ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI, (ή MANDAMUS ή PROHIBITION ή QUO WARRA

(1)(α) (ii) ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ------------------ Χριστόφορος Σταυρινός, για Κούσιο, Κορφιώτη, Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ, για την Αιτήτρια ------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (Δοθείσα αυθημερόν) ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ.: Η αιτήτρια με την παρούσα επιδιώκει κυρίως την Άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώρηση Αίτησης με Κλήση για την Έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, (ή Mandanus ή Prohibition ή Quo Warranto) για: α) Διάταγμα (certiorari) που να ακυρώνει την απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Ε5/2021, με την οποία δέχτηκε για καταχώρηση την Απάντηση του καθ' ου η αίτηση στην Πρωτόδικη Διαδικασία, λόγω λανθασμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 11

(1)(α) (ii) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. β) Διάταγμα τύπου Prohibition που να αναστέλλει οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία και/ή εκδίκαση της Αίτησης Ε5/2021 στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας μέχρι την εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. γ) Διάταγμα Mandamus που να διατάσσει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας να μην επιτρέψει και/ή αποσύρει την καταχώρηση Απάντησης του καθ' ου η αίτηση στην Πρωτόδικη Διαδικασία λόγω λανθασμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 11

(1)(α) (ii) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Σύμφωνα με τη δικογραφία της αίτησης, δηλαδή την έκθεση γεγονότων και την ένορκη δήλωση, γίνεται αίτημα θεραπείας ως προς την απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, να δεχθεί την καταχώρηση της Απάντησης του καθ΄ου η αίτηση στην πιο πάνω αίτηση ενοικιοστασίου, αφορώσα έξωση λόγω μη πληρωμής ενοικίων, στην οποία η παρούσα αιτήτρια είναι ομοίως αιτήτρια ως ιδιοκτήτρια του ενοικιαζόμενου υποστατικού. Σύμφωνα με τη θέση της πλευράς της χωρεί επέμβαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου εφόσον η απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων παραβιάζει ή εφαρμόζει λανθασμένα το ως άνω άρθρο, αφού σύμφωνα με τη θέση της αιτήτριας το κατώτερο Δικαστήριο αποδέχθηκε για καταχώρηση την Απάντηση του καθ΄ου η αίτηση, η οποία δεν συνοδεύεται με απόδειξη πληρωμής του ποσού των €2,640 αναφερόμενο στην αίτηση ως το ποσό των οφειλομένων καθυστερημένων ενοικίων. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με την ίδια θεώρηση της πλευράς της δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του ως άνω άρθρου και το Δικαστήριο αποδέκτηκε την καταχώρηση χωρίς καν να προωθηθεί οποιοσδήποτε ισχυρισμός του καθ΄ου η αίτηση στα πλαίσια της Απάντησης του, για αποπληρωμή των οφειλομένων, καθυστερημένων ενοικίων. Κατόπιν έρευνας που οι δικηγόροι της αιτήτριας είχαν διενεργήσει στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 31.3.2021 «διεφάνη ότι ο καθ΄ου η αίτηση πλήρωσε μόνο το ποσό των €660 και όχι ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό». Η Απάντηση δεν συνοδευόταν ούτε από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου, ούτε από αποδείξεις είσπραξης του αναφερόμενου στην Αίτηση του οφειλομένου ποσού. Υπήρχε μόνο απόδειξη κατάθεσης σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, μέρους του οφειλομένου, κατά παράβαση του ως άρθρου. Περαιτέρω, η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της αναφέρεται στις συνθήκες ενοικίασης καθώς και στην παράλειψη πληρωμής των οφειλόμενων ενοικίων, κατά τη θέση της από 16.6.20-16.1.21, ήτοι το συνολικό ποσό των €2,640. Σημειώνεται επίσης ότι η Απάντηση του καθ΄ου η αίτηση κατεχωρήθη στις 22.3.2021 με κατάληξη «ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Δικαστηρίου δεν επισυνάπτεται στην παρούσα ένορκη δήλωση καθότι σύμφωνα με την έρευνα του φακέλου στις 31.3. δεν υπάρχει γραπτό κείμενο αυτής, αλλά προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου στον οποίον υπάρχει καταχωρημένη Απάντηση». Ο κ.Σταυρινός επιμελώς στην αγόρευση του προώθησε τις πιο πάνω θέσεις, τονίζοντας ιδιαίτερα το γεγονός ότι δεν παρέχεται το δικαίωμα έφεσης. Οι αρχές με τις οποίες αντιμετωπίζει το Δικαστήριο αιτήσεις όπως η παρούσα καθορίζονται από τη νομολογία. Στην υπόθεση Περέλλα (αρ.2)

(1995)1 A.A.Δ. 692 αναφέρεται ότι η εμβέλεια του προνομιακού εντάλματος certiorari παρέχει δυνατότητα για άσκηση ελέγχου από ανώτερο προς κατώτερο Δικαστήριο - όχι όμως για αναθεώρηση της ορθότητας της απόφασης του - «με προοπτική την επέμβαση, είτε όπου το κατώτερο Δικαστήριο ενήργησε εκτός της δικαιοδοσίας του, ή την υπερέβη, είτε όπου προκύπτει ενόψει του πρακτικού της απόφασης του Δικαστηρίου προφανές νομικό σφάλμα έστω και αν αυτό δεν άπτεται της δικαιοδοσίας». Στην Re Kakos

(1985)1 CLR 250 αναφέρθηκε επίσης ότι το certiorari παρέχεται κυρίως για να διασφαλίσει ότι κατώτερο Δικαστήριο λειτουργεί μέσα στα όρια της δικαιοδοσίας του και σύμφωνα με τους θεμελιώδεις κανόνες του Δικαίου. Σε σχέση με τη δικαιοδοσία αναφέρεται πως το κριτήριο είναι κατά πόσο η υπό αναθεώρηση διαταγή ήταν εντός των ορίων της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, το οποίο την εξέδωσε. Η απουσία αρμοδιότητας, πρέπει να καταφαίνεται από το πρακτικό της διαδικασίας. Σε σχέση δε με την παρανομία, αυτή να είναι έκδηλη. Η διαδικασία έχει σκοπό να θέσει υπό έλεγχο την ανάληψη δικαιοδοσίας και τη νομιμότητα της Διαταγής, η οποία έγινε σε αντίθεση με την ορθότητα της. "The process is intended to subject to scrutiny the assumption of jurisdiction and the legality of the order made, as opposed to its correctness". (Βλ. επίσης Αναφορικά με την αίτηση Λιασίδη

(1999)1 ΑΑΔ 185). Επίσης χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρεται από την υπόθεση Χρ.Νικολαϊδη Πολ.Αίτ. 52/2000, 19.4.2000 από την οποία παραθέτω τα εξής σχετικά: «Τα θέματα τα οποία εξέτασε το πρωτόδικο δικαστήριο εμπίπτουν εντός της δικαιοδοσίας του. Καθώς έχει νομολογηθεί δεν είναι επιτρεπτό να εκδίδεται διάταγμα Certiorari προκειμένου να υπαγορευθεί σε Δικαστήριο ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να αποφασίσει ζήτημα που εμπίπτει στη δικαιοδοσία του ή ακόμα ο τρόπος με τον οποίο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια (βλ. Λιασίδης, πιο πάνω, και Marewave Shipping & Trading Company Ltd

(1992)1 C.L.R. 116, 121)». Εν προκειμένω η αιτήτρια προβάλλει θέμα λανθασμένης ερμηνείας του Νόμου και δη του άρθρου 11 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/83 ως έχει τροποποιηθεί. Χρήσιμο είναι να παρατεθεί το εν λόγω άρθρο (τονίζεται η παράγραφος (α)(ii) που ενδιαφέρει). 11.-

(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α)(

1. i)Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον: (
2. ii)απάντηση σε καταχωριζόμενη δυνάμει της υποπαραγράφου (
3. i)αίτηση για ανάκτηση κατοχής γίνεται δεκτή για καταχώριση από το Γραμματέα του Δικαστηρίου μόνο σε περίπτωση που η απάντηση συνοδεύεται είτε από απόδειξη του λογιστηρίου του Δικαστηρίου ότι έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο το αναφερόμενο στην αίτηση οφειλόμενο ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια κατά την ημερομηνία καταχώρισης αυτής είτε από απόδειξη είσπραξης του ενοικίου εκδοθείσα υπό του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού ή από απόδειξη κατάθεσης χρηματοπιστωτικού ιδρύματος προς όφελος του ιδιοκτήτη ή αντιπροσώπου αυτού: Νοείται ότι η απόφαση του Γραμματέα για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρισης της απάντησης τίθεται εντός τριών

(3)εργάσιμων ημερών ενώπιον του Δικαστηρίου προς τελεσίδικη έγκριση ή απόρριψη, η δε απόφαση του Δικαστηρίου δεν υπόκειται σε έφεση». Δυνάμει του ως άνω άρθρου παρέχεται τελική εξουσία του Δικαστηρίου για αποδοχή ή απόρριψη της καταχώρησης της Απάντησης. Η εν λόγω Απάντηση (αλλά ούτε και η αίτηση Ενοικιοστασίου) δεν κατατίθεται στη δικογραφία της παρούσης. Επίσημα αντίγραφα των εν λόγω δικογράφων θα ήταν απαραίτητο να τεθούν ευθύς εξ αρχής στη δικογραφία, όπως επιανειλημμένα έχει τεθεί από τη νομολογία. Εν πάση περιπτώσει, η παράλειψη τελικά δεν επιδρά καταλυτικά επί της κρίσης, αφού η θεώρηση μου είναι ότι, δεν καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση ώστε να δοθεί η αιτούμενη άδεια. Δεν έχω πεισθεί ότι το κατώτερο Δικαστήριο έχει ενεργήσει με κατάδηλη παρανομία, ώστε να παρέχεται η αιτούμενη δια της παρούσης θεραπείας, αφού το σχετικό άρθρο του δίδει τη σχετική δικαιοδοσία στη βάση της οποίας έδωσε έγκριση στην καταχώρηση της Απάντησης η οποία συνοδεύετο από κατάθεση χρηματοδοτικού ιδρύματος προς όφελος του ιδιοκτήτη (έστω για διαφορετικό ποσό από εκείνο που αξιώνεται). Ακόμη και εάν το Δικαστήριο ερμήνευσε λανθασμένα το σχετικό άρθρο, αυτό δεν δύναται να ενεργοποιήσει την προνομιακή εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για να παραχωρηθεί η σχετική άδεια. (Βλ. Πετρίδου, πολ.εφ.225/18, 13.11.18), ECLI:CY:AD:2018:A

1. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Αιτήτρια έχει επικαλεσθεί προς επίρρωση των θέσεων του, την πολιτική αίτηση αρ.42/21 επί τοις αφορώσι την αίτηση του Παπαδόπουλου, ημερ.22.3.
2. Εκτός του ότι η υπόθεση αυτή αφορά πρωτόδικη διαδικασία και δεν δεσμεύει, η νομική της βάση διαφέρει καθότι υπήρξε επίκληση του άρθρου 30 του Συντάγματος για παραβίαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης, κάτι που εδώ δεν συντρέχει. Υπό αυτή την έννοια δεν είναι βοηθητική στην παρούσα. Το όλο θέμα συμπλέκεται επίσης, κατά την κρίση μου, με τη δυνατότητα άλλης θεραπείας. Με όλο το σεβασμό στην αντίθετη άποψη του κ.Σταυρινού, το γεγονός ότι στο άρθρο ορίζεται πως επί της απόφασης του Δικαστηρίου για έγκριση ή απόρριψη δεν χωρεί έφεση, δεν ισοδυναμεί με μη ύπαρξη θεραπείας άλλης, εκτός της παρούσας. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας ισχύουν και εφαρμόζονται στις περί ενοικιοστασίου διαδικασίες, νοουμένου ότι συνάδουν με τους σκοπούς του νόμου (βλ. Κ.12 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/83), Χριστοδουλίδου ν. EMKIN (CΟΝSULTING LTD κ.ά. 4.4.2019 και Μιχαλάκης Δράκος ν. Νίκου Αργυρίδη

(1989)1Ε ΑΑΔ 162). Συνεπώς, η φαρέτρα των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (είτε δια της Δ.27 θ.2 είτε στην ευρύτητα της Δ.48 (δη 48

(11), είτε άλλως πως), είναι διαθέσιμη στον αιτητή ώστε να ζητήσει διαγραφή ή παραμερισμό της Απάντησης ή άλλη θεραπεία, θεωρήσει σκόπιμη με το ίδιο τρόπο που επιδιώκει να το πράξει μέσω της προνομιακής εξουσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία είναι εξαιρετική διαδικασία που ενεργοποιείται μόνο εφόσον δεν παρέχεται άλλη δυνατότητα θεραπείας. (Βλ. Esquire Holdings Ltd v. Tsentas Dev.Ltd, πολ.εφ.191/15, 23.3.2016). Τα πιο πάνω οδηγούν στο αναπόδραστο συμπέρασμα πως, κατά την κρίση μου, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η αίτηση απορρίπτεται. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο