ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 114/20, 16/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:AD:2021:B258 ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 114/20 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021 [Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ- ΑΝΔΡΕΟΥ, Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Δ/στες] xxx ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ Εφεσείοντας και ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Εφεσίβλητης -------------------- Π. Αγγελίδης με κ. Αλ. Ελευθερίου και Π. Ιωαννίδης για Π. Νεοφύτου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τον Εφεσείοντα Σπ. Χρυσοστόμου για Γ.Ε., για την Εφεσίβλητη ------------------------------------- Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Παρπαρίνο, Δ. ------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, Δ. Ο Εφεσείων αντιμετώπισε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου δύο κατηγορίες. Η πρώτη αφορούσε την μεταφορά μάχαιρας εκτός κατοικίας ή του περιβόλου της, κατά παράβαση του Άρθρου 82
(2)του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154 και στην οποία αθωώθηκε. Η δεύτερη, αφορούσε την κατοχή αντικειμένων εκκένωσης ηλεκτρικής ενέργειας κατά παράβαση των Άρθρων 2, 25
(1)
(2)του Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν.113(Ι)/2004. Σ' αυτήν κρίθηκε ένοχος και του επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους €450 πλέον διετάχθη η κατάσχεση και καταστροφή της συσκευής. Ο Εφεσείων, με τρεις λόγους έφεσης προσβάλλει την πρωτόδικη απόφαση ως εσφαλμένη. Ειδικότερα, προβάλλει ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι η πώληση της συσκευής σε κατάστημα και η αγορά της από τον Μ.Υ.1 με απόδειξη δεν μπορούσε να άρει το παράνομο της κατοχής ή μεταφοράς της. Επίσης, προβάλλεται ότι μέρος της μαρτυρίας του Εφεσείοντα και συγκεκριμένα η αναφορά του στην κατάθεση του, Τεκμ. 4, ότι "την συσκευή την είχε για δάγκωμα φίνας και δηλητηρίαση" δεν αξιολογήθηκε καθόλου και/ή σωστά από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Τέλος με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι το αδίκημα εμπίπτει στις πρόνοιες του περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν.113(Ι)/2004 και το πρωτόδικο Δικαστήριο κατεδίκασε τον Εφεσείοντα στηριζόμενο στο Νόμο αυτό. Οι λόγοι έφεσης δύο και τρία δεν προωθήθηκαν από τον Εφεσείοντα και παρέμεινε, ως αποτέλεσμα, ο πρώτος. Υποστηρίζοντας τον λόγο αυτό, ο ευπαίδευτος συνήγορος του προώθησε ότι η επίδικη συσκευή αγοράστηκε νόμιμα στο ελεύθερο εμπόριο και συνεπώς δεν στοιχειοθετείται καταδίκη για τις μετέπειτα πράξεις που ακολουθούν την νόμιμη αγορά μιας συσκευής που πωλείται ελεύθερα, ιδιαίτερα όταν δεν συνδέεται με περαιτέρω προϋποθέσεις του αγοραστή για διάσωση της νομιμότητας κατοχής του αγορασθέντος προϊόντος. Υποστήριξε περαιτέρω ότι συσκευή που πωλείται ελεύθερα υποδηλώνει το γεγονός αυτό, το τεκμήριο νομιμότητας, λαμβανομένου περαιτέρω υπόψιν ότι με την πώληση εκδίδεται απόδειξη που συνεπάγεται πληρωμή σχετικής φορολογίας. Να σημειωθεί ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστήριξε επίσης και άλλα θέματα όπως αυτό της καταπιεστικής δίωξης του Εφεσείοντα και της κατάχρησης της διαδικασίας, θέματα τα οποία δεν καλύπτονται από τον λόγο έφεσης αλλά ούτε καν νύξη γίνεται περί τούτων. Συνεπώς, δεν μπορούν να εξεταστούν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Εφεσίβλητο υποστήριξε την πρωτόδικη απόφαση ως ορθή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αντιμετώπισε το θέμα ως ακολούθως: "Το γεγονός ότι η συσκευή αυτή πωλείται σε κατάστημα και αγοράστηκε από τον Μ.Υ.1 με απόδειξη δεν μπορεί να άρει το μη νόμιμο της κατοχής ή της μεταφοράς της. Ουδεμία δε εξαίρεση υφίσταται στο νόμο για συσκευές εκκένωσης ηλεκτρικής ενέργειας προοριζόμενες για ιατρικούς σκοπούς. Παρεμβάλω και σημειώνω παράλληλα ότι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατείχε την εν λόγω συσκευή για σκοπούς προστασίας από δάγκωμα φιδιού ομοίως δεν μεταβάλλει τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος με δεδομένο ότι ούτε τέτοια εξαίρεση από τις πιο πάνω πρόνοιες του νόμου υφίσταται." Εξετάσαμε τον λόγο έφεσης και όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, ιδιαίτερα αυτά που προώθησε ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Εφεσείοντα για να υποστηρίξει τον λόγο έφεσης και δεν συμφωνούμε μαζί του. Το Άρθρο 25
(1)του Περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμος του 2004, Ν.113(Ι)/2004 επί του οποίου στηρίζεται η κατηγορία, προβλέπει: "Απαγόρευση κατασκευής διάθεσης και συναφών δραστηριοτήτων σχετικά με επικίνδυνα αντικείμενα ή πυρομαχικά 25.-
(1)Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να εισάγει, κατασκευάζει, διαθέτει στην αγορά, αποκτά, μεταφέρει ή έχει στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχό του οποιοδήποτε αντικείμενο οποιασδήποτε περιγραφής κατασκευασμένο ή διασκευασμένο για ηλεκτρική ή άλλης μορφής εκκένωση ή εκτόξευση οποιουδήποτε επιβλαβούς υγρού ή αερίου ή χημικής ουσίας ή άλλου υλικού ή ενέργειας ή οποιαδήποτε πυρομαχικά τα οποία περιέχουν ή είναι διασκευασμένα ώστε να περιέχουν οποιοδήποτε επιβλαβές υγρό ή αέριο ή χημική ουσία ή άλλο υλικό.
(2)Πρόσωπο, το οποίο παραλείπει να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του εδαφίου
(1), είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης του σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 3 χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές." (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Όπως γίνεται αντιληπτό από τον Νόμο δεν είναι επιτρεπτή η πώληση στην αγορά. Αντίθετα, συνιστά ποινικό αδίκημα. Συνεπώς το υπόστρωμα επί του οποίου στηρίχθηκε όλο το επιχείρημα του ευπαίδευτου συνήγορου δεν είναι βάσιμο. Ακόμη και αν ο Μ.Υ.1, πατέρας του Εφεσείοντα, αγόρασε αυτό από κατάστημα έναντι αποδείξεως δεν μπορεί να υποστηριχθεί, σύμφωνα με την προσαχθείσα μαρτυρία, ότι αυτό γίνεται με την έγκριση και την συγκατάθεση του Κράτους. Με βάση αυτό, ο λόγος έφεσης αποτυγχάνει. Η έφεση απορρίπτεται. Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΣ, Δ. Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ. Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ. /γκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο