ΔΡ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ κ.α. v. Φ. ΩΡΟΛΟΓΑ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΩΡΟΛΟΓΑ, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε40/2017 και Ε41/2017, 27/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2021:A465 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε40/2017 και Ε41/2017) 27 Σεπτεμβρίου, 2021 [ΓΙΑΣΕΜΗΣ, ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, ΣΑΝΤΗΣ, Δ/στές] (Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε40/2017) (Σχετική με την Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε41/2017)
- ΔΡ. xxx ΦΙΛΙΠΠΟΥ,
- ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Εφεσείοντες-Εναγόμενοι 2 και 3, ν. Φ. ΩΡΟΛΟΓΑ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΩΡΟΛΟΓΑ, Εφεσίβλητης-Ενάγουσας. ____________________ (Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε41/2017) (Σχετική με την Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε40/2017) ΔΡ. xxx ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, Εφεσείων-Εναγόμενος 1, ν. Φ. ΩΡΟΛΟΓΑ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΩΡΟΛΟΓΑ, Εφεσίβλητης-Ενάγουσας. ____________________ Κ. Γεωργιάδης, για Chrysses Demetriades & Co. LLC, για τους Εφεσείοντες στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε40/
- Αδάμος Κονιάς, για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε, για τον Εφεσείοντα στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε41/
- Αντώνης Γλυκής, μαζί με Π. Νουτράκη, για Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε., για την Εφεσίβλητη και στις δύο εφέσεις. ____________________ Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από το Δικαστή Γ.Ν. Γιασεμή. ____________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΓΙΑΣΕΜΗΣ, Δ.: Ο γιατρός Κωνσταντίνος Ωρολογάς, όσο ζούσε, κίνησε κατά των εφεσειόντων, εναγομένων, την αγωγή αρ. 1858/2012, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Με αυτήν, αποδίδεται στους τελευταίους αμέλεια, διά παραλείψεως, να διαγνώσουν, προσωπικά, οι πρώτοι δύο και, διά των αντιπροσώπων της, η τρίτη, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, ότι ο ίδιος υπέφερε από καρκίνο του παχέος εντέρου. Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 27.4.2012, με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Στη συνέχεια, στις 14.2.2013, καταχωρίστηκε η έκθεση απαίτησης. ΄Οπως γίνεται αντιληπτό, η δικογραφία έχει ολοκληρωθεί, αφού, από πληροφόρηση που δόθηκε στις 22.9.2021, όταν η έφεση ήταν ορισμένη για προδικασία, η αγωγή είναι ορισμένη στις 30.9.2021, για ακρόαση. Σημειώνεται πως, στο μεταξύ, ο Κωνσταντίνος Ωρολογάς έχει αποβιώσει και η αγωγή του προωθείται από τη διαχειρίστρια της περιουσίας του. Οι εφεσείοντες, μετά την καταχώριση, ως ανωτέρω, της έκθεσης απαίτησης και, συγκεκριμένα, κατά το Σεπτέμβριο του 2015, καταχώρισαν, ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, δυνάμει της Δ.27, Κ. 3[1], των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, (οι «Κ.Π.Δ.»), δύο όμοιες μεταξύ τους αιτήσεις, για την εκδίκαση προδικαστικού σημείου. Η μια καταχωρίστηκε από τους εφεσείοντες στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε40/2017 και η άλλη από τον εφεσείοντα στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε41/
- Είναι η θέση και των τριών πως το εν λόγω προδικαστικό σημείο αναφύεται από την έκθεση απαίτησης. Αρχικά, αυτό ηγέρθη μέσω της υπεράσπισης εκάστου των εφεσειόντων, δυνάμει της Δ.27, Κ. 1[2], των Κ.Π.Δ., υπό τη μορφή προδικαστικής ένστασης, με την οποία προβάλλεται η θέση ότι η αγωγή έχει παραγραφεί, αφού η αποδιδόμενη στους εφεσείοντες αμέλεια ήταν γνωστή στον αποβιώσαντα από το Μάρτιο του
- Το Δικαστήριο εξέτασε τις αιτήσεις των εφεσειόντων, υπό το φως και της ένστασης της εφεσίβλητης. Κατέληξε δε στο συμπέρασμα πως δεν ετίθετο θέμα παραγραφής της αγωγής. ΄Οπως το έθεσε: «... η διαπίστωση της έναρξης του χρόνου παραγραφής άπτεται γεγονότων που θα αποδειχθούν με μαρτυρία κατά τη δίκη και δεν είναι αμιγώς νομικό θέμα που προκύπτει από τις παραγράφους 27 και 28 της ΄Εκθεσης Απαίτησης ...». Συνεπώς, έκρινε ότι το, ως άνω, εγειρόμενο θέμα δε δικαιολογείτο να εξεταστεί με τη συνοπτική διαδικασία που προβλέπεται στη Δ.27, Κ.
- Στο πλαίσιο της υπό εξέτασης έφεσης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εφεσειόντων διατύπωσαν τη διαφωνία τους με την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου. Εισηγούνται, συναφώς, πως, σύμφωνα με ό,τι δικογραφείται, ειδικά, στην παράγραφο 27 της έκθεσης απαίτησης, ο αποβιώσας αντιλήφθηκε, από το Μάρτιο του 2009, ότι οι εφεσείοντες, αμελώς, παρέλειψαν να διαγνώσουν ότι αυτός έπασχε από καρκίνο του παχέος εντέρου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσιβλήτων υποστήριξε την πρωτόδικη απόφαση στην ολότητά της. Σημαντικές για τη διαπίστωση του κατά πόσο υπήρχε θέμα προς εξέταση, δυνάμει της Δ.27, Κ. 3, είναι οι παράγραφοι 25 έως 28 της έκθεσης απαίτησης, αλλά και οι παράγραφοι που ακολουθούν, στις οποίες καταγράφεται η πορεία της εν λόγω ασθένειας του αποβιώσαντος, μέσα από τις διαγνώσεις των θεραπόντων ιατρών του και τις θεραπείες στις οποίες αυτός υποβλήθηκε μέχρι και το θάνατό του. Ειδικά, όμως, στις παραγράφους 25 έως 28 της έκθεσης απαίτησης, αναφέρεται ότι, κατά το Μάρτιο του 2009, ο αποβιώσας είχε υποβληθεί, σε ειδικό Κέντρο Γαστρεντερολογίας στην Αθήνα, σε διάφορες εξετάσεις, από τις οποίες διαπιστώθηκε ότι υπέφερε από καρκίνο του παχέος εντέρου. Υπό το φως της διαπίστωσης, ανωτέρω, στην παράγραφο 27, αναφέρεται ότι: «Ο Ενάγοντας πλέον αντιλήφθηκε ξεκάθαρα την αμέλεια και/ή την παράλειψη» των εφεσειόντων να διαγνώσουν ότι αυτός υπέφερε από την προαναφερθείσα σοβαρή ασθένεια, με δεδομένο ότι τον είχαν υποβάλει σε επανειλημμένες εξετάσεις στο παρελθόν, όταν ο ίδιος παραπονείτο για ενοχλήσεις στην περιοχή της κοιλιακής χώρας. Η αγωγή, όπως αναφέρθηκε ήδη, εδράζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας, διά του οποίου αποδίδεται στους εφεσείοντες παράλειψη να διαπιστώσουν την ασθένεια από την οποία υπέφερε ο αποβιώσας, δηλαδή από καρκίνο του παχέος εντέρου, η οποία διαγνώστηκε το Μάρτιο του
- Τούς αποδίδεται, επίσης, ευθύνη για την, κατ' ισχυρισμό, ζημιά που αυτός υπέστη, συνεπεία της εν λόγω αμέλειάς τους. Η παράλειψη, ανωτέρω, εφόσον αυτή αποδειχθεί στο Δικαστήριο, ενσωματώνει τα δύο από τα τρία συστατικά στοιχεία του υπό αναφορά αδικήματος, (το καθήκον επιμέλειας και την παραβίασή του). Το τρίτο συστατικό του αφορά στην πρόκληση πραγματικής ζημιάς. Τούτη αναφέρεται στο μέρος της απαίτησης που αναπτύσσεται στο σχετικό δικόγραφο, με την παράθεση, επί μακρόν, ισχυρισμών, με τους οποίους επιδιώκεται η απόδοση στους εφεσείοντες πρόκλησης στον αποβιώσαντα ζημιάς, στις διάφορες μορφές της, που αυτός ισχυρίζεται ότι υπέστη, μέχρι και το θάνατό του, λόγω της μη έγκαιρης διάγνωσης της εν λόγω ασθένειας. Οι σχετικοί ισχυρισμοί παραπέμπουν σε πραγματική ζημιά, υπό μορφή σωματικών βλαβών, καθώς, επίσης, σε ζημιά οικονομικής φύσεως. Το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου αναφορικά με την πρόκληση ζημιάς στον αποβιώσαντα, ως εκ της ισχυριζόμενης, ως άνω, παράλειψης των εφεσειόντων, δεν προκύπτει από την παράγραφο 27 της έκθεσης απαίτησης. Σε αυτή, γίνεται αναφορά μόνο σε διαπιστωθείσα «αμέλεια» των εφεσειόντων. Σημειώνεται δε πως, εμφανώς, η λέξη «αμέλεια» χρησιμοποιείται, εν προκειμένω, ως αξιολογικός όρος, περιγραφικός, γενικά, της αιτίας που προβλέπεται στο άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
- Από τη χρήση της και μόνο, ως ανωτέρω, δεν καθορίζεται ότι, από την ισχυρισθείσα παράλειψη των εφεσειόντων, προκλήθηκε στον αποβιώσαντα οποιαδήποτε ζημιά. Τούτη, εάν υπάρχει, πρέπει να αναζητηθεί στα ουσιώδη γεγονότα που εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης. ΄Οπως δε γίνεται αντιληπτό από το περιεχόμενό της, υπάρχουν σε αυτό εκτενείς αναφορές σε ιατρικές διαγνώσεις και σε θεραπείες, στις οποίες ο αποβιώσας είχε υποβληθεί, στην προσπάθεια αποθεραπείας του από την εν λόγω ασθένεια. Δεδομένων των πιο πάνω παρατηρήσεων, η αναφορά του Δικαστηρίου στο άρθρο 68 του Κεφ. 148 δεν έγινε με σκοπό να διαπιστωθεί πως δεν υπάρχει παραγραφή. Τούτο συνάγεται από την παρατήρησή του ότι: «Το πότε άρχισε και πότε τελειώνει ο χρόνος παραγραφής στην παρούσα υπόθεση δεν είναι ξεκάθαρο ως νομικό σημείο που πρέπει να προδικαστεί αφού θα προκύψει από αμφισβητούμενα γεγονότα και μαρτυρία που θα δοθεί κατά τη δίκη.» Η σημασία της υπό έφεση απόφασης είναι πως, στην προκειμένη περίπτωση, η παραγραφή της αγωγής αποτελεί θέμα πραγματικό, το οποίο θα κριθεί στη βάση των γεγονότων που θα προκύψουν κατά τη δίκη, υπό το πρίσμα των σχετικών προνοιών του άρθρου
- Για τους πιο πάνω λόγους, η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα, τα οποία καθορίζονται στο ποσό των €3.000,00, συν Φ.Π.Α., επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων. Τέλος, επιθυμούμε να εκφράσουμε την ευαρέσκειά μας προς τους συνηγόρους των μερών για την άμεση ανταπόκρισή τους στις οδηγίες του Εφετείου για σύντμηση του χρόνου καταχώρισης των περιγραμμάτων αγόρευσης, γεγονός που συνέβαλε στο να ακουστεί η έφεση σε διάστημα πέντε ημερών, αφότου αυτή ήταν ορισμένη για προδικασία, στις 22.9.
- Γ.Ν. Γιασεμής, Δ. Α. Πούγιουρου, Δ. Ν. Σάντης, Δ. /ΜΠ [1] "
- The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just." [2] "
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο