Χαραλάμπους κ.α., Πολιτική Αίτηση αρ.179/19, 21/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2019:D433 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Πολιτική Αίτηση αρ.179/19 21 Οκτωβρίου, 2019 [Τ.ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ] Αίτηση για άδεια για καταχώρηση Αίτησης για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, Mandamus, Prohibition ή Quo Warranto Αναφορικά με το 'Αρθρο 155.4 του Συντάγματος Και Αναφορικά με τον περί Ανώτατου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2018 Και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΗ των:
- xxxx Χαραλάμπους εκ Λευκωσίας
- xxxx Λιασή εκ Λευκωσίας
- xxxx Χαραλάμπους εκ Λευκωσίας ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Π.Ε.Δ. Ι.ΙΩΑΝΝΙΔΗ ημερ. 08/10/19 στο πλαίσιο της αίτησης/έφεσης αρ. 33/19 του Ε.Δ. Αμμοχώστου αναφορικά με την αίτηση/έφεση ημερ. 11/09/19 ----------------- Αντ.Γεωργίου για Φοίβο, Χρ.Κληρίδη και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τους αιτητές ------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ.: Οι Αιτητές με την Αίτηση επιδιώκουν την παροχή αδείας του Δικαστηρίου για την καταχώρηση Αίτησης με Κλήση για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari ή και Prohibition για να τεθεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για να ακυρώσει την απόφαση ημερ. 08/10/19 του Π.Ε.Δ. Ι.Ιωαννίδη, ημερ. 08/10/19 στο πλαίσιο της αίτησης/έφεσης αρ. 33/19 του Ε.Δ. Αμμοχώστου αναφορικά με την αίτηση/έφεση ημερ. 11/09/19 και διάταγμα αναστολής της περαιτέρω διαδικασίας δυνάμει της εν λόγω Απόφασης μέχρι ακρόασης της Αίτησης με κλήση και τελεσίδικης απόφασης ή μέχρι περαιτέρω διαταγής. Η Αίτηση που υποστηρίζεται με έκθεση γεγονότων και ένορκη Δήλωση του κ. xxxx Χαραλάμπους εκ Λευκωσίας βασίζεται στο ΄Αρθρο 155.4 του Συντάγματος, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965) ως έχει τροποποιηθεί, και ειδικότερα στα άρθρα 27, 44Α, 44Β, 44Γ και 44Δ, 441Γ και 44ΙΣΤ - ΚΖ στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-13, στα ΄Αρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στη νομολογία και στους γενικούς κανόνες επιείκειας. Κατά πρώτον, χρήσιμο είναι να αναφερθούμε στη διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Οι αιτητές είχαν επιδιώξει με αίτηση-έφεση, την έκδοση διατάγματος παραμερισμού των ειδοποιήσεων τύπου «Α» ή και οποιουδήποτε άλλου τύπου» σκοπούμενης πώλησης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/xxx, Φ/Σχ./Τμήμα 0/xxx, xxx, Τεμ.482, διώροφη κατοικία αρ.12 στο ισόγειο που επιβαρύνεται με την υποθήκη Υ951/2010 του Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου ή και του αρμοδίου κτηματολογικού γραφείου στις 09/10/
- Ομοίως ζητήθηκε ακύρωση της προώθησης της διαδικασίας εκποίησης υποθήκης. Μετά την ολοκλήρωση της δικογραφίας (η Ελληνική Τράπεζα είχε φέρει ένσταση στο αίτημα) και τις αγορεύσεις των δύο πλευρών, η αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Σημασία για την υπόθεση είχε και συμφωνία εκχώρησης της αιτήτριας 1 προς την τράπεζα με την οποία «όλα τα δικαιώματα της που πήγαζαν από πωλητήριο έγγραφο με τις εταιρείες Κyriacos Prodromou & Sons ltd και Μandrides Hotels Ltd σε σχέση με το εν λόγω ακίνητο εκχωρήθηκαν στην τράπεζα». Σημασία επίσης είχε συμφωνία στεγαστικού δανείου μεταξύ της αιτήτριας 1 και της τράπεζας με βάση την οποία η εν λόγω υποθήκη κάλυπτε το ως άνω ακίνητο, εγγεγραμμένο στις ως άνω εταιρείες, (κατ΄ακρίβειαν σε μία εκ των δύο) οι οποίες, σημειωτέον, δεν φέρουν ένσταση στην πώληση. Στις 10.9.2019, λίγες ημέρες πριν την ημέρα πλειστηριασμού, ζητήθηκε δια της αίτησης η ακύρωση του πλειστηριασμού. Κατά τη θέση των αιτητών αν και το ακίνητο το οποίο αφορά η εν λόγω υποθήκη είναι εγγεγραμμένο επ΄ονόματι της εταιρείας Mandrides, ανωτέρω, το κατατεθειμένο πωλητήριο έγγραφο ημερ. 17.5.2007 δίδει στην αιτήτρια 1, το δικαίωμα να αιτηθεί την αναστολή του πλειστηριασμού. Η αιτήτρια είχε υποβάλει στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο, στις 10.9.2019 αίτημα μεταβίβασης του πιο πάνω ακινήτου επ΄ονόματι της, «δυνάμει των προνοιών του Νόμου, ως εγκλωβισμένος αγοραστής». Σύμφωνα με τη θέση της «αυτομάτως με την υποβολή της εν λόγω αίτησης η επίδικη διαδικασία πλειστηριασμού θα πρέπει να ανασταλεί». Το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση των αιτητών με τις εξής επισημάνσεις: Κατ΄αρχάς θεώρησε ότι η θέση της αιτήτριας «πως δεν υπάρχει καμία απολύτως έγκυρη ή άλλως πως εκχώρηση» είναι γενική και αόριστη και επίσης τα προβληθέντα συνιστούν σκέψεις εκ των υστέρων. Θεώρησε επίσης ότι δεν μπορούν να επιτύχουν οι εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας του Ν.9/65 για να καταλήξει ως εξής: «Θα συμφωνήσω με την κα Γιαπανά ότι η καταχώριση Αίτησης εκ μέρους εγκλωβισμένου αγοραστή δεν αναστέλλει αφ΄εαυτής τη διαδικασία του πλειστηριασμού αφού πρέπει να συντρέχουν και άλλες προϋποθέσεις. Εν πάση περιπτώσει εδώ η Αιτήτρια/Εφεσείουσα 1 έχει εκχωρήσει όλα τα δικαιώματα της από το αγοραπωλητήριο έγγραφο προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και αυτή η εκχώρηση, η οποία έγινε για την εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου, μέχρι σήμερα δεν έχει κριθεί άκυρη. Ως ελέχθη η υπογραφή και το περιεχόμενο του εκχωρητηρίου από την Αιτήτρια/Εφεσείουσα 1 δεν αμφισβητείται. Ούτε αυτός ο λόγος Αίτησης/΄Εφεσης ευσταθεί». Και παρακάτω αναφέρει: «Δεν διαπιστώνω ότι εδώ είναι απαραίτητη τέτοια κρίση. Μάλιστα οι ίδιοι οι Αιτητές, ως οφειλέτες, επικαλούμενοι αυτή την τροποποίηση, επιδιώκουν να ματαιώσουν τον επίδικο πλειστηριασμό. Με άλλα λόγια και μετά την τροποποίηση, τους δίδεται το δικαίωμα να προσφύγουν στα Δικαστήρια και να αξιώσουν, για συγκεκριμένους λόγους αναστολή και / ή ακύρωση του πλειστηριασμού, κάτι που εδώ έπραξαν. Συνεπώς, ούτε και ο πιο πάνω λόγος Αίτησης / Εφεσης είναι βάσιμος. Ούτε η Ειδοποίηση τύπου «Ι» που επεδόθη, παρουσιάζει οποιοδήποτε πρόβλημα. Σε αυτήν γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένο ποσό και σε συγκεκριμένο επιτόκιο προς 7,25% από την 1/10/
- Στην εν λόγω Ειδοποίηση επισυνάπτεται και σχετική κατάσταση λογαριασμού, στην οποία εμφαίνονται το κεφάλαιο και οι δεδουλευμένοι τόκοι. Οι Αιτητές, σύμφωνα με το περιεχόμενο της Ειδοποίησης τύπου «Ι», αν είχαν διαφορετική θέση σε σχέση με τα αξιούμενα ποσά, Θα μπορούσαν να ενημερώσουν γραπτώς την Τράπεζα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης. Δεν το έπραξαν, και δεν νοείται τώρα να ισχυρίζονται ότι η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου παραβιάζει τα δικαιώματα τους. Εν κατακλείδι, βρίσκω ότι όλοι οι λόγοι ακυρότητας είναι αβάσιμοι. Οι Καθ' ων η Αίτηση νομιμοποιούνται να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο με τη διαδικασία του πλειστηριασμού, ο οποίος έχει προγραμματιστεί για τις 9.10.19 και ώρα 9:30 π.μ., ως λεπτομερώς περιγράφεται στις σχετικές Ειδοποιήσεις. Η Αίτηση-'Εφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσιβλήτων και εναντίον των Αιτητών-Εφεσειόντων, όπως αυτά Θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο». Οι λόγοι που προβάλλονται για να δοθεί άδεια για αίτηση certiorari είναι κυρίως η ύπαρξη εμφανούς πλάνης λόγω μη εφαρμογής της νομοθετικής επιταγής του άρθ.44 ΙΘ του Νόμου 9/
- Σύμφωνα με την πλευρά των αιτητών, το άρθ.44 ΙΘ ρητώς καθορίζει ότι αρμόδιος για απόφαση σε αίτημα μεταβίβασης είναι ο διευθυντής του κτηματολογίου. Ρητά επίσης καθορίζει ότι με την υποβολή αίτησης βάσει του εν λόγω άρθρου, αναστέλλεται κάθε διαδικασία πλειστηριασμού. Εφόσον, η αίτηση «εγκλωβισμένου αγοραστή» απεδείκνυε επαρκώς ότι εξοφλήθηκε πλήρως το τίμημα από την αιτήτρια και η αγωγή των ιδίων των καθ' ων η αίτηση περί του θέματος που ήταν τεκμήριο στη διαδικασία ρητώς ανέφερε ότι εξοφλήθη πλήρως το τίμημα προς τον ιδιοκτήτη του ακινήτου που βαρύνετο με την υποθήκη Υ951/10, το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία στο να προβεί στα ευρήματα στα οποία προέβη και ουσιαστικά να αποφανθεί το ίδιο και να κρίνει την αίτηση μεταβίβασης «εγκλωβισμένου αγοραστή». Το Δικαστήριο, κατά τους αιτητές, παραβίασε το Νόμο και εν πάση περιπτώσει, νομιμοποίησε την παραβίαση του Νόμου 9/1965 από τους Καθ' ων η αίτηση εφόσον δια της απόφασης του, τους καλεί να προχωρήσουν με τον πλειστηριασμό του ενυπόθηκου κατά παράβαση της ρητής πρόνοιας του άρθρου 44 ΙΘ του Νόμου δια της οποίας αναστέλλεται αυτόματα, με την υποβολή αίτησης μεταβίβασης, κάθε διαδικασία πλειστηριασμού μέχρι απόφανσης επί της αίτησης μεταβίβασης. Ακόμη, το Δικαστήριο, προέβη ανεπίτρεπτα σε εύρημα ουσίας αναφορικά με τη νομιμότητα της εκχώρησης του ως άνω πωλητηρίου εγγράφου, ενώ η νομιμότητα ή μη της εν λόγω εκχώρησης αποτελεί επίδικο θέμα υφιστάμενης αγωγής αρ. 1007/13 του Ε.Δ. Λευκωσίας. Για όλους τους ως άνω αναφερομένους λόγους, καταλήγουν οι αιτητές, δεν υπήρξε τήρηση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και συνεπώς, δεν υπήρξε ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Οι αρχές με τις οποίες αντιμετωπίζει το Δικαστήριο αιτήσεις όπως η παρούσα καθορίζονται από τη νομολογία. Στην υπόθεση Περέλλα (αρ.2)
(1995)1 ΑΑΔ 692 αναφέρεται ότι η εμβέλεια του προνομιακού εντάλματος certiorari παρέχει δυνατότητα για άσκηση ελέγχου από ανώτερο προς κατώτερο Δικαστήριο - όχι όμως για αναθεώρηση της ορθότητας της απόφασης του - «με προοπτική την επέμβαση, είτε όπου το κατώτερο Δικαστήριο ενήργησε εκτός της δικαιοδοσίας του, ή την υπερέβη, είτε όπου προκύπτει ενόψει του πρακτικού της απόφασης του Δικαστηρίου προφανές νομικό σφάλμα έστω και αν αυτό δεν άπτεται της δικαιοδοσίας». Στην Easy Group Holdings Ltd, πολ.εφ.61/14, 28.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:A309, λέχθηκαν τα εξής: «Είναι από παλαιά εδραιωμένο - και δεν έχει διασαλευθεί - ότι στις διαδικασίες για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων δεν κρίνεται η ορθότητα μιας απόφασης αλλά η νομιμότητα της. Ο έλεγχος στην πρώτη περίπτωση ανήκει και μπορεί να γίνει από το Εφετείο. Η θεραπεία έγκειται στο ένδικο μέσο της έφεσης. Η διάκριση τίθεται με σαφήνεια στο Σύγγραμμα Basu "Commentary on the Constitution of India", 5η εκδ., 3ος τόμος, 583 σελ.159 και στο Σύγγραμμα του Π.Αρτέμη Προνομιακά Εντάλματα (σελ.160): «Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν στοχεύει στη διόρθωση λανθασμένης απόφασης (το ενδεδειγμένο ένδικο μέσο για το σκοπό αυτό είναι η έφεση), είτε σε σχέση με το πραγματικό ή το νομικό της βάθρο, εκτός στην περίπτωση που το νομικό λάθος παρουσιάζεται κατά τρόπον κατάδηλο στο ίδιο το σώμα της απόφασης ή έχουν παραβιασθεί οι κανόνες της φυσικής και συνταγματικής δικαιοσύνης. (Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 947).» (βλ. Λυσιώτης
(1996)1Β Α.Α.Δ. 739 και Global Consolidation Public
(2006)1 A.A.Δ. 464). Εκεί όπου εκ πρώτης όψεως διαφαίνεται ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία με ομαλή εξέλιξη της διαδικασίας, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν προχωρεί στην έκδοση προνομιακού εντάλματος επειδή το πρωτόδικο Δικαστήριο ενδεχομένως να αντιλήφθηκε λάθος ένα νομικό σημείο ή να προέβη σε λανθασμένη ερμηνεία νόμου. (βλ. in Re Μάριος Χρίστου
(1996)1Α Α.Α.Δ. 398), In Re Αίτηση της Marewave Shipping and Trading Co. Ltd
(1992)1A A.A.Δ. 116 και Ανδρονίκη Παντελίδου και 1. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.
(2012)1Α Α.Α.Δ.878). Εν προκειμένω, οι αιτητές υπεισέρχονται σε μια σειρά ισχυρισμών και θέσεων για να καταδείξουν πως υπήρξε πλάνη περί το Νόμο και παραβίαση φυσικής δικαιοσύνης. Οι θέσεις αυτές πηγάζουν από διάφορες συμφωνίες, το περιεχόμενο της ως άνω αγωγής και ενέργειες των μερών όπως ερμηνεύονται από τους αιτητές. Όλα τα πιο πάνω διαπλέκονται με την εισήγηση για πλάνη του Δικαστηρίου, με ένα τρόπο απλουστευτικό κατ΄επίκληση της εξαιρετικής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην έκδοση προνομιακού εντάλματος. Εισηγούνται δηλαδή οι αιτητές πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να μην αναστείλει τον πλειστηριασμό, αφού ως εκ της σχετικής διάταξης (άρθρο 44 ΙΘ
(2)), η αναστολή του πλειστηριασμού είναι δεδομένη εκ του Νόμου αφ΄ης στιγμής η αιτήτρια 1 επικαλείτο πωλητήριο έγγραφο. Όμως, η εκχώρηση που είχε συντελεστεί είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, έστω και εάν τίθενται νομικοί λόγοι ως προς την εγκυρότητα της συμφωνίας. Συνεπώς, δεν μπορούμε να μιλούμε για συζητήσιμη υπόθεση πλάνης του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ακριβώς η διεργασία που πρέπει να γίνει επί της απόφασης του ευπαιδεύτου Προέδρου αφορά σαφώς την ορθότητα και όχι τη νομιμότητα της απόφασης. Η ενασχόληση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσεως διαδικασία με τόσες επιμέρους λεπτομέρειες, ερμηνείες σωρείας εγγράφων και λεπτολόγες αναλύσεις, αντιμάχεται το ίδιο το ρόλο της ύπαρξης αυτού του τύπου διαδικασίας. Είναι μόνο δια εφέσεως που μπορεί να επιλυθούν τα ζητήματα που εγείρονται. Περαιτέρω εξαίρετες συνθήκες που να επιτρέπουν ενασχόληση του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τα θέματα δεν εγείρονται με πειστικό τρόπο. Ότι υπάρχει δυνατότητα σ΄ άλλη ημερομηνία να γίνει ο πλειστηριασμός δεν είναι εξαιρετική περίσταση, ούτε βεβαίως η θέση ότι ενδεχομένως η έφεση να μην ακουστεί γρήγορα. Η αίτηση πρέπει να απορριφθεί και για ένα άλλο λόγο. Ο Πρωτοκολλητής είχε υποδείξει στην πλευρά των αιτητών κατά την καταχώρηση της αίτησης, πως έπρεπε η απόφαση - αντικείμενο της αίτησης - να καταχωρηθεί ως πιστόν αντίγραφο και όχι απλώς φωτοτυπία. Υπόδειξη, ωστόσο, που δεν ακολουθήθηκε. Παραδεχόμενος το γεγονός αυτό ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών θεώρησε ότι μπορεί να θεραπευθεί το θέμα, ως απλή παρατυπία. Πολλάκις έχει κριθεί ότι η τοιαύτη παράλειψη αφορά σοβαρό θέμα που άπτεται της ίδιας της εγκυρότητας της αίτησης. (Βλ. Χριστοδούλου κ.ά., Αναφορικά με Πολ.αίτηση 25/18, 24.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:D188, Πολ.αίτηση 26/18, Αναφορικά με την Ποινική Υπόθ. υπ΄αρ. 8244/16 του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας, ημερ. 5.4.18 και Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας και Ζούγκρου Πολ.Αίτ.158/17, 6.11.2017), ECLI:CY:AD:2017:D391. Η ως άνω παράλειψη πλέον αντιμάχεται και την επιτακτική πρόνοια του Κ.3
(2)του περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία ΄Εκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2018. Για τους ως άνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τ.Ψαρά-Μιλτιάδου, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο