← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. κ.α., Αίτηση Αρ. 9/2022, 19/5/2022

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. κ.α., Αίτηση Αρ. 9/2022, 19/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2022:D194 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Αίτηση Αρ. 9/2022) (Ijustice) 19 Μαΐου, 2022 [Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 2018 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ

  1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.,
  2. XXX ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ,
  3. XXX ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ,
  4. XXX ΣΙΜΙΛΛΙΔΗ,
  5. XXX ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ
  6. XXX ΜΙΧΑΗΛ, ΕΚ ΠΑΦΟΥ, ΟΔΟΣ XXX XXX XXX, ΜΕΓΑΡΟ XXX, ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 21/3/2022 ________________________________________________ Μονομερής Αίτηση ημερ. 13/5/2022 για επέκταση της προθεσμίας των 45 ημερών για καταχώρηση Αίτησης για εξασφάλιση Άδειας για καταχώρηση Αίτησης για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Γ. Νεάρχου για Ηλίας Α. Στεφάνου ΔΕΠΕ, για τους Αιτητές. ______________________________________________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η (EX TEMPORE) Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.: Οι Αιτητές με την υπό κρίση Αίτηση ζητούν την «άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου για επέκταση του χρόνου καταχώρησης για Άδεια έκδοσης προνομιακού εντάλματος Certiorari». Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση εκτίθενται σε επισυνημμένη ένορκη δήλωση του xxx Δημητριάδη, Αιτητή 3 (εφεξής ένορκη δήλωση Γ.Δ.), ο οποίος εργάζεται ως δικηγόρος στο γραφείο της Αιτήτριας 1 η οποία είναι δικηγορική εταιρεία. Από την Ένορκη Δήλωση Γ.Δ. προκύπτουν τα εξής γεγονότα: Μεταξύ των ημερομηνιών 29 και 31 Ιουλίου 2021 εκτελέστηκαν τρία εντάλματα έρευνας στο δικηγορικό γραφείο της Αιτήτριας
  7. Πέρα από τα έγγραφα και ηλεκτρονικά δεδομένα που παραλήφθηκαν από τα γραφεία της δικηγορικής εταιρείας, παραλήφθηκαν και τα κινητά του ενόρκως δηλούντα και του Αιτητή
  8. Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε υπήρξαν διάφορες δικαστικές διαδικασίες, ορισμένες εκ των οποίων εξακολουθούν να εκκρεμούν. Οι έρευνες της Αστυνομίας βρίσκονται σε εξέλιξη αφού πρόσφατα ο Αιτητής 2 βρέθηκε στο Αρχηγείο της Αστυνομίας για τη διαδικασία αποσφράγισης των Τεκμηρίων η οποία, όπως ο ίδιος πληροφόρησε, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Οι Αιτητές έλαβαν γνώση για την ύπαρξη του προσβαλλόμενου Διατάγματος Πρόσβασης στο Περιεχόμενο Επικοινωνίας ημερ. 21/3/2022 στις 13/4/2022, όταν τους επιδόθηκε η εκ του Νόμου προβλεπόμενη Έκθεση η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  9. Το πιστό αντίγραφο του Διατάγματος παραδόθηκε στους δικηγόρους των Αιτητών στις 19/4/2022, οι οποίοι αυθημερόν το απέστειλαν στους Αιτητές ηλεκτρονικά. Προηγήθηκε προς τούτο επιστολή- αίτημα των δικηγόρων των Αιτητών το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  10. Αμέσως οι Αιτητές έδωσαν οδηγίες στους δικηγόρους τους όπως εξετάσουν τη νομιμότητα του εκδοθέντος Διατάγματος και γενικά σε δεδομένα επικοινωνίας και να προβούν στις δέουσες ενέργειες για προσβολή του. Στην Ένορκη Δήλωση Γ.Δ. αναφέρεται ότι είναι προφανές ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση περί της ύπαρξης του Διατάγματος μετά την παρέλευση 23 ημερών από την έκδοση του, ενώ γνώση για το περιεχόμενο του Διατάγματος και της υποβληθείσας αίτησης σε 30 ημέρες από την έκδοση του. Αναφέρεται ακόμη ότι από την ημέρα που έλαβαν το πιστό αντίγραφο έχουν παρέλθει 24 ημέρες ενώ είχαν μεσολαβήσει και οι αργίες του Πάσχα. Μέχρι σήμερα δεν έχει επιδοθεί στους Αιτητές το σχετικό Διάταγμα, παρά μόνο η Έκθεση. Προβάλλεται ότι είναι δίκαιη η έγκριση της παρούσας Αίτησης αφού ουσιαστικά οι Αιτητές έλαβαν γνώση του περιεχομένου του Διατάγματος, του οποίου επιδιώκεται η προσβολή, μόλις πριν από 24 ημέρες. Προβάλλεται, επίσης, ότι τα δεδομένα της παρούσας περίπτωσης ικανοποιούν την προϋπόθεση του Κανονισμού 5

(2)του περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2018, αφού καταδεικνύουν εξαιρετικές περιστάσεις, ήτοι την απουσία γνώσης περί της ύπαρξης του Διατάγματος η οποία δεν επέτρεπε στους Αιτητές να ενεργήσουν εντός των 45 ημερών από της Έκδοσης του Διατάγματος. Ο Κανονισμός 5 του περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2018 προβλέπει: «ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ 5
(1)Αίτηση για άδεια καταχωρείται το συντομότερο από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 45 ημέρες από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης.
(2)Το Δικαστήριο δύναται να επεκτείνει την προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο
(1)του παρόντος Κανονισμού εάν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις που παρεμπόδισαν τον αιτητή να καταχωρήσει την αίτηση του εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου) Στην απόφαση της Ολομέλειας, Αναφορικά με την Αίτηση του ΧΧΧ XXX Puhler, ECLI:CY:AD:2020:A421, Πολιτική Έφεση Αρ. 404/2019, ημερ. 10/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:A421, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Με δεδομένη τη φύση της διαδικασίας του Certiorari, οι «εξαιρετικές περιστάσεις», που αναφέρονται στον Κ.5, όπως προκύπτει από τη χρήση της λέξης «εξαιρετικές», πρέπει να είναι υφιστάμενες περιστάσεις, οι οποίες παρεμποδίζουν τον αιτητή από του να αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο προς διεκδίκηση θεραπείας. Ο λόγος που επιζητείται παράταση, δυνάμει του Κ.5, θα πρέπει, αντικειμενικά κρινόμενος, να αποτελεί έναν ιδιαίτερο, πέραν του συνηθισμένου, λόγο που δεν επέτρεψε στον αιτητή να αποταθεί στο Δικαστήριο για προνομιακή θεραπεία, εντός του χρόνου που προβλέπεται από τον Κανονισμό και το συμφέρον της δικαιοσύνης να απαιτεί την επέκταση του χρόνου. Ο χρόνος που ο αιτητής έλαβε γνώση ή θα μπορούσε να λάβει γνώση της διαδικασίας που επιθυμεί να ακυρώσει με τη χρήση του προνομιακού εντάλματος, είναι σημαντικό στοιχείο. Όπου, όπως εν προκειμένω, ο αιτητής έλαβε έγκαιρα γνώση της διαδικασίας εναντίον του, η παράλειψή του να ενεργήσει άμεσα προς επιδίωξη θεραπείας, εναποθέτει στον αιτητή επιπρόσθετο βάρος να πείσει ότι ο λόγος που προβάλλει είναι τέτοιος που αποτελεί ένα σοβαρό πρόσκομμα στην επιδίωξη προνομιακής θεραπείας, έτσι ώστε το συμφέρον της δικαιοσύνης να εξυπηρετείται με την επέκταση του χρόνου.» Όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, με βάση το Διαδικαστικό Κανονισμό 5
(1), αίτηση για άδεια καταχωρείται το συντομότερο και, σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος εισαγωγής της, δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 45 μέρες, από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διαταγής ή πράξης. Είναι κατ' εξαίρεση και μόνο επιτρεπτή η επέκταση χρόνου και κατ' ακολουθία του Κανονισμού 5
(2), σύμφωνα με τον οποίο το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να επεκτείνει την προθεσμία στις περιπτώσεις κατά τις οποίες καταδεικνύονται «εξαιρετικές περιστάσεις», τέτοιες που να παρεμπόδιζαν τον Αιτητή να προχωρήσει στην καταχώριση Αίτησης αυτής της μορφής εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Επισημαίνεται, εν προκειμένω, ότι οι «εξαιρετικές περιστάσεις» πρέπει όχι μόνο να υφίστανται, αλλά πρέπει και να υποστηρίζουν την «παρεμπόδιση» του Αιτητή από του να καταχωρήσει την αίτηση του εντός της προθεσμίας. Στην υπό κρίση περίπτωση διαπιστώνεται ότι, ενώ οι Αιτητές είχαν εξασφαλίσει πιστό αντίγραφο του επίδικου Διατάγματος από τις 19/4/2022, για άγνωστο λόγο άφησαν να παρέλθει χρονική περίοδος 24 ημερών εφόσον η υπό κρίση Αίτηση κατεχωρήθη μόλις στις 13/5/2022 και αφού, εν τω μεταξύ, παρήλθε η προβλεπόμενη από τον Κανονισμό προθεσμία των 45 ημερών. Ενώ, όπως προκύπτει, οι Αιτητές έλαβαν εγκαίρως γνώση για την έκδοση του επίδικου Διατάγματος, ουδεμία εξήγηση δίδεται για την παράλειψη τους να ενεργήσουν άμεσα για σκοπούς προσβολής του, πλην της αναφοράς ότι από την ημέρα λήψης του πιστού αντιγράφου του επίδικου Διατάγματος παρήλθαν «μόλις 24 ημέρες ενώ είχαν μεσολαβήσει και οι αργίες του Πάσχα», ούτε αναφέρθηκαν σε οποιεσδήποτε περιστάσεις, «εξαιρετικές», που να τους παρεμπόδισαν να καταχωρήσουν την αίτηση τους για άδεια εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Υπό αυτά τα δεδομένα, δεν είναι αντιληπτή η θέση που οι Αιτητές προβάλλουν ότι «ενήργησαν χωρίς χρονοτριβή» εφόσον καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση σε 24 ημέρες από την ημέρα που έλαβαν γνώση του περιεχόμενου του Διατάγματος. Τα όσα δε η πλευρά των Αιτητών επικαλείται δεν μπορούν, σε καμία περίπτωση, να ενταχθούν στις εξαιρετικές περιστάσεις που απαντώνται στον Κανονισμό. Ο χρόνος είναι δεδομένος και παραπέμπει σε μία περίοδο 45 ημερών από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επισημαίνεται, εν προκειμένω, ότι η τήρηση των προθεσμιών δεν είναι θέμα τύπου αλλά ουσίας και η αναζήτηση προνομιακής θεραπείας επιβάλλεται να λαμβάνει χώρα το συντομότερο δυνατό, δεδομένου ότι τα προνομιακά εντάλματα παρέχονται κατά προνόμιο και όχι δικαιωματικά. Υπό αυτές τις περιστάσεις, δεν μπορεί επ' ουδενί λόγο να δικαιολογηθεί η χαλάρωση της αυστηρότητας του Κανόνα ως προς την καταχώρηση τέτοιου είδους αιτήσεων. Ούτε, βεβαίως, το Δικαστήριο θεωρεί ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης, υπό τις δοσμένες περιστάσεις, επιβάλλει την παράκαμψη της προθεσμίας. Διαφορετικά, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του MANUEL, Πολιτική Αίτηση Αρ. 172/2019, ημερ. 31/10/2019, ECLI:CY:AD:2019:D450, «θα συγχωρούνταν με ευκολία λάθη ή παραλείψεις στην έγκαιρη εισαγωγή του δικονομικού μέτρου σε μια κατ' εξοχή προνομιακή δικαιοδοσία». Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.