S. Domin. Est. Ltd κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά. (Αρ.2)
(1989)3 ΑΑΔ 1145 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αρχείο σε μορφή PDF - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων
(1989)3 ΑΑΔ 1145 19 Μαΐου, 1989 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ SAINT DOMINION ESTATES LTD ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (ΑΡ.2), Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 67/89) Έννομο συμφέρον - Πρέπει να είναι άμεσο - Τούτο σημαίνει ανάγκη ύπαρξης αιτιώδους σχέσεως μεταξύ της πράξεως και της ζημίας στον αιτούντα - Παρεμβολή συμφέροντος τρίτον, ώστε η ζημία αιτούντος να αποτελεί αντανάκλαση της ζημίας του τρίτου-Στερεί αιτούντα εννόμου συμφέροντος. Εκτελεστή πράξη - Πράξη πληροφοριακού περιεχομένου - Δεν είναι εκτελεστή. Η αίτηση τριών αλλοδαπών καλλιτέχνιδων για άδεια εργασίας στο κέντρο των αιτούντων απορρίφθηκε. Οι αιτούντες ζήτησαν να μάθουν τους λόγους. Σε απάντηση ο καθ' ου η αίτηση τους πληροφόρησε ότι δεν παρέχονται τέτοιες άδειες για εργασία σε καμπαρέ, στα οποία έχουν ανάμειξη για προαγωγή σε πορνεία. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την Αίτηση Ακυρώσεως, γιατί έκρινε ότι σχετικά με την πράξη αρνήσεως παροχής αδείας εργασίας στις αλλοδαπές καλλιτέχνιδες οι αιτούντες, ενόψει της περί Αλλοδαπών νομοθεσίας, δεν είχαν έννομο συμφέρον, ενώ η απάντηση που πιο πάνω αναφέρεται, στερείται εκτελεστότητας. Η αίτηση ακυρώσεως απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα, Αναφερόμενες υποθέσεις: Kritiotis v. Municipality of Paphos and Others
(1986)3 CL.R 321, Papaleontiou ν. ESC
(1987)3 CLR 1341 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ'ων η αίτηση με την οποία απέρριψαν αίτηση των αιτητών για εργοδότηση ξένων καλλιτέχνιδων στο καμπαρέ La Grotte De Paphos. Στ. Δρυμιώτης, για τους αιτητές. Π. Κληρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β'. για τους καθ'ων η αίτηση. ΣΤΎΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε τη ακόλουθη απόφαση. Οι αιτητές 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ο αιτητής 2 είναι μέτοχος και διευθυντής της. Οι αιτητές 1 διατηρούν και λειτουργούν καμπαρέ με την επωνυμία "LA GROTTE DE PAPHOS" στην οδό Αγίου Αντωνίου 4, στην Κάτω Πάφο, Οι Sonia Κ. Lazarova, Atanaska Darionova. Pazardjik Torkom Shahbabsian είναι αλλοδαπές καλλιτέχνιδες από τη Βουλγαρία. Βρίσκονταν στην Κύπρο με άδεια προσωρινής παραμονής και άδεια απασχόλησιις στο κέντρο PLAY BOY από 12 Οκτωβρίου. 1988, μέχρι 5 Δεκεμβρίου,
- Υπόβαλαν αίτηση για άδεια απασχόλησης στο καμπαρέ των αιτητών. Η αίτηση προσυπογράφηκε από το μέλλοντα εργοδότη. Η αίτηση για προσωρινή «άδεια διαμονής και απασχόλησης για να εργαστούν στο καμπαρέ LA GROTTE απορρίφθηκε στις 5 Δεκεμβρίου, 1988, και η αρνητική αυτή απόφαση κοινοποιήθηκε. Στις 9 Δεκεμβρίου, 1988, οι ίδιες καλλιτέχνιδες υπόβαλαν αίτηση για παράταση της άδειας προσωρινής διαμονής τους στην Κύπρο και άδεια για συνέχιση της εργασίας τους στο PLAY BOY. Αυτή η αίτηση εγκρίθηκε και τους χορηγήθηκε τρίμηνη άδεια προσωρινής παραμονής και απασχόλησης. Οι τρεις αιτήτριες δεν πρόσβαλαν την αρνητική απόφαση του Λειτουργού Μεταναστεύσεως, ημερομηνίας 5 Δεκεμβρίου,
- Στις 6 Δεκεμβρίου, 1988, οι δικηγόροι των αιτητών, με επιστολή ζήτησαν την αιτιολογία της αρνητικής απόφασης της 5ης Δεκεμβρίου,
- Στις 14 Δεκεμβρίου, 1988, ο Λειτουργός Μεταναστεύσεως τους πληροφόρησε ότι δεν παραχωρείται άδεια εργασίας σε αλλοδαπές καλλιτέχνιδες σε καμπαρέ "στα οποία έχουν καθ' οιονδήποτε τρόπο ανάμειξη, άτομα που καταδικάστηκαν για προαγωγή γυναικών σε πορνεία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο κος Χριστόδουλος Λάντας, συνιδιοκτήτης και κατά καιρούς Διευθυντής του καμπαρέ LA GROTTE καταδικάστηκε στις 11/10/88, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, σε φυλάκιση δύο μηνών για εκμετάλλευση πορνών". Στις 27 Ιανουαρίου, 1989, καταχωρίστηκε η παρούσα προσφυγή, με την οποία οι αιτητές ζητούν τις ακόλουθες θεραπείες:- "Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και η απόφαση των καθ' ων η αίτηση με την οποίαν απορρίπτουν αίτηση των αιτητών ημ. 5.12.88 για εργοδότηση ξένων καλλιτέχνιδων στο καμπαρέ LA GROTTE DE PAPHOS είναι άκυρη, παράνομη και/ή χωρίς νομικό αποτέλεσμα. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση που περιέχεται σε επιστολή τους ημερ. 14.12.88 με την οποίαν απαγορεύουν στους αιτητές την εργοδότηση ξένων καλλιτέχνιδων στο καμπαρέ LA GROTTE DE PAPHOS είναι άκυρη, παράνομη, αντισυνταγματική και/ή χωρίς νομικό αποτέλεσμα". Η δεύτερη θεραπεία, που προσβάλλει το περιεχόμενο της επιστολής 14 Δεκεμβρίου, 1988, δεν προσβάλλει εκτελεστή διοικητική πράξη, γιατί η επιστολή είναι μόνον πληροφοριακού περιεχομένου και ως εκ τούτου είναι έξω από τα όρια της δικαιοδοσίας του ακυρωτικού ελέγχου του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τη διοικητική πράξη της 5ης Δεκεμβρίου, 1988, ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι οι αιτητές στερούνται εννόμου συμφέροντος να προσβάλουν την επίδικη απόφαση. Το Δικαστήριο τούτο, με βάση την παράγραφο 2 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, ασκεί τη δικαιοδοσία του μόνο αν ο αιτητής έχει έννομο συμφέρο. Το Δικαστήριο εξετάζει ως προκαταρκτικό σημείο το ζήτημα της ύπαρξης εννόμου συμφέροντος. Η προσφυγή δεν είναι λαϊκή αγωγή (actio popularis) με την οποία ο κάθε πολίτης μπορεί να επιδιώξει για το γενικό ή δημόσιο συμφέρο τον έλεγχο και την καταστολή των φερομένων πράξεων. Το ένδικο μέσο της προσφυγής για ακύρωση διοικητικής πράξης αποβλέπει στην αποκατάσταση της νομιμότητας από δράση της Διοίκησης που αναφέρεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Προσφυγή μπορεί να καταχωρίσει κάθε ένας στον οποίο αναφέρεται η πράξη, απόφαση ή παράλειψη προσώπου, οργάνου ή αρχής, ή του οποίου προσβάλλονται ευθέως τα έννομα συμφέροντα. (Kritiotis v. Municipality of Paphos and Others
(1986)3 C.L.R. 322· Papaleontiou v. E.S.C.
(1987)3 C.L.R. 1341). To συμφέρο πρέπει να είναι άμεσο με το νόημα ότι πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ της έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης και της προκαλούμενης στον αιτητή ζημιάς. Δεν πρέπει, δηλαδή, να παρεμβάλλεται συμφέρον τρίτου σε τρόπο ώστε η ζημιά του αιτητή να εμφανίζεται ως αντανακλαστική συνέπεια εκείνης που υφίσταται το πρόσωπο που θίγεται άμεσα από την πράξη. (Βλ. Μιχαήλ Δένδια "Διοικητικόν Δίκαιον", Τόμος Γ', σελ. 273 - 277, Τσάτσου "Η Αίτησις Ακυρώσεως", 3η Έκδοση, σελ. 53). Κανένα πρόσωπο στη Δημοκρατία δεν έχει δικαίωμα να εργοδοτεί αλλοδαπό ο οποίος δεν είναι κάτοχος άδειας παραμονής και άδειας για συγκεκριμένη απασχόληση στη Δημοκρατία. Η άδεια εισόδου παρέχει δικαίωμα εισόδου και προσωρινής παραμονής. Η κατοχή των προσόντων για την ανάληψη απασχόλησης ορισμένης τάξης είναι προϋπόθεση για την έκδοση άδειας απασχόλησης και/ή σύναψης σύμβασης αλλοδαπού με εργοδότη στη Δημοκρατία. Η άδεια απασχόλησης δίδει στον κάτοχο της δικαίωμα να εισέλθει στη Δημοκρατία και να παραμείνει σ' αυτή, με σκοπό την απασχόληση που καθορίζεται στη γραπτή έγκριση του Τμηματάρχη. (Βλ. περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμούς του 1972, Κ.Δ.Π. 242/72, Επίσημη Εφημερίδα, Παράρτημα Τρίτον, Μέρος Ι, σελ. 739, Κανονισμούς 9 και 11). Ο Κανονισμός 11
(3)προβλέπει:- "11.-
(3)Άδεια απασχολήσεως παύει πάραυτα να ισχύη και λογίζεται ακυρωθείσα εάν ο κάτοχος αυτής παραλείπη να αναλάβη την απασχόλησιν εν σχέσει προς ην εξεδόθη η άδεια ή αναλαβών την τοιαύτην απασχόλησιν παραλείπει να συνεχίση με την αυτήν απασχόλησιν ή τον αυτόν εργοδότη." Στη συγκεκριμένη περίπτωση η επίδικη πράξη απευθύνεται και επηρεάζει άμεσα τις τρεις καλλιτέχνιδες μόνο. Το συμφέρο των αιτητών δεν είναι ούτε προσωπικό ούτε άμεσο. Στερείται τον χαρακτήρα εκείνο που είναι αναγκαίος, με την παράγραφο 2 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, για να νομιμοποιούνται οι αιτητές στην προώθηση της προσφυγής τους και το δικαστήριο στην άσκηση δικαστικού ελέγχου. Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να ερευνήσει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης. Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο