ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ DIAB, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 180/2019, 8/1/2020

(7)ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 5

(1)(F)

(4), 7

(1)KAI 8

(1)KAI

(2)ΤΗΣ ΕΣΔΑ, ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΠΟΥ ΚΥΡΩΝΕΙ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΚΔΟΣΗΣ ΦΥΓΟΔΙΚΩΝ, ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, ΝΟΜΟΣ ΑΡ. 9(ΙΙΙ)/1997, ΑΡΘΡΟ 8 ΚΑΙ 9, ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΚΥΡΩΝΕΙ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ, ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3

(2)ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ, ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΥΠΕΓΡΑΦΗ ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2003 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΦΥΓΟΔΙΚΩΝ, ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ ΣΤΙΣ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 1996, ΝΟΜΟΣ ΑΡ. 8(ΙΙΙ)/2008, ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ (ΑΡΘΡΟ 2) ΜΕΡΟΣ Ι, (Α) ΚΑΙ (Β), ΚΑΙ ΑΡΘΡΑ (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ) 2, 8 ΚΑΙ 9, ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΦΥΓΟΔΙΚΩΝ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1970, ΑΡΘΡΑ 5

(1), (Α), (Β), (Γ), 2, 3, 4, 10

(1),

(2)(Α) ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΦΥΓΟΔΙΚΟΥ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ 3/2019, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ xxx DIAB, ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ Η/ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΑΤΗΣΗ Η/ΚΑΙ ΥΠΟ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΣΤΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 27/09/2019, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ *********************************** Ρίκκος Ερωτοκρίτου και Πάρης Λοΐζου για Πάρη Λοΐζου και Συνεργάτες ΔΕΠΕ και I. Παπαζαχαρίας για Ιωάννη Παπαζαχαρία ΔΕΠΕ, για Αιτητή Δήμητρα Παπαμιλτιάδους (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα Αιτητής παρών *************************** ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής ζητά την έκδοση προνομιακού εντάλματος habeas corpus με το οποίο α) να κηρύσσεται η κράτηση και/ή η φυλάκιση του άκυρη και β)να διατάσσεται η διευθύντρια των Κεντρικών Φυλακών να προβεί στην άμεση απόλυση του. To Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας κατόπιν ακρόασης εξέδωσε στις 27/9/2019 την απόφαση του με την οποίαν ενέκρινε την αίτηση υπ. αρ. 3/2019 για έκδοση του αιτητή στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, διατάσσοντας ταυτόχρονα την κράτηση του μέχρι την έκδοση του. Τα αδικήματα για τα οποία διατάχθηκε η έκδοση του στις ΗΠΑ αφορούσαν σε τέσσερεις κατηγορίες κατηγορητηρίου ημερομηνίας 26/10/2016 Δικαστηρίου της Florida των ΗΠΑ που είναι οι εξής: Α) Ξέπλυμα χρημάτων από παράνομη πράξη για ποσό που υπερβαίνει τις $100.000 Β) Συνομωσία προς τον σκοπό διάπραξης ξεπλύματος, από παράνομη πράξη για ποσό που υπερβαίνει τις $100.000. Γ) Μεταφορά χρημάτων χωρίς άδεια για ποσό που υπερβαίνει τις $100.000 Δ) Παράνομη χρήση ασύρματης κατασκευής επικοινωνιών, διπλής κατεύθυνσης. Η διαδικασία για έκδοση του Αιτητή ξεκίνησε με τη ρηματική διακοίνωση της Αμερικανικής Πρεσβείας στη Λευκωσία ημερ. 19/4/2019 προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας την οποίαν το Υπουργείο με τη σειρά του προώθησε αυθημερόν προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης μαζί με το υποστηρικτικό υλικό για λήψη των δέουσων ενεργειών. Αφού κατατέθηκε στο Δικαστήριο η εξουσιοδότηση στη βάση του άρθρου 7 του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου του 1970 (Ν.97/1970) το αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής οδηγήθηκε σε ακρόαση εφόσον ο αιτητής ενέστη στην έκδοση του. Σύμφωνα με την εξουσιοδότηση ο Αιτητής κατηγορείται ότι κατά το έτος 2014 συνωμότησε με πρόσωπα, συνεργάστηκε και συμμετείχε εν γνώσει του σε σχέδιο ξεπλύματος χρήματος από πώληση ναρκωτικών μέσω της μαύρης αγοράς συναλλάγματος πέσο, ως μέλος του παγκόσμιου εγκληματικού δικτύου της τρομοκρατικής οργάνωσης Χεζμπολλάχ. Ιθύνων νους της εγκληματικής οργάνωσης φέρεται να ήταν κάποιος ονόματι Mohammad Ammar και ο Αιτητής ως συνεργός του ήταν υπεύθυνος για τη διαχείριση των λογαριασμών στους οποίους μεταφέρονταν τα παράνομα χρήματα από τις παράνομες επιχειρήσεις. Στις 8/3/2019 ο Αιτητής συνελήφθη στον Αερολιμένα Λάρνακας με την άφιξη του στην Κύπρο προερχόμενος από το Λίβανο, όπου κατά τον διαβατηριακό έλεγχο διαπιστώθηκε μέσω του μηνύματος stop-list ότι καταζητείτο από τις ΗΠΑ με σκοπό τη δίωξη του που ήταν και το έναυσμα της διαδικασίας έκδοσης του. Κατά την ακρόαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο κατέθεσαν εκ μέρους της αιτούσας αρχής δύο μάρτυρες δηλαδή η Γ. Χατζηπροδρόμου, Νομική Λειτουργός στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης (ΜΑ1) και ο αστυφύλακας 2xx0 Μ. Παπακωνσταντίνου (ΜΑ2). Για την πλευρά του αιτητή κατέθεσε ο ίδιος και κάλεσε επίσης και μία μάρτυρα Υπεράσπισης την Κ. Γεωργιάδου, εμπειρογνώμονα επί του Διεθνούς Δικαίου, η οποία όμως δεν εμφανίστηκε για σκοπούς αντεξέτασης της, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην αποδεχθεί τη μαρτυρία της. Οι λόγοι για τους οποίους επιδιώκεται το ένταλμα habeas corpus συνοψίζονται, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και την αγόρευση του δικηγόρου του, σε δύο και αναφέρονται α) σε ακυρότητα της κατ' ισχυρισμό ένορκης δήλωσης του Adam Korn, Assistant State Attorney South Florida, Financial Crimes Strike Force, που συμπαρασύρει σε ακυρότητα όλα τα δικαιολογητικά έγγραφα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου που στήριζαν το αίτημα έκδοσης και β) στην έλλειψη του στοιχείου του διττού αξιόποινου, προϋπόθεσης δυνάμει του άρθρου 5

(1)του Νόμου 97/

1. Συγκεκριμένα σ' όσον αφορά τον πρώτο λόγο προβάλλει την εισήγηση ότι ενώ στο τέλος της ένορκης δήλωσης του Adam Korn, η οποία περιλαμβάνετο στο υποστηριχτικό υλικό που διαβίβασε η Αμερικανική Πρεσβεία και περιείχε τα γεγονότα της υπόθεσης, αναφέρεται ότι υπέγραψε ενώπιον του Δικαστή Charles K. Johnson, o Jason Carter του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στη Βεβαίωση του (Certification) για έναρξη του αιτήματος για έκδοση του Αιτητή, αναφέρει ότι η ένορκη δήλωση του Korn υπεγράφη ενώπιον του Δικαστή Miguel De La O στις 2/4/
2. Η διαφορά αυτή στο όνομα του Δικαστή ενώπιον του οποίου φέρεται να υπέγραψε ο Korn οδηγεί, κατά την άποψη του, σε ακυρότητα όχι μόνο της Ένορκης Δήλωσης (Τεκμήριο Ε στην αίτηση) που θεωρείται και ως έκθεση γεγονότων, αλλά και των υποστηρικτικών εγγράφων που επισυνάπτοντο σ' αυτήν. Ειδικότερα, ενόψει των αμφιβολιών που δημιουργεί η διαφορά αυτή στο πρόσωπο του Δικαστή, η ένορκη δήλωση θεωρείται ως νομικά ανύπαρκτη και το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από Αμερικανικό Δικαστήριο στη βάση αυτής άκυρο. Μετά τις πιο πάνω εισηγήσεις του ο Αιτητής καταλήγει ότι κανένα από τα αναγκαία δικαιολογητικά έγγραφα που προβλέπονται στο άρθρο 8 των Κυρωτικών Νόμων 9(ΙΙΙ)/1997 και 8(ΙΙΙ)/2008 δεν κατατέθηκαν αλλ' ούτε και είχαν προωθηθεί προς το σκοπό στήριξης του αιτήματος έκδοσης, με απώτερη συνέπεια να μην υπήρξε ποτέ επαρκής και αποδεκτή μαρτυρία εναντίον του Αιτητή στα πλαίσια της Αίτησης Αρ. 3/2019 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας για έκδοση του. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι η πιο πάνω θέση περί άκυρης Ένορκης Δήλωσης του Korn, δεν είχε τεθεί από πλευράς Αιτητή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία της Αίτησης Αρ. 3/
3. Απλά κατά την πρωτόδικη διαδικασία ο Αιτητής περιορίστηκε σε αντεξέταση των ΜΑ1 και 2 ως προς την πλήρωση ή όχι της προϋπόθεσης του άρθρου 5

(1)του Νόμου 97/1970 για το διττό αξιόποινο των αδικημάτων. Σημειώνεται ότι η πλευρά του Αιτητή δεν προέβη σε τελική αγόρευση πρωτόδικα για το λόγο, ως αναφέρεται στην πρωτόδικη απόφαση, ότι δεν είχε την άδεια του Αιτητή. Σ' όσον αφορά τον δεύτερο λόγο ο Αιτητής προώθησε τη θέση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν εξέτασε καθόλου κατά πόσο υπήρξε συμμόρφωση με το άρθρο 5

(2)του Νόμου 97/70 για την τεκμηρίωση του διττού αξιόποινου, που προϋποθέτει την εξέταση των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων για να διαφανεί αν συντρέχει ή όχι ειδική πρόθεση ή γενικότερη πνευματική κατάσταση (mens rea). Καταλήγει δε ότι δεν υπήρξε ικανοποιητική μαρτυρία για την έκδοση του Αιτητή. Η παράλειψη έγερσης των θεμάτων αυτών που άπτονται των λόγων για τους οποίους επιζητείται το προνομιακό ένταλμα στη διαδικασία έκδοσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, συνιστά το αντικείμενο της προδικαστικής ένστασης που εγείρεται στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση. Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το νομικό πλαίσιο και πεδίο εφαρμογής του προνομιακού εντάλματος habeas corpus, όπως έχει συνοψιστεί στην πρόσφατη απόφαση στην Αίτηση του Γεώργιου Χαρατσίδη, Πολιτική Έφεση αρ. 394/2014 ημερ. 28/3/16, ECLI:CY:AD:2016:A176, που αφορούσε επίσης σε έκδοση φυγόδικου. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Η νομολογία αναγνωρίζει τη δραστικότητα του προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus ώστε άτομο το οποίο τελεί υπό παράνομη ή αδικαιολόγητη κράτηση, είτε από κρατικές Αρχές, είτε από ιδιώτη, να δύναται να απελευθερωθεί άμεσα. Όπου διαπιστώνεται το παράνομο της κράτησης, το ένταλμα εκδίδεται ex debito justitiae και σε τέτοια περίπτωση η θεραπεία δεν παρέχεται κατά διακριτική ευχέρεια. Ταυτόχρονα, το Habeas Corpus δεν αποτελεί τιμωρητικό μέτρο, ούτε μέτρο για αποζημίωση, εμπίπτει δε στην πολιτικής φύσεως δικαιοδοσία, (Ρωσική Ομοσπονδία (Αρ. 1)

(2012)1 Α.Α.Δ. 20). Έχει επίσης αναγνωρισθεί από τη νομολογία ότι το Ανώτατο Δικαστήριο κατά την εξέταση αιτήματος για την έκδοση εντάλματος Habeas Corpus, δεν επενεργεί ως Εφετείο. Δεν μπορεί να αναθεωρήσει τα ευρήματα του Δικαστηρίου που αποφάσισε την έκδοση, αλλά περιορίζεται στην εξέταση κατά πόσο υπήρχε ικανοποιητική μαρτυρία που να δικαιολογούσε την έκδοση και κατά πόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο ενήργησε εντός του δικαιοδοτικού του πλαισίου, (Μελά (Αρ. 3)

(1998)1 Α.Α.Δ. 1199, Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 Α.Α.Δ. 191 και Katcho

(2004)1 Α.Α.Δ. 793). Γενικά για το θέμα σχετικό είναι το σύγγραμμα του Π. Αρτέμη: «Προνομιακά Εντάλματα» παρ. 3.18 και 3.19). Συναφώς προς τα ανωτέρω που είναι γενικής φύσεως με αναφορά στο ένταλμα Habeas Corpus, πρέπει να λεχθούν συμπληρωματικά και τα εξής: ιδιαιτέρως ως προς τις διαδικασίες που αφορούν θέματα έκδοσης φυγοδίκων, είναι σημαντικό να υπομνησθεί ο γενικός κανόνας ότι τα συμβαλλόμενα με τη Σύμβαση κράτη μέλη υπέχουν σχέση αμοιβαιότητας στην τήρηση των αντίστοιχων συμβατικών τους υποχρεώσεων σεβόμενα ταυτόχρονα τη διαφορετικότητα των νομικών συστημάτων και διαδικασιών. Η νομοθεσία που διέπει τις εκδόσεις φυγοδίκων, όπως και εκείνη που διέπει την αναζήτηση και παράδοση εκζητουμένων προσώπων και οι αντίστοιχες Ευρωπαϊκές Συμβάσεις ή Αποφάσεις-Πλαίσιο, στηρίζεται στην εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών στο ποινικό σύστημα απονομής της δικαιοσύνης και στην τήρηση των αρχών που καθορίζονται από το Άρθρο 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, (Κωνσταντίνος (Ντίνος) Μιχαηλίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2013)1 Α.Α.Δ 1764, και Gomesv. Government of Trimidal and Tobago

(2009)UKHL 21). Η διακρατική συνεργασία επί των πιο πάνω θεμάτων είναι ένας από τους στόχους της αμοιβαιότητας που είναι αναγκαία για την ευόδωση του ευρύτερου σκοπού της καταπολέμησης του εγκλήματος σε διεθνή κλίμακα, (Περέλλα (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 344, Inre Hachem

(1991)1 Α.Α.Δ. 182), στο πλαίσιο δε αυτό δίδεται ευρεία και φιλελεύθερη ερμηνεία στα σχετικά νομοθετικά κείμενα (Petrov

(1996)1 Α,Α,Δ, 856, και In re Mechanov

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228).» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στην μεταγενέστερη υπόθεση Seif Eldim Mostafa Mohamed Emam, Πολ. Έφ. 35/2017, ημερ. 2/11/

1. Είναι φανερό, στη βάση της πιο πάνω νομολογίας, ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει την ευχέρεια να αναθεωρήσει τα ευρήματα του Δικαστηρίου που επιλήφθηκε της έκδοσης ή να επέμβει στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας εφόσον αυτό κινήθηκε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του και μέσα στα νόμιμα όρια της. Η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου είναι περιορισμένη. Αυτό που μπορεί να εξεταστεί είναι κατά πόσο υπό αντικειμενική θεώρηση, υπήρχε επαρκής μαρτυρία για έκδοση και όχι αν διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοση. Ενόψει των πιο πάνω το ερώτημα που χρήζει απάντησης κατά προτεραιότητα είναι κατά πόσο μπορεί να τεθεί θέμα εγκυρότητας της ένορκης δήλωσης του Korn, που περιλαμβάνει τα γεγονότα της υπόθεσης, έστω και αν δεν τέθηκε πρωτόδικα. Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής εκπροσωπείτο από δικηγόρο κατά τη διαδικασία της Αίτησης Αρ. 3/2019 για έκδοση του. Είχε σαφώς υπόψη του όλο το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαζί με τα διάφορα έγγραφα που υποστήριζαν την έκδοση του, περιλαμβανομένης και της Ένορκης Δήλωσης του Korn. Δεν τέθηκε τότε οτιδήποτε προς αμφισβήτηση της εγκυρότητας της ένορκης δήλωσης του Korn ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου. Αντίθετα, όπως σημειώνει και το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφαση του, η πλευρά του Αιτητή δεν αμφισβήτησε επί της ουσίας κατά πόσο συντρέχουν, στην προκειμένη περίπτωση, οι τυπικές προϋποθέσεις που τάσσει η Συνθήκη και ο Νόμος για την έκδοση του Καθ' ου η αίτηση. Ούτε και αμφισβήτησε ουσιαστικά τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί στην παρούσα υπόθεση όπως και τη γνησιότητα τους ή ότι δεν ήταν πιστά αντίγραφα ή δεν εκδόθηκαν από την Αρμόδια Αρχή. Σημειώνεται ότι μεταξύ των εγγράφων που η ΜΑ1 κατέθεσε κατά τη μαρτυρία της ήταν και το πρωτότυπο έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, το οποίο φέρει την υπογραφή του Γενικού Εισαγγελέα που βεβαιώνει ότι ο Jason Carter είναι βοηθός διευθυντής του Γραμματέα Ποινικού Τμήματος στο Γραφείο Διεθνών Σχέσεων, ο οποίος και βεβαιώνει ότι η ένορκη δήλωση του Korn στην οποία αναφέρονται τα γεγονότα της υπόθεσης και επισυνάπτονται τεκμήρια είναι η πρωτότυπη. Η σημασία της Ένορκης Δήλωσης του Korn είναι δεδομένη εφόσον σ' αυτήν περιέχονται τα γεγονότα της υπόθεσης και στην οποία επισυνάπτονται τα διάφορα έγγραφα. Το άρθρο 9(β) του περί της Συνθήκης Έκδοσης Φυγοδίκων μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (Κυρωτικού) Νόμου του 1997 (Ν.9(ΙΙΙ)/1997) προβλέπει τα εξής: «
2. Έγγραφα προς υποστήριξη αίτησης για έκδοση θα παραλαμβάνονται και θα γίνονται αποδεκτά ως μαρτυρία σε διαδικασίες έκδοσης αν: (α) .......................................... (β) στην περίπτωση αίτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτά φέρονται ως πιστοποιημένα από δικαστή, πταισματοδίκη ή λειτουργό στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι είναι πρωτότυπα έγγραφα ή πιστά αντίγραφα των εγγράφων αυτών και επισημοποιούνται είτε μέσω του όρκου του μάρτυρα είτε μέσω της επίσημης σφραγίδας του Υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών? ή (γ) ......................................» Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας κρίνοντας τους μάρτυρες της Αιτούσας Αρχής ως καθόλα αξιόπιστους, αποδέχθηκε τη μαρτυρία τους στην ολότητα της, η οποία ουσιαστικά δεν είχεν αμφισβητηθεί αλλά επιβεβαιώνετο από τα υποστηρικτικά έγγραφα που είχαν κατατεθεί. Με παραπομπή στα σχετικά άρθρα της νομοθεσίας και σε νομολογία, έκρινε ότι στη βάση των Ενόρκων Δηλώσεων του Korn και του Kenneth Martin είχε ικανοποιηθεί ότι τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του συνδέουν τον Αιτητή με τη διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται στις ΗΠΑ. Προσθέτει δε ότι τα έγγραφα περιέχουν αναλυτικά και σε μεγάλη έκταση όλο το φάσμα των ενεργειών που αποδίδονται στον Αιτητή ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αντιληφθεί με ευκολία την αξιόποινη συμπεριφορά του για σκοπούς της διαδικασίας έκδοσης. Έχω μελετήσει όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου περιλαμβανομένων και των πρακτικών της πρωτόδικης διαδικασίας και κρίνω υπό το φως της πιο πάνω νομολογίας ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε περιθώριο εξέτασης της πιο πάνω εισήγησης στην παρούσα διαδικασία. Τα πιο πάνω επιχειρήματα του Αιτητή σε σχέση με την Ένορκη Δήλωση του Korn θα έπρεπε να υποβληθούν για να εξεταστούν κατά τη διαδικασία της έκδοσης του στο Επαρχιακό Δικαστήριο και να δοθεί η ανάλογη μαρτυρία. Θα μπορούσε δε στη συνέχεια να τα θέσει εκ νέου κατά τη διαδικασία του habeas corpus, στην περίπτωση βέβαια ύπαρξης καλού λόγου (βλ. Πολιτική Αίτηση της Natalya Alexandrovna Konovalova Αρ. 140/2015, ημερ. 13/11/2015). Δεν τέθηκε ενώπιον μου κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί την παράλειψη έγερσης τους πρωτόδικα. Τα ίδια ισχύουν και για το θέμα της προϋπόθεσης της αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας που αφορά στον δεύτερο λόγο για τον οποίο ζητείται το προνομιακό ένταλμα. Το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε, με αναφορά σε νομολογία, ότι από τα γεγονότα προέκυπταν αδικήματα τα οποία θα συνιστούσαν αδικήματα αν διαπράττοντο στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι για την προϋπόθεση αυτή το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την μοναδική εισήγηση του Αιτητή, όπως εξάγετο από την αντεξέταση των ΜΑ1 και 2, ότι υπήρξε θέμα παγίδευσης του κατά τρόπο που δεν πληρείτο η προϋπόθεση αυτή. Δεν τέθηκε πρωτόδικα θέμα παράλειψης προσκόμισης μαρτυρίας από πλευράς της αιτούσας χώρας για σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 5(γ) του Ν.97/1970, ως προς την ειδική πρόθεση ή γενικότερη πνευματική κατάσταση (mens rea) ως συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, στις ΗΠΑ, που επιχειρείται να εισαχθεί με την παρούσα διαδικασία. Ως εκ τούτου η συγκεκριμένη εισήγηση δεν μπορεί να εξεταστεί επίσης στην παρούσα διαδικασία. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου, που επισφραγίζει την τύχη της αίτησης, ενόψει της σπουδαιότητας του δικαιώματος της ελευθερίας του ατόμου, θα προχωρήσω να εξετάσω και επί της ουσίας την αίτηση. Όπως ανέφερα και ανωτέρω, όλα τα στοιχεία ήταν γνωστά στον Αιτητή και δεν προέκυψαν εκ των υστέρων. Ενόψει της εισήγησης περί ακυρότητας της ένορκης δήλωσης του Korn λόγω ασάφειας ως προς το πρόσωπο του Δικαστή ενώπιον του οποίου υπεγράφη, έχω μελετήσει ενδελεχώς την ένορκη δήλωση σε συνάρτηση με τη βεβαίωση (certification) του Carter και δεν εντοπίζω καμιά διαφορά ως προς το πρόσωπο του Δικαστή ενώπιον του οποίου ο Korn υπέγραψε. Τόσο ο Carter όσο και το jurat της ένορκης δήλωσης του Korn, αναφέρουν ότι ο Korn ορκίστηκε ενώπιον του Miguel De La O, judge of the Eleventh Judicial Circuit of Florida, στις 2/4/
3. Το θέμα προκύπτει από την λανθασμένη ερμηνεία που ο Αιτητής προσδίδει στο εξής απόσπασμα στο τέλος της Ένορκης Δήλωσης του Korn. «I have thoroughly reviewed the evidence as described in the Affidavit of Special Agent Kenneth Martin and attest that the evidence indicates that DIAB is guilty of the offenses charged in the Information. This affidavit was sworn to before the Honorable Charles K. Johnson, Florida Circuit Judge who is legally authorized to administer oaths. Executed this second day of April 2019, at Miami, Florida, United States of America. Adam Korn Assistant State Attorney Signed and sworn to before me this second day of April, at Miami Florida, United State of America. JUDGE OF THE CIRCUIT COURT ELEVENTH JUDICIAL CIRCUIT OF FLORIDA ORIGINAL Judge Miguel de la O xxχ DIAB Fxxχ9396A» Είναι φανερό ότι η πρόταση «This affidavit» στην οποία κάμνει αναφορά ο Korn αφορά στην Ένορκη Δήλωση του Kenneth Martin, ότι έγινε ενώπιον του Charles K. Johnson, και όχι αυτήν του ιδίου του Korn. Συνεπώς και επί της ουσίας η προσέγγιση του Αιτητή περί άκυρης Ένορκης Δήλωσης του Korn και ανυπαρξίας γεγονότων προς υποστήριξη της αίτησης έκδοσης, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Ως προς το δεύτερο λόγο για τον οποίο ζητείται το προνομιακό ένταλμα ούτε αυτός ευσταθεί. Όπως ορθά σημειώνει στην απόφαση του και το πρωτόδικο Δικαστήριο, στο στάδιο της διαδικασίας έκδοσης αντικρίζει το ζήτημα του ποινικά κολάσιμου των κατ' ισχυρισμών πράξεων του Αιτητή «στη βάση του πιθανού τεκμηρίου ενοχής κατ' αντιστοιχεία με το τι αναμένεται να εξεταστεί στις προανακρίσεις κατά το άρθρο 94 του ΚΕΦ. 155 ( Suray κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 453). Η ενοχή ή μη του αιτητή αφορά την αυτούσια χώρα κατά τις εκεί λαμβανόμενες διαδικασίες και το αποδεικτικό δίκαιο. Το κριτήριο κατά την έκδοση φυγοδίκου είναι κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου, ιδωμένη κάτω από τη σκοπιά της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα στη βάση της νομοθεσίας της χώρας αυτής». Καταλήγει δε ότι οι πράξεις που αποδίδονται στον Αιτητή είναι ποινικά κολάσιμες και από τις δύο χώρες, που τιμωρούνται με φυλάκιση πέραν του ενός έτους. Συμφωνώ με την πιο πάνω προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Καταλήγοντας δεν έχει καταδειχθεί κανένας λόγος που να δικαιολογεί τον παραμερισμό της πρωτόδικης διαταγής για έκδοση του Αιτητή ή την κράτηση του για σκοπούς έκδοσης του στις ΗΠΑ. Ο πρωτόδικος Δικαστής εξέτασε με πάσα επιμέλεια το αίτημα σε συνάρτηση με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του και η κράτηση του Αιτητή είναι νόμιμη και πλήρως αιτιολογημένη. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση θα πρέπει να έχει απορριπτική κατάληξη και επί της ουσίας. Η αίτηση απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. Α. ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, Δ. /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο