Κοντού ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 50 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1996)2 ΑΑΔ 50 27 Φεβρουαρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΚΟΝΤΟΥ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 6069). Νομοθεσία - Παράταση ισχύος νόμων που θεσπίστηκαν για καθορισμένη χρονική περίοδο η οποία εξέπνευσε-Κατά πόσο μπορεί να επιτευχθεί με τη θέσπιση μεταγενέστερης τροποποιητικής νομοθεσίας - Εφαρμοστέες νομικές και νομολογιακές αρχές. Νομοθεσία - Νομοθεσία με αναφορά σε προηγούμενο νόμο - Αν και ανεπιθύμητη, δεν συνιστά λόγο για τη μη υλοποίηση των σκοπών του νομοθέτη. Λέξεις και Φράσεις - "Έτος" στο Άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 - Η έννοια του όρου ταυτίζεται με το ημερολογιακό έτος. Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος για διάπραξη αδικήματος κατά παράβαση των διατάξεων των περί Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώσεων Νόμων του 1990 -
- Ο δικηγόρος του εφεσείοντα ισχυρίστηκε ότι κατά τη διάπραξη του αδικήματος, στις 29.9.94, ο Ν. 34/90 δεν ήταν σε ισχύ αφού εξέπνευσε στις 22.7.92, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η παράταση της ισχύος του με τους μεταγενέστερους τροποποιητικούς νόμους. Η δικηγόρος των εφεσιβλήτων υπέβαλε ότι ο τροποποιητικός Νόμος 72(Ι)/92 δεν παρέτεινε αλλά αναβίωσε τον ίδιο τον αρχικό νόμο, όπως προκύπτει από το κείμενο του Άρθρου 1 του τροποποιητικού νόμου. Το Εφετείο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι: Βάσει του σκεπτικού στην Pavlides και για παρόμοιους λόγους, διαπιστώνεται ότι και στην παρούσα υπόθεση, πρόθεση του νομοθέτη με τη θέσπιση του Ν. 72(Ι)/92, ήταν η αναβίωση του Ν. 140/90 με τετραετή ισχύ από την ημερομηνία της ενεργοποίησής του στις 23.7.
- Η χρονική διάρκεια της ισχύος του αυξήθηκε σε πενταετή, με το Ν. 55(Ι)/
- Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι, στις 29.9.94, που διαπράχθηκε η πράξη που αποτελεί αντικείμενο της κατηγορίας, ήταν σε ισχύ ο νόμος που την καθιστούσε αξιόποινη. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Republic v. Pavlides and Others
(1979)3 C.L.R. 603, The Mayor of Famagusta v. Nearchos Petrides and Others, 4 R.S.C.C. 71, Nicosia Techalemit Co and Another v. The Municipality of Nicosia
(1971)3 C.L.R.
- Έφεση εναντίον Καταδίκης. Έφεση εναντίον της καταδίκης από τον Ανδρέα Χαριλάου Κοντό, ο οποίος κρίθηκε ένοχος στις 29.9.1995 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 1057/95) στην κατηγορία της αναγγελίας πώλησης αγαθών σε τιμές έκπτωσης εκτός της περιόδου των εκπτώσεων, κατά παράβαση των άρθρων των περί των Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώσεων Νόμων του 1990 -1994 (Ν. 34/90) και καταδικάστηκε από Χαραλάμπους, Ε.Δ. σε πρόστιμο £50,-. Ε. Κορακίδης, για τον Εφεσείοντα. Λ. Καουτζάνη (κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ. Μ. Πικής, Π. ΠΙΚΗΣ, Π.: Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της αναγγελίας πώλησης αγαθών σε τιμές έκπτωσης εκτός της περιόδου εκπτώσεων. Το αδίκημα θεμελιώθηκε στις διατάξεις των περί των Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώσεων Νόμων του 1990 μέχρι το
- Ο εφεσείων ισχυρίζεται ότι ο νόμος, για την παράβαση του οποίου καταδικάστηκε, δεν ήταν σε ισχύ το χρόνο που συντελέστηκε η πράξη για την οποία κατηγορείται, δηλαδή στις 29.9.
- Υπέβαλε ότι ο βασικός νόμος περί των Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώσεων, Νόμος του 1990 (Ν. 34/90), εξέπνευσε στις 22.7.92· έτσι, οι μεταγενέστεροι τροποποιητικοί νόμοι, οι οποίοι απέβλεπαν στην παράταση της ισχύος του, δεν επέφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα γιατί είναι αδύνατη η παράταση της ζωής νόμου ο οποίος έπαυσε να ισχύει. Για να γίνουν κατανοητές οι θέσεις του, πρέπει να προβούμε σε σύντομη ανασκόπηση του ιστορι/ού της νομοθεσίας. Στις 16.3.90 εκδόθηκε ο Ν. 34/
- Βάσει ρητών διατάξεων του, Άρθρο 12, η χρονική διάρκεια της ισχύος του καθορίστηκε σε δ ο χρόνια από την ημερομηνία γνωστοποίησης της εφαρμογής του Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ στις 23 Ιουλίου, 1990, με γνωστοποίηση η οποία δημοσιεύτηκε στις 20.7.90 (ΚΔΠ 184/90). Η ισχύς του νόμου έληξε στις 22.7.
- Αυτό προκύπτει από την ερμηνεία του όρου "έτος" στο Άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου - ΚΕΦ. 1, που ταυτίζει την έννοια του όρου με το ημερολογιακό έτος (βλ. επίσης Maxwell on Interpretation of Statutes, 12th ed., σ. 308). Στις 24.7.92 εκδόθηκε με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ο περί των Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώσεων (Τροποποιητικός) Νόμος του 1992 (Ν. 72(Ι)/92). Το Άρθρο 2 του νέου νόμου τροποποίησε το Άρθρο 12 του βασικού νόμου, αντικαθιστώντας την πρόνοια για τη χρονική διάρκεια της ισχύος του με νέα, προβλέπουσα τετραετή περίοδο ισχύος. Στη συνέχεια, στις 15.7.94, ο τροποποιητικός νόμος (Ν. 55(Ι)/94), με κατάλληλη τροποποίηση του άρθρου 12, επεξέτεινε την ισχύ του σε πενταετή περίοδο. Το Άρθρο 1 του τροποποιητικού νόμου του 1992, όσο και του 1994, καθόρισε ότι στο εφεξής ο αρχικός νόμος με τις τροποποιήσεις του, θα αναφέρεται ως "ο βασικός νόμος". Ο δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλε ότι, εν όψει της εκπνοής του (Ν. 34/90) στις 22.7.92, ήταν αδύνατη η παράταση της ισχύος του. Συνεπώς, το νομοθετικό εγχείρημα για την παράταση του με τον τροποποιητικό νόμο (Ν. 72(Ι)/92), έπεσε στο κενό. Συμφωνούμε ότι η παράταση της ύπαρξης μη όντος, είναι, ως θέμα λογικής συνέπειας, αδύνατη. Η δικηγόρος των εφεσιβλήτων αναγνώρισε το αδύνατο της παράτασης της ισχύος νόμου ο οποίος εξέπνευσε. Υπέβαλε όμως ότι ο (Ν. 72(Ι)/92) δεν παρέτεινε αλλά αναβίωσε τον ίδιο τον αρχικό νόμο, όπως προκύπτει από το κείμενο του Άρθρου 1 του τροποποιητικού νόμου. Το Άρθρο 1 προβλέπει ότι οι δύο νόμοι, ο Ν. 34/90 και ο Ν. 72(Ι)/92, θα διαβάζονται μαζί και ότι ο βασικός νόμος θα μετονομασθεί ως οι περί των Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώσεων Νόμοι του 1990 και
- Προς υποστήριξη των θέσεών της, επικαλέσθηκε την απόφαση της Ολομέλειας στη Republic v. Pavlides and Others
(1979)3 C.L.R. 603, (απόφαση πλειοψηφίας), όπου κρίθηκε ότι, τροποποιητικός νόμος με το ίδιο εισαγωγικό μέρος όπως και ο Ν. 72(Ι)/92, είχε ως αποτέλεσμα την αναβίωση του νόμου, ο οποίος εξέπνευσε, και όχι απλώς την παράτασή του. Ο τροποποιητικός νόμος σ' εκείνη την υπόθεση, αφορούσε προσωρινή νομοθεσία για έκτακτη εισφορά. Ό,τι προκύπτει από την Pavlides, είναι ότι η πρόθεση για ταύτιση των δύο νόμων, σε συνδυασμό με τη μεταβολή του πλαισίου του αρχικού νόμου (μετονομασία), ήταν αποκαλυπτική πρόθεσης ανασύστασης του βασικού νόμου. Το γεγονός ότι το νομοθετείν, με αναφορά σε προηγούμενο νόμο, είναι ανεπιθύμητη νομοθετική μέθοδος, όπως αναγνώρισε το Δικαστήριο στην Pavlides, δε συνιστά λόγο για τη μη υλοποίηση των σκοπών του νομοθέτη. Έρεισμα για την απόφαση του Δικαστηρίου στην Pavlides, αντλήθηκε από δύο προηγούμενες αποφάσεις, εκείνη του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου στη The Mayor of Famagusta v. Nearcbos Petrides and two Others, 4 R.S.C.C. 71, και του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Nicosia Techalemit Co. and Another v. The Municipality of Nicosia
(1971)3 C.L.R.
- Για παρόμοιους λόγους όπως στην Pavlides, και βάσει του ίδιου σκεπτικού, διαπιστώνουμε ότι και στην προκείμενη υπόθεση, πρόθεση του νομοθέτη με τη θέσπιση του Ν. 72(Ι)/92, ήταν η αναβίωση του Ν. 140/90 με τετραετή ισχύ από την ημερομηνία της ενεργοποίησης του, 23.7.
- Η χρονική διάρκεια της ισχύος του αυξήθηκε σε πενταετή με το Ν. 55(Ι)/
- Ως αποτέλεσμα, στις 29.9.94 που επεσυνέβη η πράξη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της κατηγορίας, ο νόμος ήταν σε ισχύ, καθιστώντας την πράξη του εφεσείοντα αξιόποινη. Η έφεση απορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο