Ιωαννίδης Πέτρος ν. A. Matheou Insurance Consultants Ltd και Άλλου (2013) 2 ΑΑΔ 666

(2013)2 ΑΑΔ 666 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων

(2013)2 ΑΑΔ 666 15 Οκτωβρίου, 2013 [ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, ΝΑΘΑΝΑΗΛ, ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, ΠΑΝΑΓΗ, ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΛΙΑΤΣΟΣ, ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Δ/στές] ΠΕΤΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Εφεσείων, v.

1. Α. ΜΑΤHEOU INSURANCE CONSULTANTS LTD,
2. ΑΝΔΡΕΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, Εφεσιβλήτων. (Ποινική Έφεση Αρ. 17/2012) Ιδιωτική ποινική υπόθεση ― Έφεση εναντίον απόφασης σε ιδιωτική ποινική υπόθεση ― Προϋπόθεση παραχώρησης άδειας του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για καταχώρηση τέτοιας έφεσης ― Περιορισμένη συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα για την άσκηση έφεσης σε ένα συγκεκριμένο νομικό θέμα ― Άρθρο 137

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ― Άδεια που δεν κάλυπτε όλη την εμβέλεια της εφεσιβληθείσας απόφασης αφού δεν επεκτεινόταν στους λόγους έφεσης που αφορούσαν στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην κατάληξη επί της αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας της ― Κατά πόσον η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως και το ίδιο το Εφετείο, θα μπορούσε να ασχοληθεί με το νομικό θέμα το οποίο εγειρόταν, αφού οποιαδήποτε κατάληξη του επ' αυτού, ακόμη και υπέρ του εφεσείοντος δεν θα τον ωφελούσε καθ' οιονδήποτε τρόπο, δεδομένου ότι η κατάληξη του Επαρχιακού Δικαστηρίου επί των άλλων πτυχών, θα παρέμενε ισχυρή και αναμφισβήτητη. [Πέραν των ως άνω αναφερομένων τίτλων, η απόφαση διαβάζεται στο σύνολο της]. Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα. Αναφερόμενη Υπόθεση: Τομάζου ν. Σαββίδη

(2010)2 Α.Α.Δ.

1. Έφεση εναντίον της απόφασης. Έφεση από τον Παραπονούμενο εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Φυλακτού, Ε.Δ.), (Ποινική Υπόθεση Αρ. 11608/10), ημερομηνίας 19/12/
2. Σ. Ζανούπας, για τον Εφεσείοντα. Επ. Κορακίδης, για τους Εφεσίβλητους. Ex tempore ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Π.: Η έφεση βρίσκεται ενώπιον της Πλήρους Ολομέλειας μετά από απόφαση του Εφετείου, ενώπιον του οποίου είχε τεθεί, να διευρυνθεί. Αφορά απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου με την οποία αθωώθηκαν οι εφεσίβλητοι σε κατηγορίες που αφορούν το Άρθρο 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα. Η κατάληξη του Δικαστηρίου βασίστηκε στην άποψη την οποία είχε σχηματίσει σε σχέση με τη μαρτυρία και την αποτελεσματικότητα της. Υπήρξε έφεση εναντίον της απόφασης αυτής από τον εφεσείοντα που, εφόσον επρόκειτο για ιδιωτική ποινική υπόθεση, ζήτησε και έλαβε την άδεια του Γενικού Εισαγγελέα πριν καταχωρήσει την έφεση. Η άδεια αυτή του Γενικού Εισαγγελέα εδόθη μόνο σε σχέση με τον 4ον και 7ον λόγο έφεσης που είχαν υποβληθεί και επισημαίνουμε ότι ο 4ος λόγος αφορά την εφαρμογή νομικών αρχών ως προς την υπόθεση Τομάζου ν. Σαββίδη

(2010)2 Α.Α.Δ. 626. Ο 7ος λόγος έφεσης αφορά γενικά το ότι «λανθασμένα έκρινε το Δικαστήριο ότι δεν αποδείχθηκε η ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων 1 και 2». Η διεύρυνση η οποία αποφασίστηκε από το εφετείο συναρτάτο ακριβώς προς τον 4ον λόγο έφεσης και ιδιαίτερα ως προς συγκρουόμενες αποφάσεις του Εφετείου επί του θέματος. Με υπόμνημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους εφεσίβλητους υπεδείχθη ότι η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα ήταν πολύ περιορισμένη και ότι δεν επεκτεινόταν στους άλλους λόγους έφεσης που αφορούν την αξιολόγηση της μαρτυρίας και την κατάληξη επί της αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας της. Υπέδειξε λοιπόν στο υπόμνημα του ο ευπαίδευτος συνήγορος ότι, εφόσον η έφεση δεν επεκτεινόταν στις άλλες καταλήξεις του Δικαστηρίου που αφορούσαν την εξόφληση της επιταγής και την αποποίηση των δικαιωμάτων, ανυπερθέτως η έφεση θα έπρεπε να απορριφθεί εφόσον η συζήτηση που αφορούσε την Τομάζου και άλλες πρόσφατες αποφάσεις θα είχε μόνο θεωρητική σημασία εφόσον δεν θα επηρέαζε καθ' οιονδήποτε τρόπο την έκβαση της έφεσης, ακόμη και στην περίπτωση που θα είχε επιτύχει δια του λόγου έφεσης 4 ο εφεσείων. Υποδείξαμε κατά τη συζήτηση στον ευπαίδευτο συνήγορο για τον εφεσείοντα τη διάσταση αυτή των πραγμάτων, όμως δεν έχουμε πάρει οποιανδήποτε τοποθέτηση η οποία να βοηθά το Δικαστήριο στο να διαμορφώσει γνώμη άλλη από εκείνη που τα τεθέντα ενώπιον του καταδεικνύουν, ότι δηλαδή όντως, εφόσον καλώς ή κακώς η άδεια για καταχώρηση έφεσης που εδόθη από το Γενικό Εισαγγελέα δεν κάλυπτε όλη την εμβέλεια της απόφασης, ιδιαίτερα ως προς την πραγματική πτυχή, παρά μόνο ένα συγκεκριμένο νομικό θέμα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως και το ίδιο το Εφετείο, δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί με το νομικό θέμα το οποίο εγείρεται αφού οποιαδήποτε κατάληξη του επ' αυτού, ακόμη και υπέρ του εφεσείοντος δεν θα τον ωφελούσε καθ' οιονδήποτε τρόπο, δεδομένου ότι η κατάληξη του Επαρχιακού Δικαστηρίου επί των άλλων πτυχών θα ήταν ισχυρή και αναμφισβήτητη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον εφεσείοντα επεχείρησε να αναφερθεί στο κατά την άποψη του παράνομο του περιορισμού της άδειας που εδόθη από τον Γενικό Εισαγγελέα, όμως αυτό δεν αφορά το Δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας και δεν μπορεί καθ' οιονδήποτε τρόπο να εξεταστεί για σκοπούς της παρούσας έφεσης. Με αυτά λοιπόν υπόψη, και έχοντας υπόψη περαιτέρω τη βασική αρχή ότι το εφετείο δεν ασχολείται με θέματα τα οποία θεωρητική και μόνο σημασία θα είχαν, αλλά με εκείνα τα οποία αφορούν την έκβαση της ενώπιον του έφεσης και είναι απαραίτητο να αποφασιστούν, όπως γενικότερα ισχύει δεν βλέπουμε λόγο γιατί αυτή η έφεση θα πρέπει να μας απασχολήσει περαιτέρω και απορρίπτεται με €800 έξοδα πλέον ΦΠΑ. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο