Κωνσταντίνου Χρίστος ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού
(2010)2 ΑΑΔ 37 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(2010)2 ΑΑΔ 37 9 Φεβρουαρίου, 2010 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Π., ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, ΝΑΘΑΝΑΗΛ, Δ/στές] ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Εφεσείων, v. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Εφεσιβλήτου. (Ποινική Έφεση Αρ. 46/2009) Ποινή ― Κέντρα αναψυχής ― Παράβαση των Άρθρων 14
(1),
(2),
(7),
(8)(β) και
(9)(α) των περί Κέντρων Αναψυχής Νόμων του 1985 - 2000 και της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 24.5.2000, Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 3415, ημερομηνίας 30.6.00 ― Υπερβολική ποινή ― Επιβολή συνολικού προστίμου €990 για παράλειψη υποβολής προς τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού εντύπων για τις εισπράξεις ή χρεώσεις του ποσοστού 3% επί των λογαριασμών πελατών κέντρου αναψυχής που διατηρούσε ο εφεσείων και έκδοση διατάγματος πληρωμής συνολικού ποσού €17.376,40 που αντιπροσώπευε τις Λ.Κ.15 μηνιαίως για την καθυστέρηση υποβολής από τον εφεσείοντα των σχετικών εντύπων ― Κρίθηκε κατ' έφεση ότι το πρόστιμο από μόνο του ήταν αρκετό για τιμωρία του εφεσείοντος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσείοντα συνολικό πρόστιμο €990 σε αριθμό κατηγοριών τις οποίες είχε παραδεχθεί, για παράλειψη να υποβάλει εντός της καθορισμένης προθεσμίας στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού έντυπα για τις εισπράξεις ή χρεώσεις του ποσοστού 3% επί των λογαριασμών πελατών του κέντρου αναψυχής που διατηρούσε. Το Δικαστήριο εξέδωσε επίσης διάταγμα εναντίον του εφεσείοντος για την καταβολή των ποσών που αναφέρονταν στο κατηγορητήριο, συμπεριλαμβανομένων Λ.Κ.15 μηνιαίως, για την παράλειψη και/ή καθυστέρησή του να υποβάλει τα σχετικά έντυπα και να καταβάλει τα εν λόγω ποσά, που ανήλθαν σε €17.376,
- Ο εφεσείων καταχώρησε έφεση εναντίον της ποινής υποστηρίζοντας ότι η ποινή προστίμου, όπως και η διαταγή καταβολής του ποσού των €17.376.40 συνιστούν υπερβολική και άδικη ποινή, εν όψει των περιστατικών της υπόθεσης, καθώς και των προσωπικών του συνθηκών. Το Εφετείο, έχοντας εξετάσει τα περιστατικά της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντος, επεσήμανε ιδιαίτερα, τα ακόλουθα: (α) Ο εφεσείων, που δεν εβαρύνετο με οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη, ήταν πτωχεύσας από τις 29.9.
- (β) Ο εφεσείων είχε καταβάλει συνολικό ποσό €3.348,43, που συνιστούσε το 3% επί των εισπράξεων ή χρεώσεων και επιπλέον €334,84, που ήταν η αυτόματη επιβάρυνση 10%, καθώς και τους τόκους επί των πιο πάνω ποσών, που ανέρχονταν σε €2.329,
- (γ) Ο εφεσείων, πριν την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης, είχε υποβάλει τα αναγκαία έντυπα για τις εισπράξεις και χρεώσεις. (δ) Παρήλθαν τέσσερα περίπου χρόνια από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης. (ε) Το γεγονός ότι το Άρθρο 14 του σχετικού Νόμου έχει πλέον καταργηθεί. Αποφασίστηκε ότι:
- Το πρωτόδικο Δικαστήριο παρόλον ότι τόνισε ιδιαίτερα ότι τα στοιχεία υπό το (δ) και (ε) ανωτέρω θα έπρεπε να αντανακλώνται στην ποινή και να είναι καθοριστικά για το ύψος της, εντούτοις, στην πράξη, με την επιβολή του προστίμου σε συνδυασμό με το διάταγμα για πληρωμή δεκαεπτά και πλέον χιλιάδων ευρώ για παράλειψη υποβολής εντύπων που τελικά υποβλήθηκαν, κατέληξε σε μία υπερβολικά εξουθενωτική τιμωρία, δυσανάλογη με τη σοβαρότητα των αδικημάτων, αλλά και που δεν πιστώνει τον εφεσείοντα με το γεγονός της πληρωμής και εξόφλησης των οφειλομένων.
- Κάτω από τις συνθήκες της παρούσας υπόθεσης, το πρόστιμο από μόνο του ήταν αρκετό για τιμωρία του εφεσείοντος. Κατά συνέπεια, ακυρώνεται το διάταγμα πληρωμής του συνολικού ποσού των €17.376,40, που αντιπροσωπεύει τις Λ.Κ. 15 μηνιαίως για την καθυστέρηση υποβολής των σχετικών εντύπων. Η έφεση επιτράπηκε. Η ποινή τροποποιήθηκε ως ανωτέρω. Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση από τον εφεσείοντα εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Παντελή, Ε.Δ.), (Ποινική Υπόθεση Αρ. 18134/07), ημερομηνίας 27/2/
- Ο Εφεσείων Χρίστος Κωνσταντίνου εμφανίζεται προσωπικά. Μ. Πελεκάνος με τον Ν. Καπελάκη, για τον Εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Π. Αρτέμη, Π.. ΑΡΤΕΜΗΣ, Π.: Ο εφεσείων-κατηγορούμενος, κατόπιν παραδοχής του, βρέθηκε ένοχος, τόσο σε αριθμό κατηγοριών για παράλειψη να υποβάλει εντός της καθορισμένης προθεσμίας στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού έντυπα για τις εισπράξεις ή χρεώσεις του ποσοστού 3% επί των λογαριασμών πελατών του κέντρου αναψυχής που διατηρούσε, όσο και για την παράλειψή του να καταβάλει το ποσό των ΛΚ15 μηνιαίως, συνεπεία της πιο πάνω αναφερόμενης παράλειψής του, κατά παράβαση των Άρθρων 14
(1),
(2),
(7),
(8)(β) και
(9)(α) των περί Κέντρων Αναψυχής Νόμων του 1985 - 2000 και της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 24.5.2000, Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 3415, ημερομηνίας 30.6.
- Άλλες 46 κατηγορίες που αντιμετώπιζε για παράλειψη να πληρώσει στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού τόκους προς 9% ετησίως και επιβαρύνσεις, αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν, αφού ο εφεσείων κατέβαλε όλες τις σχετικές με τις κατηγορίες αυτές οφειλές του. Στις κατηγορίες που παραδέχθηκε, το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε σε αυτόν ποινή προστίμου €30 για κάθε κατηγορία, δηλαδή συνολικό πρόστιμο €990 και επίσης εξέδωσε διάταγμα εναντίον του για την καταβολή των ποσών που αναφέρονταν στο κατηγορητήριο, συμπεριλαμβανομένων ΛΚ15 μηνιαίως, για την παράλειψη και/ή καθυστέρησή του να υποβάλει τα σχετικά έντυπα και να καταβάλει τα εν λόγω ποσά, που ανήλθαν σε €17.376,
- Ο εφεσείων καταχώρησε έφεση εναντίον της ποινής και, αφού απεσύρθη ο πρώτος λόγος έφεσης, παρέμειναν ο δεύτερος και ο τρίτος λόγος, με τους οποίους η υπεράσπιση εισηγείται ότι η ποινή προστίμου, όπως και η διαταγή καταβολής του ποσού των €17.376.40 συνιστούν υπερβολική και άδικη ποινή, εν όψει των περιστατικών της υπόθεσης, καθώς και των προσωπικών συνθηκών των εφεσείοντα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε το διάταγμα ως μέρος της ποινής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου υπέβαλε, με αναφορά σε αυθεντίες, πως η θέση αυτή είναι λανθασμένη. Το Εφετείο διερωτήθηκε ζητώντας την άποψή του, κατά πόσο μπορεί να εγερθεί τέτοιο θέμα, αφού δε φαίνεται να είναι επίδικο ενώπιόν του. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είχε εισηγηθεί ο εφεσίβλητος αν εφεσίβαλλε την ποινή ως ανεπαρκή, εν όψει της θέσης του Δικαστηρίου πως το διάταγμα συνιστούσε μέρος της ποινής, κάτι που δεν έγινε στην παρούσα διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει, ασχέτως του γεγονότος αυτού, το Εφετείο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο, κάτω από τις συνθήκες και περιστάσεις, μπορεί να θεωρηθεί ότι το πρόστιμο και το διάταγμα πληρωμής συνιστούσαν υπερβολική ποινή, εν όψει του γεγονότος ότι το Δικαστήριο είχε διακριτική ευχέρεια έκδοσης ή όχι τέτοιου διατάγματος. Έχοντας εξετάσει όλα τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση, καθώς και τις προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα, επισημαίνουμε, ιδιαίτερα, τα ακόλουθα: (α) Ο εφεσείων, που δεν εβαρύνετο με οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη, ήταν πτωχεύσας από τις 29.9.
- (β) Ο εφεσείων είχε καταβάλει συνολικό ποσό €3.348,43, που συνιστούσε το 3% επί των εισπράξεων ή χρεώσεων και επιπλέον €334,84, που ήταν η αυτόματη επιβάρυνση 10%, καθώς και τους τόκους επί των πιο πάνω ποσών, που ανέρχονταν σε €2.329,
- (γ) Ο εφεσείων, πριν την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης, είχε υποβάλει τα αναγκαία έντυπα για τις εισπράξεις και χρεώσεις. (δ) Παρήλθαν τέσσερα περίπου χρόνια από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης. (ε) Το γεγονός ότι το Άρθρο 14 του σχετικού Νόμου έχει πλέον καταργηθεί. Το τελευταίο πιο πάνω γεγονός, όπως ορθά παρατήρησε και ο πρωτόδικος Δικαστής, δείχνει την πρόθεση του Νομοθέτη για αποποινικοποίηση της συγκεκριμένης πράξης. Παρόλο ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο φαίνεται να είχε ενώπιόν του όλα τα πιο πάνω στοιχεία και τόνισε ότι, ιδιαίτερα αναφορικά με την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπόθεσης και την κατάργηση του Άρθρου 14, θα έπρεπε αυτά να αντανακλώνται στην ποινή και να είναι καθοριστικά για το ύψος της, εντούτοις, στην πράξη, με την επιβολή του προστίμου σε συνδυασμό με το διάταγμα για πληρωμή δεκαεπτά και πλέον χιλιάδων ευρώ για παράλειψη υποβολής εντύπων που τελικά υποβλήθηκαν, κατέληξε σε μία υπερβολικά εξουθενωτική τιμωρία, δυσανάλογη με τη σοβαρότητα των αδικημάτων, αλλά και που δεν πιστώνει τον εφεσείοντα με το γεγονός της πληρωμής και εξόφλησης των οφειλομένων. Κάτω από τις συνθήκες θεωρούμε ότι το πρόστιμο από μόνο του ήταν αρκετό για τιμωρία του εφεσείοντα και κατά συνέπεια ακυρώνουμε το διάταγμα πληρωμής του συνολικού ποσού των €17.376,40, που αντιπροσωπεύει τις ΛΚ15 μηνιαίως για την καθυστέρηση υποβολής των σχετικών εντύπων. Η απόφαση για την ποινή τροποποιείται ως ανωτέρω. Η έφεση επιτρέπεται. Η ποινή τροποποιείται ως ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο