← Κύπρος

IN RE ALITHIA EKDOTILD ETERIA (1987) 3 CLR 1853

IN RE ALITHIA EKDOTILD ETERIA

(1987)3 CLR 1853 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1987)3 CLR 1853 21 Δεκεμβρίου 1987 {ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, Πρ., ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΛΩΡΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 150 ΚΑΙ 162 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
  1. «ΑΛΗΘΕΙΑ» ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ., ΕΚΔΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΑΛΗΘΕΙΑ»,
  2. ΦΡΙΞΟΣ Ν. ΚΟΥΛΕΡΜΟΣ, ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΑΛΗΘΕΙΑ»,
  3. ΑΛΕΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΑΛΗΘΕΙΑ», Εγκαλούμενοι. (Υπόθεση Αρ. 1/86). Περιφρόνηση Δικαστηρίου - Σύνταγμα, Άρθρα 150 και 162 - Δημοσίευμα συνιστών περιφρόνηση - Δημοσίευση απολογίας και δηλώσεις συνηγόρων εγκαλουμένων εκφράζουσαι σεβασμό των εγκαλουμένων προς το Δικαστήριο και τη Δικαιοσύνη - θεραπεία περιφρονήσεως -Δεν υπάρχει πλέον λόγος καταδίκης και τιμωρίας. Στις 19.9.86 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Αλήθεια» κείμενο, που περιείχε το ακόλουθο απόσπασμα: «... η τέτοια συμπεριφορά του Δικαστηρίου αποτελεί ίσως παγκόσμιο φαινόμενο - εξαιρουμένων βεβαίως των χωρών με απολυταρχικά καθεστώτα - φίμωσης και Τρομοκρατίας». Ως αποτέλεσμα, άρχισε διαδικασία εξετάσεως κατά πόσο το απόσπασμα αυτό αποτελεί, περιφρόνηση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τα Άρθρα 150 και 162 του Συντάγματος. Οι συνήγοροι των εγκαλουμένων υποστήριξαν ότι το δημοσίευμα αποτελεί κριτικήν. Στις 22.10.86 δημοσιεύθηκε στην ίδια εφημερίδα απολογία για το πιο πάνω δημοσίευμα. Εξ άλλου, με δηλώσεις τους προς το Δικαστήριο οι συνήγοροι των εγκαλουμένων εξέφρασαν τον σεβασμόν των πελατών τους προς το Δικαστήριο και τη Δικαιοσύνη. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε:
(1)Το δημοσίευμα αποτελεί περιφρόνηση του Δικαστηρίου.
(2)Με την απολογία, που δημοσιεύθηκε, και τις δηλώσεις των συνηγόρων τους οι εγκαλούμενοι έκαμαν οτιδήποτε ήταν αναγκαίο για θεραπεία της περιφρόνησης. Έτσι δεν υπάρχει λόγος καταδίκης και επιβολής ποινής. Διάταγμα ως ανωτέρω. (This is an English translation of the editorial note) Contempt of Court - Constitution, Articles 150 and 162 - Publication in a newspaper amounting to contempt - Apology published - Statements of counsel expressing respondent's respect for the Court - Contempt purged - No reason to proceed with conviction and punishment. On 19.9.86 there was published in «Alithia» newspaper the following text: «... this conduct of the Court is perhaps a worldwide phenomenon - except of course countries with totalitarian regimes - of silencing and terrorising». As a result proceedings were initiated for the purpose of examining whether a Contempt of the Court has been committed in virtue of Articles 150 and 162 of the Constitution. Counsel for the respondents submitted that the aforesaid publication did not amount to contempt, but to criticism. On 22.10.86 there was published in the said newspaper an apology in respect of the aforesaid publication. Moreover, counsel for the respondents expressed twice their clients respect tor the Court. Held,
(1)There can be no doubt that the publication is a contempt of the Court.
(2)The respondents, however, by publishing the said apology and expressing through their counsel their respect for the Court have done everything in their power in order to purge the contempt. In view of such purge, there is no reason to convict the respondents and impose any punishment on them. Αίτηση για περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Αίτηση για περιφρόνηση του Δικαστηρίου εναντίον των εγκαλούμενων σχετικά με δημοσίευμα με τον τίτλο «Στα Σημεία» στην έκδοση της εφημερίδας «Αλήθεια» της 19ης Σεπτεμβρίου, 1986. Λ. Μαρκίδης με τον Χρ. Πουργουρίδη και την Κ. Λοή (κα), για τους εγκαλούμενους. Cur. adv. vult. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση του Δικαστηρίου: Στις 11 Οκτωβρίου 1986 ο Αρχιπρωτοκολλητής του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέστειλε στους εγκαλουμένους, κατόπιν οδηγιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την ακόλουθη ειδοποίηση: «Ειδοποιείστε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο θα εξετάσει την 30ή Οκτωβρίου 1986, στις 9.30 π.μ., εάν το κείμενο του δημοσιεύματος με τον τίτλο «Στα Σημεία» στην έκδοση της εφημερίδας «Αλήθεια» της 19ης Σεπτεμβρίου 1986 αποτελεί περιφρόνηση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τα Άρθρα 150 και 162 του Συντάγματος, και, σε τέτοια περίπτωση, ποιά ποινή πρέπει να επιβληθεί, και καλείστε να εμφανιστείτε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου την 30ή Οκτωβρίου 1986, στις 9.30 π.μ., για να έχετε την ευκαιρία να ακουστείτε σχετικά με το εν λόγω θέμα. » Στο δημοσίευμα που αναφέρεται στην εν λόγω ειδοποίηση περιέχεται και το ακόλουθο απόσπασμα αναφορικά με το Ανώτατο Δικαστήριο: «... η τέτοια συμπεριφορά του Δικαστηρίου αποτελεί ίσως παγκόσμιο φαινόμενο - εξαιρουμένων βεβαίως των χωρών με απολυταρχικά καθεστώτα-φίμωσις και τρομοκρατίας». Στις 30 Οκτωβρίου 1986 οι συνήγοροι των εγκαλουμένων ζήτησαν αναβολή για να μελετήσουν πλήρως την υπόθεση και όταν άρχισε η ακρόασή της στις 14 Νοεμβρίου 1986 οι συνήγοροι των εγκαλουμένων κατέθεσαν στο Δικαστήριο το ακόλουθο δημοσίευμα με τίτλο «Στα Σημεία» στην έκδοση της εφημερίδας «Αλήθεια» της 22ας Οκτωβρίου 1986: «Στις 30 Οκτωβρίου θα εξεταστεί σε συνεδρίαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αν σημείο της στήλης, της 19ης Σεπτεμβρίου, σχετικά με σαχλαμαρίσματα των προοδευτικών Νέων συνιστά περιφόνηση του δικαστηρίου. Και αν ναι θα τιμωρηθούμε κατά το νόμο. Στο σημείο μου εκείνο έκανα αυστηρή κριτική της απόφασης του δικαστηρίου να μην εκδικάσει έφεση του Αλέκου Κωνσταντινίδη μέχρι να αποκαταστήσει το κύρος της δικαιοσύνης που έθιξε με άρθρο του. Έκανα αυστηρή κριτική, επαναλαμβάνω της δικαστικής απόφασης, την οποία εξακολουθώ να θεωρώ λανθασμένη, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είχα πρόθεση να περιφρονήσω το δικαστήριο. Πιστεύω με πάθος στη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη και θα μου ήταν αδιανόητο να επιχειρήσω οτιδήποτε περιφρονητικό για τη Δικαιοσύνη. Αλλά ως πολίτης αυτού του τόπου έχω αναφαίρετο δικαίωμα, νομίζω, να επικρίνω ακόμα και αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου τις οποίες θεωρώ λανθασμένες.» Ο εκ των συνηγόρων των εγκαλουμένων κ. Α. Μαρκίδης έκαμε επίσης στις 14 Νοεμβρίου 1986 την ακόλουθη δήλωση: «Τόσον η Εκδοτική Εταιρεία 'Αλήθεια' όσον και ο κ. Κωνσταντινίδης και ο κ. Κουλέρμος επιθυμούν να προσθέσουν σήμερα ότι θεωρούν την Δικαιοσύνη σαν λειτούργημα ιερό και ο σεβασμός τους είναι συνεχής και απεριόριστος. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει δικαίωμα κριτικής των αποφάσεων των δικαστηρίων και ακόμη και των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αυτό δεν πιστεύω ότι αμφισβητείται. Μάλιστα τα όρια τέτοιας κριτικής είναι πολύ πλατιά. Το δε Δικαστήριο σας πρέπει να έχει υπόψη του ότι είτε λόγω πιέσεως χρόνου ή για άλλους λόγους οι διάφοροι συντάκτες μπορεί στα πλαίσια κριτικής να χρησιμοποιήσουν ορισμένες φράσεις/ οι οποίες να είναι στην πραγματικότητα ατυχείς, όπως συμβαίνει και με το επίδικο σημείωμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι διέπραξαν οποιοδήποτε αδίκημα είτε βάσει του Συντάγματος είτε βάσει του νόμου. Επαναλαμβάνω τον σεβασμό των εγκληθέντων προς την Δικαιοσύνη- και υποβάλλω ότι το θέμα μπορεί να θεωρηθεί ως λήξαν εκ μέρους σας πιθανώς σήμερα.» Κατά την διάρκεια της ακροάσεως της υποθέσεως στις 21 Νοεμβρίου 1986 ο εκ των συνηγόρων των εγκαλουμένων κ. Χρ. Πουργουρίδης ετόνισε, μεταξύ άλλων, ότι οι πελάτες του «δεν ηθέλησαν να αμφισβητήσουν το κύρος του Δικαστηρίου ούτε η εταιρεία ούτε ο κ. Κουλέρμος ούτε και ο Αλέ- κος Κωνσταντινίδης διενοήθησαν ποτέ να προσβάλουν το Δικαστήριο σας ή οιονδήποτε άλλο Δικαστήριο αλλά ιδιαίτερα το Δικαστήριο σας το οποίο σέβονται απόλυτα.» Οι συνήγοροι των εγκαλουμένων κατά την διάρκεια της ακροάσεως ήγειραν διάφορες προδικαστικές ενστάσεις νομικής φύσεως για να υποστηρίξουν την άποψή τους ότι στην παρούσα περίπτωση δεν ήτο δυνατό για το Δικαστήριο να προχωρήσει να καταδικάσει και να τιμωρήσει τους εγκαλουμένους για περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έχει καμμιά αμφιβολία ότι το κείμενο του επιδίκου δημοσιεύματος αποτελεί πράγματι περιφρόνηση του Δικαστηρίου. Με την απερίφραστη όμως δήλωση απολογίας που δημοσιεύτηκε, όπως ήδη αναφέρθηκε, στην εφημερίδα «Αλήθεια» στις 22 Οκτωβρίου 1986, και τις κατηγορηματικές δηλώσεις των συνηγόρων των εγκαλουμένων στις 14 Νοεμβρίου 1986 και 21 Νοεμβρίου 1986, οι εγκαλούμενοι έκαναν ό,τι ήταν αναγκαίο να γίνει για να θεραπευθεί η περιφρόνηση του Δικαστήριου που περιέχεται στο επίδικο δημοσίευμα και γι' αυτό δεν εχρειάζετο πλέον να καταδικασθούν και να τιμωρηθούν οι εγκαλούμενοι για περιφρόνηση του Δικαστηρίου για να περιφρουρηθεί το κύρος της Δικαιοσύνης. Παρέμεινε εντούτοις εκκρεμούσα η υπόθεση μέχρι σήμερα για να δοθεί στο Δικαστήριο αρκετός χρόνος να μελετήσει εάν έπρεπε σ' αυτή την υπόθεση να επιλυθούν τα νομικά ζητήματα, που εγείρονται με τις προδικαστικές ενστάσεις των συνηγόρων των εγκαλουμένων. Μετά από διεξοδική μελέτη του θέματος καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι τότε μόνο θα εχρειάζετο να εκδώσουμε την ετυμηγορία μας επί των εν λόγω ενστάσεων αν επρόκειτο να προχωρήσουμε περαιτέρω εναντίον των εγκαλουμένων, αλλά εφόσον θεωρούμε τις δηλώσεις τους ικανοποιητικές, και γι' αυτό δεν θα καταδικάσουμε και τιμωρήσουμε τους εγκαλούμενους για περιφρόνηση του Δικαστηρίου, δεν δικαιολογείται η εκ μέρους μας ετυμηγορία επί των εν λόγω ενστάσεων μόνο από θεωρητικής απόψεως. Διά τούτο δεν θα αποφανθούμε επ' αυτών και η παρούσα διαδικασία τερματίζεται. Διάταγμα ως ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.