ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ Ι. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ v. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 27/04/2023, Αρ. Αίτ

(2)ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ Ι. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI/PROHIBITION ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 27/04/2023, ΝΟ. 112136 ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΡ. ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ 138/23 ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ/Ή ΣΦΡΑΓΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ/Ή ΥΠΟΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ. ____________________ Ρ. Παπαδοπούλου (κα) και Γ. Αγγελίδης για Π. Αγγελίδης & Σία ΔΕΠΕ, για τον Αιτητή. ____________________ Α Π Ο Φ Α Σ Η ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Με Αίτηση που καταχωρίστηκε την 27.6.2023, ζητείται επέκταση του χρόνου για την καταχώρηση αίτησης για άδεια, για την καταχώρηση αίτησης με κλήση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari για την ακύρωση του Εντάλματος Κατάσχεσης και Εκποίησης Κινητής Περιουσίας Αρ.138/23 το οποίο εκδόθηκε από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την 27.4.2023, ECLI:CY:AD:2023:B233. Και αυτό γιατί ενώ, όπως αναφέρει, στις συνεκδικαζόμενες πολιτικές εφέσεις,[1] όπου επιδικάστηκαν εναντίον του έξοδα, ήταν διάδικο μέρος ως κατονομαζόμενος εκτελεστής της διαθήκης αποβιωσάσης, το Ένταλμα Κατάσχεσης που εκδόθηκε για την είσπραξη των εξόδων, εξουσιοδοτεί την κατάσχεση και πώληση προσωπικής του κινητής περιουσίας. Σύμφωνα με τον Καν.5 του περί Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018: «

(1)Αίτηση για άδεια καταχωρείται το συντομότερο από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 45 ημέρες από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης.

(2)Το Δικαστήριο δύναται να επεκτείνει την προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο

(1)του παρόντος Κανονισμού εάν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις που παρεμπόδισαν τον αιτητή να καταχωρήσει την αίτηση του εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας.» Το Ένταλμα εξέδωσε ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την 27.4.2023, ωστόσο, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Αιτητή που υποστηρίζει την Αίτηση, μόλις την 22.6.2023 δύο δικαστικοί επιδότες επισκέφθηκαν το δικηγορικό του γραφείο για να το εκτελέσουν. Τότε ήταν που για πρώτη φορά είδε το Ένταλμα και έλαβε αντίγραφο. Ο Αιτητής είχε και από πιο πριν πληροφορηθεί για την ύπαρξη του Εντάλματος, τηλεφωνικά από κάποιο επιδότη. Αυτό είχε γίνει την 12.5.

1. Ο Αιτητής, όπως αναφέρει, εξήγησε στον επιδότη ότι τα επιδικασθέντα έξοδα θα έπρεπε να εισπραχτούν από την περιουσία της αποβιωσάσης και ο επιδότης «έδειξε να αντιλήφθηκε το ζήτημα και να μην προχωρούσε». Αναφέρει ο Αιτητής ότι ακολούθησε την 15.5.2023 επιστολή των δικηγόρων του προς τους δικαστικούς επιδότες του Ε. Δ. Λευκωσίας στην οποία αναπτυσσόταν η θέση του, στην οποία ωστόσο ουδέποτε λήφθηκε απάντηση. Ο Αιτητής είχε θεωρήσει το ζήτημα λήξαν μέχρι και την επίσκεψη της 22.6.
2. Η επιστολή παρουσιάστηκε. Δεν πρόκειται για επιστολή ημερομηνίας 15.5.2023, αλλά 25.5.
3. Η θέση του Αιτητή ότι αφετηρία για τον υπολογισμό της χρονικής περιόδου των 45 ημερών που προνοείται στον Καν.5

(1)θα έπρεπε να θεωρηθεί η 22.6.2023 και επομένως, όπως αναφέρει, ότι η περίοδος εκπνέει την 6.8.2023, είναι εσφαλμένη. Αναφέρεται στην M. A. Christodoulou Investments Ltd ν. Αδελφοί Ανδρέου & Σταύρου Χρίστου (Έμποροι) Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ.280/2021, ημερ.8.2.2023, ECLI:CY:AD:2023:D48, πως: «Ό,τι είναι σημαντικό για σκοπούς προθεσμίας είναι πως ο χρόνος προς καταχώρηση αίτησης για παροχή άδειας αρχίζει, όπως διαλαμβάνει, ο ειδικός περί τούτου, Κανονισμός 5

(1), από την ημερομηνία έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης». Άλλωστε αν η θέση του Αιτητή ήταν ορθή, δεν θα είχε λόγο η προώθηση της παρούσας αίτησης για παράταση της προθεσμίας. Όπως όμως αναφέρεται στην ίδια αυθεντία, υπάρχει η δυνατότητα παράτασης του χρόνου εάν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις που παρεμπόδισαν την καταχώρηση αίτησης εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν η πράξη που επιδιώκεται να ελεγχθεί, γνωστοποιήθηκε στον αιτητή μετά την εκπνοή της προθεσμίας. Όμως και τότε, νοουμένου ότι δεν θα μπορούσε να μάθει για την ύπαρξη της νωρίτερα, ασκώντας εύλογη επιμέλεια. Προκύπτει ότι ο Αιτητής δεν γνώριζε για την έκδοση του επίδικου Εντάλματος όταν αυτό εκδόθηκε. Το έμαθε όμως την 12.5.2023. Αντιλήφθηκε πλήρως σε τι αφορούσε και στην τηλεφωνική συνομιλία που είχε με το δικαστικό επιδότη που τον είχε καλέσει, ανέπτυξε σχετική επιχειρηματολογία προωθώντας τη θέση του. Δεν είχε στα χέρια του αντίγραφο του Εντάλματος, θα μπορούσε όμως, αν όχι την ίδια ημέρα, την επόμενη εργάσιμη ημέρα, να μεταβεί στο Πρωτοκολλητείο του Ε. Δ. Λευκωσίας και να λάβει αντίγραφο. Εφόσον το Ένταλμα είχε εκδοθεί την 27.4.2023 η περίοδος των 45 ημερών που προνοείται στον Καν.5

(1)εξέπνεε την 11.6.2023. Επομένως υπήρχε χρονικά ευχέρεια για την καταχώριση αίτησης για άδεια. Δεν απαιτείτο παράταση χρόνου. Ο Αιτητής δεν ενήργησε όπως είχε τη δυνατότητα. Άφησε το χρόνο να παρέλθει και επικαλείται τώρα ότι υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις ώστε να δοθεί επέκταση της προθεσμίας. Αναφέρει ότι ο επιδότης που του είχε τηλεφωνήσει «έδειξε να αντιλήφθηκε το ζήτημα και να μην προχωρούσε». Ωστόσο, κάθε άλλο παρά αισθάνεται ικανοποίηση ότι το Ένταλμα δεν θα εκτελεστεί αφού, δεκατρείς ημέρες μετά, αποστέλλει επιστολή στους επιδότες του Ε. Δ. Λευκωσίας, μέσω των δικηγόρων του. Από το θέμα της επιστολής, αποκαλύπτεται γνώση των στοιχείων του Εντάλματος. Αναφέρεται «Ένταλμα με αριθμό 138/2023, Αριθμός Διπλότυπου 112136, Ημερομηνία Έκδοσης 27/4/2023». Δεν λήφθηκε κάποια απάντηση και δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση. Ο Αιτητής δεν έλαβε κάποια άλλη ενέργεια. Υπενθυμίζεται ότι η προθεσμία των 45 ημερών δεν είχε ακόμα εκπνεύσει. Στη Puhler, Πολ. Έφ. Αρ.404/2019, ημερ.10.9.2020, ECLI:CY:AD:2020:A421, επαναλήφθηκε ότι τα προνομιακά εντάλματα παρέχονται ή όχι κατά προνόμιο και όχι δικαιωματικά και με παραπομπή στη Μιχαήλ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2015)1(Α) Α.Α.Δ.155, ECLI:CY:AD:2015:A45, 162, ότι η οποιαδήποτε σημειωθείσα καθυστέρηση στην αναζήτηση της λήψης της άδειας δυνατόν να εξουδετερώσει αυτό το προνόμιο. Αναφέρθηκε ακόμα ότι η τήρηση των προθεσμιών δεν είναι θέμα τύπου, αλλά ουσίας και ότι πρέπει να ανταποκρίνεται στην προνομιακή διαδικασία που επιδιώκεται. Σε σχέση με τη δυνατότητα επέκτασης της προθεσμίας αναφέρθηκε ότι: «Με δεδομένη τη φύση της διαδικασίας του Certiorari, οι «εξαιρετικές περιστάσεις», που αναφέρονται στον Κ.5, όπως προκύπτει από τη χρήση της λέξης «εξαιρετικές», πρέπει να είναι υφιστάμενες περιστάσεις, οι οποίες παρεμποδίζουν τον αιτητή από του να αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο προς διεκδίκηση θεραπείας. Ο λόγος που επιζητείται παράταση, δυνάμει του Κ.5, θα πρέπει, αντικειμενικά κρινόμενος, να αποτελεί έναν ιδιαίτερο, πέραν του συνηθισμένου, λόγο που δεν επέτρεψε στον αιτητή να αποταθεί στο Δικαστήριο για προνομιακή θεραπεία, εντός του χρόνου που προβλέπεται από τον Κανονισμό και το συμφέρον της δικαιοσύνης να απαιτεί την επέκταση του χρόνου». Ο Αιτητής μπορούσε να καταχωρίσει αίτηση για άδεια όταν πληροφορήθηκε για την ύπαρξη και το περιεχόμενο του επίδικου Εντάλματος ή έστω πολύ σύντομα μετά. Τίποτε δεν τον παρεμπόδιζε και καμιά περίσταση δεν έχει καταδειχτεί που τον απέτρεπε από του να αποταθεί στο Δικαστήριο. Δεν το έπραξε και επικαλείται ότι ο ίδιος εξέλαβε ότι θα συνέβαινε ή δεν θα συνέβαινε, στη βάση του τι «έδειξε να αντιλήφθηκε» ο επιδότης στο τηλέφωνο και τούτο παρά το ότι δεν είχε ανταπόκριση στην επιστολή που οι δικηγόροι του είχαν αποστείλει. Δεν έχει σε καμιά περίπτωση καταδείξει την ύπαρξη περιστάσεων που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να επεκτείνει την προβλεπόμενη στον Καν.5

(1)προθεσμία. Η Αίτηση απορρίπτεται. Χ. Μαλαχτός, Δ. [1] Συνεκδ. Πολ. Εφ. Αρ. 388/2014, 115/2019 και 116/

1. Απόφαση ημερ.17.6.
2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο