Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου ν. Α. N. Stasis Estates Co Ltd
(2006)2 ΑΑΔ 67 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2006)2 ΑΑΔ 67 1 Φεβρουαρίου, 2006 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ/στές] ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΠΑΦΟΥ, Εφεσείων, ν. A. N. STASIS ESTATES CO LTD, Εφεσιβλήτων. (Ποινική Έφεση Αρ. 6/2005) Απόδειξη ― Βάρος αποδείξεως σε ποινική υπόθεση ― Η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος αποδείξεως της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ― Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι ― Αθωωτική απόφαση σε κατηγορίες που αφορούσαν παραβάσεις των περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμων του 1971 μέχρι 1997, λόγω έλλειψης μαρτυρίας ― Επικυρώθηκε κατ' έφεση. Οι εφεσίβλητοι αντιμετώπιζαν την κατηγορία της παράλειψης κατασκευής οχετού οικοδομής και/ή ιδιωτικής υπονόμου οικοδομής υποστατικού τους και παράλειψης σύνδεσής της μετά της δημόσιας υπονόμου οικοδομής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 33
(1)και
(3), 45
(2)και 46 των περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμων του 1971 μέχρι 1997, (Ν.1/71 μέχρι 5(Ι)/97). Το Δικαστήριο διαπίστωσε αρχικά ποία ήταν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και στη συνέχεια διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε μαρτυρία που να καταδεικνύει δύο από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ήτοι, ότι στην οδό που ήταν το υποστατικό των εφεσιβλήτων υπάρχει δημόσια υπόνομος και ότι, η δημόσια υπόνομος βρίσκεται εντός ακτίνας 100 ποδών από την οροθετική γραμμή του ακινήτου, εντός του οποίου ήταν το υποστατικό των εφεσιβλήτων. Με την έφεση, αμφισβητείται η ορθότητα των ευρημάτων αναφορικά με τα στοιχεία, τα οποία κρίθηκε πρωτόδικα ότι αποτελούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και αναφορικά με την έλλειψη μαρτυρίας σε σχέση με τα προαναφερθέντα, συστατικά στοιχεία τα οποία κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετήθηκαν. Αποφασίστηκε ότι: Από τα στοιχεία που προσήγαγε η συνήγορος των εφεσειόντων, δεν συνάγεται η ύπαρξη δημόσιας υπονόμου. Όπως δεν συνάγεται η ύπαρξη της, κατ' εφαρμογή του τεκμηρίου της κανονικότητας, από το γεγονός ότι εκδόθηκαν σε κατόχους διαμερισμάτων άδειες, αφού, σύμφωνα με την προφορική μαρτυρία της Τεχνικού των εφεσειόντων, οι άδειες εκδίδονται για τα συγκεκριμένα σχέδια που υποβάλλονται. Πρόκειται για ποινική υπόθεση, όπου δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Ούτε από την σχετική κανονιστική διοικητική πράξη προκύπτει θετική μαρτυρία ότι σε απόσταση 100 ποδών από το υποστατικό υπήρχε δημόσια υπόνομος. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.
- Έφεση εναντίον Αθωωτικής Απόφασης. Έφεση από την Κατηγορούσα Αρχή εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Υπόθεση Αρ. 8910/03), ημερομηνίας 29/12/
- Α. Κακογιάννη, για τον Εφεσείοντα. Ν. Καθητζιώτου, για τους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει η Δικαστής Ε. Παπαδοπούλου. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Οι εφεσίβλητοι αντιμετώπιζαν την κατηγορία της παράλειψης κατασκευής οχετού οικοδομής και/ή ιδιωτικής υπονόμου οικοδομής υποστατικού τους και παράλειψης σύνδεσής της μετά της δημόσιας υπονόμου οικοδομής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 33
(1)και
(3), 45
(2)και 46 των περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμων του 1971 μέχρι 1997, (Ν. 1/71 μέχρι 5(Ι)/97). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου:- «Οι Κατηγορούμενοι, κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2003 και μέχρι σήμερα, ενώ ήταν ιδιοκτήτες και/ή συνιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι κτιριακού συγκροτήματος και/ή μέρους τούτου και/ή διαχειριστές των κοινόχρηστων χώρων ακινήτου με ονομασία 'Kings Park' στην Κάτω Πάφο της επαρχίας Πάφου, εντός του τεμαχίου αριθμός 666 του Φ/Σχ. 51/2 το οποίο ευρίσκεται εις την Οδό Μόρφου και εντός της περιοχής του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου παρέλειψαν όπως προβούν στις απαιτούμενες διαδικασίες για σύνδεση του υποστατικού με το κεντρικό σύστημα αποχετεύσεων Πάφου, ...» Η Κατηγορούσα Αρχή, για να αποδείξει την υπόθεσή της, κάλεσε πέντε μάρτυρες, παρουσίασε δε αριθμό εγγράφων, μεταξύ των οποίων αντίγραφο της Κ.Δ.Π. 678/2003, άδεια κατασκευής ιδιωτικής υπονόμου οικοδομής, ημερομηνίας 2/9/2003, η οποία παραχωρήθηκε από τους εφεσείοντες σε κατόχους διαμερισμάτων του συγκροτήματος, ιδιοκτησία των εφεσιβλήτων, με επισυνημμένα σ' αυτή διάφορα σχέδια. Σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, οι κατηγορούμενοι, ως ιδιοκτήτες ή κάτοχοι του κτιριακού συγκροτήματος "Kings Park", το οποίο βρίσκεται στην οδό Μόρφου, στην Κάτω Πάφο, εντός του Τεμαχίου 666, παρέλειψαν να υποβάλουν αίτηση στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, (οι «εφεσείοντες»), για εξασφάλιση άδειας κατασκευής ιδιωτικής υπονόμου οικοδομής, να προβούν στην κατασκευή της και να την συνδέσουν με τη δημόσια υπόνομο. Με τη συμπλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν εισήγηση, στη βάση του Άρθρου 74
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, για το λόγο ότι η δίωξή τους ως ιδιοκτητών του συγκροτήματος αντί των κατόχων των διαμερισμάτων, οι οποίοι είχαν εξασφαλίσει και σχετικές άδειες για κατασκευή υπονόμου οικοδομής, ήταν καταχρηστική. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την εισήγηση των εφεσιβλήτων, ως εκφεύγουσα του πλαισίου του Άρθρου 74
(1)(β) του Κεφ. 155, εξέτασε όμως, εάν, στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, εστοιχειοθετείτο, εξ αντικειμένου, η κατηγορία. Αφού παρέθεσε τα άρθρα που στήριζαν την κατηγορία, διαπίστωσε, μετά από συνδυασμένη ερμηνεία τους, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος να είναι τα εξής:- «(α) Κάθε ιδιοκτήτης ή κάτοχος υποστατικού, (β) που χρησιμοποιείται για ανθρώπινη διαβίωση, άσκηση επαγγέλματος κ.λ.π., (γ) το οποίο βρίσκεται εντός της περιοχής (σύμφωνα με την ερμηνεία της λέξης, ως ανωτέρω και τη διαδικασία κήρυξής της δυνάμει του άρθρου 3) και (δ) γειτνιάζει με οποιαδήποτε οδό, (ε) στην οποία υπάρχει δημόσια υπονόμος λυμάτων κ.λ.π. (στ) εντός ακτίνας εκατόν ποδών από την οροθετική γραμμή του ακινήτου εντός του οποίου βρίσκεται το υποστατικό, (ζ) παραλείπει εντός προθεσμίας που καθορίζει το Συμβούλιο, (η) με γνωστοποίηση που δημοσιεύεται στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας, να προβεί στις διάφορες ενέργειες ή πράξεις, που αναφέρονται στην παράγραφο
(1)(α) μέχρι (γ) του άρθρου 33, διαπράττει αδίκημα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46 του Νόμου.» Στη συνέχεια, διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε μαρτυρία καταδεικνύουσα ότι στην οδό Μόρφου, όπου το υποστατικό των κατηγορουμένων, υπάρχει δημόσια υπόνομος ή, ακόμη και αν υπήρχε τέτοια μαρτυρία, δεν υπήρχε μαρτυρία ότι η δημόσια υπόνομος βρίσκεται εντός ακτίνας 100 ποδών από την οροθετική γραμμή του ακινήτου, εντός του οποίου το υποστατικό των εφεσιβλήτων. Με την έφεση, αμφισβητείται η ορθότητα των ευρημάτων αναφορικά με τα στοιχεία, τα οποία κρίθηκε πρωτόδικα ότι αποτελούν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και αναφορικά με την έλλειψη μαρτυρίας σε σχέση με τα συστατικά στοιχεία (ε) και (στ), τα οποία κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετήθηκαν. Η συνήγορος, βέβαια, των εφεσειόντων, κατά την ενώπιόν μας συζήτηση της υπόθεσης, συμφώνησε ότι τα στοιχεία (ε) και (στ), για τα οποία κρίθηκε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία, αποτελούν συστατικά στοιχεία, υπέβαλε, όμως, ότι και γι' αυτά υπήρχε σχετική μαρτυρία. Μας παρέπεμψε, προς τούτο, στην άδεια κατασκευής υπονόμου οικοδομής, ημερομηνίας 2/9/2003 - Τεκμήριο 2 - και, ειδικότερα, στην επισυνημμένη σ' αυτή άδεια οικοδομής του συγκροτήματος. Περαιτέρω, υποστήριξε ότι η έκδοση της άδειας - Τεκμήριο 2 - ανεξάρτητα από το γεγονός ότι εκδόθηκε επ' ονόματι κατόχων διαμερισμάτων και όχι των εφεσιβλήτων, εξυπακούει, κατ' εφαρμογή του τεκμηρίου της κανονικότητας, ότι επληρούντο οι προϋποθέσεις του Νόμου. Με άλλα λόγια, για να εκδοθεί, εισηγήθηκε, άδεια υπονόμου οικοδομής σε κατόχους διαμερισμάτων του συγκροτήματος, ιδιοκτησία των εφεσιβλήτων, τεκμαίρεται ότι υπήρχε στην οδό Μόρφου δημόσια υπόνομος και αυτή είναι εντός ακτίνας εκατόν ποδών από την οροθετική γραμμή του ακινήτου των εφεσιβλήτων. Η έκδοση, άλλωστε, υπέβαλε, της Κ.Δ.Π. 678/2003, στην οποία αναφέρεται η οδός Μόρφου, εξυπακούει ότι σ' αυτή υπάρχει δημόσια υπόνομος. Έχουμε διεξέλθει τα όσα η συνήγορος των εφεσειόντων μας παρέπεμψε. Τίποτε στο Τεκμήριο 2 δεν υπάρχει από όσα εισηγήθηκε. Πρόκειται για χωροταξικό σχέδιο, χωρίς επεξηγηματικό ευρετήριο, το οποίο ούτε με προφορική μαρτυρία εξηγήθηκε, ώστε να φανούν οι αποστάσεις. Με κανένα τρόπο, από το σχέδιο αυτό, δε συνάγεται η ύπαρξη δημόσιας υπονόμου. Όπως δεν συνάγεται η ύπαρξή της, κατ' εφαρμογή του τεκμηρίου της κανονικότητας, από το γεγονός ότι εκδόθηκαν σε κατόχους διαμερισμάτων άδειες, αφού, σύμφωνα με την προφορική μαρτυρία της Τεχνικού των εφεσειόντων, οι άδειες εκδίδονται για τα συγκεκριμένα σχέδια που υποβάλλονται. Πρόκειται για ποινική υπόθεση, όπου δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι - (βλ. Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Ούτε από την Κ.Δ.Π. 678/2003 προκύπτει θετική μαρτυρία ότι, σε απόσταση 100 ποδών από το υποστατικό, υπήρχε δημόσια υπόνομος. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. Η?έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο