ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ Δ. Δ. κ.α., Πολιτική Αίτηση αρ. 5/2023, 31/1/2023

(1)(α) (ιι) ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΑΝΑΚΤΗΣΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ (ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ 2 ΚΑΙ 3) ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗ ΛΕΩΦΟΡΟ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ ΑΡ. 70, ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ NAVARIA BEACH APARTMENTS BLOCK A ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΥΧΩΝΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, ΜΕ SHERIFF NO. 59/2022 TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΗΜΕΡ. 20/12/2022 ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 16/11/2022 ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΣ ΛΕΜΕΣΟΥ-ΠΑΦΟΥ, ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ, ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ Ε49/2022, ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΝΟΙΚΙΟΣΤΑΣΙΟΥ ΝΟΜΟΥ (ΝΟΜΟΣ 23/1983), ΑΡΘΡΟ 11

(1)(α) (ιι) ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΣΥΝΑΦΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΟΘΗΚΕ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΕ SHERIFF NO. 59/2022 ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ _________________________ ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ (EX PARTE) ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ Δ. Δ. ΚΑΙ TAPS IRISH PUB LTD ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΤΩΝ 45 ΗΜΕΡΩΝ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΔΙΑ ΚΛΗΣΕΩΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΩΝ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΦΥΣΕΩΣ PROHIBITION, CERTIORARI, MANDAMUS ΄Η QUO WARRANTO. __________________________ Μ. Καραϊσκος για MARIOS KARAISKOS LLC, για τους Αιτητές. __________________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Δοθείσα αυθημερόν) Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.: Η Κυπριακή εταιρεία TAPS IRISH PUB LTD και ο Διευθυντής και μοναδικός μέτοχος αυτής, Δ.Δ., με την υπό εκδίκαση μονομερή αίτηση, ημερ. 26.1.2023, αξιώνουν «Διάταγμα /Απόφαση/Οδηγίες του Σεβαστού Ανωτάτου Δικαστηρίου για παράταση της προθεσμίας των 45 ημερών, ως αναφέρεται στον Κανονισμό 5 του περί Ανώτατου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2018 για καταχώριση μονομερούς αίτησης για άδεια καταχώρισης αίτησης δια κλήσεως για έκδοση προνομιακού εντάλματος της φύσης Prohibition, Certiorari, Mandamus ή Quo Warranto, ήτοι εντός 7 ημερών, από της έκδοσης του παρόντος διατάγματος ή άλλη χρονική περίοδο κρίνει το Δικαστήριο ορθό.» Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση, εκτίθενται σε επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Αιτητή Δ.Δ. ημερομηνίας επίσης 26.1.

1. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα εκτίθενται στην εν λόγω ένορκη δήλωση, ενώ το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των τεκμηρίων που επισυνάπτονται σ΄ αυτή. Σε γενικές γραμμές η θέση και των δύο Αιτητών είναι ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 29.3.2010 ο Αιτητής Δ.Δ. μίσθωσε από τρίτα πρόσωπα καταστήματα στη Λεμεσό, τα οποία χρησιμοποιούνται ως αδειούχα μπυραρία-εστιατόριο. Οι εκμισθωτές δρομολόγησαν εναντίον του δικαστική διαδικασία έξωσης από τα καταστήματα, αφού αυτοί θεωρούσαν πως δεν κατέβαλλε τα συμπεφωνήμενα ενοίκια. Συγκεκριμένα, καταχώρισαν στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού/Πάφου (στο εξής Κατώτερο Δικαστήριο) την Αίτηση 49/22 με την οποία αξίωναν διάταγμα παράδοσης της κατοχής των καταστημάτων και θεραπείες που αφορούσαν σε καταβολή χρηματικών ποσών. Ο Αιτητής Δ.Δ. καταχώρισε στις 30.6.2022, μέσω του συστήματος i-justice, ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου την Απάντηση του (με συνοδευτικά έγγραφα) με την οποία αρνήθηκε όλες τις αιτούμενες θεραπείες. Πιο συγκεκριμένα είχε ισχυριστεί πως μέχρι τον Μάιο του 2018 ο ίδιος δεν όφειλε οποιοδήποτε ενοίκιο στους εκμισθωτές. Ήταν περαιτέρω η θέση του πως θέσμιος ενοικιαστής κετέστη από την πιο πάνω ημερομηνία, δυνάμει προφορικής συμφωνίας, η εταιρεία του για την οποία έγινε αναφορά πιο πάνω. Το Κατώτερο Δικαστήριο, σύμφωνα με τις θέσεις του Αιτητή, όρισε την υπόθεση στις 6.7.2022 για διευκρινίσεις «καθότι η Απάντηση δεν είχε γίνει αποδεκτή για καταχώριση στο φάκελο του Δικαστηρίου στο σύστημα i-justice και να γίνει μέρος της δικογραφίας αφού το Δικαστήριο δεν έκανε αποδεκτά τα στοιχεία της θέσης και τους ισχυρισμούς του». Προσπάθεια του Αιτητή Δ.Δ. κατά την πιο πάνω ημερομηνία να του δοθεί χρόνος για να καταχωρίσει περαιτέρω έγγραφα που κατ΄ ισχυρισμόν εξασφάλισε εκ των υστέρων, προσέκρουσε στην άρνηση των εκμισθωτών, και το σχετικό αίτημα απερρίφθη από το Κατώτερο Δικαστήριο. Σύμφωνα πάντα με τον Αιτητή Δ.Δ., το Κατώτερο Δικαστήριο είχε αναφέρει πως το μόνο το οποίο θα μπορούσε να κάνει, στη βάση του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, Ν 23/83, ήταν να εξετάσει εάν οφείλονταν από τον ίδιο τα κατ΄ ισχυρισμόν οφειλόμενα ενοίκια και τίποτε άλλο. Το Κατώτερο Δικαστήριο, αφού δεν έκανε αποδεκτά τα στοιχεία που προσκόμισε ο Αιτητής Δ.Δ., εξέδωσε στις 8.7.2022 την τελική απόφαση του με την οποίαν τον διέταξε να εκκενώσει και παραδώσει τα καταστήματα στους εκμισθωτές. Η εν λόγω απόφαση/διάταγμα επεδόθη στις 3.8.2022 στον Αιτητή Δ.Δ., ο οποίος επαναλαμβάνει και τώρα ότι η Αιτήτρια εταιρεία TAPS IRISH PUB LTD είχε συνάψει, μέσω του ιδίου, προφορική συμφωνία μίσθωσης των καταστημάτων, η οποία τέθηκε σε ισχύ από την 1.5.
2. Κατ΄ επέκταση, είναι η θέση του ότι η όποια απόφαση του Κατώτερου Δικαστηρίου που εξεδόθη εναντίον του δεν δεσμεύει την εταιρεία, ενώ ο ίδιος ως υπάλληλος της αδυνατεί να παραδώσει την κατοχή των καταστημάτων. Το ουσιώδες, για σκοπούς της παρούσας μονομερούς αίτησης, είναι ότι τόσο ο Δ.Δ. όσο και η εταιρεία ενημερώθηκαν μήνες πριν από την καταχώριση της υπό εκδίκαση μονομερούς αίτησης, για την έκδοση της τελικής απόφασης του Κατώτερου Δικαστηρίου ημερ. 8.7.
3. Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω πως ο δικηγόρος και των δύο Αιτητών, με επιστολή του ημερ. 23.9.2022 προς τους δικηγόρους των εκμισθωτών, σημείωνε, ανάμεσα σ' άλλα, τα ακόλουθα: «Όπως πολύ καλά γνωρίζετε τόσο εσείς προσωπικά όσο και οι πελάτες σας, το επίδικο υποστατικό κατέχεται και ενοικιάζεται από την εταιρεία IRISH PUB LTD. Ως εκ τούτου ο πελάτης μας δεν μπορεί να σας παραδώσει το επίδικο ακίνητο αλλά ούτε και είναι δυνατό να το ανακτήσετε καθότι το συγκεκριμένο διάταγμα δεν έχει εκδοθεί εναντίον ή και εναντίον της πιο πάνω εταιρείας». Είναι ηλίου φαεινότερον πως και οι δύο Αιτητές, και ειδικότερα η εταιρεία, γνώριζαν τουλάχιστον από τις 23.9.2022 για την ύπαρξη της πιο πάνω πρωτόδικης απόφασης/διατάγματος, η οποία επηρεάζει τα κατ΄ ισχυρισμόν δικαιώματα τους. Εντούτοις ουδέν ενδιαφέρον επέδειξαν για να δρομολογήσουν διαδικασία έκδοσης προνομιακών ενταλμάτων. Το έπραξαν μόλις στις 26.1.2023, όταν δικαστικός επιδότης τους ενημέρωσε ότι θα προχωρούσε στην ανάκτηση κατοχής των καταστημάτων, εκτελώντας σχετικό ένταλμα ανάκτησης κατοχής που εξεδόθη από το Κατώτερο Δικαστήριο στις 16.11.
4. Στη Θεοδούλου (Αρ. 1)

(1990)1 ΑΑΔ, 438 λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα από τον Γ. Μ. Πική, Δ. (ως ήταν τότε), σε σχέση με το χρόνο εντός του οποίου θα πρέπει να υποβάλλονται αιτήσεις που αφορούν σε προνομιακά εντάλματα: «Η χορήγηση των προνομιακών ενταλμάτων (με μια εξαίρεση) είναι προαιρετική. Η έκδοσή τους, καθώς και η παροχή άδειας για τον ίδιο σκοπό, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Τα προνομιακά εντάλματα σκοπούν στη διασφάλιση, μέσο του δικαστικού ελέγχου, της νομιμότητας κυρίως σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των κατώτερων δικαστηρίων. Συνεπώς, η αίτηση πρέπει να γίνεται καλόπιστα για την προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή με την αποκατάσταση της νομιμότητας. Ο χρόνος μέσα στον οποίο υποβάλλεται αποτελεί ουσιώδη παράγοντα για την ανάληψη και την άσκηση της δικαιοδοσίας. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση In Re Aeroporos and Others

(1988)1 C.L.R. 303 το στοιχείο του χρόνου είναι τόσο σημαντικό ώστε να έχει οδηγήσει στην Αγγλία στη θέσπιση του R.S.C. Ord. 53 r.2

(2)με την οποία καθιερώνεται το χρονικό διάστημα των έξι μηνών ως το ανώτατο χρονικό όριο για την υποβολή αίτησης για την έκδοση Certiorari. Κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης πρέπει να αιτιολογείται και όσο μεγαλύτερη, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το εμπόδιο που πρέπει να υπερπηδηθεί για την παροχή άδειας.» Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε στις 18.5.2018 τον περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018, σύμφωνα με τον οποίο: «5.

(1)Αίτηση για άδεια καταχωρείται το συντομότερο από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 45 ημέρες από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης.

(2)Το Δικαστήριο δύναται να επεκτείνει την προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο

(1)του παρόντος Κανονισμού εάν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις που παρεμπόδισαν τον αιτητή να καταχωρήσει την αίτηση του εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.» Στην απόφαση της Ολομέλειας, ημερ. 10.12.2020, Αναφορικά με την Αίτηση του ΧΧΧ Manuel Puhler, από τη Γερμανία, για επέκταση του χρόνου για καταχώριση αίτησης για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, λέχθηκε ότι: «. οι «εξαιρετικές περιστάσεις», που αναφέρονται στον Κ.5, όπως προκύπτει από τη χρήση της λέξης «εξαιρετικές», πρέπει να είναι υφιστάμενες περιστάσεις, οι οποίες παρεμποδίζουν τον αιτητή από του να αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο προς διεκδίκηση θεραπείας. Ο λόγος που επιζητείται παράταση, δυνάμει του Κ.5, θα πρέπει, αντικειμενικά κρινόμενος, να αποτελεί έναν ιδιαίτερο, πέραν του συνηθισμένου, λόγο που δεν επέτρεψε στον αιτητή να αποταθεί στο Δικαστήριο για προνομιακή θεραπεία, εντός του χρόνου που προβλέπεται από τον Κανονισμό και το συμφέρον της δικαιοσύνης να απαιτεί την επέκταση του χρόνου.» Στην εν λόγω υπόθεση, αποφασίστηκε ότι οι ενέργειες του προηγούμενου δικηγόρου του Αιτητή, ελλιπείς και/ή λανθασμένες, δεν δικαιολογούσαν την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης αφού ο Αιτητής είχε πληροφορηθεί έγκαιρα για το ένταλμα σύλληψης που είχε εκδοθεί εναντίον του. Εν προκειμένω, τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης αποκαλύπτουν αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους των Αιτητών στην υποβολή της παρούσας αίτησης από την ημερομηνία που πληροφορήθηκαν για την έκδοση της απόφασης/διατάγματος ημερ. 8.7.2022 του Κατώτερου Δικαστηρίου. Συνεπώς, δεν έχουν αποκαλυφθεί εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες παρεμπόδισαν και τους δύο Αιτητές να καταχωρίσουν αίτηση για άδεια, εντός της προθεσμίας για την οποία κάνει αναφορά ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η Αίτηση απορρίπτεται. Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ. /ΕΑΠ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο