ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΓΙΑΤΖΕΑΣ v. ΑΝΔΡΕΑ Κ. ΜΩΗΣΕΩΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 4/2015, 25/1/2023

ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΓΙΑΤΖΕΑΣ v. ΑΝΔΡΕΑ Κ. ΜΩΗΣΕΩΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 4/2015, 25/1/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2023:A22 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Πολιτική Έφεση Αρ. 4/2015) 25 Ιανουαρίου 2023 [ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΓΙΑΤΖΕΑΣ, Εφεσείων, ν. ΑΝΔΡΕΑ Κ. ΜΩΗΣΕΩΣ, Εφεσίβλητου. ____________________ Σ. Ζαννούπας, για τον Εφεσείοντα. Α.Γ. Ζύμπηλος, για τον Εφεσίβλητο. ____________________ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον Μαλαχτό, Δ. ____________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Με τέσσερις λόγους έφεσης ο Εφεσείων προσβάλλει την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να επιδικάσει εναντίον του και υπέρ του Εφεσίβλητου το ποσό των €1935.84 πλέον νόμιμο τόκο, στη βάση ότι είχε εκδώσει, αφού τις υπόγραψε, δύο επιταγές για ποσά που συμποσούνταν στο πιο πάνω ποσό, που είχαν καταλήξει στην κατοχή του τελευταίου. Με τον πέμπτο λόγο έφεσης προσβάλλει την επιδίκαση εναντίον του των εξόδων, όχι αυτοτελώς, αλλά στη βάση ότι η αγωγή θα έπρεπε να είχε απορριφθεί. Τις επιταγές είχε παραδώσει στον Εφεσίβλητο ο πρώην Εναγόμενος 2, υπογραμμένες, προς εξόφληση οφειλής του για διάφορα ποτά που του είχε πωλήσει. Το όνομα του δικαιούχου ήταν σε αμφότερες κενό και ο Εφεσίβλητος συμπλήρωσε και στις δύο επιταγές το όνομα του. Ο Εφεσίβλητος είχε και στο παρελθόν παραλάβει από τον πρώην Εναγόμενο 2 επιταγές του Εφεσείοντα για εξόφληση ποτών που παρείχε, αφού οι δύο τελευταίοι ήταν συνεργάτες σε επιχείρηση καμπαρέ, χωρίς ποτέ να δημιουργηθεί πρόβλημα. Ωστόσο, όταν οι επίδικες επιταγές παρουσιάστηκαν στη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κ. Πάφου, όπου διατηρείτο ο σχετικός λογαριασμός του Εφεσείοντα, επιστράφηκαν απλήρωτες καθότι δεν υπήρχαν τα απαιτούμενα κεφάλαια. Αυτή ήταν η μαρτυρία του Εφεσίβλητου, συνεπικουρούμενη ως προς την τελευταία πτυχή με τη μαρτυρία υπαλλήλου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, της Σ.Π.Ε.. Η μαρτυρία αμφοτέρων παρέμεινε αναντίλεκτη και έγινε αποδεχτή από το πρωτόδικο Δικαστήριο, που ωστόσο διαπίστωσε ότι ούτε ο Εφεσίβλητος, αλλά ούτε και ο λειτουργός της Σ.Π.Ε. «ήταν σε θέση να βεβαιώσουν ότι ήταν ο [Εφεσείων] που έθεσε την υπογραφή του στις επίδικες επιταγές ήταν δηλαδή ο εκδότης τους». Ο Εφεσείων, από την άλλη, δεν προσέφερε μαρτυρία κατά τη δίκη, δοθείσης ωστόσο της δικογραφημένης θέσης του Εφεσείοντα ότι ουδέποτε υπέγραψε ή παρέδωσε τις επιταγές και ότι αγνοούσε πώς αυτές περιέπεσαν στην κατοχή του Εφεσίβλητου, το μόνο επίδικο ζήτημα ήταν κατά πόσο είχε αποδειχτεί ότι ο Εφεσείων είχε υπογράψει, παραδώσει και έτσι εκδώσει τις επιταγές, όπως ήταν η βάση της αξίωσης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο Άρθρο 21