Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (1991) 2 ΑΑΔ 304

(1991)2 ΑΑΔ 304 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(1991)2 ΑΑΔ 304 12 Ιουνίου, 1991 [Α. ΛΟΙΖΟΥ, ΠΡ., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΤΟΥ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5362). Αμελής οδήγηση κατά παράβαση των άρθρων 8 και 19 τον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και Νόμος 166/87. Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδηγήσεως κατά παράβαση των Κανονισμών 26

(1)και 72 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και Νόμος 166/

1. Ποινή - Επιμέτρηση της ποινής - Κατά κύριο λόγο είναι ευθύνη του Δικαστηρίου που εκδικάζει την υπόθεση - Η επέμβαση του Εφετείου δικαιολογείται αν η ποινή κριθεί σαν έκδηλα υπερβολική - Κριτήρια που εφαρμόζονται. Ποινή - Επιβολή προστίμου ΛΚ100.- στην πρώτη κατηγορία και ΛΚ20.- στη δεύτερη κρίθηκε σαν έκδηλα υπερβολική με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης και την μη ύπαρξη προηγούμενων καταδικών. Ο Εφεσείων οδηγούσε το όχημά του στη Λεμεσό με δυτική κατεύθυνση. Τηρούσε αρχικά την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του. Στη συνέχεια οδήγησε το όχημα του προς τα δεξιά με αποτέλεσμα να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και να συγκρουσθεί με το όχημα του παραπονούμενου. Το σημείο συγκρούσεως βρισκόταν σε απόσταση 27 ποδιών από την αριστερή πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του οχήματος του Εφεσείοντα. Του επιβλήθηκε ποινή προστίμου ΛΚ100.- στην κατηγορία της αμελούς οδήγησης και ΛΚ20.- στην κατηγορία οδήγησης χωρίς άδεια. Σε έφεσή του εναντίον της ποινής σαν έκδηλα υπερβολικής το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι το έργο επιμέτρησης της ποινής αποτελεί κατά κύριο λόγο ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Η διαπίστωση όμως ότι η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική δικαιολογεί επέμβαση τον Εφετείου. Αυτό διαφαίνεται από το μέγεθος της ποινής σε συσχετισμό με τη σοβαρότητα του αδικήματος και των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό αλλά αντικειμενικό. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και η απουσία προηγούμενης καταδίκης δεν δικαιολογούν την ποινή που επιβλήθηκε. Με βάση όλα τα πιο πάνω το Ανώτατο Δικαστήριο αφού έκρινε ότι η ποινή ήταν έκδηλα υπερβολική επέτρεψε την έφεση και ελάττωσε την ποινή στην πρώτη κατηγορία από ΛΚ100.- σε ΛΚ30.- και στη δεύτερη κατηγορία από ΛΚ20.- σε ΛΚ10.- Η έφεση επιτρέπεται. Έφεση εναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεση εναντίον της καταδίκης και της ποινής από τον Θεόδωρο Κωνσταντίνου ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 20 Οκτωβρίου, 1990 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 11635/90) στην κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8 και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, 1972 (Νόμος 86/72) και στη κατηγορία οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος με ληγμένη άδεια οδηγού και καταδικάστηκε από τον Παρπαρίνο, Ε.Δ. σε πρόστιμο £100.- στη πρώτη κατηγορία και £20.- στη δεύτερη κατηγορία. Μ Ιωάννου, για τον εφεσείοντα. Λ. Δημητριάδου (Δ/νις), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την εφεσίβλητη. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής κ. Χρ. Χατζητσαγγάρης. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Με την παρούσα ποινή ο εφεσείων προσέβαλε αρχικά τόσο την καταδίκη όσο και την ποινή που του επεβλήθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για τις ακόλουθες κατηγορίες: Πρώτη Κατηγορία Αμελής οδήγηση, κατά παράβαση των άρθρων 8 και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και Νόμος 166/
2. Λεπτομέρειες Αδικήματος Ο κατηγορούμενος την 1η Νοεμβρίου, 1989, στον Αγ. Αθανάσιο, της Επαρχίας Λεμεσού, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής WJ 252 στην οδό Προμαχών Ελευθερίας, δεν κατέβαλλε την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Δεύτερη Κατηγορία Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδηγήσεως, κατά παράβαση των Καν. 26

(1)και 72 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και άρθρο 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και Νόμος 166/

1. Λεπτομέρειες Αδικήματος Ο κατηγορούμενος την 1η Νοεμβρίου, 1989, στον Αγ. Αθανάσιο, της Επαρχίας Λεμεσού, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής WJ 252, στην οδό Προμαχών Ελευθερίας χωρίς να κατέχει άδεια οδηγήσεως, δηλαδή, ήταν ληγμένη από την 23.6.
2. Κατά τη διάρκεια της έφεσης, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα απέσυρε την έφεσή του εναντίον της καταδίκης και έτσι, το μόνο που έχουμε να αποφασίσουμε σήμερα είναι κατά πόσο η επιβληθείσα ποινή είναι έκδηλα υπερβολική. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως τα αξιολόγησε το πρωτόδικο Δικαστήριο, είναι αυτά: Την 1η Νοεμβρίου, 1989, και ώρα 24.05, ο Μάρτυς Κατηγορίας 3 οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής FT 695 και το ακινητοποίησε στην ένωση της οδού Προμαχών Ελευθερίας και της προέκτασης της οδού αυτής προς τα Βόρεια, στην πόλη της Λεμεσού. Το μήκος του οχήματος αυτού ήτο 12 πόδια και βρισκόταν περί τα τρία πόδια εντός της προέκτασης και κατά 9 πόδια εντός της πιο πάνω οδού. Τα μεγάλα φώτα του οχήματος ήταν αναμμένα στη χαμηλή στάση, όπως επίσης και ο σηματοδότης του, ο οποίος έδειχνε ότι το όχημα θα εκινείτο αριστερά προς ανατολάς. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο εφεσείων οδηγούσε το όχημά του με αριθμό εγγραφής WJ 252, στον πιο πάνω δρόμο, έχοντας δυτική κατεύθυνση. Ο εφεσείων τηρούσε αρχικά την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του και στη συνέχεια οδήγησε το όχημά του προς τα δεξιά του και συγκρούστηκε με το όχημα με αριθμό εγγραφής FT 695 στο σημείο συγκρούσεως "Χ". Η σύγκρουση έγινε πάνω στην αριστερή εμπρόσθια πόρτα του πιο πάνω οχήματος με το εμπρόσθιο μέρος του οχήματος του εφεσείοντα. Από τα περιστατικά της υπόθεσης, ο πρωτόδικος Δικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ενέργεια του εφεσείοντα να οδηγήσει το όχημά του δεξιά σε σχέση με την πορεία του, να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και να συγκρουστεί με το όχημά του παραπονούμενου στο σημείο "Χ" το οποίο βρισκόταν σε απόσταση 27 πόδια από την αριστερή άκρη του δρόμου σε σχέση με την πορεία του, ήταν αντίθετη, υπό τις περιστάσεις, με την πράξη ενός σώφρονα και ικανού οδηγού. Ο πρωτόδικος Δικαστής επέβαλε στον εφεσείοντα στην πρώτη κατηγορία πρόστιμο £100.- και στη δεύτερη κατηγορία πρόστιμο £20.-. Επίσης ο εφεσείων καταδικάστηκε σε £15.- έξοδα. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, προσβάλλει την απόφαση για το λόγο ότι η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική ενόψει των περιστατικών της υπόθεσης. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι το έργο της επιμέτρησης της ποινής αποτελεί κατά κύριο λόγο ευθύνη του Δικαστηρίου που εκδικάζει την υπόθεση. Ένας από τους λόγους που δικαιολογεί την επέμβαση του Εφετείου στη διαμόρφωση της ποινής, είναι η διαπίστωση ότι η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική, που πρέπει να διαφαίνεται από το μέγεθος της ποινής σε συσχετισμό με τη σοβαρότητα του αδικήματος και των γεγονότων της εκάστοτε υπόθεσης. Το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό αλλά αντικειμενικό. Έχουμε ακούσει με μεγάλη προσοχή και τις δύο πλευρές. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δείχνουν ότι πρόκειται περί μιας συνηθισμένης κατηγορίας για αμελή οδήγηση και για παράλειψη ανανέωσης άδειας μηχανοκίνητου οχήματος. Επίσης, είναι φανερό ότι ο εφεσείων δεν βαρυνόταν με καμιά προηγούμενη καταδίκη. Με βάση τα πιο πάνω, έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ποινή των £100.- που επιβλήθηκε στην πρώτη κατηγορία για τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής και των £20.- που επιβλήθηκε στη δεύτερη κατηγορία είναι πράγματι έκδηλα υπερβολική. Επιτρέπουμε την έφεση και ελαττώνουμε την ποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα στην πρώτη κατηγορία από £100.- σε £30.- και στη δεύτερη κατηγορία από £20.-σε £10.-. Έφεση επιτρέπεται. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο