ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI, Πολιτική Aίτηση Αρ. 2/2021, 18/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2021:D8 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτική Αίτηση Αρ. 2/2021) 18 Ιανουαρίου 2021 [Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡO3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 04/01/2021 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΥΠ. ΑΡΙΘΜΟ 2580/2014 -------------- Π. Πολυβίουμε Στ. Πολυβίου (κα) και Π. Μακρίδη, για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε.,για την Αιτήτρια. -------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Η Αιτήτρια ζητά άδεια για την καταχώρηση αίτησης με κλήση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari με σκοπό την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 4.1.2021 που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στα πλαίσια της αγωγής 2580/2014 και κατόπιν αίτησης ημερ. 22.12.2020. Ζητά ακόμα την αναστολή της ισχύος του διατάγματος που εκδόθηκε και κάθε περαιτέρω διαδικασίας στην αγωγή αυτή. Η αγωγή 2580/2014 αφορά στην αξίωση δύο προσώπων, οι Καθ΄ων η Αίτηση, ώστε συμφωνία οικιστικού δανείου, που συνήψαν με τράπεζα τις εργασίες της οποίας ανέλαβε η Αιτήτρια Τράπεζα, εναγόμενες στην αγωγή, κηρυχτεί ως μη δεκτική εκτέλεσης λόγω παραβίασης της και συναφούς ασφαλιστικής σύμβασης εκ μέρους των τελευταίων. Η αγωγή δεν έχει ακόμα εκδικαστεί. Προκύπτει ότι η Αιτήτρια με επιστολή της ημερ. 16.10.2020 κοινοποίησε στους Καθ΄ων η Αίτηση την πρόθεση της να πωλήσει το δάνειο σε τρίτο πρόσωπο δυνάμει του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν. 169(Ι)/2015). Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 υπέβαλε ένσταση, για να ενημερωθεί με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 17.12.2020 της Αιτήτριας προς το δικηγόρο της ότι, εφόσον δεν είχε προβεί σε προσφορά σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για να μην πωληθεί το δάνειο σε τρίτο πρόσωπο και ότι η Αιτήτρια θα προέβαινε στην πώληση του. Στη βάση της θέσης τους ότι δεν όφειλαν στην Αιτήτρια οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με το δάνειο, αλλά αντίθετα είχαν να λαμβάνουν από αυτή και επομένως δεν ήταν δυνατό να εξαγοράσουν το δάνειο, οι Καθ΄ων η Αίτηση με μονομερή αίτηση ημερ. 22.12.2020 ζήτησαν προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στην Αιτήτρια να το πωλήσει σε τρίτο πρόσωπο, έτσι ώστε να «διατηρηθεί αναλλοίωτο το statusquo» του δανείου μέχρι τη διεκπεραίωση της αγωγής. Αναφέρεται ότι το κατώτερο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος και διέταξε την επίδοση της αίτησης στην Αιτήτρια την 4.1.2021. Η αίτηση επιδόθηκε στην Αιτήτρια που δεν εμφανίστηκε την 4.1.2021, με αποτέλεσμα το ζητούμενο διάταγμα να εκδοθεί στην απουσία της. Κατά την 4.1.2021 βρίσκονταν σε ισχύ οι οδηγίες που δόθηκαν με την Ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 30.12.2020, η οποία είχε εκδοθεί λόγω της ανάγκης λήψης μέτρων προς παρεμπόδιση της εξάπλωσης του κορωνοϊού (νόσου Covid-19), που στην έκταση που ενδιαφέρει, προέβλεπε ότι: «Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχοντας υπόψη τα ανωτέρω και ασκώντας τις δικές της εξουσίες, αποφάσισε τα εξής: (Α) Αναστέλλεται προσωρινά η εκδίκαση ή η περαιτέρω προώθηση όλων των υποθέσεων σε όλα τα Δικαστήρια, κάθε βαθμίδας και δικαιοδοσίας, από σήμερα 30.12.2020 μέχρι και 10.1.2021, πλην των ακολούθων εξαιρέσεων: I. Σε ό,τι αφορά τις πολιτικές υποθέσεις θα εκδικάζονται: (
- i)αιτήσεις για ενδιάμεσα διατάγματα σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις. Το κατεπείγον της εκδίκασης κρίνεται από τον αρμόδιο Δικαστή, από τον οποίο και λαμβάνεται σχετική άδεια.» Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Ανακοίνωση, όπως και άλλες σχετικές ανακοινώσεις που εξέδωσε το Ανώτατο Δικαστήριο, στοχεύουν στη ρύθμιση της λειτουργίας των Δικαστηρίων κατά τρόπο συμβατό με την πιστή εφαρμογή των διαταγμάτων του Υπουργού Υγείας κατ' εξουσιοδότηση του Υπουργικού Συμβουλίου, που ισχύουν σε κάθε δεδομένη περίοδο. Κατά την έκδοση της Ανακοίνωσης της 30.12.2020 βρισκόταν σε ισχύ το περί Λοιμοκαθάρσεως (Καθορισμός Μέτρων για Παρεμπόδιση της Εξάπλωσης του Κορωνοϊού COVID-19) Διάταγμα (Αρ. 60) του 2020, που είχε δημοσιευτεί την 29.12.2020 και αφορούσε σε περιοριστικά μέτρα μέχρι 10.1.2021. Τα μέτρα αυτά έχουν ουσιαστικά επεκταθεί μέχρι 31.1.2021 με το περί Λοιμοκαθάρσεως (Καθορισμός Μέτρων για Παρεμπόδιση της Εξάπλωσης του Κορωνοϊού COVID-19) Διάταγμα (Αρ. 2) του 2021, που δημοσιεύτηκε την 8.1.2021 και έχει σχετικά εκδοθεί νέα Ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ.11.1.2021. Παραπονείται λοιπόν η Αιτήτρια ότι το κατώτερο Δικαστήριο δεν προέβηκε σε εύρημα η συμπέρασμα ότι συνέτρεχαν εξαιρετικά επείγουσες περιστάσεις, ώστε να εκδικαστεί η αίτηση ημερ.22.12.2020, ενώ μάλιστα την 28.12.2020 που είχε επιληφθεί της αίτησης για πρώτη φορά είχε, με άλλη σύνθεση, προβεί σε εύρημα ή συμπέρασμα ότι δεν συνέτρεχε ο δικαιοδοτικός όρος του κατ' επείγοντος. Του καταλογίζεται ότι ενήργησε ως εφετείο του εαυτού του ή, δοθείσης της αλλαγής στη σύνθεση του, ισότιμου ή ομόβαθμου του Δικαστηρίου. Παραβίασε έτσι τις ρητές οδηγίες ή και «Εγκύκλιο» του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ.30.12.2020. Τα ζητήματα αυτά εγείρονται στους δύο πρώτους λόγους για τους οποίους ζητείται η άσκηση της προνομιακής εξουσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου,πουαναπτύσσονται μαζί από τους δικηγόρους τηςΑιτήτριας. Το ζήτημα του κατ' επείγοντος δεν είναι μονοδιάστατο και εμπλέκειδιάφορες παραμέτρους, ανάλογα με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίεςεξετάζεται. Είναι δυνατόν να μην χορηγηθεί θεραπεία μονομερώς γιατί η επαπειλούμενη πράξη, που ζητείται να εμποδιστεί, δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να διενεργηθεί σε πολύ σύντομο χρόνο, έτσι που να παρέχεται το χρονικό περιθώριο για να επιδοθεί η αίτηση και να ακουστεί και η άλλη πλευρά. Εφόσον, όμως,η επαπειλούμενη πράξηθα μπορεί να διενεργηθεί μετά πάροδο συγκεκριμένου χρόνου, καθίσταται επιτακτικό και ως εκ τούτου επείγον να εκδικαστεί η αίτηση, στην παρουσία πλέον και της άλλης πλευράς και να εκδοθεί απόφαση πριν παρέλθει ο χρόνος αυτός. Έτσι, ακόμα κι' αν είχε κριθεί ότιδεν συνέτρεχε ο δικαιοδοτικός όρος του κατ' επείγοντος, ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο με την αίτηση διάταγμα μονομερώς, αυτό δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στο ότι η αίτηση δεν μπορούσε να εκδικαστεί μέσα στην περίοδο που ίσχυαν οι σχετικές Οδηγίες. Είναι συζητήσιμο κατά πόσο το κατώτερο Δικαστήριο είχε αποφανθεί. Είχε αναφέρει: «Διαπιστώνω ότι το θέμα του κατ' επείγοντος ουσιαστικά έχει καταστεί μη επείγον λόγω του χρόνου που έχει διαρρεύσει. Θεωρώ ορθό να σας ακούσω για το θέμα του κατ' επείγοντος». Αν είχε αποφανθεί, προς τί να ακούσει το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση, τότε αιτητών. Ο τελευταίος είχε ζητήσει, μετά την πιο πάνω αναφορά του κατώτερου Δικαστηρίου, να του δοθεί ημερομηνία για επίδοση της αίτησης.Όμως, δεν έχει σημασία, όπως εξηγήθηκε πιο πάνω. Το κατώτερο Δικαστήριο όρισε την αίτηση για επίδοση την 4.1.2021 στις 09:00. Κατά την 4.1.2021 το κατώτερο Δικαστήριο επιλήφθηκε της αίτησης. Είχε στο μεταξύ εκδοθείη Ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ.30.12.2020. Στο πρακτικό, που έχει παρουσιαστεί, δεν αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με την Ανακοίνωση. Δεν ήταν αναγκαίο. Άλλωστε, για να τεθεί η αίτηση ενώπιον του Δικαστή που της επιλήφθηκε πρέπει να είχε ληφθεί η σχετική άδειά του. Για να την δώσει, θα πρέπει να είχε κρίνει ότι ήταν εξαιρετικά επείγουσα περίπτωση και κατ' επείγον να εκδικαστεί η αίτηση, χωρίς ωστόσο να προκαταβάλλει τη θέση του σε σχέση με το ανάλογο στοιχείο στα πλαίσια των ουσιαστικών προϋποθέσεων για την έκδοση ενδιαμέσου διατάγματος. Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστήριζε την αίτηση ημερ. 22.12.2020, η πώληση μπορούσε να πραγματοποιηθεί μετά παρέλευση 45 ημερών από την 17.12.2020 που ήταν η ημερομηνία της κοινοποίησης στους Καθ΄ων η Αίτηση της πρόθεσης της Αιτήτριας. Αυτή ήταν η προβαλλόμενη ανησυχία των Καθ' ων η Αίτηση.Με αυτά τα δεδομένα η αίτηση έπρεπε να ακουστεί και να αποφασιστεί πριν την 1.2.2021. Επομένως, όταν το κατώτερο Δικαστήριο αποφάσιζε κατά πόσο θα έπρεπε να επιληφθεί της αίτησης την 4.1.2021 τα δεδομένα που είχε υπόψη του ήταν ότι θα μπορούσε να απαιτηθεί να δοθούν οδηγίες για ένσταση και περαιτέρω χρόνος για τις αγορεύσεις των μερών, ενώ στη συνέχεια θα έπρεπε να υπάρχει και το χρονικό περιθώριο για το ίδιο για να ετοιμάσει την απόφαση του. Με αυτά υπόψη, η απόφαση του κατώτερου Δικαστηρίου να επιληφθεί της αίτησης, γιατί αυτό εξετάζεται σε πρώτο στάδιο, ήταν μέσα στα πλαίσια της ορθής άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας στα πλαίσια των εξουσιών που είχε.Δεν τεκμηριώνεται για αυτούς τους λόγους υπέρβαση εξουσίας ή δικαιοδοσίας από το κατώτερο Δικαστήριο. Ο τρίτος λόγος για τον οποίο η Αιτήτρια επικαλείται την άσκηση της προνομιακής εξουσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι γιατί, κατά την εισήγηση της, παραβιάστηκαν οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, καθότι στερήθηκε της δυνατότητας να ακουστεί. Αναπτύσσονται δύο παράμετροι. Η πρώτη είναι ότι ενώ στο φάκελο της αγωγής υπήρχε έντυπο διορισμού δικηγόρου από την Αιτήτρια και η Αιτήτρια είχε δικηγόρους που χειρίζονταν εκ μέρους της την αγωγή αυτοί δεν ενημερώθηκαν ότι η αίτηση θα εκδικαζόταν. Εμπλέκεται και πάλι το ζήτημα της Ανακοίνωσης τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Παραπονείται η Αιτήτρια ότι στη διαδικτυακή διεύθυνση του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου δεν είχε αναρτηθεί οποιοδήποτε πινάκιο υποθέσεων στο οποίο να περιλαμβάνεται η επίδικη αγωγή. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ότι αυτή ήταν η πρακτική που ακολουθείτο από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, πρακτική που ακολουθείται και σήμερα. Η δεύτερη παράμετρος αφορά στη διαπίστωση του κατώτερου Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια δεν εκπροσωπείτο κατά την 4.1.2021. Δεν προκύπτει από το σχετικό πρακτικό να είχε φωνηθεί η Αιτήτρια ή οι δικηγόροι της. Το κατώτερο Δικαστήριοανάφερε: « Η [Αιτήτρια] δεν εκπροσωπείται, ένορκη δήλωση επίδοσης της Αίτησης έχει καταχωρηθεί και σημειώνεται ως Έγγραφο Α. Επίσης δεν έχει σταλεί οποιοδήποτε ηλεκτρονικό μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Δικαστηρίου είτε από την ίδια την [Αιτήτρια] είτε από τους συνηγόρους της μέχρι αυτή την ώρα με το οποίο να υποβάλλεται οποιοδήποτε αίτημα». Στη συνέχεια προχώρησε στην έκδοση του διατάγματος. Η ώρα ήταν 10:22. Η Αιτήτρια, προς την οποία η αίτηση επιδόθηκε την 30.12.2020, δεν παρουσιάστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την 4.1.2021. Ούτε δικηγόρος εκ μέρους της. Επομένως, εάν πράγματι δεν φωνήθηκε η ίδια ή οι δικηγόροι της, δεν είχε την όποια ουσιαστική επίδραση στα δικαιώματα της. Το ζήτημα θα είχε, ίσως, σημασία αν αυτή ή οι δικηγόροι της βρίσκονταν στο χώρο του Δικαστηρίου αναμένοντας την ακρόαση της υπόθεσης τους και δεν είχαν εμφανιστεί γιατί δεν είχαν φωνηθεί. Ό,τι άλλο καταλογίζεται στο κατώτερο Δικαστήριο είναι ότι δεν προέβηκε σε έλεγχο ότι η υπόθεση είχε αναγραφεί στο πινάκιο του Δικαστηρίου και κατά πόσο αυτό είχε δημοσιευτεί στο διαδίκτυο. Το Δικαστήριο δεν είχε τέτοια υποχρέωση. Η υποχρέωση του ήταν να διαπιστώσει ότι υπήρχε νομότυπη επίδοση. Άλλο εάν λόγω των περιστάσεων θα ήθελε να προβεί σε οποιεσδήποτε περαιτέρω διαπιστώσεις προτού προχωρήσει στην έκδοση του διατάγματος, κάτι για το οποίο δεν είχε υποχρέωση και επομένως δεν υπερέβηκε την εξουσία του γιατί προχώρησε στην έκδοση του διατάγματος χωρίς να το πράξει. Η Αιτήτρια δεν εκπροσωπήθηκε κατά την 4.1.2021 γιατί παρά το γεγονός ότι της επιδόθηκε η αίτηση και ενημέρωσε, όπως διατείνεται,προς τούτο τους δικηγόρους της, οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν για να την εκπροσωπήσουν. Ο τέταρτος λόγος προκύπτει από τη μορφή του συνταγμένου διατάγματος. Στη βάση του καταλογίζεται στο κατώτερο Δικαστήριο ότι εξέλαβε ότι εκδίκαζε μονομερή αίτηση, ενώ με την επίδοση αυτή είχε μετατραπεί σε αίτηση με κλήση. Πώς χειρίστηκε την ενώπιον του αίτηση και τί αποφάσισε το κατώτερο Δικαστήριο αποκαλύπτεται από το πρακτικό του ημερ.4.1.2021. Δεν μπορούν να του αποδοθούν τα όποια σφάλματα προέκυψαν, εκ των υστέρων, κατά την σύνταξη του διατάγματος. Διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν εκδίκασε την αίτηση ως μονομερή. Γι' αυτό και δεν όρισε το διάταγμα που εξέδωσε επιστρεπτέο. Ούτε το γεγονός ότι διάταξε την υπογραφή εγγύησης για τυχών ζημιές που θα ήθελαν προκληθεί στην Αιτήτρια από την έκδοση του διατάγματος, αναδεικνύει αντίληψη του κατώτερου Δικαστηρίου ότι επιλαμβανόταν μονομερούς αιτήσεως. Μάλλον προσέγγιση, που και άλλοι συμμερίζονται, ότι τέτοια εγγύηση μπορεί να ζητείται ακόμα και όταν ένα ενδιάμεσο διάταγμα εκδίδεται σε αίτηση με κλήση και με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων. Σημειώνεται, τέλος, ότι τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση σε σχέση με την πανομοιότυπη αίτηση ημερ.8.12.2020 που, κατόπιν αδείας, αποσύρθηκε άνευ βλάβηςτην 28.12.2020, δεν επηρεάζουν την ουσία των λόγων για τους οποίους ζητείται η έκδοση προνομιακού εντάλματος. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν έχουν καταδειχτεί οι προϋποθέσεις για να δοθεί άδεια για την καταχώρηση αίτησης για την έκδοση προνομιακού εντάλματος και ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Χ. Μαλαχτός, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο