ποινικού αδικήματος, σε σχέση με το θάνατο της αποθανούσας· απέκλεισε ρητώς τέτοιο ενδεχόμενο. Επομένως, οι οδηγίες που δόθηκαν από αυτό, για αποστολή του πρακτικού στο Γενικό Εισαγγελέα, ουδεμία συνέπεια έχουν στην εγκυρότητα του πορίσματος. Ως εκ τούτου, δεν παρέχεται δυνατότητα επέμβασης από το παρόν Δικαστήριο. Εν ολίγοις, δεν υπάρχει οτιδήποτε στην απόφαση του Θανατικού Ανακριτή και, δη, στο πόρισμά του, από το οποίο μπορεί, όπως και ο ίδιος ανέφερε, να προκύψουν ποινικές συνέπειες για τους εφεσείοντες, σε σχέση με το θάνατο της αποθανούσας. Συνεπώς, δε δικαιολογείται το εγχείρημα για ακύρωση του πορίσματος με ένταλμα certiorari, όπως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Δρ. Χρίστου Χρίστου κ.ά., Πολιτική Αίτηση Αρ. 71/2014, 10.7.2015, ECLI:CY:AD:2015:D511. Στη βάση αυτή δε, η ευπαίδευτη Δικαστής παρατήρησε, επίσης, ότι οι εφεσείοντες δεν νομιμοποιούντο και στην καταχώριση της μονομερούς αίτησης για άδεια. Η κρίση της είναι και επί αυτού του ζητήματος ορθή. Για τους πιο πάνω λόγους, λοιπόν, η έφεση απορρίπτεται. Κ. Παμπαλλής, Δ. Λ. Παρπαρίνος, Δ. Μ. Χριστοδούλου, Δ. Κ. Σταματίου, Δ. Γ.Ν. Γιασεμής, Δ. /ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.