Δημητριάδης ν. Επάρχου Πάφου
(1989)3 ΑΑΔ 862 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1989)3 ΑΑΔ 862 12 Απριλίου, 1989 [Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 783/85). Φρέατα - Ανόρυξη - Άδεια - Ο Περί Φρεάτων Νόμος, Κεφ. 351, άρθρο 3
(1)- Παρέχει ευρεία διακριτική εξουσία στον Έπαρχο, η άσκηση της οποίας δεν υπόκειται σε οποιουσδήποτε περιορισμούς - Εφόσον τα υπόγεια ύδατα είναι απόλυτη ιδιοκτησία της Πολιτείας, η διακριτική εξουσία μπορεί να ασκείται με κριτήριο το γενικό συμφέρον - Ύπαρξη Κυβερνητικής διάτρησης στην περιοχή και πρόθεση χρησιμοποιήσεώς της για ίδρυση Αρδευτικού έργου -Θεμελιώνει λόγο αρνήσεως παροχής αδείας ανορύξεως φρέατος. Η αίτηση του αιτούντος για άδεια ανορύξεως φρέατος απορρίφθηκε με την επίδικη πράξη γιατί κατά τη γνώμη του Διευθυντή του Τμήματος Υδάτων μπορούσε να επηρεασθεί Κυβερνητική διάτρηση, που βρισκόταν σε απόσταση 800· και επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για ίδρυση Αρδευτικού Τμήματος. Το κτήμα του αιτούντος ήταν έξω από προστατευόμενη περιοχή. Ο λόγος απορρίψεως της αιτήσεως ακυρώσεως φαίνεται στο πιο πάνω περιληπτικό σημείωμα. Η αίτηση ακυρώσεως απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Γ.Α. Κεράνης ν. Εφόρου Εμπορικών Σημάτων
(1987)3 Α.Α.Δ. 134, Ιωαννίδης ν. Δημοκρατίας
(1972)3 Α.Α.Δ. 318, Θυμόπουλος ν. Δημοτικής Επιτροπής Λευκωσίας
(1967)3 Α.Α.Δ. 608, Κουρτελλάρης ν. Δημοκρατίας
(1987)3 Α.Α.Δ. 232, Παλεντρίδης ν. Υφυπουργού Αέρος της Αυτής Μεγαλειότητος, 24 Α.Α.Δ. 73, Έπαρχος Λευκωσίας ν. Ιωαννίδη, 3 Α.Α.Σ.Δ. 107, Κωστή ν. Επάρχου Αμμοχώστου
(1964)Α.Α.Δ. 432, Γιαννάκη ν. Δημοκρατίας
(1965)3 Α.Α.Δ. 561. Προσφυγή. Προσφυγή για δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του Έπαρχου Πάφου με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του αιτητή για την έκδοση άδειας ανόρυξης φρέατος μέσα στο κτήμα του στο χωριό Λυσός είναι άκυρη. Τ. Παπαδόπουλος, για τον Αιτητή. Χ. Κυριακίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή του αυτή ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο δήλωση ότι η πράξη ή/και απόφαση του καθ' ου η αίτηση με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του αιτητή για την έκδοση άδειας ανόρυξης φρέατος μέσα στο κτήμα του αρ. Τεμ. 738, Φύλλον/Σχέδιον 35/14 στο χωριό Λυσός της Επαρχίας Πάφου είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε νομίμου αποτελέσματος. Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τα πιο κάτω: Ο αιτητής που είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 738 του Φ/Σχ. 35/14 στην τοποθεσία "Άγιος Μαύρος" του χωριού Λυσός, υπέβαλε αίτηση στις 26 Νοεμβρίου 1984 και ζητούσε να εξασφαλίσει άδεια ανόρυξης φρέατος μέσα στο πιο πάνω κτήμα με σκοπό να χρησιμοποιήσει το νερό που θα έβρισκε, για την άρδευση των περιγραφόμενων σ' αυτή κτημάτων του των οποίων η έκταση ανέρχεται σε οχτώ σκάλες και δύο προστάθια. Η αίτησή του εξετάστηκε από τον καθ' ου η αίτηση και στις 14 Δεκεμβρίου 1984, στάληκε στο Διευθυντή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων σαν το αρμόδιο Τμήμα, για να εκφέρει τις δικές του απόψεις. Αυτός αφού μελέτησε και εξέτασε επιτόπου την υπόθεση, με σημείωμά του ημερομηνίας 15 Φεβρουαρίου 1985, δεν σύστησε τη χορήγηση άδειας ανόρυξης φρέατος στον αιτητή γιατί "πολύ κοντά στο σημείο της προτιθέμενης γεώτρησης υπάρχουν άλλες Κυβερνητικές γεωτρήσεις η απόδοση των οποίων θα επηρεάζετο από την προτιθέμενη ιδιωτική άντληση". Μετά τις πιο πάνω συστάσεις του Διευθυντή, η αίτηση του αιτητή απορρίφθηκε και στις 2 Μαρτίου 1985, στάληκε στον αιτητή η σχετική απάντηση. Στις 6 Μαρτίου 1985, ο αιτητής υπέβαλε νέα αίτηση και ζητούσε επανεξέταση της υπόθεσής του προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς. Η νέα αίτηση επανεξετάστηκε τόσο από τον καθ' ου η αίτηση όσο και από το Διευθυντή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων, ο οποίος και πάλιν σύστησε την απόρριψη της αίτησης γιατί, πολύ κοντά στο σημείο ανόρυξης του αιτουμένου φρέατος "υπάρχει Κυβερνητική γεώτρηση". Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι αναφέρεται τη φορά αυτή ορθά σε μια τέτοια διάτρηση και όχι στον πληθυντικό όπως προηγούμενα, η οποία προορίζεται όπως λέγει στο σχετικό σημείωμά του να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία Αρδευτικού Τμήματος. Επίσης όπως αναφέρεται στο σημείωμά του με Αρ. 11 στο φάκελο 112/84, και με ημερομηνία 4 Ιουνίου 1985, δεν σύστησε οποιεσδήποτε άλλες παρόμοιες αιτήσεις στην περιοχή αυτή. Ο καθ' ου η αίτηση, μετά από την επανεξέταση αυτή και βασιζόμενος όπως λέγει στη σχετική απόφασή του, τόσο στις νέες συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων όσο και στις πρόνοιες της σχετικής Νομοθεσίας με επιστολή του τις 4 Ιουλίου 1985, πληροφόρησε τον αιτητή ότι το αίτημά του και μετά την επανεξέταση δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί. Είναι η θέση του αιτητή ότι η επίδικη απόφαση πάσχει από παρανομία για τους πιο κάτω λόγους:- (α) Το ακίνητο για το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση για την ανόρυξη της διάτρησης βρίσκεται έξω από Προστατευόμενη περιοχή, που καθορίζεται σαν τέτοια με βάση το Άρθρο 4 του Περί Φρεάτων Νόμου, Κεφ. 351, όπως τροποποιήθηκε, (που θα αναφέρεται πιο κάτω σαν ο Νόμος) και επομένως η επίκληση από μέρους των καθ' ων η αίτηση της προστασίας της κυβερνητικής πηγής για τη δημιουργία Αρδευτικού Τμήματος βρίσκεται σε αντίθεση με το Νόμο και αποτελεί πράξη αυθαιρεσίας και κατάχρησης εξουσίας. (β) Δεν υπήρχε νόμιμος λόγος τον οποίο θα μπορούσαν να επικληθούν οι καθ' ων η αίτηση για την απόσταση του ακινήτου από την κυβερνητική πηγή. Το Άρθρο όμως 7, του Νόμου βάζει περιορισμό για ανόρυξη φρέατος σε απόσταση μικρότερη από 600 πόδια, στην περίπτωση συστήματος φρεάτων ή πηγών, κ.λ.π., ή 80 πόδια από οποιοδήποτε άλλο φρέαρ από το οποίο αντλείται νερό. Στην υπόθεση όμως αυτή όπως είναι φανερό και από την επιστολή των καθ' ων η αίτηση στον αιτητή με ημερομηνία 21 Ιανουαρίου 1987, η απόσταση από το σημείο του προτιθέμενου φρέατος μέσα στο ακίνητο του αιτητή από την κυβερνητική γεώτρηση είναι 800 πόδια. (γ) Οι καθ' ων η αίτηση ενήργησαν κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης τόσο κατά νομική όσο και πραγματική πλάνη. Η πλάνη των καθ' ων η αίτηση, κατά το Νόμο συνίσταται στη λανθασμένη ερμηνεία των άρθρων 4 και 7 του Νόμου ή και στο γεγονός ότι έλαβαν υπόψη αυτές τις νομικές διατάξεις σαν εμπόδιο στη χορήγηση της ζητηθείσας άδειας, στον αιτητή. Κατά πλάνη δε περί τα πράγματα, διότι στο σημείωμα του Διευθυντή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων, ημερομηνίας 15 Φεβρουαρίου 1988, οι καθ' ων η αίτηση αναφέρονται στην ύπαρξη κυβερνητικών γεωτρήσεων η απόδοση των οποίων μπορεί να επηρεαστεί, ενώ στο σημείωμα του ιδίου κατά την επανεξέταση του θέματος, αναφέρονται σε μια κυβερνητική γεώτρηση, η οποία θα χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία Αρδευτικού έργου. (δ) Και σαν τελευταίος λόγος προβάλλεται η παράλειψη διενέργειας ή απουσία της δέουσας έρευνας που επίσης αποτελεί λόγο ακύρωσης της διοικητικής πράξης (Βλέπε Γ.Α. Κεράνης ν. Εφόρου Εμπορικών Σημάτων
(1987)3 Α.Α.Δ. σ. 134· Ιωαννίδης ν. Της Δημοκρατίας
(1972)3 Α.Α.Δ. σ. 318 στη σελίδα 326, Θυμόπουλος ν. Δημοτικής Επιτροπής Λευκωσίας
(1967)3 Α.Α.Δ. 608 στις σελ. 612-613, και Κουρτελλάρης ν. Της Δημοκρατίας
(1987)3 Α.Α.Δ. 232 στη σελ. 237. Πριν προχωρήσω να εξετάσω τους άλλους νομικούς λόγους πάνω στους οποίους στηρίζει την προσφυγή του ο αιτητής, θα πρέπει να πω ότι ο λόγος για πλάνη περί τα πράγματα δεν ευσταθεί γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση είναι η τελευταία που λήφθηκε μετά την επανεξέταση ύστερα από νέα έρευνα στην οποία γίνεται αναφορά σε μια κυβερνητική διάτρηση από το Διευθυντή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων και όχι σε Κυβερνητικές Διατρήσεις, όπως γίνεται στο πρώτο του σημείωμα. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση η οποία περιέχεται στην επιστολή ημερομηνίας 4 Ιουλίου 1985, είναι ορθή, νόμιμη και δικαιολογημένη, γιατί λήφθηκε με βάση τις πρόνοιες των Άρθρων 3 και 4 του Περί Φρεάτων Νόμου, Κεφ. 351, και των τροποποιητικών Νόμων 47/61, 19/62 και 88/84, του Άρθρου 3
(1)του Περί Κυβερνητικών Υδατικών Έργων Νόμου, Κεφ. 341 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 129/68, 51/72 και 1/77, όπως επίσης και του Άρθρου 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι καμιά παράβαση των προνοιών του Συντάγματος και ειδικότερα του Άρθρου 28 έγινε και ότι η απόφασή του είναι απόλυτα δικαιολογημένη και λήφθηκε ύστερα από τη δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα. Είναι παραδεκτό ότι το κτήμα του αιτητή βρίσκεται έξω από προστατευόμενη περιοχή που κηρύσσεται σαν τέτοια από το Υπουργικό Συμβούλιο βάσει των προνοιών του Άρθρου 4, του Νόμου όπως τροποποιήθηκε, διότι η περιοχή δεν έχει εμπλουτιζόμενον υδροφόρο στρώμα. Ο δε καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο λόγος που δόθηκε για την απόρριψη της αίτησης του αιτητή, η ύπαρξη δηλαδή της κυβερνητικής γεώτρησης, η οποία προορίζεται για την ίδρυση Αρδευτικού Έργου για κοινωφελή χρήση, το νερό της οποίας θα επηρεάζετο ή πιθανό να επηρεάζετο δεν είναι παράνομος και αυθαίρετος, αλλά νόμιμος και δικαιολογημένος γιατί απέβλεπε στην προστασία του περιορισμένου υδροφόρου στρώματος για κοινοτικούς σκοπούς. Είναι ο ισχυρισμός του καθ' ου η αίτηση ότι η διακριτική εξουσία που του παρέχει το Άρθρο 3 του Νόμου δεν μπορεί να επηρεασθεί από τις πρόνοιες των Άρθρων 7 και 8 αυτού, ούτε η διακριτική εξουσία του Διευθυντή του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων, βάσει του Άρθρου 4, του Κεφ. 351, γιατί όλα τα υπόγεια ύδατα, δυνάμει του Άρθρου 3
(1)του Περί Κυβερνητικών Υδατικών Έργων Νόμου, Κεφ. 341 και των τροποποιητικών Νόμων 129/68, 51/72, και 1/77, καθώς και του Άρθρου 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επίσης και της σχετικής νομολογίας, ανήκουν στο Κράτος και η προστασία των υδατίνων πόρων σ' οποιανδήποτε περιοχή, είτε τούτη είναι "ανοικτή" ή προστατευμένη ή ελεγχόμενη, είναι για το δημόσιο συμφέρον υψίστης σπουδαιότητας, διότι το νερό σε οποιαδήποτε περιοχή και με οποιονδήποτε τρόπο σύρεται στην επιφάνεια, είναι προϊόν γενικής ανάγκης για τη ζωή και ευημερία των κατοίκων της χώρας. Η προστασία δε αυτή είναι αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας. Προς υποστήριξη της θέσεώς του ο ευπαίδευτος δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση ανεφέρθη στις υποθέσεις Βάσος Πελεντρίδης ν. Υφυπουργού Αέρος της Αυτής Μεγαλειότητος, 24 Α.Α.Δ. σελ. 73· Έπαρχος Λευκωσίας και Γεώργιος Ιωαννίδης, 3 Α.Α.Σ.Δ. σελ. 107 στη σελ. 110· Ανδρέας Αναστάση Κωστή και Επάρχου Αμμοχώστου
(1964)3 Α.Α.Δ. 432. Αξίζει να γίνει αναφορά στο σημείο αυτό στην υπόθεση Παρασκευής Γιαννάκη ν. Της Δημοκρατίας
(1965)3 Α.Α.Δ. 561, όπου στη σελ. 569 λέχθηκε ότι:- "In any case, there is nothing wrong in taking into account the views of the Director of Water Development in a case where his concurrence is not necessary. The District Officer is entitled to consult the views of the Department which is dealing in an expert manner with the preservation of water supplies." Αναμφίβολα ο Διευθυντής του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων σαν ο τεχνικός σύμβουλος του Κράτους πάνω στα θέματα των υπογείων νερών, όταν του εστάλη η αίτηση για να την εξετάσει, πρέπει να είχε υπόψη του την γενική κατάσταση του υδροφόρου στρώματος στην περιοχή αυτή που είναι ανοικτή περιοχή, και σαν τέτοια φτωχή σε υδροφόρο στρώμα και ο εμπλουτισμός της πενιχρός, και έτσι το αποτέλεσμα, που δυνατόν να είχε η νέα γεώτρηση πάνω στο υδροφόρο στρώμα από το οποίο θα εχρησιμοποιείτο νερό για την ίδρυση Αρδευτικού Τμήματος, για κοινοτικούς σκοπούς, δυσμενές. Το Άρθρο 3 του Νόμου έχει ως ακολούθως: "3
(1)No well shall be sunk or constructed in or upon any land unless the person proposing to sink or construct the well applies for, and obtains, a permit from the Commissioner of the district in which such well is to be sunk or constructed." ("3
(1)Ουδέν φρέαρ θα ανορυχθή ή κατασκευασθή εντός ή επί οιασδήποτε γης εκτός εάν το πρόσωπο το οποίο προτίθεται να ανορύξη ή κατασκευάση το φρέαρ υποβάλη αίτηση και του δοθή άδεια υπό του Επάρχου της Επαρχίας εντός της οποίας το τοιούτο φρέαρ πρόκειται να ανορυχθή ή κατασκευασθή.") Το Άρθρο αυτό δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στον Έπαρχο, η άσκηση της οποίας δεν υπόκειται σε οποιουσδήποτε περιορισμούς. Λαμβάνοντας δε υπόψη το γεγονός ότι τα υπόγεια ύδατα για τα οποία δεν λήφθηκαν μέτρα να έρθουν στην επιφάνεια, θεωρούνται ως απόλυτη ιδιοκτησία της Πολιτείας, η άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας από τον Έπαρχο μπορεί και πρέπει να ασκείται με κριτήριο το γενικό συμφέρον, όπως έγινε και στην προκειμένη περίπτωση που το γενικό συμφέρον ήτο η ύπαρξη Κυβερνητικής διάτρησης στην περιοχή και η πρόθεση της Κυβέρνησης να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς ίδρυσης Αρδευτικού Έργου. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Κάτω από τις περιστάσεις όμως της υπόθεσης δεν γίνεται διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο