RIDHA ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 143/2017, 25/9/2019

RIDHA ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 143/2017, 25/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2019:B391 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ (Ποινική Έφεση Αρ. 143/2017) 25 Σεπτεμβρίου, 2019 [ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Π., ΛΙΑΤΣΟΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Δ/στές] Μεταξύ: xxxx RIDHA Εφεσείοντα και ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Εφεσίβλητης __________________________ Παναγιώτης Πιερίδης, για τον Εφεσείοντα Έλενα Θεοδότου (κα), Δημόσιος Κατήγορος εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας __________________________ Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Νικολάτος, Π. ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΧ-TEMPORE) ΝΙΚΟΛΑΤΟΣ, Π.: Ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων καταδικάστηκε πρωτοδίκως για το αδίκημα της παράλειψης οδηγού μοτοσικλέτας να φέρει, στερεά προσδεδεμένο στο κεφάλι, προστατευτικό κράνος, κατά παράβαση των σχετικών κανονισμών του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμού, ΚΔΠ 66/1984, όπως τροποποιήθηκε. Η Κατηγορούσα Αρχή-Εφεσίβλητη παρουσίασε τρεις Μάρτυρες Κατηγορίας, τη μαρτυρία των οποίων το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε ως αξιόπιστη. Ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων έδωσε μαρτυρία ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, υιοθέτησε την κατάθεσή του, που έδωσε στην Αστυνομία, και ανέφερε τη δική του εκδοχή. Ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής έκρινε τον Κατηγορούμενο-Εφεσείοντα ως μη αξιόπιστο μάρτυρα. Όπως ορθά παρατηρεί ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, στη σελίδα 12 της απόφασης του, μοναδικά επίδικα θέματα ήταν το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος -Εφεσείων έφερε στην κεφαλή του το προαναφερόμενο κράνος και, αν ναι, κατά πόσον αυτό ήταν στερεά προσδεδεμένο στην κεφαλή του με τη χρήση του, εκ κατασκευής, εξοπλισμού πρόσδεσης του κράνους στην κεφαλή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απάντησε το πρώτο ερώτημα καταφατικά και το δεύτερο ερώτημα αρνητικά. Κατέληξε, δηλαδή, στο ότι ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων δεν έφερε, στερεά προσδεδεμένο, το κράνος στο κεφάλι του, χρησιμοποιώντας τον προαναφερόμενο εξοπλισμό πρόσδεσης. Οδηγήθηκε, στο προαναφερόμενο συμπέρασμα, στη βάση της ακόλουθης περιστατικής μαρτυρίας: Το κράνος που χρησιμοποίησε ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων στερεώνεται στο κεφάλι με ιμάντες, οι οποίοι ενώνονται μεταξύ τους με κλειδαριά, η οποία ανοίγει πατώντας κάποιο κουμπί. Οι ιμάντες αυτοί δεν βρέθηκαν κομμένοι ούτε και η κλειδαριά ήταν σπασμένη, κάτι που οδήγησε το πρωτόδικο Δικαστήριο σε δύο πιθανά διαζευκτικά συμπεράσματα. Είτε ότι οι ιμάντες ουδέποτε είχαν προσδεθεί κανονικά μεταξύ τους με τη χρήση της κλειδαριάς, είτε ότι, μετά το δυστύχημα, κάποιος ξεκλείδωσε την κλειδαριά, απελευθερώνοντας τους ιμάντες. Στη βάση της ανάλυσης της αξιόπιστης μαρτυρίας του ΜΚ1, ο οποίος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων δεν έφερε το κράνος του όταν τον είδε για πρώτη φορά στο έδαφος μετά τη σύγκρουση και ότι ο ίδιος (ο ΜΚ1) δεν ξεκλείδωσε το κράνος του Κατηγορούμενου-Εφεσείοντα, το πρωτόδικο Δικαστήριο συμπέρανε πως ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων δεν έφερε, στερεά προσδεδεμένο, το κράνος στο κεφάλι του, εφόσον η άλλη δυνατότητα, ότι δηλαδή ο ίδιος αφαίρεσε τους ιμάντες ξεκλειδώνοντας την κλειδαριά, αποκλείστηκε. Η τελευταία δυνατότητα αποκλείστηκε εξαιτίας της απόστασης από το σώμα του Κατηγορούμενου-Εφεσείοντα, στην οποία βρέθηκε το κράνος και η οποία φανέρωνε ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων δεν θα μπορούσε να είχε τοποθετήσει το κράνος εκεί. Περαιτέρω, λήφθηκε υπόψιν ότι η κλειδαριά πρόσδεσης των ιμάντων του κράνους ήταν λυμένη και όχι σπασμένη. Στη βάση των προαναφερόμενων ευρημάτων και στη βάση της αξιολόγησης της μαρτυρίας και, ειδικότερα, ένεκα της απόρριψης της εκδοχής του Κατηγορούμενου-Εφεσείοντα, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε πως δεν δόθηκε από τον Κατηγορούμενο-Εφεσείοντα κάποια λογική εξήγηση, η οποία να ανατρέπει το αναπόδραστο, όπως είπε, συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν είχε χρησιμοποιήσει τον, εκ κατασκευής, εξοπλισμό πρόσδεσης του εν λόγω κράνους, με αποτέλεσμα αυτό, μετά τη σύγκρουση, να εκτιναχθεί σε σημείο μακριά από το σημείο όπου έπεσε στο έδαφος ο Κατηγορούμενος-Εφεσείων. Αυτό, κατά το πρωτόδικο Δικαστήριο, οδηγούσε, αναπόφευκτα, και σε εύρημα ενοχής του Κατηγορούμενου-Εφεσείοντα, στην προαναφερόμενη κατηγορία. Ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, στην απόφασή του, αναφέρθηκε και στα πλαίσια αξιολόγησης περιστατικής μαρτυρίας, και ειδικά στην απόφαση Αθηνής v. Δημοκρατίας