JUNPORT INTERNATIONAL LIMITED κ.α. v. FBME BANK LIMITED (ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ/ΑΛΛΟΔΑΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΑΡ. ΕΓΓ. ΑΕ 1830) ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΑΥΤΗΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗ κ.α., ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 92/2019, 23/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2020:B447 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 92/2019 23 Δεκεμβρίου, 2020 [Π. ΠΑΝΑΓΗ, Π., Γ. Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ/Δ] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ FBME LIMITED Η ΟΠΟΙΑ ΕΊΝΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΤΑΝΖΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΝΕΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΩΣ ΑΛΛΟΔΑΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 347 ΤΟΥ ΚΕΦ. 113 ΚΑΙ Η ΟΠΟΙΑ ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΑΝΖΑΝΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΞ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΜΑ ΤΥΠΟΥ QUISTCLOSE ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ/ΕΓΚΑΛΟΥΝΤΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΜΑΤΟΔΟΧΟΥ ΟΙ ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ/ΕΓΚΑΛΟΥΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΞΥ:
- JUNPORT INTERNATIONAL LIMITED κ.ά., ΟΙ ΑΙΤΗΤΕΣ/ΕΓΚΑΛΟΥΝΤΕΣ, ΚΑΙ
- FBME BANK LIMITED (ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ/ΑΛΛΟΔΑΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΑΡ. ΕΓΓ. ΑΕ 1830) ΥΠΟ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΑΥΤΗΣ χχχ ΙΑΚΩΒΙΔΗ κ.ά., ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ/ΕΓΚΑΛΟΥΜΕΝΟΙ -------------------- Φραγκίσκος Χατζηχάννας για Χατζηχάννας & Σία Δ.Ε.Π.Ε., για τους Αιτητές. Λούκας Χαβιαράς για Κούσιος, Κορφιώτης & Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε., για τους Καθ΄ ων η αίτηση. ----------------------- ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει η Π. Παναγή, Π. ---------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Π. ΠΑΝΑΓΗ, Π.:- Οι αιτητές, ομάδα 53 καταθετών της Τράπεζας FBME Bank Limited, την 1.11.2016 καταχώρισαν εναρκτήρια κλήση με καθ' ων η αίτηση το υποκατάστημα της στην Κύπρο («η τράπεζα») και την «κύρια» τράπεζα στην Τανζανία («η μητρική τράπεζα»), η οποία τελούσε υπό διαχείριση, αιτούμενοι αναγνωριστικές δηλώσεις δικαιωμάτων. Κατά το χρόνο εκείνο, η τράπεζα τελούσε υπό εξυγίανση υπό την επίβλεψη του Ειδικού Διαχειριστή κ. χχχ Ιακωβίδη. Με απόφαση του ημερομηνίας 28.7.2017, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας παραμέρισε την ως άνω εναρκτήρια κλήση αποδεχόμενο σχετική αίτηση του Ειδικού Διαχειριστή, με την αιτιολογία ότι το δικονομικό μέτρο της εναρκτήριας κλήσης ήταν λανθασμένο δικονομικό διάβημα έναρξης της διαδικασίας και εξ υπαρχής άκυρο. Η παρούσα αίτηση αποσκοπεί στην παράταση χρόνου για την καταχώριση έφεσης εναντίον της απόφασης αυτής. Μεσολάβησαν, όμως, από την έκδοση της υπό αναφορά απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου, διάφορα άλλα δικονομικά μέτρα εκ μέρους των αιτητών τα οποία επίσης αποσκοπούσαν στην προσβολή της. Συγκεκριμένα, στις 11.8.2017 αιτήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο άδεια καταχώρισης αίτησης δια κλήσεως για την έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari με απώτερο σκοπό την ακύρωση της εν λόγω απόφασης. Παρόλο που το Ανώτατο Δικαστήριο, σε μονομελή σύνθεση, διαπίστωσε αριθμό λανθασμένων και αδόκιμων προσεγγίσεων από το Επαρχιακό Δικαστήριο, με απόφαση του ημερομηνίας 15.9.2017 απέρριψε το αίτημα, κρίνοντας ότι η θεώρηση του κατώτερου δικαστηρίου πως η εναρκτήρια κλήση δεν ήταν το ορθό δικονομικό μέτρο, δεν μπορούσε να ελεγχθεί με certiorari. Ορθό δε ένδικο μέσο αμφισβήτησης της απόφασης ήταν η έφεση. Εναντίον της απόφασης αυτής, οι αιτητές στις 22.9.2017 άσκησαν έφεση, η οποία απορρίφθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 2.4.2018 με το σκεπτικό ότι οι επικαλούμενες από τους αιτητές εξαιρετικές περιστάσεις: «... δεν αποτελούν εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες συνηγορούν υπέρ της χορήγησης άδειας για την καταχώρηση προνομιακών ενταλμάτων παρά την ύπαρξη εναλλακτικής θεραπείας. Αντίθετα, με βάση τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, η έφεση είναι το μόνο μέσο προς εξέταση όλων των εγειρόμενων ζητημάτων.» Ακολούθησε, στις 20.4.2018, η καταχώριση μονομερούς αίτησης εκ μέρους των αιτητών, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης, η οποία επιδόθηκε στον Ειδικό Διαχειριστή της τράπεζας μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 8.11.
- Παρόμοια αίτηση την οποία οι αιτητές καταχώρισαν στις 15.11.2018 στο Ανώτατο Δικαστήριο και επέδωσαν στον Ειδικό Διαχειριστή, αποσύρθηκε στις 22.5.2019 «άνευ βλάβης», ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, μετά από συζήτηση αναφορικά με τη δυνατότητα του Ειδικού Διαχειριστή να εμφανίζεται, με σκοπό να καταχωρηθεί νέα αίτηση η οποία να επιδοθεί στον Ειδικό Εκκαθαριστή της μητρικής τράπεζας. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 31.5.
- Με υπόβαθρο τα ως άνω γεγονότα, οι αιτητές εισηγούνται ότι η καταχώριση και προώθηση της έφεσης είναι υπό τις περιστάσεις η καταλληλότερη, ορθή και μόνη διαθέσιμη θεραπεία, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως ουδέποτε «επέδειξαν παντελή αδιαφορία προκειμένου να εφεσιβάλουν την επίδικη απόφαση», ούτε υπήρξε κατάχρηση εκ μέρους τους. Η μη έγκριση της αίτησης θα τους αποστερήσει τη δυνατότητα ανατροπής της απόφασης ημερομηνίας 28.7.2017, η ουσία της οποίας δεν συζητήθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επειδή θεώρησε ότι το μέσο της έφεσης ήταν καταλληλότερο και διαθέσιμο. Κατά τους καθ' ων η αίτηση η επιλογή των αιτητών να επιδιώξουν την ανατροπή της απόφασης ημερομηνίας 28.7.2017 με προνομιακό ένταλμα αντί με έφεση «είναι παράγοντας ο οποίος διαδραματίζει τον δικό του ρόλο για απόρριψη της αίτησης». Επιπροσθέτως, δεν εντοπίζονται στην ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την αίτηση, λόγοι που να δικαιολογούν την πάροδο του χρόνου που παρήλθε από την έκδοση της υπό αναφορά απόφασης και οι οποίοι να είναι ικανοί να ανατρέψουν την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η προώθηση δε του αιτήματος στο συγκεκριμένο χρόνο, καθιστά την αίτηση παράτυπη ή και καταχρηστική, ενώ τυχόν έγκριση της θα παραβιάσει τις αρχές της ταχείας διεκπεραίωσης των υποθέσεων και της τελεσιδικίας, δημιουργώντας περαιτέρω έξοδα σε μια διαδικασία την οποία οι αιτητές είχαν κάθε ευκαιρία «να ολοκληρώσουν» νωρίτερα. Γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου σε υποθέσεις όπως η παρούσα είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως λέχθηκε στην Κολλάτου ν Παναγιώτου
(2003)1 ΑΑΔ 895, προέχει η διασφάλιση δίκαιης δίκης: «.η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεση του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης». Τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης διαδραματίζουν, όχι απλά ουσιαστικό, αλλά κυριαρχικό ρόλο στην άσκηση της επί του προκειμένου διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου (βλ. Κωνσταντίνου ν Θεοδωράκη
(2014)1 ΑΑΔ 910, ECLI:CY:DOD:2014:7, Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1 Α.Α.Δ. 698 και Lapertas Fisheries Ltd κ.ά. ν. Ευαγόρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1505). Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτητές δεν εξάντλησαν τα διαθέσιμα ένδικα μέσα για προσβολή της απόφασης ημερομηνίας 28.7.2017, αφού οι προηγούμενες διαδικασίες για certiorari, πρωτοδίκως και κατ' έφεση, περιορίστηκαν στη διαπίστωση ότι οι αιτητές διέθεταν τη δυνατότητα άσκησης έφεσης. Ούτε πρόκειται για περίπτωση προώθησης παράλληλων ένδικων μέσων προς τον ίδιο σκοπό, η οποία ελέγχεται από το δικαστήριο όπως και η πολλαπλότητα των διαδικασιών επίτευξης του ίδιου στόχου (βλ. Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 ). Η καθυστέρηση δε που προκλήθηκε οφείλεται, ουσιαστικά, στην προώθηση των προαναφερόμενων μέτρων στη βάση συμβουλής του δικηγόρου των αιτητών και σε καμία περίπτωση δεν οφείλεται σε αδιαφορία τους στην προώθηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους για τα οποία το ενδιαφέρον τους ήταν πάντοτε και παραμένει ζωντανό. Στην Evand Promotions Ltd κ.ά. v. Rutman (Αρ. 2)
(1998)1Δ Α.Α.Δ. 2123 σημειώνεται ότι: «Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμούμενο στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υπόθεσης, αποτελεί τη συνισταμένη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παρατείνει την προθεσμία για την υποβολή έφεσης. Η τήρηση των πρακτικών μέτρων, αποτελεί παράγοντα, ο οποίος άπτεται σε κάθε περίπτωση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως εξηγήσαμε στη Χόππη (ανωτέρω) και πιο πρόσφατα στη Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.ά. v. Δήμου Πάφου (Αρ. 1)
(1998)1 Α.Α.Δ. 634· δεν είναι όμως αφ' εαυτού καθοριστικός, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, εκτός όπου επιδεικνύεται αδιαφορία για τα θέσμια, σε βαθμό και έκταση που υπονομεύει το θεσμικό πλαίσιο επίκλησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου. Καθυστέρηση οφειλόμενη σε σφάλμα του δικηγόρου του αιτητή μπορεί να συγχωρηθεί εφόσο δεν προκαλείται σοβαρή δυσμένεια στην άλλη πλευρά? όλως ιδιαίτερα όταν το σφάλμα οφείλεται όχι σε αμέλεια, αλλά σε εσφαλμένη ερμηνεία ή θεώρηση θεσμικών κανόνων. Ο κυριαρχικός ρόλος που διαδραμάτιζαν τα γεγονότα της υπόθεσης στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας η οποία παρέχεται στο Δικαστήριο, υπογραμμίζεται και στην πρόσφατη απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Stabilad v. Stephens & Carter [1998] 4 All E.R. 129.» Η προώθηση δε των δικαιωμάτων των αιτητών με την καταχώριση αίτησης για άδεια για certiorari και με έφεση κατά της απορριπτικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επέδρασε ουσιωδώς, καθ' όλη τη διάρκεια του κρίσιμου χρόνου, ως παράγοντας ανασταλτικός της άσκησης έφεσης κατά της απόφασης ημερομηνίας 28.7.2017 (Βλ. Eurohouse Finance Ltd κ.ά. ν. Αστυνομικού Διευθυντή Επαρχίας Λεμεσού
(2000)2 Α.Α.Δ. 52), ενώ ο διαρρεύσας από τότε χρόνος είναι πλήρως αιτιολογημένος (βλ. Χόππης v. Παναγή
(1993)1 Α.Α.Δ. 140 ). Με αυτά τα δεδομένα, δεν θεωρούμε ότι υπήρξε ασύγγνωστη ολιγωρία εκ μέρους των αιτητών. Ούτε βλέπουμε πώς η παράταση του χρόνου θα προκαλέσει σοβαρή δυσμένεια στην άλλη πλευρά ή, όπως υποστηρίζει, στέρηση των καρπών της επιτυχίας της. Θα ήταν οξύμωρο δε να απορρίπτεται από τη μια η έφεση των αιτητών ενώπιον της Ολομέλειας με το σκεπτικό ότι «η έφεση είναι το μόνο μέσο προς εξέταση όλων των εγειρόμενων ζητημάτων» και από την άλλη να μην τους παρέχεται η δυνατότητα άσκησής του, λόγω του διαρρεύσαντα χρόνου από την έκδοση της υπό αναφορά απόφασης. Το Εφετείο, βέβαια, διατηρεί πάντοτε τη δυνατότητα, όταν οι περιστάσεις το δικαιολογούν, να επισπεύσει την εκδίκαση μιας έφεσης. Κρίνουμε, λοιπόν, ότι τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Η προθεσμία καταχώρησης έφεσης κατά της απόφασης της 28.7.2017 παρατείνεται για περίοδο 5 ημερών από σήμερα. Τα μισά έξοδα επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση. Π. ΠΑΝΑΓΗ, Π. Γ. Ν. ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ. Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ. /ΣΓεωργίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο